دعوتهای مکرر هند به اجلاس گروه هفت ناشی از ظهور این کشور جنوب آسیا و جاهطلبی آن برای تغییر گستردهتر در رویکرد این بلوک است که شامل کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، بریتانیا و ایالات متحده میشود.
قدرت اقتصادی هند
هند به عنوان پرجمعیتترین کشور جهان با بیش از ۱.۴ میلیارد نفر جمعیت و یک قدرت اقتصادی و نیروی تأثیرگذار در نیمکره جنوبی، به سختی میتواند از سازوکارهای حکمرانی جهانی کنار گذاشته شود.
نرخ رشد تولید ناخالص داخلی ۷.۷ درصدی هند، این کشور را به سریعترین اقتصاد در حال رشد در میان اقتصادهای بزرگ تبدیل کرده است که این امر به دلیل افزایش مصرف خصوصی و سرمایهگذاریهای کلان حاصل شده است. این کشور همچنین نقش مهمی در بحثهای مربوط به مدیریت آب و هوا، هوش مصنوعی، مدیریت دیجیتال، گذار انرژی، امنیت غذایی و تأمین مالی توسعه ایفا میکند.
دهلی نو همچنین میتواند دسترسی به نیمکره جنوبی را فراهم کند، چیزی که بسیاری از دولتهای غربی آرزوی آن را دارند. دستاوردهای هند در طول ریاست ۲۰۲۳ خود بر گروه بیست (G20)، از جمله پذیرش اتحادیه آفریقا به عنوان بیست و یکمین عضو و میزبانی کنفرانسهای «صداهای نیمکره جنوبی»، نویدبخش کمک به ارتباط G7 با منطقه است. برخلاف اکثر کشورهای در حال توسعه دیگر، هند از وزن اقتصادی و دیپلماتیک کافی برای شکلدهی به مباحث مربوط به حکومت جهانی برخوردار است.
نشان دادن همکاری بینالمللی گستردهتر
از سوی دیگر، اکثر کشورهای گروه هفت سیاستهایی را در جهت تعامل بیشتر با منطقه هند و اقیانوسیه تدوین کردهاند. در سالهای اخیر، بریتانیا، فرانسه و آلمان، به همراه سایر اعضای اروپایی گروه هفت، استراتژیهای هند و اقیانوسیه خود را تدوین کردهاند.
با تغییر مرکز اقتصادی و ژئوپلیتیکی جهانی به هند و اقیانوسیه، گروه هفت به دنبال بهرهگیری از فرصتهای اقتصادی این منطقه است. با این حال، هند و اقیانوسیه با افزایش حضور اقتصادی و استراتژیک چین، چالشهای خاص خود را به همراه دارد. برای کشورهای غربی، هند به عنوان یک شریک استراتژیک اصلی برای ایجاد توازن در برابر چین در حال ظهور است.
از سوی دیگر، گروه هفت به دنبال گسترش حوزه نفوذ خود از طریق همکاری با قدرتهای غیرغربی است. در فهرست امسال شرکتکنندگان، هند، برزیل، کره جنوبی، کنیا، اوکراین و احتمالاً سوریه دیده میشوند.
گروه هفت در بیشتر تاریخ خود به عنوان یک «نهاد اجرایی» برای مسائل اقتصادی، امنیتی و سیاست خارجی جهانی عمل کرده است. در اولین اجلاس خود در سال ۱۹۷۵، این گروه متشکل از هفت کشور تقریباً ۷۰٪ از تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل میداد. امروزه، گروه هفت تنها ۴۳٪ از تولید ناخالص داخلی جهان و کمتر از ۲۸٪ بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) را تولید میکند.
به همین ترتیب، سهم کشورهای عضو گروه هفت از جمعیت جهان از ۱۵ درصد در سال ۱۹۷۵ به کمتر از ۱۰ درصد در حال حاضر کاهش یافته است.
جهانی که زمانی گروه هفت بر آن حکومت میکرد، اکنون بزرگتر، متنوعتر و کمتر وابسته به غرب است. این واقعیت، گروه هفت را مجبور به تقویت همکاری میکند و هند مناسبترین کشور برای این هدف است.
هان نگوین (به نقل از دیپلمات)
منبع: https://baocantho.com.vn/ly-do-g7-can-su-hop-tac-cua-an-do-a206952.html









