چرا گفته می‌شود که «فرزند قبل از پدر متولد می‌شود»؟

به گفته‌ی دانشیار دکتر ترین سم، بسیاری از عبارات به ظاهر غیرمنطقی در ویتنامی در واقع منعکس‌کننده‌ی چگونگی درک ویتنامی‌ها از روابط، احساسات و دنیای اطرافشان است.

«بچه‌ها قبل از پدرانشان به دنیا می‌آیند، نوه‌ها قبل از پدربزرگ‌هایشان برای نگهداری از خانه به دنیا می‌آیند» یکی از آن ضرب‌المثل‌های عامیانه است که بسیاری از مردم وقتی برای اولین بار آن را می‌شنوند، آن را متناقض می‌دانند. با این حال، طبق کتاب «ویتنامی‌های عجیب اما آشنا » نوشته‌ی دانشیار دکتر ترین سام، این در واقع راهی برای بیان یک شیوه‌ی تفکر رابطه‌ای بسیار خاص مردم ویتنام است.

طبق منطق متعارف، پدر باید قبل از تولد فرزند وجود داشته باشد. با این حال، از دیدگاه رابطه و عملکرد اجتماعی، یک مرد تنها زمانی واقعاً «پدر» می‌شود که فرزند به دنیا بیاید. به عبارت دیگر، تولد فرزند نقش پدر را تثبیت می‌کند. بنابراین، نویسنده استدلال می‌کند که «فرزند مقدم بر پدر است» وقتی در ساختار روابط خانوادگی قرار گیرد، منطقی است.

دانشیار ترین سام استدلال می‌کند که زبان ویتنامی اصطلاحات زیادی دارد که «عجیب اما آشنا» هستند، در نگاه اول غیرمنطقی به نظر می‌رسند، اما به دلیل معانی نمادین و فرهنگی، توسط جامعه پذیرفته می‌شوند. به عنوان مثال، مردم ویتنام می‌گویند «برنج را تقسیم کن و لباس‌ها را برش بده» حتی اگر لباس‌ها، پس از برش، دیگر قابل پوشیدن نباشند؛ یا از عباراتی مانند «عصبانی تا مغز استخوان»، «آرامش یافته» یا «به خود فکر کردن» برای بیان احساسات و افکار استفاده می‌کنند.

نویسنده معتقد است که مردم ویتنام تمایل دارند از بدن خود برای درک جهان استفاده کنند. بنابراین، ناحیه شکم نه تنها یک اندام بیولوژیکی است، بلکه به مخزنی از احساسات، افکار و خلق و خو نیز تبدیل می‌شود.

او نوشت: «به نظر می‌رسد ناحیه شکم دومین عضو تفکر مردم ویتنام است و به نظر می‌رسد که در اینجا، عبارات احساسی طبق مدل به اعضای بدن مرتبط هستند: احساس X + عضو بدن. این، طبق نظریه شناختی، ناشی از استفاده انسان‌ها از درک بدن خود برای درک جهان است.»

نه تنها در زندگی روزمره، بلکه در ترانه‌های عامیانه نیز «غیرمنطقی بودن» ظاهر می‌شود. مصراع «صبح، سایه هنوز بلند است؛ عصر، سایه از قبل گرد است» از نظر فیزیکی نادرست تلقی می‌شود زیرا سایه‌ها فقط در ظهر گرد هستند. با این حال، مردم ویتنام هنوز این مصراع را «هماهنگ» و شاعرانه می‌دانند زیرا با ساختار متضاد آشنای «عزیمت صبح / بازگشت عصر» مطابقت دارد.

نویسنده از طریق این مثال‌ها استدلال می‌کند که زبان ویتنامی کاملاً مطابق منطق صوری عمل نمی‌کند، بلکه منعکس‌کننده‌ی چگونگی درک مردم ویتنام از جهان از طریق تجربیات زندگی، فرهنگ و روابط اجتماعی‌شان است.

منبع: https://znews.vn/vi-sao-sinh-con-roi-moi-sinh-cha-post1653810.html