۱۴۰ سال از پیروزی در گو موئونگ می‌گذرد

هزار و چهارصد سال پیش، گذرگاه گو موئونگ (آی نگیا، که اکنون بخشی از کمون دای لوک، شهر دا نانگ است) به گواهی باشکوه از روحیه شکست‌ناپذیر مبارزان مقاومت کان ووونگ از کوانگ نام تبدیل شد. این پیروزی یک ضدحمله قاطع پس از شکست در بای چای (وان لی) بود که نقشه حمله کلیدی استعمارگران فرانسوی به پایگاه نوی لو را کاملاً در هم شکست.

دروازه روستای هوآن من - گو موئونگ. عکس: NDC

فراتر از اهمیت نظامی آن، آن پیروزی شعله‌ای از میهن‌پرستی را برافروخت و به منبعی از غرور و الهام عظیم برای کل ارتش و مردم تبدیل شد. این روحیه قهرمانانه به وضوح در اشعار و آثار ادبی، در دوبیتی‌های زبان‌های نوم و هان، سرشار از خوش‌بینی و آرزوی استقلال، در طول جشن نظامی تاریخی - یک حماسه جاودانه - حفظ شده است.

ردپای مقاومت در برابر فرانسوی‌ها.

فرانسه حمله خود را به ویتنام آغاز کرد. پادشاه هام نگی فرمان سلطنتی قیام کان وونگ را صادر کرد. مردم سراسر کشور به این فرمان الهی پاسخ مثبت دادند. قیام کان وونگ در سراسر دای نام (ویتنام) رخ داد که از سال ۱۸۸۵ آغاز شد و تا پایان قرن نوزدهم ادامه یافت.

انجمن میهن‌پرستی کوانگ نام از همان ابتدا با مشارکت کلیدی صدها محقق و روشنفکر مشهور که در سه استان کوانگ نام، کوانگ نگای و بین دین فعالیت می‌کردند، تأسیس شد. انجمن میهن‌پرستی کوانگ نام با نبردهای قابل توجه در فو تونگ، ترا کیو، نام چون، بای چای، گو مونگ و غیره، ردپای خود را در تاریخ به جا گذاشت.

حدود مارس ۱۸۸۶، پس از شکست سنگین در نبرد بای چای (وان لی - گو نوی)، ارتش فرانسه خشمگین و مصمم به تلافی و نابودی نیروهای نگیا هوی بود. آنها مسیر قدیمی از لا کوا (وین دین) به فونگ تو و سپس بای چای را دنبال کردند و با هیچ مقاومتی روبرو نشدند. با استفاده از این فرصت، آنها پیاده شدند و مستقیماً به هوان می پیشروی کردند و هدفشان نفوذ عمیق به منطقه آی نگیا با هدف تصرف قلعه نوی لو - پایگاه حیاتی نیروهای نگیا هوی - بود. این یک اقدام بی‌پروا برای سرکوب جنبش مقاومت رو به رشد در منطقه شمال غربی استان سابق کوانگ نام بود.

ژنرال تران هوی (فرمانده پاسگاه بینه ین) در مواجهه با نقشه دشمن، به سرعت با کمیسر استانی بویی شوان بانگ هماهنگ کرد تا یک نقشه متقابل آماده کند. این دو نفر، رزمی‌کاران ماهر و افراد آشنا به منطقه را برای سازماندهی یک کمین بزرگ بسیج کردند. مکان انتخاب شده، جنگل گو مونگ بود، جاده‌ای به طول حدود ۲ کیلومتر که برای کمین و نبردهای نزدیک ایده‌آل بود.

«گو مونگ برنده شد»

وقتی سربازان فرانسوی حمله خود را به اعماق آی نگیا آغاز کردند و به منطقه گو موونگ پیشروی کردند، کاملاً بی‌خبر بودند که در کمین از پیش برنامه‌ریزی‌شده‌ای گرفتار شده‌اند. نیروهای شورشی همزمان از مخفیگاه‌های خود بیرون آمدند و به سرعت حلقه محاصره را تنگ‌تر کردند. در این نبرد نزدیک، سلاح‌های اصلی آنها سلاح‌های گرم مدرن نبود، بلکه شجاعت، عصا، نیزه و عزم راسخ آنها بود. آنها با استفاده از زمین و مهارت‌های رزمی فردی خود، گو موونگ را به میدان نبردی نامطلوب برای ارتش اعزامی تبدیل کردند. نبرد به شدت شدت گرفت، اما چابکی و نبوغ نیروهای شورشی دشمن را کاملاً در هم شکست، آرایش آنها را مختل کرد و آنها را مجبور به فرار در هرج و مرج کرد.

این پیروزی اهمیت استراتژیک قابل توجهی داشت، نه تنها تلاش دشمن برای حمله و تصرف پایگاه نویی لو را در هم شکست، بلکه از عقبه مقاومت نیز به طور محکم محافظت کرد. علاوه بر این، خبر پیروزی مانند نسیمی تازه بود که شعله عزم و اراده را شعله‌ور کرد و ایمان تزلزل‌ناپذیر کل مردم و سربازان استان را به آرمان عادلانه تقویت نمود.

تجلیل از دوبیتی‌ها

در فضایی از هیجان و قهرمانی، دوبیتی‌ها و اشعاری در ستایش پیروزی در بای چای - گو موئونگ توسط محققانی مانند تو تای وان دونگ و تو تای لی سروده و با افتخار به نمایش گذاشته شد.

یک بیت از محقق ون دونگ از کوانگ هوئه : «در بای چای، ما سرودهای پیروزی می‌خوانیم، تا سیر شدن می‌خوریم، تا مست شدن می‌نوشیم، با شراب، گوشت، برنج، برنج چسبناک و کیک / در گو موئونگ، ما برنده می‌شویم، اگر تمام شود، بیشتر می‌آوریم، اگر کم باشد، سرخ می‌کنیم، کباب می‌کنیم، خورش می‌دهیم، آب‌پز می‌کنیم، نیم‌پز می‌کنیم و برش می‌دهیم.»

این دوبیتی به خط نوم و با سبکی عامیانه نوشته شده است و فضای جشن و سرور پس از نبردهای بای چای و گو مونگ را بیان می‌کند. سطر اول فهرستی از غذاها و نوشیدنی‌ها (شراب، گوشت، برنج، برنج چسبناک، کیک) را با کلمه "rội" به معنای بیشتر برداشتن ارائه می‌دهد؛ سطر دوم فهرستی از روش‌های پخت (کباب کردن، خورش دادن، سرخ کردن، آب‌پز کردن، نیم‌پز کردن) را ارائه می‌دهد که سیری و نشاط سربازان و غیرنظامیان را پس از پیروزی نشان می‌دهد.

دوبیتی از محقق لی (یعنی لی توا تراچ در هوی آن): «آسمان از امپراتور ما محافظت کرده و دولت را حفظ کرده است/ مردم، به پیروی از اراده آسمان، استعدادهای خود را در حکومتداری برای کمک به کشور پرورش داده‌اند.»

این دوبیتی که به زبان چینی کلاسیک نوشته شده، باوقار است و مفهوم «فرمان آسمان» و فداکاری مردم برای خیر و صلاح عمومی را منعکس می‌کند. نویسنده، حمایت آسمان، زمین و مردم را از آرمان میهن‌پرستانه انجمن میهن‌پرستان کوانگ نام ستایش می‌کند.

این دو جفت بیت، یکی به خط نوم و دیگری به خط هان، هر دو در ضیافتی به مناسبت پیروزی در گو موئونگ سروده شده‌اند و خوش‌بینی، وحدت و اراده‌ی تزلزل‌ناپذیر مبارزان مقاومت و مردم کوانگ نام را در جنگ علیه فرانسویان منعکس می‌کنند.

نبرد گو مونگ، فراتر از یک پیروزی نظامی، حقیقتاً به نمادی درخشان از روحیه ملی تبدیل شد. این نبرد به شیوایی، قدرت وحدت و اراده‌ی شکست‌ناپذیر مردم و سربازان کوانگ نام را تحت پرچم انجمن میهن‌پرستان نشان داد که قادر به شکست دادن دشمن متجاوز مجهز به تجهیزات مدرن بودند. این روحیه‌ی قهرمانانه به طور گسترده از طریق اشعار و دوبیتی‌ها در طول مراسم سربازان تجلیل می‌شد و مقاومت در سراسر منطقه را بیش از پیش تقویت و الهام می‌بخشید.

منبع: https://baodanang.vn/140-nam-tran-thang-go-muong-3332145.html