آثار هنری، چه خطوطی باشند که بر روی رگههای چوب حک شدهاند، چه تغییراتی که بر روی سطوح فلزی از طریق واکنشهای اسیدی ایجاد شدهاند، و چه لایههای رنگی روی لیتوگرافیها، از طریق زبان هنری نقاشان از اوایل قرن بیستم تا هنرمندان معاصر، به بینندگان سفری در «قلمروهای» احساسی مختلف با مضامین فراوان که در یک توالی خطی از زمان چیده شدهاند، ارائه دادهاند.
نخست، «خاطرات باقیمانده» آثاری درباره تاریخ جنگ مقاومت را معرفی میکند که در طول و پس از جنگ مقاومت خلق شدهاند - دورهای که هر اثر صرفاً انتقال هنر نبود، بلکه یکی از سلاحهای مبارزه در جبهه فرهنگی نیز بود.
با موضوع «مکانهایی که بازدید کردهام»، بینندگان این فرصت را دارند که میراث فرهنگی معمول کشور را از منظری متفاوت تحسین کنند. همان خیابانهای قدیمی، معابد، جشنوارهها و مکانهای دیدنی آشنا در سراسر کشور به تصویر کشیده شدهاند، اما از طریق بیان هنری هنرمندان، بینندگان ارتباط عمیقتری با لایههای احساسی موجود در نقاشیها احساس میکنند. شاید این نیز بخشی از چیزی باشد که به عمق فرهنگی هر اثر هنری کمک میکند.

















