Γλυκύτητα των βουνών - αλμύρα της θάλασσας

Τα απέραντα καταπράσινα δάση, οι απέραντες θάλασσες — κάθε περιοχή ξεχειλίζει από στοργή, και όταν συγχωνεύονται σε μια ενιαία διοικητική περιοχή, όχι μόνο διευρύνονται τα σύνορα αλλά, το πιο σημαντικό, στηρίζεται και ενσωματώνεται μια πολιτιστική ροή που είναι ήδη βαθιά ριζωμένη, καθιστώντας την ακόμη πιο πλούσια.

Θαλασσινά από την επαρχία Λαμ Ντονγκ σήμερα

1. «Πείτε στους ανθρώπους στην περιοχή ανάντη: Στείλτε κάτω νεαρά τζακφρούτα, στείλτε πάνω ιπτάμενα ψάρια». Αυτός ο λαϊκός στίχος είναι βαθιά ριζωμένος στις καρδιές των κατοίκων του Κεντρικού Βιετνάμ, όπου ο όρος «nậu nguồn» (ορεινή περιοχή) υπάρχει από τις πρώτες ημέρες του σχηματισμού της περιοχής Dang Trong. Οι όροι «Nậu», «phường» και «man» ήταν αρχικά μικρότερες διοικητικές μονάδες από τα χωριά. Αργότερα, η λέξη «nậu» συνδυάστηκε από τους εργάτες για να αναφερθεί σε ομάδες ανθρώπων με το ίδιο επάγγελμα: «nậu nguồn» αναφέρεται σε μια ομάδα που εκμεταλλεύεται δασικά προϊόντα· «nậu rớ» (ψάρεμα με δίχτυα)· «nậu nại» (παραγωγή αλατιού)· «nậu rỗi» (εμπορία ψαριών),... Ο παραπάνω λαϊκός στίχος είναι ένα μήνυμα από τους ανθρώπους των πεδινών προς τους ανθρώπους των ορεινών περιοχών, που μεταφέρεται μέσω της ανταλλαγής αγαθών, αλλά στην ουσία του αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη καλοσύνη και ευγνωμοσύνη...

Οι λαϊκές παροιμίες για το «νεαρό τζακφρούτ» και το «ιπτάμενο ψάρι» υπάρχουν από τα τέλη του 18ου αιώνα περίπου. Αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο νόημα τώρα, καθώς οι παράκτιες επαρχίες του Κεντρικού Βιετνάμ και των Κεντρικών Υψιπέδων έχουν συγχωνευθεί για να σχηματίσουν νέες επαρχίες. Τα βουνά συνδέονται ολοένα και περισσότερο με βουνά, τα ποτάμια με ποτάμια. Τα διοικητικά όρια, που κάποτε ήταν μόνο σχετικά, τώρα φαίνεται να μην έχουν καθόλου «όρια» σε αυτό το φυσικό τοπίο.

2. «Πες στους ανθρώπους στην περιοχή ανάντη», που μερικές φορές προφέρεται «φίλοι στην περιοχή ανάντη», μια φράση που σχηματίζεται αργότερα. Στη δεύτερη πρόταση, είναι «νεαρός τζακφρούτ» ή «βλαστοί μπαμπού» (που στέλνονται κάτω); Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι «βλαστοί μπαμπού» είναι πιο κατάλληλοι επειδή αυτό το προϊόν βρίσκεται μόνο σε ορεινές περιοχές, ενώ ο «νεαρός τζακφρούτ» είναι διαθέσιμος παντού. Αυτό ισχύει επίσης. Αλλά νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι «νεαρός τζακφρούτ που στέλνεται κάτω», επειδή μόνο στα ορεινά υπάρχουν πολλοί νεαροί τζακφρούτες διαθέσιμοι για κατανάλωση. Στα πεδινά, πιθανώς λίγα νοικοκυριά θα τολμούσαν να τους χρησιμοποιήσουν. Θα περίμεναν μέχρι να ωριμάσει ο τζακφρούτ πριν τον κατεβάσουν για να απολαύσει κάθε άτομο μερικά κομμάτια, και θα εξαφανίζονταν σε μια στιγμή.

Νεαρά τζακφρούτα και ιπτάμενα ψάρια, σε συνδυασμό με μπαχαρικά και τα επιδέξια χέρια του μάγειρα, δημιουργούν μια μοναδικά νόστιμη σούπα ή στιφάδο. Στο Κεντρικό Βιετνάμ, κατά τις πρώτες εβδομάδες του καλοκαιριού, όταν τα βουνά λούζονται από τον ήλιο και τον αέρα, τα δέντρα τζακφρούτας ανθίζουν πλήρως και τα ιπτάμενα ψάρια αφθονούν στα πεδινά. Τότε είναι που το οικείο, ρουστίκ πιάτο με νεαρά τζακφρούτα και ιπτάμενα ψάρια γίνεται συνηθισμένο. Ξυπνά όμορφες αναμνήσεις, διαποτισμένες με την αγάπη για τις δύο περιοχές. Έχει εισέλθει στα λαϊκά τραγούδια, αποτελώντας μέρος της λαϊκής κουλτούρας και γνώσης: "Νεαρά τζακφρούτα μαγειρεμένα με ιπτάμενα ψάρια / Ο σύζυγος και η σύζυγος μοιράζονται, επαινώντας τη νοστιμιά του."

3. Τα «νεαρά τζακφρουτ» και τα «ιπτάμενα ψάρια» δεν είναι απλώς ιδιαίτερα πιάτα. Πέρα από αυτό, συμβολίζουν τον δεσμό αγάπης μεταξύ των ανθρώπων των ορεινών και παράκτιων περιοχών. Είναι ένα αρμονικό μείγμα δύο εδαφών, κλίματος και της ψυχής της γης, μια ιστορία αγάπης και πίστης. Ακούγοντας την ιστορία του «νεαρού τζακφρουτ» και των «ιπτάμενων ψαριών», μπορούμε τώρα να απολαύσουμε τη σκέψη του συνδυασμού προϊόντων από τα ορεινά και τις θάλασσες. Καφές, πιπέρι, κακάο, καρύδια μακαντέμια, ντούριαν, ​​τζακφρουτ, αβοκάντο, passion fruit, αγκινάρα, λαχανικά, ρίζες, βλαστοί μπαμπού, μανιτάρια του δάσους... και γαρίδες, καλαμάρια, καβούρια, οστρακοειδή, διάφορα ψάρια, φρούτα του δράκου... Αυτές οι ροές αγαθών φέρουν όχι μόνο οικονομική αξία αλλά και τις γεύσεις, τα έθιμα και το πνεύμα κάθε αγαπημένης γης. Το σημερινό γεύμα είναι γεμάτο θρεπτικά συστατικά, γλυκύτητα και το άρωμα που χαρίζει το δάσος και η θάλασσα. Ένα πιάτο με ζεστό νερό ενσαρκώνει την ουσία και το αρμονικό μείγμα μοναδικών, απολαυστικών και ποιητικών στοιχείων. Σε αυτό, οι θαμώνες βιώνουν τη φρέσκια, πλούσια γεύση των θαλασσινών, την αλμυρή γεύση του ωκεανού, συνυφασμένη με τις ποικίλες γεύσεις του γλυκού, του πικάντικου, του πικρού και του στυφού, μαζί με τα τρυφερά λαχανικά και τις ρίζες του δάσους. Το Γιν και το Γιανγκ βρίσκονται σε αρμονία, το ζεστό και το κρύο είναι ισορροπημένα. Κάθε πιάτο αφηγείται μια ιστορία για το ταξίδι της γης, του νερού και των ανθρώπων του δάσους και της θάλασσας. Αυτή η γαστρονομική κορύφωση είναι πραγματικά φυσική, αντανακλώντας τον ρυθμό της ζωής για τους κατοίκους αυτών των δύο περιοχών, ορίζοντας ένα μοντέρνο αλλά εκλεπτυσμένο και αγνό γαστρονομικό στυλ. Βαθιά μέσα στη συνείδησή τους, το σημερινό γεύμα περιέχει τη μουρμουρητό ανάσα του ωκεανού, την αφρώδη ομίχλη των λόφων, τους αναζωογονητικούς ανέμους των βουνών, τον λαμπερό ήλιο πάνω από τις απέραντες λευκές αμμουδιές και την απαλή δροσιά κάτω από τον καταπράσινο ουρανό... Η επιμέλεια, η επιμονή και η ήρεμη ανοχή είναι οι αρετές που δημιουργούν αυτή την απλή αλλά διαχρονική ταυτότητα. Κάθε προϊόν φέρει τη μνήμη της γης, του κλίματος και των ανθρώπων.

4. Τα Κεντρικά Υψίπεδα και η παράκτια περιοχή επεκτείνονται και η χώρα ανοίγει νέες «αρτηρίες». Αυτές οι «αρτηρίες» όχι μόνο διευκολύνουν τη ροή αγαθών, αλλά και μεταδίδουν και συνδυάζουν τον πολιτισμό, τις μνήμες και τις πλούσιες ταυτότητες. Από το δάσος στη θάλασσα, από τη θάλασσα στα υψίπεδα, αυτό το γραφικό εμπόριο μεταξύ βουνών και ποταμών δημιουργεί μια πλούσια, πολύπλευρη εικόνα στο ενιαίο τοπίο των υψιπέδων και των πεδινών, των δασών και των θαλασσών. Από μεμονωμένες ηχώ, αυτά γίνονται τώρα μια πολυεπίπεδη συμφωνία, δημιουργώντας σταδιακά έναν χώρο για διαπεριφερειακή ανάπτυξη όπου η οικονομία συμβαδίζει με τον πολιτισμό και τα προϊόντα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ίδια την ουσία του λαού.

Η σημερινή γιορτή είναι ένας αρμονικός συνδυασμός προϊόντων τόσο από το δάσος όσο και από τη θάλασσα.

Μαζί με τα αγαθά, η μαγειρική κουλτούρα και οι τρόποι ζωής ενσωματώνονται και διαδίδονται, εμπλουτίζοντας, συμπληρώνοντας και αλληλοϋποστηρίζοντας, θολώνοντας τα όρια μεταξύ απομονωμένων οικολογικών τμημάτων. Οι υλικοί και άυλοι πολιτισμοί των δασών και της θάλασσας γίνονται μια σημαντική ροή, μια ροή μαγειρικής κουλτούρας. Η ανταλλαγή αγαθών δημιουργεί τόσο οικονομική ώθηση όσο και βάση για πολιτιστική ανταλλαγή, εμπλουτίζοντας τη γαστρονομική ταυτότητα των Κεντρικών Υψιπέδων και των παράκτιων περιοχών. Το εμπόριο δασικών και θαλάσσιων προϊόντων γίνεται ένας διάλογος, συγχωνεύοντας διαφορετικούς χώρους διαβίωσης. Μια ένωση του ήρεμου, διαρκούς πνεύματος του δάσους και της ελεύθερου πνεύματος, αλμυρής ουσίας της θάλασσας. Μεταξύ αυτών των δύο χώρων, οι άνθρωποι λειτουργούν ως γέφυρα, διατηρώντας την ταυτότητα και δημιουργώντας νέες αξίες. Όταν κάθε πιάτο, κάθε σπεσιαλιτέ, λατρεύεται και αφηγείται τη δική της ιστορία, ο πολιτισμός γίνεται μια ήπια δύναμη για οικονομική ανάπτυξη. Αυτός ο διασυνδεδεμένος οικονομικός και πολιτιστικός χώρος είναι πλούσιος σε δυνατότητες, μεταδίδοντας και εξαπλώνοντας. Θα διαμορφώσει πεποιθήσεις σε ένα αρμονικό και βιώσιμο μέλλον, όπου κάθε περιοχή βρίσκεται μέσα στην κοινή ποικιλομορφία του έθνους.

5. Οι επαρχίες των Κεντρικών Υψιπέδων και η δυτική παράκτια περιοχή βρίσκονται δίπλα στην οροσειρά Τρουόνγκ Σον στα ανατολικά, που εκτείνεται μέχρι την Ανατολική Θάλασσα. Η απεικόνιση αυτής της γεωγραφικής τοποθεσίας, με τα βουνά πίσω και τη θάλασσα μπροστά, που συμβολίζει ένα εκτεταμένο δυναμικό, δεν είναι απλώς συμβολική αλλά έχει και πραγματική σημασία. Δεν μπορεί να είναι μια περιοχή που είναι «μακριά από το δάσος και αδιάφορη για τη θάλασσα», αλλά μάλλον μια γεωπολιτιστική και γεωοικονομική περιοχή με άφθονο ενδογενές δυναμικό που αφυπνίζεται...

Αυτό που είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι και οι τέσσερις επαρχίες συνορεύουν με μία ή δύο χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας: την Καμπότζη και το Λάος. Αυτό μου θύμισε μια δήλωση του καθηγητή Tran Quoc Vuong σχετικά με τις τέσσερις επαρχίες των Κεντρικών Υψιπέδων και της παράκτιας περιοχής. Έγραψε: «Το Βιετνάμ βρίσκεται στην ινδοκινέζικη χερσόνησο, καταλαμβάνοντας ολόκληρο το ανατολικό τμήμα, επομένως ο χερσονησιακός χαρακτήρας του είναι ακόμη πιο έντονος. Όσον αφορά τον γεωπολιτισμό, η βιετναμέζικη πολιτιστική ταυτότητα είναι χερσονησιακή, δεχόμενη και ενσωματώνοντας τόσο ηπειρωτικές όσο και νησιωτικές επιρροές». Πράγματι, αυτός ο χερσονησιακός χαρακτήρας είναι σαφώς εμφανής στις τέσσερις νέες επαρχίες: Quang Ngai, Gia Lai, Dak Lak και Lam Dong, κάτι που αποτελεί επίσης χαρακτηριστικό του γεωπολιτισμού του Βιετνάμ.

Η πολιτιστική ανταλλαγή είναι ένα αναπόφευκτο φαινόμενο σε κάθε εποχή. Ωστόσο, το να διεισδύει τόσο βαθιά, να δημιουργεί έναν αρμονικό μετασχηματισμό στο συνολικό πλαίσιο των πολιτικών, πολιτιστικών, οικονομικών, ιστορικών σχέσεων και της κοινοτικής ζωής, και να διαμορφώνει διαρκή ορόσημα αξίας, είναι κάτι που δεν έχουν την τύχη να επιτύχουν όλες οι περιοχές.

Πηγή: https://baolamdong.vn/ngot-bui-dai-ngan-man-moi-bien-ca-434125.html