"Ne yazık," değil.

Yarışmacı soruyu "geçti" ve programın cevabı "çamurlu su" (yani "çamurlu su saman ateşiyle karışmış") oldu. Bu deyimin yanlış olduğunu belirtmekte fayda var. "Ne yazık" ifadesi "ne yazık" olarak değiştirildi.

Kelimenin tam anlamıyla, "saf beyaz pirinç" temiz suyla yıkanmalı ve uygun odunla pişirilmelidir (odunla pişirilmeli ve kendi ateş/kömür türüyle kavrulmalı, samanla değil). Oysa bu kıymetli, lezzetli pirinç "çamurlu suyla", kirli suyla yıkanıyor ve dumanlı, sarımsı saman/kömürle kavruluyor. Halk bilgeliği, iyi şeylerin, doğru kullanılmadığında, kaba bir insanın eline düşmesine işaret eder. Bu söz, güzel bir kızın değersiz bir kocayla evlenmesini tanımlamak için sıklıkla kullanılır. Ne büyük bir israf! Bu israf, "ne yazık" yerine "ne yazık" sözleriyle ifade edilmelidir.

Benzer "ne yazık" senaryolarından birçoğu şöyle sıralanabilir:

Ah, bakır bir tencerede pişirilen mis kokulu pirinç taneleri, patlıcan suyuyla karıştırılıyor; Ah, gece giyilen işlemeli elbise / Soğuk yenen taze salata, güzel bir kızın kocasını kaybetmesine neden oluyor; Ah, berrak su havzası / Su mercimeği ve yabani otların içine sürüklenmesine izin veriliyor; Ah, altın kenarlı kase / Kepek ölçmek için kullanılan, bir kızın aşkını mahvediyor; Ah, pembe ipek kumaş / Yırtık bir elbise tamir edilmiyor, onun yerine yırtık bir elbiseyle yamalanıyor; Ah, suya batmış ıhlamur ağacı / Sabah sefası çiçeğinin tırmanması için çit direği olarak kullanılıyor; Ah, açık tenli, uzun saçlı kız / Ailesi onu bir aptalla evlendiriyor; Ah, ormandaki tarçın ağacı / Mán ve Mường halkının ona tırmanmasına izin veriliyor...

Yukarıdaki ifadelerin tamamı, "ne yazık" ile değiştirilirse, garip ve anlamsız hale gelir. Hatta "Baykuşun tüneyebileceği erik dalını özlüyorum"; "Farenin oynayabileceği pembe şarabı özlüyorum / Saksağanın içinde oynayabileceği inci gibi tohumları özlüyorum"; "Eğer bir baykuş erik dalına tüneseydi / O zaman süslenmek için harcanan tüm çaba boşa gitmezdi, değil mi?" gibi eş anlamlı versiyonlar bile... burada "özlemek" "ne yazık" değil, "ne israf"tır, israf!

Peki, "ne yazık" ifadesi hangi durumlarda kullanılır?

Talihsiz, zor durumda olan, mütevazı ve mutsuz olanlara sempati duyarken, insanlar genellikle "ne kadar acınası" ifadesiyle başlarlar:

Tapınakta sırtında turna taşıyan, pagodada dikili taş taşıyan kaplumbağanın kaderine acıyın; Derin nehirler ve uçsuz bucaksız okyanuslar, sayısız dalga onu savuruyor; Çok az yiyip sonra ipek örmek için yatan ipekböceğinin kaderine acıyın; Çok az şey bulan, sonra yiyecek aramak zorunda kalan minik karıncalara acıyın; Bulutlardan kaçan turnaya acıyın / Kanatları ne zaman dinlenecek?; Gökyüzündeki bıldırcına acıyın / Kanayana kadar ağlasa bile, onu kimse duyacak mı?!

Dolayısıyla, halk şarkısının ilk dizesinde "ne yazık" ifadesinin kullanılması, halk dilinin incelikli anlamını ve nüanslarını daha doğru ve daha iyi yansıtır.

Hoang Trinh Son (Katkıda Bulunan)

Kaynak: https://baothanhhoa.vn/tiec-thay-khong-phai-nbsp-thuong-thay-245300.htm