Ταξίδια και περιηγήσεις στα αξιοθέατα: «Ποιος έσκαψε τον απέραντο ωκεανό για να χτίσει τα βουνά;»

Έχοντας στενή σχέση με την επαρχία Thanh Hoa στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Γενικός Κυβερνήτης Vuong Duy Trinh, στο βιβλίο του "Thanh Hoa Quan Phong", συνόψισε την περιοχή: "Μιλώντας για διάσημα ορόσημα, τα καθαρά νερά είναι επιδέξια διαμορφωμένα, τα παράξενα βουνά δεν επιδεικνύονται, αλλά η ιερή ατμόσφαιρα έχει σφυρηλατηθεί στις μέρες μας. Τα πράγματα είναι καλά, οι άνθρωποι είναι επίσης εξαιρετικοί, τα έθιμα της γης και η αγάπη για τον παράδεισο είναι εμφανή σε αυτή την εποχή."

«Ένα μαργαριτάρι κρυμμένο μέσα»

Το όρος Χαμ Ρονγκ είναι ένα διάσημο γραφικό σημείο στην επαρχία Ταν Χόα. Ο βασιλιάς Λε Ταν Τονγκ, κατά τη διάρκεια της περιοδείας του κατά τη διάρκεια του έτους Μάου Τουάτ (1478), εμπνεύστηκε από το τοπίο και έγραψε ένα ποίημα πάνω στον γκρεμό. Αργότερα, ο βασιλιάς Λε Χιέν Τονγκ έγραψε επίσης ένα ποίημα. Ο Βουόνγκ Ντούι Τριν, ως Γενικός Κυβερνήτης της επαρχίας Ταν Χόα, έδωσε προσοχή στην ομορφιά του όρους Χαμ Ρονγκ, χάρη στην οποία πολλοί τουρίστες από παντού έρχονταν να το επισκεφθούν.

Το σχήμα και το όνομα του Χαμ Ρονγκ (Σαγόνι του Δράκου) περιγράφονται από τον Φουκ Μπα Ντανγκ Ξουάν Βιεν στο ποίημά του "Dong Son Hoai Co" ( Περιοδικό Nam Phong , τεύχος 153, Αύγουστος 1930): "Η οροσειρά ξεκινά από το βουνό Μπαν Α, περνάει από την κοινότητα Ντουόνγκ Ξα, ακολουθεί την όχθη του ποταμού, ελίσσεται σαν δράκος και στη συνέχεια υψώνεται ξαφνικά σε μια πολύ ψηλή κορυφή. Στο βουνό υπάρχει μια σπηλιά, η οποία μπορεί να φιλοξενήσει πενήντα άτομα. Μέσα από τη σπηλιά βρίσκεται μια μικρή σπηλιά, που ονομάζεται ευρέως το μάτι του δράκου. Από εκεί, κινούμενοι προς τα δεξιά, υψώνεται μια κορυφή που ονομάζεται Μύτη του Δράκου. Από αυτήν την κορυφή, κινούμενοι προς τα κάτω περίπου εβδομήντα σκαλοπάτια, μια βουνοπλαγιά χωρίζεται στα δύο, με το πάνω μισό να εκτείνεται προς τα έξω, το κάτω μισό να είναι εσοχή προς τα μέσα, κοιτάζοντας προς τα κάτω το ποτάμι σαν δράκος που ανοίγει το στόμα του, εξ ου και η δημοφιλής ονομασία Χαμ Ρονγκ (Σαγόνι του Δράκου)".

Το άρθρο «Νοσταλγία για τον Dong Son» δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nam Phong , τεύχος 153, Αύγουστος 1930.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΑΡΧΕΙΟ

Ένα άρθρο σχετικά με τη γέφυρα Χαμ Ρονγκ στην πρώτη σελίδα του Le génie civil, τεύχος 1404, 8 Μαΐου 1909.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: BnF

Περνώντας από αυτήν την περιοχή, ο αρχηγός της περιοχής Quang Xuong, Hoang Mau, συνέθεσε ένα ποίημα πέντε λέξεων που περιέγραφε το τοπίο, το οποίο περιελάμβανε: «Ο θρύλος λέει ότι το βουνό Long Ham/Κρατάει ένα μαργαριτάρι μέσα/Το σχήμα του βουνού έχει αυτό/Γι' αυτό ονομάζεται βουνό Ham Rong (Σαγόνι του Δράκου)». Διάσημο ορόσημο για γενιές, σύμφωνα με τον Phuc Ba, το βουνό Ham Rong σχεδόν εξαφανίστηκε το 1891, όταν το Τμήμα Σιδηροδρόμων σχεδίαζε να ισοπεδώσει το βουνό για να χτίσει μια σιδερένια γέφυρα στον ποταμό Ma. Ωστόσο, ο Γενικός Κυβερνήτης της Ινδοκίνας διέταξε τον Πρόξενο Villié να μην προχωρήσει, επικαλούμενος το όμορφο τοπίο της περιοχής. Χάρη σε αυτό, το βουνό Ham Rong παραμένει όρθιο, ενώ η γέφυρα πάνω από τον ποταμό μεταφέρθηκε σε κοντινή τοποθεσία.

Το 1931, κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, ο Hoang Mai Rinh ανέφερε το Ham Rong στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο για το Κεντρικό Βιετνάμ , εκφράζοντας θαυμασμό για μια εκπληκτικής ομορφιάς εικόνα κατά μήκος της εθνικής οδού: «Περνώντας τον σταθμό Nghia Trang, κατά μήκος του μεγάλου δρόμου, είδα ένα πλήθος ανθρώπων, οπότε πήγα να δω το Ham Rong. Ω! Τι αριστούργημα! Η κρεμαστή γέφυρα ήταν επιδέξια κατασκευασμένη, καμπυλώνοντας προς τα πάνω και υποστηρίζοντας δύο βάθρα, επιτρέποντας στη σιδερένια γέφυρα να αιωρείται οριζόντια για διάσχιση. Από κάτω, το ορμητικό νερό αντανακλούσε τους πύργους, και σε αυτή την πλευρά της γέφυρας υπήρχε ένα μεγάλο κτίριο που στέγαζε ένα πριονιστήριο και ένα εργοστάσιο σπίρτων. Από την άλλη πλευρά, ο σταθμός Ham Rong ήταν ακριβώς δίπλα του». Η γέφυρα που ανέφερε ο Hoang ήταν η ημισεληνοειδής τοξωτή γέφυρα, που κατασκευάστηκε από τους Γάλλους ξεκινώντας το 1904.

«Υπάρχει μόνο ένα μεθυσμένο πλοίο τριγύρω.»

Το Νιν Μπιν και το Ταν Χόα είναι δύο επαρχίες που συνδέονται με το πέρασμα Μπα Ντόι, γνωστό και ως πέρασμα Ταμ Ντιεπ. Το πέρασμα ενέπνευσε την ποιήτρια Χο Σουάν Χουόνγκ όταν πέρασε από αυτό, γράφοντας το ποίημα επτά λέξεων και οκτώ στίχων σε στιλ δυναστείας Τανγκ , "Πέρασμα Μπα Ντόι ", το οποίο περιγράφει το τοπίο, αλλά φαίνεται να υπονοεί και κάτι άλλο: "Η κατακόκκινη πύλη είναι έντονα κόκκινη με κατάφυτες στέγες / Η πράσινη πέτρα είναι καλυμμένη με βρύα / Τα κλαδιά πεύκου λικνίζονται επικίνδυνα στον δυνατό άνεμο / Τα φύλλα ιτιάς είναι μουσκεμένα με δροσιά". Αργότερα, ο Νγκουγιέν Τουάν και η Ντο Φον ταξίδεψαν με τρένο, και περνώντας το πέρασμα, "η Φον και εγώ πήγαμε στον πάγκο φαγητού του βαγονιού για να πιούμε κρασί, δανειζόμενοι ένα νέο πράσινο ποτήρι κρασιού για να δημιουργήσουμε ένα αυτοσχέδιο κιόσκι. Κάθε φορά που το τρένο ανέβαινε το πέρασμα και έκανε μια απότομη στροφή, το κρασί χυνόταν από το ποτήρι" ( Essays , Cong Luc Publishing, 1941). Επιπλέον, με το αλκοόλ να ρέει και την ποιητική έμπνευση να φουντώνει, ο δημιουργός του «Μια Περασμένη Εποχή» συνέθεσε ένα τετράστιχο ποίημα: «Εδώ είμαστε στην κορυφή του περάσματος Μπα Ντόι / Επιτρέψτε μου να αδειάσω το ποτήρι μου και να σας δώσω ένα γεμάτο ποτήρι / Μπροστά μας τώρα, όλα είναι εγκαταλελειμμένα / Γύρω μας, μόνο ένα μεθυσμένο πλοίο απομένει».

Μέσα στη γέφυρα Χαμ Ρονγκ στις αρχές του 20ού αιώνα.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΑΡΧΕΙΟ

Ως επαρχία που περιλαμβάνει ποικίλα τοπία, όπως παράκτιες περιοχές, πεδιάδες και λόφους, το Thanh Hoa διαθέτει πολλά διάσημα γραφικά σημεία. Το Lam Kinh, η πρώην τοποθεσία της δυναστείας Le, καταγράφηκε από τον Ngo Thoi Si: «Τέσσερις πλευρές περιτριγυρισμένες από βουνά και ποτάμια, επιδέξια διακοσμημένες από τον ουρανό / Για χιλιετίες, οι βασιλικοί τάφοι φυλάσσονται σε αυτή την ιερή γη». Στο Dong Son, το όρος An Hoach (γνωστό και ως όρος Nhoi) είναι γνωστό από την αρχαιότητα για την μπλε πέτρα που χρησιμοποιείται για τη σκάλισμα στηλών και καμπάνων. Γύρω στο 1930, «οι ντόπιοι συχνά χρησιμοποιούσαν την πέτρα για να φτιάχνουν εργαλεία, τόσοι πολλοί άνθρωποι ήξεραν πώς να είναι λιθοξόοι», κατέγραψε ο Phuc Ba. Στην κορυφή του όρους An Hoach βρίσκεται ο βράχος Vong Phu, που συνδέεται με τον θρύλο της αναμονής του συζύγου, της υπομονής του ήλιου και της βροχής για γενιές, παραμένοντας ακλόνητος ανά τους αιώνες.

Αφήνοντας τα βουνά για τη θάλασσα, φτάνοντας στο διάσημο Sam Son, «Ποιος έσκαψε την απέραντη θάλασσα για να χτίσει τα βουνά; Τα ίχνη του Doc Cuoc παραμένουν μέχρι σήμερα» είναι δύο στίχοι ποίησης του Επαρχιακού Επιτρόπου Thanh Hoa, Vuong Tu Dai, όταν μιλάει για αυτό το μέρος. Η παραλία και ο ναός Doc Cuoc, που συνδέονται με αρχαίους θρύλους, γοητεύουν τους τουρίστες, κάνοντας «όλους να σταματούν εκεί για να ξεκουραστούν, να χρησιμοποιήσουν το τοπίο ως τρόπο χαλάρωσης, επειδή υπάρχει μια θαλασσινή αύρα από τα βορειοανατολικά, πολύ αναζωογονητική, πολύ γαλήνια. Το βράδυ, ανεβαίνοντας στην κορυφή του βουνού και κοιτάζοντας γύρω μας, όλα τα μακρινά και κοντινά βουνά εμφανίζονται μπροστά στα μάτια μας. Στην επιφάνεια της θάλασσας, βάρκες πλέουν πέρα ​​δώθε, τα κύματα κυματίζουν, σαν μια ακουαρέλα που κρέμεται μπροστά στα μάτια μας», καταγράφεται στο άρθρο «Διάσημα γραφικά σημεία Quang Xuong » ( Περιοδικό Nam Phong , τεύχος 157, Δεκέμβριος 1930). (συνέχεια)

Πηγή: https://thanhnien.vn/du-son-ngoan-thuy-be-rong-ai-dao-de-dap-non-185260507203320658.htm