Γύρω από την ιστορία του δάσους Μπουόνγκ

Γεννήθηκα στο Χαμ Ταν λίγα χρόνια πριν γίνει ορμητήριο κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον των Γάλλων. Τα πρώτα μου παιδικά χρόνια σημαδεύτηκαν από την ανατριχιαστική, στοιχειωτική παρουσία του πυκνού δάσους στους πρόποδες του όρους Μπε, της ορμητικής περιοχής του Τζιάο Λοάν - του απέραντου Δάσους Φύλλων.

Νύχτα με τη νύχτα, στο σκοτάδι που τύλιγε την καλύβα από αχυρένια σκεπή με τους τοίχους από ξύλινες σανίδες, αντηχούσε το βρυχηθμό των τίγρεων, κάνοντας την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ζωής ακόμη πιο εμφανή. Σταδιακά, οι άνθρωποι συνήθισαν καθώς περισσότερα σπίτια εκτοπισμένων ξεφύτρωναν στα χωράφια, και άρχισαν να αγαπούν περισσότερο τη φύση και να νιώθουν τη ζεστασιά της στοργής για τους γείτονες.

Δάνειο Giao - Δάσος Φοινικοφύλλων

Ακόμα και τώρα, περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, με τόσες πολλές αλλαγές, είναι δύσκολο να φανταστώ εκείνες τις περασμένες μέρες στις τεράστιες αναμνήσεις μου. Αλλά κάτω από τον ουρανό της βάσης Giao Loan στη νοτιοανατολική περιοχή, η εικόνα του δέντρου buong στο δάσος έχει βαθιά ριζωθεί στο μυαλό μου. Τότε, η μητέρα και οι αδερφές μου πήγαιναν στα χωράφια για να φυτέψουν ρύζι, ακούγοντας συνεχώς τον ήχο των γαλλικών βομβαρδιστικών που παραμόνευαν στον ουρανό. Αλλά η ασχολία που σχεδόν συντηρούσε τη ζωή ενός τμήματος του πληθυσμού όλο το χρόνο ήταν η ύφανση φύλλων, το ακόνισμα ξυλαριών και το πλέξιμο καλαθιών χρησιμοποιώντας νεαρά κλαδιά και φύλλα buong. Οι ήχοι θρόισμα από τις αιχμηρές καρφίτσες που έδεναν τα φύλλα μεταξύ τους, οι ήχοι κλικ από το πλέξιμο κάθε πανιού... έγιναν τακτοποιημένα συσκευασμένα προϊόντα που μεταφέρονταν με άμαξες με βόδια ή μεταφέρονταν με τα πόδια στα παράκτια χωριά Tam Tan, La Gi, Thang Hai και Binh Chau, για να πουληθούν σε εμπόρους ή να ανταλλαγούν με ρούχα, φάρμακα, σαπούνι, βελόνες και κλωστές... στις προσωρινά κατεχόμενες περιοχές.

Έχουν περάσει περισσότερα από 70 χρόνια, κι όμως η εικόνα του πυκνού δάσους στους πρόποδες του όρους Μπε, του Μάι Τάου, και πέρα ​​από τα βουνά, της γης Ντονγκ Νάι - Ξουγιέν Μοκ, παραμένει ζωντανή στο μυαλό μου. Ακόμα αναπνέω τον ζωογόνο αέρα της απέραντης περιοχής βάσης αντίστασης, παλαιότερα γνωστής ως Τζιάο Λόαν, που εκτείνεται μέχρι το όρος Τσούα Τσαν, το νοτιότερο σημείο του Κεντρικού Βιετνάμ, που συνορεύει με τον Νότο.

Θυμάμαι ότι το βιβλίο Gia Dinh Thanh Thong Chi (Χρονικό της επαρχίας Gia Dinh) αποκαλεί όμορφα το δέντρο Buong με τους κινεζικούς χαρακτήρες Boi Diep Giang, επειδή τα δέντρα Buong φύονται άφθονα κατά μήκος ενός ποταμού στο Xuan Loc και στο Long Khanh. Μαγεμένος από τις σελίδες του Γεωγραφικού Περιοδικού Dong Nai, οδηγήθηκα σε ένα σχετικό ηρωικό γεγονός. Το 1863, οι Γάλλοι επιτέθηκαν στη βάση Ly Nhon. Οι μαχητές της αντίστασης του Truong Dinh πολέμησαν μέχρι θανάτου για να σπάσουν την πολιορκία, αλλά λόγω της προδοσίας και της ενέδρας του Huynh Cong Tan, ο Truong Dinh σκοτώθηκε (19 Αυγούστου 1864). Ο Truong Quyen, γιος του Truong Dinh, μαζί με τον Phan Chinh (Phan Trung), συνέχισαν το έργο του πατέρα τους, ιδρύοντας τη βάση Giao Loan (Rung La - Δάσος Φύλλων) και υποχωρώντας περαιτέρω στην περιοχή Tanh Linh της επαρχίας Binh Thuan για να καλλιεργήσουν φυτείες και να κατασκευάσουν στρατιωτικές αποθήκες ανεφοδιασμού. Από το 1956 έως το 1975, υπό τη Δημοκρατία του Βιετνάμ, η επαρχία Μπιν Τούι τέθηκε υπό τη νοτιοανατολική περιοχή, επίσης με στρατηγικό στρατιωτικό σκοπό. Αυτό δείχνει τη σημασία αυτής της περιοχής.

Υπάρχουν έγγραφα που αναφέρουν το όνομα του δέντρου Buong Leaf, που προέρχεται από το Boi Diep Giang (貝 葉 江/ Buong Leaf River), επίσης γνωστό ως Rach La Bon. Ωστόσο, ο στρατιωτικός χάρτης του Νότιου Βιετνάμ του 1964 το καταγράφει λανθασμένα ως «Ποταμός Buong Leaf, που πηγάζει από το ρέμα Da Ban που ρέει μέσω της περιοχής Thong Nhat (Dong Nai)...» «Οι περισσότεροι κάτοικοι εδώ βγάζουν τα προς το ζην χρησιμοποιώντας τα φύλλα Buong για να υφαίνουν πανιά, να φτιάχνουν ψάθες, σχοινιά και να κόβουν βάρκες για να τις πουλήσουν, εξ ου και το όνομα του ποταμού».

Αναπολώντας τις δύσκολες στιγμές

Θυμάμαι με αγάπη το γαλήνιο, μελαγχολικό δάσος από φύλλα buong. Η εικόνα του δέντρου buong και οι χρήσεις του στην καθημερινή ζωή - από τις στρογγυλεμένες άκρες των φύλλων του μέχρι τα ξυλάκια, τα βέλη για σφεντόνες και τα κλαδιά για στέγες και τοίχους σπιτιών - είναι τόσο οικεία στη μνήμη μου. Ακόμα και αργότερα, κατά μήκος της Εθνικής Οδού 1 από τη διασταύρωση Ong Don, Cam My, Suoi Cat και Base 4 (Xuan Hoa), μέσα από τα χωριά προς Tan Minh και Tan Nghia (Ham Tan), οι μάντρες στεγνωτηρίου δίπλα στο δρόμο με τα παρθένα λευκά φύλλα buong απλωμένα σαν ανατέλλον ήλιο μου ξύπνησαν μια εικόνα του πνεύματος του δάσους και της γης. Χρησιμοποιώντας ακόμα τα φύλλα buong ως πρώτη ύλη, μετά την επανένωση της χώρας το 1975, η πόλη La Gi και η περιοχή Ham Tan ( επαρχία Binh Thuan ) εκμεταλλεύτηκαν στη συνέχεια τα πλεονεκτήματα του δέντρου buong, μιας δασικής ιδιαιτερότητας στην περιοχή Giao Loan της νοτιοανατολικής περιοχής. Οι συνεταιρισμοί χειροτεχνίας Tien Tien, Doan Ket και 19th April Tan An στο La Gi - Ham Tan, που ιδρύθηκαν μετά την απελευθέρωση το 1975, προσέλκυσαν πάνω από δέκα χιλιάδες άμεσους εργάτες, συμπεριλαμβανομένων μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ειδικεύονταν στην ύφανση λωρίδων μπαμπού για επεξεργασία. Οι μάρκες τους, που παρήγαγαν είδη όπως ξυλάκια φαγητού, καλάθια, τσάντες, καπέλα και στόρια, έφτασαν στην αγορά της Ανατολικής Ευρώπης.

Το θρυλικό Δάσος Giao Loan, γνωστό και ως Φυλλώδες Δάσος, αποτελεί μέρος του ηρωικού πνεύματος μιας ιστορικής περιόδου αντίστασης ενάντια στους ξένους εισβολείς, ένα περήφανο σύμβολο της νοτιοανατολικής περιοχής του Βιετνάμ. Τα καλυμμένα με φύλλα δέντρα εκτείνονται σε όλη τη νοτιοδυτική επαρχία Binh Thuan, που συνορεύει με περιοχές όπως το Xuyen Moc, το Loc An, το Xuan Hoa και το Gia Ray... Ενώ τα καλυμμένα με φύλλα δέντρα μπορούν να βρεθούν ακόμα σε πιο απομακρυσμένες περιοχές, η περιοχή Giao Loan, και η νοτιοανατολική περιοχή σε μεταγενέστερες εποχές, εξακολουθούν να θεωρούν το καλυμμένο με φύλλα δέντρο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των αγροτών. Αν η νοτιοανατολική περιοχή είναι ένας τόπος με άφθονη γη, πλούσιο έδαφος και ήπιο κλίμα, τότε η περιοχή Φυλλώδες Δάσος/Giao Loan λάμπει έντονα ως σύμβολο πατριωτισμού και λαχτάρας για ελευθερία. Το 2018, η επαρχία Dong Nai εξέδωσε απόφαση που χαρακτηρίζει το Φυλλώδες Δάσος στην κοινότητα Xuan Hoa (βάση 4/Εθνική Οδός 1), στην περιφέρεια Xuan Loc, στην επαρχία Dong Nai, ως ιστορικό τόπο σε επαρχιακό επίπεδο. Υπάρχει σύγχυση σχετικά με την έννοια της «βάσης», η οποία αναφέρεται σε μια μεγάλη περιοχή, περιοχή ή έδαφος των δυνάμεων αντίστασης κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της ξένης εισβολής. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από τα ονόματα Βάση 1, 2, 3, 4, 5… τα οποία ήταν στρατιωτικά φυλάκια (μικρά φυλάκια) της Δημοκρατίας του Βιετνάμ πριν από το 1975, φύλαγαν την Εθνική Οδό 1 από τη διασταύρωση Gia Ray - Ong Don (Xuan Loc) έως την περιοχή Ham Tan, Binh Thuan.

Αρχαίο χειρόγραφο Cham σε φύλλα φοίνικα

Σύμφωνα με την πολιτιστική κληρονομιά των Τσαμ, αρχαία κείμενα, γραφές και εγκώμια γραμμένα σε φύλλα φοίνικα (agal bac) έχουν χαθεί για έως και πέντε γενιές. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία και τη διατήρησή τους θεωρούνται μυστικιστικές και ιερές. Οι πρεσβύτεροι στην περιοχή Τσαμ Μα Λαμ (Πατζάι) και στον ναό Πο Κλάονγκ Γκιράι (Νιν Θουάν) ισχυρίζονται ότι τα φύλλα φοίνικα προέρχονται από την ορεινή περιοχή Ταν Λιν ή αγοράζονται από τον λαό Ραγκλάι. Τα φύλλα πρέπει να είναι νεαρά, να αποξηραμένα προσεκτικά και να διατηρούνται για την αποφυγή προσβολής από έντομα. Η γραφή γίνεται με κοφτερό μαχαίρι, με την άκρη της πένας να θερμαίνεται πάνω από φωτιά. Το μελάνι που χρησιμοποιείται είναι μαύρο, που προέρχεται από τον χυμό του δέντρου σιδερένιο. Σύμφωνα με τις μυστικές τεχνικές του λαού Τσαμ, η μέθοδος χρήσης φύλλων φοίνικα για τη δημιουργία κειμένων προέρχεται από το Μπαλί της Ινδονησίας. Αυτό συμβαίνει επειδή το έδαφος και το κλίμα ορισμένων τροπικών περιοχών στη Νοτιοανατολική Ασία είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του φοίνικα. Με τις αντιξοότητες της ιστορίας, ο λαός Τσαμ στις νοτιοκεντρικές επαρχίες και στις πεδιάδες που συνορεύουν με την Καμπότζη συνέχισε την παράδοση της χρήσης κειμένων από φύλλα φοίνικα ως ιερές γραφές για θρησκευτικές τελετές.

Τα αρχικά υλικά που συνέλεξαν οι ερευνητές των Τσαμ έχουν συμβάλει σημαντικά στην καθιέρωση της τοπικής διαδικασίας σχηματισμού και στην προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των βιετναμέζικων εθνοτικών ομάδων.

Πηγή: https://baobinhthuan.com.vn/quanh-chuyen-rung-buong-123760.html