Μια συλλογή ποιημάτων του Χο Σι Μπιν

Ο ποιητής Χο Σι Μπιν γεννήθηκε το 1953 στο Βο Τουάν, Τριέου Φονγκ, Κουάνγκ Τρι. Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ και σήμερα ζει και εργάζεται στην πόλη Ντα Νανγκ . Στα δημοσιευμένα πεζά και ποιητικά του έργα, μεταφέρει πάντα τη θλίψη και τη νοσταλγία του για την πατρίδα του, τις αναμνήσεις του που βαραίνουν τη ζωή και τους ανθρώπους από πολλές διαφορετικές χώρες, αφήνοντας στην ψυχή του ποιητή έναν πλούτο συναισθημάτων και στοργής...

Η εφημερίδα Quang Tri παρουσιάζει με υπερηφάνεια μια συλλογή ποιημάτων που συνέθεσε πρόσφατα ο ποιητής Ho Si Binh στην Κατασκήνωση Συγγραφής Dai Lai, αντανακλώντας ένα διαφορετικό πεδίο σκέψης...

Λαϊκό τραγούδι Quan Ho

Μακάρι να μπορούσα να είμαι μαζί σου αυτή τη στιγμή.

αλλά υπάρχει κανείς άλλος;

Τραγούδησε το τραγούδι της επανένωσής τους στα μισά της βραδιάς.

Ξέρω πώς να φτιάχνω δόντια και σε γνώρισα κι εγώ.

Δύο κάνει ένα, ένα συν ένα κάνει δύο.

Το τραγούδι αμφιταλαντεύεται συνεχώς ανάμεσα σε δύο μονοπάτια.

Ο ρομαντικός ποταμός Ντουόνγκ διασχίζει το Κιν Μπακ.

Ερωτευμένη με τα λαϊκά τραγούδια του Κουάν Χο, έγινε γοητευτική και χαριτωμένη σε όλη της τη ζωή.

Πήγε στον Ναό Ντεν Ντο μέσω του Thuan Thanh.

Στέκομαι ατενίζοντας τον ποταμό Ντουόνγκ όλη μου τη ζωή.

Ξέροντας ότι υπάρχει ακόμα κάποιος να ακουμπήσεις στην άκρη του σκάφους για να μειώσεις τη μοναξιά.

Πόσο λυπηρό που το τραγούδι της ζωής πρέπει να φέρνει τέτοια ταλαιπωρία.

Τραγούδια νοσταλγίας μεταξύ νέων ανδρών και γυναικών

Το κράτησε για τον εαυτό του μέχρι που χρειάστηκε να διασχίσει το ποτάμι...

Η ζωγραφική του χωριού Χο

Ήξερα για τους πίνακες του Ντονγκ Χο πριν καν φτάσω.

Έχω ήδη αναγνωρίσει το μικρό σοκάκι που ελίσσεται τριγύρω.

κοτόπουλα, χοίροι, γάτες και ποντίκια

Απλή λαϊκή ζωή με τη μητέρα μου και εμένα

Ο φθινοπωρινός άνεμος είναι υγρός και η βροχή πέφτει.

Ο Γάμος του Ποντικιού στην Παιδική Ηλικία

Συμμετέχουν επίσης με ενθουσιασμό σε φεστιβάλ για να καλωσορίσουν την άνοιξη.

Ο ποταμός Ντουόνγκ διασχίζει τον βορειοανατολικό μουσώνα.

Διέσχισα το ποτάμι των αναμνήσεων και συνάντησα ξανά τον Ντονγκ Χο.

Είδα τη μητέρα μου να φοράει αδιάβροχο να πηγαίνει στην αγορά Τετ.

Ο παλιός πίνακας ακτινοβολεί ζεστασιά στο σπίτι.

Συνάντησα ξανά τον Χόανγκ Καμ στην παλιά αποβάθρα.

Πού είναι η ψυχή; Είναι το χαρτί σκισμένο και χρωματισμένο;

Βαθιά ερωτευμένος, ένας ονειρικός, ρομαντικός νέος.

Σε ένα όνειρο, καθώς έριχνα κρασί ενώ κοιτούσα έναν πίνακα, θυμήθηκα ξαφνικά τον εαυτό μου.

Άνθος ρυζιού του Vinh Phuc

Βγάζοντας όλα τα ρούχα της για να αποκαλύψει μια έντονη κόκκινη απόχρωση.

Κρατώντας ο ένας τον άλλον, αφήνοντας ελεύθερο στην αιώρα, ένα φιλί γλυκού νέκταρ.

Τα λεπτά κλαδιά της χαρούμενης εποχής φαίνεται να ανοίγουν και να κλείνουν.

Ο Μάρτιος φτάνει, οι μελαγχολικές αποχρώσεις της άνοιξης ξεθωριάζουν.

Τα μάγουλα του Βιν Φουκ είναι ροδαλά σαν να του έχουν δώσει κρασί.

Ας μεθύσει και ας ονειρευτεί το χρώμα των λουλουδιών.

Όταν ξύπνησα, ξαφνικά ένιωσα μια καταρρακτώδη βροχή γύρω μου.

Τα πέταλα πέφτουν απαλά στο αεράκι.

Ακόμα και με έναν καθαρό γαλάζιο ουρανό, εξακολουθώ να νιώθω ότι βρίσκομαι σε μειονεκτική θέση.

Όλη η επιφάνεια της λίμνης είναι γεμάτη με λαχτάρα για αυτά τα λουλούδια.

Δεν άντεχε να περάσει η σεζόν.

Φοβάμαι ότι το άτομο που επιστρέφει σπίτι θα χαθεί στις σκέψεις του κάτω από τα αραιά δέντρα.

HSB

Πηγή: https://baoquangtri.vn/chum-tho-ho-si-binh-185009.htm