Εξάγοντας την ουσία της ζωής μέσα στα ποιήματα.

Το 2024, μετά από ένα μακρύ ταξίδι καλλιτεχνικής δημιουργίας με δεκάδες βιβλία, συμπεριλαμβανομένων πέντε ποιητικών συλλογών, ο ποιητής Ta Van Sy (περιφέρεια Kon Tum, επαρχία Quang Ngai) κυκλοφόρησε την έκτη ποιητική του συλλογή με έναν απλό τίτλο που μεταφέρει τέλεια τις προθέσεις του «ποιητή της ορεινής πόλης-μοτοσικλέτας-ταξί» (το τρυφερό όνομα που χρησιμοποιούν συχνά οι λογοτεχνικοί του φίλοι): «Επιλεγμένα Ποιήματα».

Αυτή η ποιητική συλλογή, που περιλαμβάνει πάνω από 100 ποιήματα, εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ.

Καθ' όλη τη διάρκεια της συγγραφικής του καριέρας, ο ποιητής Τα Βαν Σι έχει εντυπωσιάσει τους αναγνώστες με πολυάριθμα βραβεία υψηλού κύρους. Με τη συλλογή του «Επιλεγμένα Ποιήματα», ο συγγραφέας επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη δημιουργική του ενέργεια, βοηθώντας τους αναγνώστες να αποκτήσουν μια πολύπλευρη προοπτική και μια βαθύτερη εκτίμηση για όσα προσφέρει η ποιητική συλλογή.

Πράγματι, ως μια επιμελημένη συλλογή ποιημάτων, όλες οι αγαπημένες σκέψεις και η ουσία συγκεντρώνονται μέσα σε αυτήν. Και έπειτα, ακολουθώντας κάθε ποίημα, κάθε στίχο, ανακαλύπτουμε τα χρώματα της ζωής, τις σκέψεις για την ανθρώπινη υπόσταση, τις συνέπειες του παρελθόντος, στις οποίες τα αγνά και ειλικρινή ανθρώπινα συναισθήματα και η λαμπερή ουσία της ζωής αντανακλώνται μέσα από κάθε στίχο.

Σε ένα ποίημα, ο Ta Van Sy αυτοπροσωπογραφεί τον εαυτό του: «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ποιητής / Γεννήθηκε μια δυσοίωνη μέρα και ώρα / Έτσι η ζωή του ήταν γεμάτη δυσκολίες / Σκόνταφτε στην αναζήτηση της φήμης και αγωνιζόταν στην αναζήτηση του έρωτα...». Ίσως αυτό είναι ένα χιουμοριστικό, αυτοσαρκαστικό χιούμορ, που πηγάζει φυσικά από ένα άτομο που γνωρίζει την ικανοποίηση και ζει αρκετά για τα πάθη του; Στο πρώτο ποίημα της συλλογής, βλέπει τον ποιητή ως έναν «άθλιο ζητιάνο». Μια πραγματικά αθώα και αξιαγάπητη μεταφορά και στοχασμός: «Συγκεντρώνοντας τα υπάρχοντα της ζωής ως προσωπικό κεφάλαιο» (Ποιητής, σελ. 11). Περαιτέρω αυτοπροσωπογραφίες: «Ζώντας μέσα στα χρόνια / Οι μέρες και οι μήνες γλιστρούν πίσω μου / Τα μάτια μου έχουν συνηθίσει να βλέπουν βουνά / Έτσι η ψυχή μου είναι τόσο πράσινη όσο το δάσος!» (Στο Kon Tum , σελ. 12).

Όσοι τον έχουν γνωρίσει λένε ότι ο Ta Van Sy είναι ένας ήρεμος, συγκρατημένος άνθρωπος με μια πνευματώδη και χιουμοριστική ικανότητα να προσελκύει τους ανθρώπους σε συζήτηση. Ανάμεσα στις εκατοντάδες μέλη της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ και της Ένωσης Λογοτεχνίας και Τεχνών Εθνικών Μειονοτήτων του Βιετνάμ, ο Ta Van Sy δεν έχει ακαδημαϊκό πτυχίο. Αντί να αποθαρρύνεται από αυτό, ο ποιητής, αντλώντας από τις γνώσεις και τις εμπειρίες της ζωής του, έχει αποστάξει φιλοσοφικούς και στοχαστικούς στίχους όπως: «Όσο δυνατό κι αν είναι το κρασί, είναι πολύ άγευστο / Ζητώ από το μπαρ να βρει κάτι πιο δυνατό / Καίει την καρδιά και την ψυχή μου καθισμένος με φίλους / Μεθυσμένος από κρασί, μεθυσμένος από ανθρώπους, μεθυσμένος στο Quy Nhon…» ή: «Σύντομα θα επιστρέψουμε στα βουνά / Στεκόμενοι σαν πέτρινα αγάλματα στην πλαγιά του βουνού / Κοιτάζοντας προς τη μακρινή θάλασσα / Θυμούμενοι το κρασί, θυμούμενοι ανθρώπους, θυμούμενοι το Quy Nhon» (Μεθυσμένος στο Quy Nhon, σελ. 55).

Αυτά τα ποιήματα είναι βαθιά ριζωμένα στο πνεύμα της περιοχής Ναού, τραχιά και αγροτικά, αλλά ταυτόχρονα απαλά και βαθιά. Είναι προφανές ότι στα περισσότερα ποιήματα της συλλογής, η λαχτάρα για το σπίτι και οι ανησυχίες για τη μοίρα κάποιου κυμαίνονται συνεχώς, άλλοτε εκδηλώνονται, άλλοτε κρύβονται πίσω από στρώματα γλώσσας: «Μισή ζωή ακόμα σε ένα βασίλειο θλίψης και σύγχυσης / Εκατό χρόνια πέρασαν, ένα μονοπάτι που οδηγεί σε όνειρα / Σκύβοντας το κεφάλι μου στη χαμηλή γη και τον ψηλό ουρανό / Τα χέρια μου απλώνονται για να αποχαιρετήσουν το κενό» (Η Γεύση της Ζωής, σελ. 92). Κάθε ζωή, κάθε ανθρώπινη μοίρα, αναπόφευκτα αντιμετωπίζει αλλαγές, σημεία καμπής και ανατροπές. Ο ποιητής Tạ Văn Sỹ δεν αποτελεί εξαίρεση. Αλλά είναι η δύναμη που κρύβεται μέσα στο ήρεμο, κάπως αυστηρό και βαθιά ταραγμένο πρόσωπό του που δίνει αφορμή για ποιήματα που λάμπουν έντονα: «Κάθομαι σιωπηλά σαν άγαλμα, σαν ταφόπλακα / Φαντάζομαι τον εαυτό μου χαμένο στην άκρη της ανθρωπότητας / Διαλύομαι με κάθε τσιγάρο που σβήνει / Σαν κάθε στιγμή που περνάει ο χρόνος…» (Κάθομαι σε ένα καφέ, σελ. 93).

Διαβάζοντας τη συλλογή «Επιλεγμένα Ποιήματα», βρίσκουμε ένα ποικίλο φάσμα θεμάτων, από κοινωνικά ζητήματα μέχρι λυρικά ποιήματα, από απαλά συναισθήματα για τη ζωή μέχρι βαθιά συναισθήματα για την οικογένεια και τους φίλους. Επιπλέον, τα ποιήματα για το Κον Τουμ δίνονται με ζεστή και ειλικρινή στοργή. Είναι ένα Κον Τουμ που απεικονίζεται με τοπία και των τεσσάρων εποχών, ένας τόπος νοσταλγίας και μνήμης. Ο ποιητής είναι πάντα περήφανος για τη δεύτερη πατρίδα του, τον τόπο που τον προστάτευσε και του έδωσε την ουσία των βουνών και των δασών των Κεντρικών Υψιπέδων: «Δεν έχω επισκεφτεί ακόμα το Κον Τουμ / Τα βουνά και τα δάση με περιμένουν, παρακολουθώντας / Την άνοιξη, τα μικρά πουλιά είναι σαστισμένα / Επιστρέφουν αργά, τα φτερά τους φτερουγίζουν διστακτικά» (Δεν έχω επισκεφτεί ακόμα το Κον Τουμ, σελ. 78).

Ο ποιητής Τα Βαν Σι έχει φτάσει τα εβδομήντα του, μια ζωή γεμάτη εμπειρίες. Τα ποιήματά του, ανεξάρτητα από το θέμα τους, είναι πάντα γεμάτα με βαθιές σκέψεις. «Η ψυχή μου είναι σαν γεωλογία / Στρώσεις πάνω σε στρώματα αρχαίων ιζημάτων / Σε όλη μου τη ζωή ανασκάπτω / Αναζητώντας την αρχέγονη θλίψη!» (Υπάρχει μια θλίψη, σελ. 12). Έγραψε επίσης: «Τα ποιήματα δεν μπορούν να τον συντηρήσουν / Ούτε μπορούν να του φέρουν τιμή ή κύρος / Οι άνθρωποι αγαπούν την καρδιά του ποιητή / Αποκαλώντας τον Ποιητή» (Αφιέρωμα σε έναν Ποιητή, σελ. 14). Μήπως ο ποιητής που αναφέρεται είναι ο ίδιος;

Πηγή: https://baodaklak.vn/van-hoa-du-lich-van-hoc-nghe-thuat/van-hoc-nghe-thuat/202510/chat-vi-doi-thanh-nhung-ang-tho-4ee0785/