داستان‌هایی از مورخان منطقه دونگ نای.

دونگ نای، سرزمینی غنی از بناهای تاریخی و فرهنگی، نه تنها به داشتن مکان‌های تاریخی و دستاوردهای قهرمانانه افتخار می‌کند، بلکه مردمی دارد که بی‌سروصدا داستان‌های تاریخ و سرزمین مادری خود را حفظ و بازگو می‌کنند.

قصه‌گویان تاریخ دونگ نای ، بیش از آنکه صرفاً خاطرات را از طریق کلمات، نوشته‌ها و آثار باستانی منتقل کنند، به گذشته زندگی می‌بخشند و این سرزمین را برای نسل جوان امروز پر جنب و جوش‌تر و قابل درک‌تر می‌کنند.

از «صفحات» زنده‌ی تاریخ...

خوی وو - نگوین تای های، نویسنده ۷۵ ساله (ساکن بخش ترانگ دای، استان دونگ نای) همچنان با پشتکار به نوشتن و انتشار ده‌ها کتاب درباره تاریخ، فرهنگ و مردم دونگ نای ادامه می‌دهد. او یکی از «قصه‌گویان» ویژه است که از ادبیات برای ثبت داستان‌های تاریخی، پیوند خاطرات و الهام بخشیدن به نسل جوان استفاده می‌کند. اگرچه بینایی او تا حدودی کم شده است، اما هنگام صحبت درباره دونگ نای، با اشتیاق سفرهای میدانی، برخوردها و احساسات خود را هنگام انتشار کتاب جدید بازگو می‌کند. از ۷۹ کتاب منتشر شده او، ۴۲ کتاب درباره سرزمین دونگ نای است.

آثار قابل توجه عبارتند از: دنبال کردن جریان رودخانه دونگ نای؛ رمان‌های گل شمشیر، رودخانه لوک در جنوب؛ مجموعه کتاب‌های کمیک پنج جلدی «چهره‌های مشهور دونگ نای»، شامل: نگوین هو کان - پیشگام جنوب، تو هوئونگ در حال ساخت خانه‌های شناور روی رودخانه، تران توئونگ شوین در حال تأسیس بندر تجاری کو لائو فو، ترین هوآی دوک - یک چهره بزرگ فرهنگی دونگ نای، و نگوین تری پونگ - یک مقام وفادار و شجاع... نویسنده نگوین تای های در حال تکمیل آثاری مانند: زنان اشرافی (نوشته‌هایی درباره زنان اشرافی در زمان اولین اربابان نگوین در جنوب ویتنام)؛ مجموعه کتاب‌های «چشم‌انداز ویتنامی»؛ افسانه رودخانه بوئونگ...

«وقتی دانش‌آموزان بتوانند تاریخ دونگ نای را از نزدیک ببینند، بخوانند و لمس کنند، این تاریخ عمیق‌تر از هر سخنرانی در ذهنشان حک خواهد شد.»

خانم نگوین تی فونگ آن، مدرسه ابتدایی نگوین تای هوک (بخش ترانگ دای)

نویسنده نگوین تای های گفت: «تاریخ اغلب موضوعی خشک و دشوار برای به خاطر سپردن تلقی می‌شود. به جای اینکه فقط صفحاتی از اسناد تاریخی درباره استان دونگ نای را پر از اعداد به دانش‌آموزان بدهم، تصمیم گرفتم «داستان تعریف کنم» تا درک آن را برای آنها آسان‌تر کنم. هر جا که می‌روم، نام مکان‌ها را با شخصیت‌ها و رویدادهای خاص مرتبط می‌کنم. به عنوان مثال، وقتی به بخش تام هیپ می‌روم، داستان دوآن ون کو و 16 سربازش را تعریف می‌کنم؛ در بخش بین هوا، داستان ژنرال معروف نگوین تری پونگ را تعریف می‌کنم؛ در کمون لانگ پوک، داستان فرمانده نگوین دوک اونگ و نبرد قلعه کی گیانگ را تعریف می‌کنم...»

در حالی که نویسنده نگوین تای های از ادبیات برای روایت تاریخ دونگ نای استفاده می‌کند، موسیقیدان تران ویت بین (۹۱ ساله) موسیقی را به عنوان پلی برای اتصال گذشته به حال انتخاب می‌کند. او نه تنها آهنگسازی می‌کند، بلکه سال‌های زیادی را صرف جمع‌آوری و تحقیق در مورد آهنگ‌های عامیانه اقلیت‌های قومی به ویژه در دونگ نای و منطقه جنوب شرقی به طور کلی می‌کند. برای او، هر ملودی، هر ریتم بخشی از روح و جوهره تاریخ جامعه را در خود جای داده است.

در خانه کوچک او در بخش تران بین، «آرشیو» موسیقی و آهنگ‌های محلی اقلیت‌های قومی که تران ویت بین، موسیقیدان، جمع‌آوری کرده است، به یک «موزه زنده» تبدیل شده است. در آنجا، نه تنها می‌توان صفحه‌های مکتوب و مجموعه‌های موسیقی، بلکه ردپای سفرهای میدانی طولانی او را نیز یافت. او نه تنها به جمع‌آوری بسنده نمی‌کند، بلکه این ملودی‌های محلی را از طریق اجراها و آموزش آنها به جوانان، به زندگی معاصر نیز بازمی‌گرداند. او معتقد است که تنها زمانی که موسیقی سنتی با نفس امروز زنده بماند، ارزش تاریخی و فرهنگی دونگ نای واقعاً گسترش خواهد یافت.

آقای نگوین دین دو (سمت راست، ساکن کمون تونگ نات) تاریخ و فرهنگ مردم موونگ را از طریق حکاکی روی چوب روایت می‌کند.

آقای نگوین دین دو (ساکن دهکده تان لاپ، کمون تونگ نات) از طریق مجسمه‌های چوبی و خانه‌های مینیاتوری چوبی، بی‌سروصدا تاریخ و فرهنگ مردم موونگ در استان دونگ نای را بازگو می‌کند. هر اثر نه تنها یک اثر هنری است، بلکه داستانی در مورد آداب و رسوم، باورها، کار و زندگی روزمره یک جامعه را نیز در بر می‌گیرد. بینندگان، به ویژه جوانان، می‌توانند از طریق هر جزئیاتی که او بازسازی می‌کند، یک شیوه زندگی قدیمی کامل را تصور کنند. به گفته آقای دو، اینگونه است که تاریخ مردم موونگ نه تنها "دیده می‌شود"، بلکه "لمس" نیز می‌شود.

آقای دو گفت: «حکاکی مجسمه‌های چوبی (مجسمه‌های شمن‌ها، دختران موونگ که گنگ می‌نوازند و برنج می‌کوبند) و ساخت ماکت‌های خانه‌های سنتی موونگ که بر روی پایه‌های چوبی ساخته شده‌اند، صرفاً برای حفظ خاطرات نیست، بلکه راهی برای روایت داستان‌هایی برای نسل‌های آینده در مورد خاستگاه آنهاست. هر مجسمه یادآور هویت است، هر خانه بر روی پایه‌های چوبی، صفحه‌ای از تاریخ است که با چوب، بامبو و حصیر حفظ شده است. به لطف این، داستان مردم موونگ در میان زندگی مدرن به فراموشی سپرده نمی‌شود.»

... برای نزدیک‌تر کردن تاریخ به دانش‌آموزان

فراتر از خلق، جمع‌آوری یا انجام کارهای میدانی، بسیاری از مردم تلاش‌های خود را وقف تبدیل تاریخ به یک تجربه یادگیری پر جنب و جوش می‌کنند، نسل جوان را همراهی می‌کنند و به آنها کمک می‌کنند تا به شیوه‌ای زنده و قابل درک به فرهنگ و تاریخ دسترسی پیدا کنند.

سال‌هاست که نویسنده نگوین تای های با سازمان‌ها و مدارس داخل و خارج از استان همکاری می‌کند تا گفتگوها، تبادل نظرها و جلسات داستان‌سرایی درباره تاریخ و فرهنگ مرتبط با سرزمین و مردم دونگ نای را برای دانش‌آموزان ترتیب دهد. او به طور خاص، به طور فعال برای جوانان کتاب می‌نویسد. با هر اثر جدید منتشر شده، او همیشه صدها نسخه را به صورت رایگان به دانش‌آموزان مدارس و کتابخانه‌های مدارس اهدا می‌کند.

هنرمند نگوین ون بین، مدرس دانشکده هنرهای تزئینی دونگ نای (بخش تران بین)، به طور فعال در تدوین کتاب‌های آموزش هنر محلی برای دانش‌آموزان دونگ نای مشارکت دارد. کتاب‌های او در برنامه درسی دانش‌آموزان دوره راهنمایی (کلاس ششم) گنجانده شده است. علاوه بر این، او محتوای این کتاب‌ها را به آثار هنری تبدیل کرده است که داستان‌هایی درباره تاریخ و فرهنگ دونگ نای روایت می‌کنند و به دانش‌آموزان و عموم مردم کمک می‌کنند تا به راحتی جوهره منطقه را تجسم و درک کنند و صنایع دستی سنتی، جشنواره‌ها، چهره‌های مشهور و آداب و رسوم باستانی دونگ نای را دوباره کشف کنند.

با آرزوی حفظ و انتقال تاریخ از طریق هنر، بسیاری تاریخ را به داستان‌های زنده و قابل فهم تبدیل کرده‌اند تا نسل جوان‌تر بتواند ریشه‌های ملی خود را دوست داشته باشد، به آنها افتخار کند و از آنها آگاه‌تر باشد. به همین ترتیب است که قصه‌گویان دونگ نای به گسترش جریان سنت و گسترش آن در زندگی امروز کمک می‌کنند.

من نیویورک

منبع: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202508/chuyen-nhung-nguoi-ke-lich-su-vung-dat-dong-nai-8f714f2/