1. Μια ζεστή ανοιξιάτικη μέρα, ένα μεγάλο πλήθος νεαρών ανδρών και γυναικών συγκεντρώθηκε στην αμμώδη όχθη του ποταμού για να παίξουν κούνιες. Σημαίες κυμάτιζαν και τύμπανα ηχούσαν χαρούμενα. Ξαφνικά, από την πλαγιά του λόφου, οι ληστές όρμησαν έξω. Όσοι δεν ήταν αρκετά γρήγοροι για να ξεφύγουν, ειδικά οι γυναίκες και τα κορίτσια, συνελήφθησαν από τους ληστές και μεταφέρθηκαν στη νότια όχθη του ποταμού Thu Bon...
Αυτή η σκηνή ήταν κάτι που… φαντάστηκα, αφού διάβασα τους στίχους στο βιβλίο του καθηγητή Phan Khoang «Ιστορία του Βιετνάμ: Η Νότια Περιοχή 1558-1777»: «Εκείνη την εποχή στο Hoa Chau, υπήρχε ένα έθιμο κάθε χρόνο, την άνοιξη, αγόρια και κορίτσια μαζεύονταν για να παίξουν κούνιες στο Ba Duong (;), έτσι κάθε Δεκέμβριο, οι Cham κρύβονταν στις πηγές αυτής της επαρχίας, περιμένοντας μέχρι τον Ιανουάριο για να στήσουν ενέδρα και να απαγάγουν ανθρώπους».
Υπάρχει ένα ερωτηματικό μετά το τοπωνύμιο Bà-dương, που υποδηλώνει ότι ο καθηγητής Phan Khoang εξακολουθεί να έχει κάποιες αμφιβολίες σχετικά με το τοπωνύμιο. Αλλά το χρονολογικό πλαίσιο είναι σαφές. «Εκείνη την εποχή», που σημαίνει τα χρόνια μετά την άνοδο του Chế Bồng Nga στο θρόνο ως βασιλιά της Champa (1360).
Αυτό το περιστατικό «ληστείας και απαγωγής» αναφέρεται συγκεκριμένα στα 1361 και 1366. Η γεωγραφική περιοχή (του Χόα Τσάου) εκτείνεται από το Φου Λοκ και το Φου Βανγκ (Θουά Θιεν Χουέ ) έως τις σημερινές Ντάι Λοκ και Ντιεν Μπαν (Κουάνγκ Ναμ).
Εκείνη την εποχή, οι δύο επαρχίες Ô Lý είχαν «επιστρέψει» στο Đại Việt περισσότερο από μισό αιώνα νωρίτερα και είχαν μετονομαστεί σε επαρχίες Thuận και Hóa, αλλά ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η περιοχή δεν είχε ποτέ ημέρα ειρήνης. Το Chế Bồng Nga έστελνε συνεχώς στρατεύματα για επιδρομές και λεηλασίες, και αρκετές φορές έφτασαν ακόμη και στην πρωτεύουσα Thăng Long, προκαλώντας προβλήματα μέχρι που η δυναστεία Trần έχασε την εξουσία...
Οι παραδοσιακοί χοροί swinging του παρελθόντος ξυπνούν μνήμες από τα λαϊκά τραγούδια και τις τελετουργίες που τελούνταν κατά μήκος του ποταμού Vu Gia - Thu Bon. Όπως περιγράφεται από τον ερευνητή Pham Huu Dang Dat, το χωριό Chan Son (περιοχή Dai Loc) είναι μια από τις τοποθεσίες με μακρά παράδοση λαϊκού τραγουδιού και τελετουργικού τραγουδιού.
« Τα δημοτικά τραγούδια είναι σαν τα παραδοσιακά τραγούδια της Πρωτοχρονιάς / Εύχονται για μια χρονιά με κολλώδες ρύζι και γλυκιά σούπα / Τα δημοτικά τραγούδια είναι σαν τα παραδοσιακά τραγούδια της Πρωτοχρονιάς / Εύχονται για μια χρονιά με κολλώδες ρύζι και γλυκιά σούπα », αντηχούν ακόμα οι ψαλμωδίες του συγκροτήματος δημοτικών τραγουδιών καθώς πηγαίνουν να ευχηθούν στους ανθρώπους για μια χρονιά ευτυχισμένη. Υπάρχουν ακόμη και δημοτικά τραγούδια που εύχονται καλή τύχη στη γεωργία, την υφαντική, την ξυλουργική, τη σιδηρουργία και το εμπόριο... πολύ παλιά τραγούδια.
2. Μόνο κατά την εκστρατεία του βασιλιά Λε Ταν Τονγκ εναντίον της Τσάμπα (1471) απελευθερώθηκε πραγματικά το Ντιέν Μπαν - η γη του Χόα Τσάου που συνορεύει με την Τσάμπα. Για 160 χρόνια, από το 1306 έως το 1471, η γη από νότια του Χάι Βαν έως βόρεια του ποταμού Θου Μπον ήταν μια περίοδος κατά την οποία «τα αρχεία ήταν απλώς κενά ονόματα», σύμφωνα με τον ερευνητή Βου Χουνγκ.
Το «Hoang Viet Nhat Thong Du Dia Chi» καταγράφει ότι, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τραν, αν και προστέθηκαν δύο ακόμη επαρχίες, η O Ly και άλλες, «ήταν απλώς συμβολικές περιοχές». Το «Lich Trieu Hien Chuong Loai Chi» καταγράφει ομοίως: «Κατά τη διάρκεια των δυναστειών Ly και Tran, αν και η Hoa Chau καταλήφθηκε, η περιοχή νότια του Hai Van παρέμεινε η παλιά επικράτεια του λαού Champa».
Στη συνέχεια, περισσότερα από 80 χρόνια μετά την κατάκτηση των Τσάμπα, το ακμάζον τοπίο του Ντιέν Μπαν περιγράφηκε στο "O Chau Can Luc": "Οι άνθρωποι πλουτίζουν από το ρύζι, οι αγρότες χρησιμοποιούν βουβάλια για να αλωνίζουν το ρύζι... Οι κήποι του Μακ Ξουγιέν καλλιεργούν πολλά τριαντάφυλλα, οι κάτοικοι του Λανγκ Τσάου υφαίνουν πολύ λευκό μετάξι... Οι γυναίκες φορούν παντελόνια από ύφασμα Τσάμπα, οι άνδρες κρατούν κινέζικες βεντάλιες" (μετάφραση του Τραν Ντάι Βιν). Φανταστείτε πόσο ζωντανές και πολύχρωμες ήταν οι ανοιξιάτικες μέρες σε αυτήν την περιοχή που επεκτείνεται προς τα νότια...
«Όταν φτάνει η άνοιξη, ξεκινούν οι αγώνες κολύμβησης και άνθρωποι με μεταξωτά ρούχα συνωστίζονται», μια άλλη πρόταση στη σύνοψη των εθίμων στη χώρα από την Κουάνγκ Μπινχ μέχρι το βόρειο Κουάνγκ Ναμ ανοίγει ένα σκηνικό ειρηνικής αλλά και έντονης δραστηριότητας.
Ο Δρ. Dương Văn An, ο οποίος αναθεώρησε το "Ô Châu Cận Lục" το 1555, περνούσε τις μέρες του εξετάζοντας χάρτες, ονόματα χωριών και ονομασίες κοινοτήτων μετά από δικαστικές συνεδριάσεις και στη συνέχεια έγραφε αυθόρμητα άρθρα που περιλάμβαναν τοπωνύμια, ονόματα ποταμών, ονόματα βουνών και ονόματα χωριών. Η περιοχή Điện Bàn, που ανήκε τότε στην επαρχία Triệu Phong, είχε 66 χωριά και το καθένα απηύθυνε πρόθυμα μια πρόσκληση.
«Το Kim Quất είναι βουτηγμένο σε χρυσή δροσιά, το Thúy Loan είναι καταπράσινο από βροχή (...) Το Lỗi Sơn, το Lệ Sơn έχουν ναούς χωριών δίπλα στον γκρεμό, κατά μήκος του ελικοειδούς μονοπατιού. Το Hoài Phố, το Cẩm Phố έχουν ψαροσπίτια που ξεπροβάλλουν μέσα από το μπαμπού, με ελαφρώς μισάνοιχτα παράθυρα. Το Cẩm Đăng έχει λαμπάδες γάμου που τρεμοπαίζουν. Το Cẩm Lệ έχει στιγμιότυπα όμορφων γυναικών που χαμογελούν»...
Αν «ταξιδεύετε» χαλαρά μέσα από το απόσπασμα από το «Ô Châu Cận Lục», θα έχετε περάσει από τα νέα πλέον ονόματα χωριών: Thanh Quýt (το νέο όνομα του παλιού χωριού Kim Quất) - Túy Loan - Điện Tiến - Hòm - Phhôm -ơấn Điện Hồng - Hòa Thọ. Κοιτάζοντας προς το ομιχλώδες πέρασμα Hải Vân, θα δείτε «ένα μπλε χρώμα να απλώνεται σαν μια τρίχα από σύννεφα» και κοιτάζοντας νότια, μπορείτε «να δείτε τα σύνορα του Ô Lý και να συνειδητοποιήσετε πόσο όμορφη είναι η γη»...
3. Η εκστρατεία του βασιλιά Le Thanh Tong προς τα νότια άφησε επίσης πίσω της στην λογοτεχνική ιστορία ένα ποίημα που περιγράφει την πρώτη μέρα της άνοιξης στην παραμεθόρια περιοχή. Την πρώτη νύχτα της άνοιξης με φεγγάρι, τα πλοία του στρατού των Dai Viet ήταν αγκυροβολημένα κοντά το ένα στο άλλο στον κόλπο Dong Long. Ο εύγλωττος βασιλιάς συνέθεσε το "Hai Van Hai Mon Lu Thu", το οποίο περιελάμβανε δύο στίχους: "Στην τρίτη βάρδια της νύχτας, το φεγγάρι λάμπει έντονα πάνω από τον κόλπο Dong Long. στην πέμπτη βάρδια, ο άνεμος είναι δροσερός και το σκάφος Lo Hac λικνίζεται απαλά."
Είναι αρκετά ενδιαφέρον ότι το μεγάλο ανάγλυφο που απεικονίζει τον βασιλιά Le Thanh Tong, το οποίο εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Da Nang, επέλεξε να χαράξει αυτούς τους δύο στίχους κινεζικής ποίησης. Πολλοί ερευνητές συμφωνούν γενικά ότι το Dong Long είναι ο κόλπος Da Nang. Αλλά εξακολουθεί να υπάρχει κάποια συζήτηση για το "Lo Hac". Είναι το όνομα μιας χώρας (Locac, η χερσόνησος της Μαλαισίας ή Lavois, ένα αρχαίο βασίλειο στα κάτω ρου του ποταμού Chao Praya) ή το ακρωτήριο Hac, το ακρωτήριο Hac στο Nam O; Από μακριά, το ακρωτήριο Hac μοιάζει με βάρκα - "βάρκα Lo Hac"...
Η παλιά παραμεθόρια περιοχή έχει τόσα πολλά φιλόξενα μέρη που θα πρέπει να ξεκινήσετε να τα εξερευνήσετε. Από την κορυφή του περάσματος Hai Van, κοιτάζοντας προς τον κόλπο Da Nang, μπορείτε να εντοπίσετε το σημείο Hac και στη συνέχεια να κατευθυνθείτε σταδιακά νότια. Μπορείτε να συνεχίσετε μέχρι το όρος Thach Bi, όπου ο βασιλιάς Le Thanh Tong ίδρυσε την περιοχή Dai Viet και σηματοδότησε τα όρια για τη νέα περιοχή της 13ης διοικητικής περιοχής: Quang Nam.
[διαφήμιση_2]
Πηγή: https://baoquangnam.vn/du-xuan-qua-mien-phen-giau-3147837.html
Σχόλιο (0)