Μια σπάνια σκηνή μέσα σε ένα χωριό στο Mang Den

Το χωριό Κον Του Μα (κοινότητα Μανγκ Ντεν, επαρχία Κουάνγκ Νγκάι) έχει πρόσφατα αποκτήσει εξέχουσα θέση χάρη στους παραδοσιακούς σιτοβολώνες ρυζιού. Μέσα στο χωριό, οι άνθρωποι ζουν μια απομονωμένη ζωή, διατηρώντας έθιμα που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.

ZNews•09/12/2025

Η ήσυχη ζωή του λαού Xơ Đăng

Ο φωτογράφος Dodo (που ζει στην κοινότητα Mang Den, στην επαρχία Quang Ngai ) είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί το χωριό Kon Tu Ma και να γίνει μάρτυρας της καθημερινής ζωής της εθνοτικής ομάδας Xo Dang. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Dak S'Nghe, περιτριγυρισμένο από ορυζώνες και δάση. Εδώ, ξύλινα σπίτια με πασσάλους, μερικά δεκαετιών παλιά, φιλοξενούν πολλές γενιές, η αρχιτεκτονική τους μοιάζει με παραδοσιακούς σιταποθήκες ρυζιού. Οι μέρες τους κυλούν ήσυχα: οι γυναίκες φροντίζουν τα παιδιά τους, καθαρίζουν το σπίτι και υφαίνουν. Οι άνδρες φροντίζουν τα χωράφια, εκτρέφουν πουλερικά και φτιάχνουν τα δικά τους εργαλεία από φυσικά υλικά. Όλοι οι χωρικοί, ειδικά τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, εξακολουθούν να κάνουν μπάνιο με φυτικά φάρμακα για να καθαρίσουν το σώμα τους. Οι ηλικιωμένοι συχνά κάθονται στη βεράντα, φροντίζοντας τις πίπες καπνού τους, οι οποίες είναι φτιαγμένες από βότανα που καλλιεργούνται στο χωριό και ασβέστη. Το βράδυ, η ξυλόσομπα στη μέση του σπιτιού καίει για να μαγειρέψει ρύζι και να ψήσει καλαμπόκι. «Οι χωρικοί λένε ότι δεν γνωρίζουν τη θλίψη, επειδή δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο να λυπούνται. Οι εθνοτικές κοινότητες εδώ έχουν διατηρήσει πολλά παραδοσιακά έθιμα και πρακτικές εδώ και γενιές. Ακόμα και οι σιταποθήκες που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση ρυζιού θεωρούνται σύμβολα αφθονίας και ευγνωμοσύνης προς τους προγόνους τους», μοιράστηκε.

Οι γυναίκες που κρατούν το χωριό

Οι γυναίκες στο χωριό Κον Του Μα εξακολουθούν να εφαρμόζουν τον τοκετό στο σπίτι, μια παραδοσιακή μέθοδο που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Οι προηγούμενες γενιές της φυλής Xơ Đăng πίστευαν ότι ο τοκετός στο σπίτι διατηρούσε τη ζεστασιά της οικογένειας, βοηθώντας τόσο τη μητέρα όσο και το μωρό να αναρρώσουν γρήγορα. Οι γυναίκες συνήθως φροντίζονταν από τις μητέρες, τις μαίες ή τις μεγαλύτερες γυναίκες του χωριού. Εκτός από τη φροντίδα των παιδιών τους, διατηρούσαν επίσης τη ζεστασιά της οικογένειας, διαχειρίζονταν το νοικοκυριό και ήταν επιδέξιες στη γεωργία, την καλλιέργεια ρυζιού και την υφαντική. Επί του παρόντος, η Xơ Đăng και ορισμένες άλλες εθνοτικές κοινότητες εδώ αναπτύσσουν τον κοινοτικό τουρισμό με μοντέλα διαμονής σε σπίτια, επιτρέποντας στους επισκέπτες να βυθιστούν στον τοπικό τρόπο ζωής και τον πολιτισμό. Κατά τη διάρκεια των διανυκτερεύσεων, οι γυναίκες θα συνοδεύουν τους επισκέπτες να περπατούν στα ρυάκια για να πιάσουν ψάρια, να υφαίνουν και να κάνουν καλαθοπλεκτική. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, θα ετοιμάζουν γεύματα χρησιμοποιώντας κολλώδες ρύζι, χοιρινό, κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής, ψάρια ρυακιού και διάφορα άγρια λαχανικά. «Οι γυναίκες εδώ είναι απλές, ευγενικές, βαθιά συνδεδεμένες με την κοινότητα και απολαμβάνουν τη συμμετοχή σε παραδοσιακά φεστιβάλ. Είναι φιλικές προς τους τουρίστες, ειδικά όταν κάποιος έρχεται να τις παρακολουθήσει να υφαίνουν μπροκάρ ή να ρωτήσει για το χωριό», είπε η Ντόντο.