حفظ هویت فرهنگی موونگ در آن فو

توسعه سریع زیرساخت‌ها، فرصت‌های جدیدی را برای منطقه کوهستانی و اقلیت‌های قومی آن فو (کمون مای دوک، هانوی) فراهم می‌کند. در کنار جاده‌های بتنیِ به‌خوبی نگهداری‌شده، خانه‌های محکم و سبک زندگیِ به‌طور فزاینده مدرن، حفظ هویت فرهنگی موونگ همچنان یک مسئله‌ی مبرم است که منعکس‌کننده‌ی نقش حیاتی این منطقه در حفظ شخصیت و سرزندگی منحصربه‌فرد آن است.

دانگ تی نگوک هان و همکلاسی‌هایش از کلاس نهم الف، مدرسه راهنمایی آن فو، در این جشنواره شرکت کردند.

ظاهری جدید برای کمون کوهستانی.

خبرنگار روزنامه هانوی موی که در ۲۸ نوامبر در جشنواره استعدادهای موسیقی دانش‌آموزی دبیرستان مای دوک شرکت کرده بود، به ویژه تحت تأثیر اجرای گونگ دانش‌آموزان دبیرستان آن فو قرار گرفت. این تنها اجرا در میان ۱۳ شرکت‌کننده‌ای بود که از آلات موسیقی سنتی استفاده می‌کردند. نکته قابل توجه‌تر این بود که نوازندگان گونگ همگی فرزندان گروه قومی موونگ در آن فو بودند. زیر نور صحنه، صدای گونگ با کمی تردید اما در عین حال با غرور طنین‌انداز می‌شد، گویی دانش‌آموزان رگه‌های فرهنگی مردم خود را به نمایش می‌گذاشتند.

در حاشیه جشنواره، دانگ تی نگوک هان، دانش‌آموز کلاس نهم، گفت که در آن فو و در میان صداهای گنگ، لالایی و آهنگ‌های محلی متولد و بزرگ شده است و همیشه عاشق آلات موسیقی سنتی بوده است. هان با شرکت در کلاسی که تابستان گذشته توسط کمون برگزار شد، بیشتر در مورد معنی هر ضربه گنگ و هر آهنگ - چیزهایی که آشنا به نظر می‌رسیدند اما حاوی عمق فرهنگی بودند که قبلاً هرگز متوجه آن نشده بود - فهمید. هان در حالی که چشمانش از هیجان برق می‌زد، گفت: «فقط امیدوارم کلاس‌های بیشتری برگزار شود تا بتوانم با معلمان و بزرگترها اجرا کنم.»

این روزها، با بازدید از روستاهای آن فو، می‌توان به راحتی تغییرات را به وضوح مشاهده کرد. جاده‌های بین روستایی و بین دهکده‌ها همگی بتنی یا آسفالت شده‌اند؛ مدارس و مراکز اجتماعی جادار و به خوبی نگهداری می‌شوند؛ و زندگی مردم روز به روز در حال بهبود است. کواچ کونگ دوآن، رئیس روستای گوک بانگ، اظهار داشت که آن فو به دلیل زمین ناهموار خود، دشوارترین منطقه در ناحیه قدیمی می دوک بود، جایی که مردم شش ماه پیاده و شش ماه با دست (قایق‌های پارویی) سفر می‌کردند. او گفت: «اکنون جاده‌ها خوب هستند، مدارس زیبا هستند، مرکز اجتماعی جادار است و مردم وضعیت بسیار بهتری دارند. اما من همچنین نگران این هستم که اگر زبان موونگ و گونگ‌ها را حفظ نکنیم، پیدا کردن دوباره آنها در آینده دشوار خواهد بود.»

در واقع، این تحول نه تنها از تلاش‌های مردم، بلکه از منابع قابل توجهی از برنامه‌های هدفمند ملی نیز ناشی می‌شود. از سال ۲۰۲۱ تا به امروز، بودجه دولت منابع بی‌سابقه‌ای را به آن فو سرازیر کرده است: ۱۰۰٪ مدارس اکنون از نظر ساختاری سالم هستند، ۱۰۰٪ به برق و آب تمیز دسترسی دارند، ایستگاه‌های بهداشت مطابق با استانداردها هستند، خدمات بهداشتی روستا در هر ۱۳ روستا به طور کامل در دسترس است و تخمین زده می‌شود که میانگین درآمد جوامع اقلیت‌های قومی تا سال ۲۰۲۵ به ۷۸ میلیون دونگ ویتنامی/نفر/سال برسد. چشم‌انداز اجتماعی -اقتصادی منطقه به سرعت و به طور قابل توجهی تغییر کرده است.

با این حال، در کنار تغییرات سریع در چشم‌انداز اجتماعی-اقتصادی، بسیاری از شکننده‌ترین ارزش‌های فرهنگی نیز در معرض خطر محو شدن هستند و نگرانی‌هایی را در مورد فرسایش هویت فرهنگی ایجاد می‌کنند. خانه‌های سنتی چوبی کمتر رایج شده‌اند، زبان موونگ دیگر در بسیاری از خانواده‌های جوان شنیده نمی‌شود و فعالیت‌های مرتبط با کشاورزی - ریتم گنگ‌ها، رقص‌ها و غذاهای سنتی - به طور فزاینده‌ای غایب هستند.

حفظ زبان موونگ و حفظ سنت‌های فرهنگی.

به گفته دین کونگ وو، معاون رئیس اداره فرهنگ و امور اجتماعی کمون مای دوک، آن فو یک منطقه مسکونی متمرکز از مردم موونگ و یکی از فضاهای فرهنگی منحصر به فرد کمون مای دوک است. پس از ادغام کمون‌ها و شهرهای دای نگیا، آن فو، هاپ تان، دای هونگ و فو لو ته، کمون مای دوک اکنون از نظر مساحت و جمعیت دارای فضای توسعه بزرگی است و آن فو به عنوان یک منطقه کلیدی برای توسعه فرهنگی و گردشگری مبتنی بر جامعه شناخته می‌شود. آقای وو گفت: «برای توسعه پایدار، ابتدا باید هویت فرهنگی خود را حفظ کنیم. اگر مسئولان زبان موونگ را ندانند یا گونگ‌های موونگ را نفهمند، متقاعد کردن مردم برای حفظ آن دشوار خواهد بود.» او خود اخیراً دوره‌ای را در زبان گفتاری و نوشتاری موونگ که توسط موزه میراث فرهنگی موونگ برگزار شده بود، به پایان رساند - تلاشی برای تبدیل کسانی که در فرهنگ کار می‌کنند به هسته اصلی حفظ ریشه‌های فرهنگی خود.

زیرساخت‌های فرهنگی روستای فو در حال حاضر در سطحی است که به ندرت در مناطق کوهستانی دیده می‌شود: ۱۰۰٪ روستاها دارای مراکز فرهنگی هستند، ۱۴ گروه موسیقی گنگ، ۶ گروه موسیقی سازهای موسیقی و ۶ گروه هنرهای نمایشی به طور منظم فعالیت می‌کنند. کلاس‌های نوازندگی گنگ، آوازهای محلی و زبان موونگ در ماه‌های اخیر به طور مداوم برگزار شده و ۱۲۳۰ دانش‌آموز را از ۷ روستای موونگ جذب کرده است - عددی که نشان دهنده تجدید حیات قوی فرهنگ موونگ است.

به گفته نگوین کوانگ دونگ، رئیس کمیته مردمی کمون مای دوک، با پایبندی به برنامه و طرح شهر برای حفظ و ترویج ارزش‌های فرهنگی جوامع اقلیت‌های قومی، کمون مای دوک به گسترش کلاس‌های آموزش زبان‌های سنتی، خطوط و آلات موسیقی، تقویت فضاهای اجرا در مرکز فرهنگی قومی و توسعه محصولات گردشگری اجتماعی متمایز مرتبط با هویت مونگ آن فو ادامه خواهد داد. آقای دونگ تأکید کرد: «ما می‌دانیم که این نه تنها یک وظیفه فرهنگی، بلکه نیروی محرکه‌ای برای توسعه اجتماعی-اقتصادی کمون است. حفظ هویت ما به معنای حفظ مزایای منحصر به فرد ما برای آینده است.»

ثبت نام اخیر ۱۲۳۰ دانش‌آموز در کلاس‌های نوازندگی گونگ، ترانه‌های محلی و زبان گفتاری و نوشتاری مونگ، نشان دهنده توجه حزب و دولت است و روشن‌ترین گواه بر سرزندگی فرهنگ مونگ در آن فو می‌باشد. از دانش‌آموزان مدرسه گرفته تا زنان میانسال، از جوانانی که از کار در مناطق دوردست بازمی‌گردند تا مقاماتی مانند آقای دین کونگ وو، همه با هم در حال یادگیری هستند تا زبان، ریتم گونگ‌ها و سنت‌های فرهنگی گروه قومی خود را حفظ کنند. با بزرگتر شدن کلاس‌ها و طنین‌انداز شدن صدای موسیقی و گونگ‌های مونگ در مراکز فرهنگی هر روستا، دلیلی وجود دارد که باور کنیم فرهنگ مونگ در آن فو نه تنها حفظ می‌شود، بلکه به پایدارترین و طبیعی‌ترین شکل به آینده منتقل می‌شود.

زیرساخت‌ها را می‌توان در عرض چند سال ایجاد کرد، اما فرهنگ تنها با پشتکار و عشق کسانی که معتقدند حفظ زبان و سنت‌های خود، حفظ ریشه‌های خود است، ساخته می‌شود.

منبع: https://hanoimoi.vn/giu-gin-ban-sac-muong-o-an-phu-726004.html