پارچه زربفت با نا احیا می‌شود.

روستای سنتی بافت پارچه‌های زربفت مردم بانا در دهکده شی توای، در بخش شوان لان، به تدریج در حال احیای مجدد است.

پس از بررسی‌های فراوان در مورد آنچه ممکن است از دست برود و آنچه ممکن است به دست آید، اکنون صدای ریتمیک دستگاه‌های بافندگی در زیر خانه‌های چوبی طنین‌انداز می‌شود و با خود آرزوی حفظ هویت قومی و رساندن محصولات صنایع دستی سنتی روستا به بازاری گسترده‌تر از طریق سخت‌کوشی مردم بانا را به همراه دارد.

خانم لا او تی نگوک، یکی از بافندگان قدیمی پارچه‌های زربفت در روستای شی توای، با نزدیک به ۷۰ سال سن، هنوز هم هر روز با پشتکار کنار دستگاه بافندگی خود می‌نشیند، دستانش با چابکی ماکو را حرکت می‌دهند و طرح‌های سنتی متمایز مردم بانا را می‌بافند. خانم نگوک می‌گوید: «در گذشته، دختران بانا در سن ازدواج همگی می‌دانستند که چگونه ببافند. زربفت فقط لباس نیست، بلکه صدای روح ماست.»

با این حال، در شلوغی و هیاهوی زندگی، با وجود محصولات فراوان، راحت، آسان برای ساخت و به راحتی در دسترس، هنر سنتی بافت پارچه زربافت در شی توای برای مدت طولانی با خطر ناپدید شدن روبرو شد. خانم نگوک به طور محرمانه گفت: «در آن زمان، به ندرت کسی پارچه زربافت می‌خرید. بافندگان عمدتاً از آن برای خودشان و برای حفظ سنت‌های گروه قومی خود استفاده می‌کردند. من نگران بودم که روزی دیگر صدای دستگاه بافندگی شنیده نشود.»

زنان با نا در روستای شی توای (بخش شوان لان) محصولات زربفت می‌بافند.

خانم نگوک برای حفظ این هنر سنتی، بیش از ۴۰ سال، از بیست سالگی‌اش، هرگز از بافتن دست نکشیده است. او هر روز، پس از پایان کارش در مزارع، پشت دستگاه بافندگی خود می‌نشیند و شال و لباس‌هایی با طرح‌های قومی پر جنب و جوش می‌بافد. او می‌ترسد که اگر روزی بافتن را متوقف کند، این هنر روستایی یکی از حامیان خود را از دست بدهد. بنابراین، خانم نگوک در طول ده‌ها فصل کشاورزی، خستگی‌ناپذیر این هنر را برای روستا زنده نگه داشته است.

به گفته خانم بویی تی فونگ (۷۱ ساله)، که تمام زندگی خود را وقف بافندگی کرده است، او هنر بافت پارچه‌های زربفت را از مادرش، زمانی که برای اولین بار به زیبایی پی برد، آموخت. او در جوانی لباس‌ها و بلوزهای مورد علاقه خود را می‌بافت. پس از ازدواج، برای همسر و فرزندانش روسری و پیراهن می‌بافت و اکنون او، به همراه بسیاری دیگر از زنان با نا در شی توای، به ماموریت آموزش بافندگی به جوانان روستا ادامه می‌دهد.

برای حفظ و نگهداری از هنر سنتی بافت پارچه زربفت مردم بانا، از سال ۲۰۲۰، دولت محلی گروه بافت پارچه زربفت شی توآی را با ۱۶ زن عاشق این هنر تأسیس کرده است. این زنان هر روز پس از اتمام کارهای خانه، به همراه فرزندان و نوه‌هایشان پشت دستگاه‌های بافندگی خود می‌نشینند. صدای دستگاه‌های بافندگی در زیر خانه‌های چوبی طنین‌انداز می‌شود و همچنان شعله‌های آتش را روشن نگه می‌دارند و هنر سنتی این گروه قومی را حفظ می‌کنند.

در سال ۲۰۲۳، با بودجه بنیاد GSRD (هلند)، پروژه‌ای برای بهبود درآمد و ایجاد شغل برای زنان محروم در مناطق اقلیت‌های قومی اجرا شد. زنان این گروه از دیگران بازدید کردند و از تجربیات آنها آموختند و در آموزش تولید محصولات رایج‌تر زربافت مانند کیف دستی، جاکلیدی و دستبند در شهر دا نانگ (که قبلاً استان کوانگ نام بود) شرکت کردند. پس از آن سفر پرمعنا، صنعت زربافت در شی توای مسیر جدیدی را گشود.

زنان در دهکده صنایع دستی، یکدیگر را در مورد نحوه ارسال تصاویر، ویدیوها و غیره در صفحات طرفداران راهنمایی می‌کنند تا محصولات خود را در رسانه‌های اجتماعی تبلیغ کنند.

خانم لا او تی تیم، بافنده‌ای در دهکده صنایع دستی، گفت: «پیش از این، ما فقط در بافت دامن، پیراهن و روسری تخصص داشتیم؛ اما این محصولات رایج نبودند و فقط در مناسبت‌های جشن استفاده می‌شدند و هزینه بالای آنها، دسترسی به بازار را دشوار می‌کرد. پس از دریافت حمایت از دولت محلی و سازمان‌های مربوطه برای یادگیری روش‌های تولید و خلق محصول در روستاهای بافی زربفت گروه قومی کو تو (در شهر دا نانگ)، و آموزش در زمینه ارتباط با بازار و تبلیغ محصول، دانش خود را گسترش دادیم و شروع به تغییر تولید خود کردیم و بر یادگیری و ساخت محصولات کوچک، زیبا و مقرون به صرفه برای استفاده به عنوان هدیه و سوغاتی برای گردشگران تمرکز کردیم.»

مقامات محلی، تعاونی گردشگری اجتماعی روستای شی توآی را تأسیس کرده‌اند و به ادغام روستای صنایع دستی در زنجیره ارزش گردشگری، تبدیل آن به یک مقصد تجربه فرهنگی و گسترش بازار کمک کرده‌اند. ما امیدواریم که گردشگران نه تنها محصولات صنایع دستی را خریداری کنند، بلکه فرآیند تولید محصولات زربافت را نیز تجربه کنند. وقتی آنها داستان را از نزدیک ببینند و درک کنند، محصول حتی ارزشمندتر خواهد شد.

آقای تران کوک هوی ، دبیر کمیته حزب و رئیس شورای خلق کمون شوان لان.

علاوه بر این، زنان در دهکده صنایع دستی از حمایت و راهنمایی مقامات محلی در ایجاد صفحات هواداران و ارسال تصاویر و ویدیوها برای تبلیغ محصولات خود در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی نیز برخوردار شدند. در ژوئن ۲۰۲۳، زنان در دهکده صنایع دستی سفارشی از شرکت هتل زانیر کورال ریف برای ۶۰۰ محصول زربافت از انواع مختلف دریافت کردند. این امر فرصت‌هایی را برای محصولات زربافت دهکده شی توآی فراهم کرد تا به فراتر از روستا برسند.

خانم لا او تی تیم گفت: «پس از این سفارش، ما همچنان سفارش‌های زیادی از مشاغل دیگر دریافت کردیم. دستبندها و کیف‌های دستی در بازار بسیار محبوب هستند. از آنجایی که محصولات روستای صنایع دستی ما با استقبال خوبی روبرو شده‌اند، زنان شروع به کسب درآمد از صنایع دستی سنتی خود کرده‌اند. اگرچه درآمد هنوز متوسط ​​است، اما برای ما کافی است تا زندگی کنیم و به حفظ صنایع دستی قومی خود متعهد بمانیم.»

دبیر حزب و رئیس روستای شی توآی، لو وان خوئونگ، اظهار داشت: «برای جلوگیری از محو شدن هنر سنتی بافت زری، محصولات باید جوهره، الگوها، مواد و تکنیک‌های خود را حفظ کنند؛ در عین حال طرح‌ها و کاربردها باید انعطاف‌پذیر باشند و با سلیقه مصرف‌کننده سازگار شوند. تنها زمانی که افراد شاغل در این صنعت بتوانند از طریق آن امرار معاش کنند، می‌توانند محصولات سنتی بافت را حفظ، توسعه داده و به بازار گسترده‌تری عرضه کنند.»

منبع: https://baodaklak.vn/van-hoa-du-lich-van-hoc-nghe-thuat/202508/tho-cam-ba-na-hoi-sinh-8d3041e/