Πράσινο Τραγούδι στις όχθες του κόλπου Βαν Φονγκ

Το «Πράσινα Τραγούδια στις Ακτές του Κόλπου Βαν Φονγκ» είναι η 20ή ποιητική συλλογή του ποιητή Τραν Βαν Τζία, γραμμένη στο είδος των επικών ποιημάτων. Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ τον Μάρτιο του 2025.

Γεννημένος το 1945 στην πόλη Βαν Τζία (περιοχή Βαν Νιν), ο ποιητής Τραν Βαν Τζία είναι σήμερα 80 ετών, αλλά εξακολουθεί να είναι ενεργός στο δημιουργικό του έργο. Το να έχει δημοσιεύσει 20 ποιητικές συλλογές και να λαμβάνει σταθερά θετική δημόσια αναγνώριση δεν είναι εύκολο κατόρθωμα. Το 1996, κυκλοφόρησε την πρώτη του συλλογή, "Έρωτας τόσο όμορφος όσο ένα ποίημα", και μόλις το 2004 κυκλοφόρησε η δεύτερη, "Ο άνεμος κουβαλάει καπνό κουζίνας στον ουρανό". Έκτοτε, δημοσιεύει ποίηση περίπου κάθε ένα με δύο χρόνια.

Το εξώφυλλο του βιβλίου "Πράσινα τραγούδια στις όχθες του κόλπου Βαν Φονγκ".

Γνώριζα καλά τον ποιητή Tran Van Gia από πριν από το 1975. Εκείνη την εποχή, ήμουν απλώς ένας αρχάριος μαθητής της 11ης ή 12ης τάξης, που έγραφε διστακτικά ποίηση, και λάτρευα τους απλούς, ρουστίκ στίχους του. Έγραφε για τον τόπο γέννησής του, την περιοχή Van Ninh με το μαγκρόβιο δάσος Tuan Le και τους απέραντους αμμόλοφους. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των 13 ετών του στις Νέες Οικονομικές Ζώνες, έγραφε ποίηση για τους φτωχούς ανθρώπους που μάζευαν προσεκτικά κάθε σταγόνα πρωινού ηλιακού φωτός, φορτωμένους με βαριά φορτία, και για τους δρόμους των χωριών που ήταν γεμάτοι με έντονα κίτρινα ανθισμένα δέντρα. Ήταν επίσης ένας από τους συγγραφείς και ποιητές στην Khanh Hoa που έγιναν δεκτοί στην Ένωση Συγγραφέων του Βιετνάμ πολύ νωρίς.

Το «Πράσινα Τραγούδια στις Ακτές του Κόλπου Βαν Φονγκ», με το γαλάζιο εξώφυλλό του, διαφέρει από τις προηγούμενες ποιητικές συλλογές του Τραν Βαν Τζία, οι οποίες συχνά περιείχαν αυτοπροσωπογραφίες. Το βιβλίο των 70 σελίδων, ένα λαμπερό επικό ποίημα με τον ήχο των κυμάτων που σκάνε, χωρίζεται σε τέσσερα κεφάλαια. Στο Κεφάλαιο 1, «Νοσταλγία», αναφέρει παλιά μέρη στην Καν Χόα . Εκεί, οι απαλοί στίχοι συνεχίζονται: «Μια νύχτα κοιμήθηκα / Ακουμπώντας το κεφάλι μου στο μπράτσο μου σε ένα μεγάλο όνειρο κάτω από τον ψηλό ουρανό / Κατάλαβα όλο και περισσότερα / Ποιος σοφός άνθρωπος δεν λαχταρά την πατρίδα του;»

«Μαζεύοντας έξι-οκτώ στίχους στη λευκή άμμο της χερσονήσου Χον Γκομ» είναι το Κεφάλαιο 2 του επικού ποιήματος. Αξιοποιώντας τη δύναμη της μορφής των έξι-οκτάστιχων, την ενσωματώνει σε αυτό το κεφάλαιο: «Σήμερα, και ακόμη και σε χίλια χρόνια από τώρα, η άμμος και οι άνθρωποι ζουν μαζί με ακλόνητη αγάπη». Σε αυτό το κεφάλαιο, αναφέρει συχνά τη μητέρα του: «Το βράδυ γέρνει στον μπλε καπνό / Ο μπλε καπνός ακολουθεί τη μητέρα μου καθώς μοχθεί να μεγαλώσει τα παιδιά της / Οι ώμοι της μητέρας μου είναι κουρασμένοι / Βαρύνοντας βάρη από τότε που ήταν ακόμα στην πόλη της». «Βαρύνοντας βάρη από τότε που η μητέρα μου ήταν ακόμα στην πόλη της» - μόνο ένας στίχος ποίησης συμπυκνώνει την εικόνα μιας μητέρας από την επαρχία που μοχθεί όλη της τη ζωή για τα παιδιά της. Τα επόμενα δύο κεφάλαια: «Η εποχή των ασταθών κυμάτων» και «Η εποχή των ανθισμένων λουλουδιών των κυμάτων» είναι ακόμα απλοί στίχοι, αλλά οι λέξεις φαίνεται να πηγάζουν από την καρδιά του ποιητή. Το επικό ποίημα του Tran Van Gia είναι σαν μια συμφωνία που οδηγεί τον αναγνώστη μέσα από καταιγίδες και σε μια μέρα ειρήνης.

Στην αβέβαιη ηλικία του, έλεγε, κάθε δημοσιευμένη ποιητική συλλογή θα μπορούσε να είναι η τελευταία του. Το έλεγε μόνο αυτό, αλλά οι πηγές όταν τα λουλούδια ανθίζουν ακόμα, τα απαλά κύματα της θάλασσας Να Τρανγκ, ακόμη και ο κόλπος Βαν Φονγκ τον εμπνέουν ακόμα να γράφει ποίηση.

ΚΟΥΕ ΒΙΕΤ ΤΡΟΥΟΝΓΚ

Πηγή: https://baokhanhhoa.vn/van-hoa/202504/loi-hat-xanh-ben-bo-vinh-van-phong-a925d09/