ឥស្សរជនអក្សរសាស្ត្រ ៥ រូបមកពីភូមិម៉ៃសា

សម្រាប់មនុស្សជាច្រើន នៅខេត្តក្វាងទ្រី ភូមិម៉ៃសា គឺជាកន្លែងធ្លាប់ស្គាល់ ជាភូមិបុរាណមួយក្នុងចំណោមភូមិបុរាណចំនួន ៦៥ ដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ស្រុកមិញលីញ ខេត្តតឹនប៊ិញ តំបន់ធ្វានហ្វារកាលពីអតីតកាល ដែលឥឡូវជាឃុំហ្គីយ៉ូម៉ៃ ស្រុកហ្គីយ៉ូលីញ ខេត្តក្វាងទ្រី។

ភូមិម៉ៃសា (Mai Xa) មិនត្រឹមតែមានន័យទូលំទូលាយជាងនេះទេ នៅក្នុងសៀវភៅនេះ ភូមិនៃឃុំជីអូម៉ៃ (Gio Mai) ដែលជាទឹកដីដែលមានប្រពៃណីបដិវត្តន៍ដ៏សម្បូរបែប ប៉ុន្តែវាក៏ជាទឹកដីដែលបានបង្កើតបុគ្គលដែលមានទេពកោសល្យជាច្រើនក្នុងវិស័យសិល្បៈ និងអក្សរសាស្ត្រផងដែរ។ ទាក់ទងនឹងការអប់រំ ក្រៅពីគ្រួសារអ្នកប្រាជ្ញល្បីៗនៃខេត្តក្វាងទ្រី (Quang Tri) មកពីត្រកូលទ្រឿង (Truong), លេ (Le), និងប៊ុយ (Bui), ភូមិនេះក៏មានសាស្ត្រាចារ្យ និងវេជ្ជបណ្ឌិតដូចជា សាស្ត្រាចារ្យប៊ុយថេវិញ (Bui The Vinh), សាស្ត្រាចារ្យរងប៊ុយត្រុងង៉ួន (Bui Trong Ngoan) និងប៊ុយម៉ាញហ៊ុង (Bui Manh Hung), និងវេជ្ជបណ្ឌិតប៊ុយមិញតាម (Bui Minh Tam) និងប៊ុយមិញថាញ់ (Bui Minh Thanh)...

គម្របសៀវភៅ "ឥស្សរជនអក្សរសាស្ត្រ ៥ រូបនៃភូមិម៉ៃសា"

ទាក់ទងនឹងអក្សរសាស្ត្រ កូនចៅជាច្រើននៃភូមិម៉ៃ និងឃុំជីអូម៉ៃ បានទទួលកិត្តិនាមក្នុងពិភពអក្សរសាស្ត្រ។ ថ្មីៗនេះ អ្នកកាសែត និងអ្នកនិពន្ធ ទ្រៀវផុង បានចងក្រងសៀវភៅ “ឥស្សរជនអក្សរសាស្ត្រទាំង ៥ រូបនៃភូមិម៉ៃសា” - គ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពផ្សាយអក្សរសាស្ត្រ ដែលផ្តល់ឱ្យអ្នកអាននូវការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីជីវិត អាជីព និងស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធវៀតណាមសម័យទំនើបចំនួន ៥ រូបមកពីភូមិម៉ៃ។ អ្នកនិពន្ធទាំងនេះគឺ ង្វៀនខាកធូ, ទ្រឿងក្វាងឌឺ, តាងីឡេ, ចូវឡាវៀត និង ប៊ូយផានថាវ។

ទីមួយ មានអ្នកនិពន្ធ ង្វៀន ខាក ធូ ដែលមានស្រុកកំណើតនៅភូមិម៉ៃសា។ លោកកើតនៅឆ្នាំ 1921 និងបានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ 1990 ដែលជាសមាជិកជំនាន់ទីមួយ នៃសមាគមអ្នកនិពន្ធវៀតណាម ក្នុងឆ្នាំ 1957។ ស្នាដៃសំខាន់ៗរបស់លោករួមមាន៖ សមរភូមិថាញ់ហឿង (អនុស្សាវរីយ៍ ឆ្នាំ 1952); ការណាត់ជួប (រឿងខ្លី ឆ្នាំ 1955); ដីផ្លាស់ប្តូរ (ប្រលោមលោក ឆ្នាំ 1955); ការបំបែកឃ្លាំងគ្រាប់បែកតាន់សឺនញ៉ាត់ (រឿង ឆ្នាំ 1956); ការកាត់ទោសប្រហារជីវិត (ប្រលោមលោក ឆ្នាំ 1958); ស្នាដៃដែលបានជ្រើសរើសរបស់ ង្វៀន ខាក ធូ (ឆ្នាំ 2022)។ រួមជាមួយអ្នកនិពន្ធ ង្វៀន ឌីញធី លោកបានឈ្នះរង្វាន់លេខពីរពីសមាគមអក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈវៀតណាមក្នុងឆ្នាំ 1952 សម្រាប់អនុស្សាវរីយ៍ សមរភូមិថាញ់ហឿង។

យោងតាមសៀវភៅប្រមូលផ្តុំ “Anthology of Military Writers” បានឲ្យដឹងថា “ការអានសៀវភៅរបស់ ង្វៀន ខាក ធូ (Nguyen Khac Thu) អ្នកអានយល់ឃើញថា ជាឥស្សរជនអក្សរសាស្ត្រដ៏មានទេពកោសល្យ មានចំណេះដឹងទូលំទូលាយ មានរចនាបថសរសេរដ៏ប្លែក និងមុតស្រួច ដែលមានលក្ខណៈសហសម័យ។ អាចនិយាយបានថា ស្នាដៃនីមួយៗរបស់ ង្វៀន ខាក ធូ (Nguyen Khac Thu) បានបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាមប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្នុងចិត្តអ្នកអាន និងនៅក្នុងអក្សរសិល្ប៍ជាតិ” (ទ្រីវ ផុង)។

អនុស្សាវរីយ៍របស់កវី ផាម ង៉ុកកាញ់ នៅក្នុងសៀវភៅរបស់គាត់អំពី ង្វៀន ខាក ធូ ផ្តល់ឱ្យអ្នកអាននូវរូបភាពកាន់តែច្បាស់អំពីបុរសដែលមានទេពកោសល្យ និងគុណធម៌ ព្រមទាំងបង្ហាញពីសំណាងអាក្រក់ដែលគាត់បានជួបប្រទះបន្ទាប់ពីសម្រេចបាននូវភាពរុងរឿងផ្នែកអក្សរសាស្ត្រ។

កវី ផាម ង៉ុកកាញ់ ដោយមានការកោតសរសើរចំពោះទេពកោសល្យផ្នែកអក្សរសាស្ត្ររបស់អ្នកកាន់តំណែងមុនៗរបស់គាត់ បានចាត់ទុកអ្នកនិពន្ធ ង្វៀន ខាក ធូ ជាអ្នកណែនាំដំបូងរបស់គាត់នៅក្នុងអាជីពសរសេរដំបូងរបស់គាត់។ គាត់បានចាត់ទុកអ្នកនិពន្ធ ង្វៀន ខាក ធូ កវី ហៃ បាង (វ៉ាន់ តុន) និងវិចិត្រករ ត្រឹន ក្វឹក ទៀន ជា "ឥស្សរជនឈានមុខគេទាំងបី" នៃអក្សរសិល្ប៍តស៊ូប្រឆាំងនឹងបារាំងនៅក្នុងតំបន់សង្គ្រាមបាឡុង។

ស្នាដៃដែលបានដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅនេះដោយលោក Nguyen Khac Thu បង្ហាញពីគ្រោះថ្នាក់ដែលអ្នកនិពន្ធ អ្នកកាសែត និងទាហានបានប្រឈមមុខដែលបានប្រយុទ្ធយ៉ាងក្លាហានជាមួយកងឆ្មាំជាតិ ដោយរស់នៅក្នុងចំណោមប្រជាជននៅក្នុងតំបន់សង្គ្រាម។ នេះបាននាំឱ្យមានសមរភូមិដ៏ល្បីល្បាញ Thanh Huong ជាមួយនឹងស្នាដៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះអំពីសមរភូមិមួយដែលធ្វើឱ្យទាហាន និងជនរួមជាតិរំភើប។ វាក៏បង្ហាញពីរបៀបដែលអ្នកនិពន្ធទាំងនេះបានគេចផុតពីការបាញ់ប្រហាររបស់សត្រូវ ខណៈពេលដែលក្លែងខ្លួនជាអ្នកកាប់ឈើ ឆ្លងកាត់លេណដ្ឋានសត្រូវនៅលើផ្លូវហាយវេ ដើម្បីដឹកជញ្ជូនកាសែតដែលទើបបោះពុម្ពថ្មីៗទៅកាន់វាលទំនាប និងទីក្រុង...

ទីពីរ មានអ្នកអប់រំ អ្នកនិពន្ធ និងអ្នកស្រាវជ្រាវ ទ្រឿង ក្វាង ដេ ដែលជាកូនប្រុសរបស់លោក ទ្រឿង ក្វាង ភៀន អតីតប្រធានគណៈកម្មាធិការរដ្ឋបាលតស៊ូខេត្តក្វាងទ្រី ក្នុងអំឡុងពេលតស៊ូប្រឆាំងបារាំង។ កើតនៅឆ្នាំ 1935 លោកធ្លាប់ជាអ្នកជំនាញអប់រំនៅទ្វីបអាហ្វ្រិក និងជាអតីតប្រធាននាយកដ្ឋានភាសាបរទេសនៅសាកលវិទ្យាល័យអប់រំហ៊ូ។ លោកបាននិពន្ធស្នាដៃចំនួនប្រាំមួយជាភាសាវៀតណាម និងបារាំង ព្រមទាំងបកប្រែ និងសរសេរសៀវភៅចំនួនប្រាំមួយក្បាលស្តីពីទស្សនវិជ្ជា សេដ្ឋកិច្ច និងវិទ្យាសាស្ត្រសង្គម។

អ្នកនិពន្ធ ទ្រៀវ ផុង បានសរសើរ ទ្រឿង ក្វាង ដេ ថាជាគ្រូបង្រៀនដ៏មានចំណេះដឹង ជាអ្នកគិតអក្សរសាស្ត្រថ្មីថ្មោង និងជាអ្នកនិពន្ធដ៏ប៉ិនប្រសប់ និងប្លែកពីគេ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត កវី ប៊ូយ ផាន ថាវ បានចាត់ទុកស្នាដៃរបស់ ទ្រឿង ក្វាង ដេ ថាមានភាពស្រស់ស្អាត និងពោរពេញដោយអត្ថន័យ។

ឧទាហរណ៍ធម្មតាមួយគឺការប្រមូលរឿងខ្លី "នារីវ័យក្មេងមកពីគ្រួសារដែលមានចំណាត់ថ្នាក់ល្អក្នុងសម័យកាលនៃភាពចលាចល" ដែលរឿងចំណងជើងរៀបរាប់ពីជីវិតរបស់នារីវ័យក្មេងដែលមានជីវភាពធូរធារ និងមានការអប់រំ ដែលជីវិតរបស់ពួកគេពោរពេញដោយការលំបាក និងការតស៊ូដោយសារតែការប្រែប្រួលនៃសម័យកាល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាគច្រើននៃពួកគេបានយកឈ្នះលើបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះតាមរយៈឆន្ទៈ ទេពកោសល្យ ការតស៊ូ និងសំណាងល្អ ដោយរៀបរាប់រឿងរ៉ាវដ៏ស្រស់ស្អាតនៃជីវិតរបស់ពួកគេតាមរយៈទំព័រនៃសៀវភៅ។

អ្នកនិពន្ធ ដោយមានទស្សនៈរបស់អ្នកដែលធ្លាប់ជួបប្រទះវាដោយផ្ទាល់ បានរៀបរាប់រឿងដោយក្តីស្រលាញ់ សរសេរដោយភាពស្មោះត្រង់ និងពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ តាមរយៈសំណេររបស់គាត់ សម័យកាលប្រវត្តិសាស្ត្រផ្សេងៗនៃមាតុភូមិ និងប្រទេសរបស់គាត់ នៅទូទាំងតំបន់ជាច្រើន ត្រូវបានបង្កើតឡើងឡើងវិញ។ បេះដូង និងអារម្មណ៍របស់អ្នកនិពន្ធហូរចេញពីពាក្យពេចន៍ ពីព្រោះទាំងនេះក៏ជាផ្នែកមួយនៃជីវិតរបស់គាត់ផងដែរ ជាពិសេសឆ្នាំដ៏ស្រស់ស្អាតនៃយុវវ័យ និងវ័យពេញវ័យរបស់គាត់ ដែលឧទ្ទិសដល់បុព្វហេតុរួមរបស់ប្រទេសជាតិ។

អ្នកនិពន្ធទីបីនៅក្នុងសៀវភៅនេះគឺ Ta Nghi Le ដែលជាសមាជិកនៃសមាគមអ្នកនិពន្ធវៀតណាម កើតនៅឆ្នាំ 1951 និងបានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ 2008។ ស្នាដៃសំខាន់ៗរបស់គាត់រួមមាន៖ Loving a Poet (ប្រលោមលោក), The Sea Lion and I (ការប្រមូលរឿងខ្លី), Different Lives (ការប្រមូលរឿងខ្លី), Bright Skies (ការប្រមូលកំណាព្យ), Passing Through the Curse, The Day of Return (ស្គ្រីបភាពយន្ត), My Homeland (ការប្រមូលកំណាព្យ)... ក្រៅពីការសរសេរសំណេរ និងកំណាព្យ លោកក៏បានសម្តែងក្នុងខ្សែភាពយន្តដែលមានតួនាទីជិត 20...

ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់លោក កវី តា ងី ឡេ បានរស់នៅយ៉ាងសុភាពរាបសារ និងរួសរាយរាក់ទាក់ ដោយស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួនគឺខេត្តក្វាងទ្រីយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ ហើយត្រូវបានមនុស្សគ្រប់គ្នាចូលចិត្ត។ លោកគឺជានិពន្ធនាយកម្នាក់នៃទស្សនាវដ្តី "ស្នេហាមាតុភូមិ" ដែលបានចងក្រងស្នាដៃរបស់ជនជាតិដើមក្វាងទ្រីដែលរស់នៅក្រៅប្រទេស ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅចុងឆ្នាំជាអំណោយនិទាឃរដូវដ៏មានអត្ថន័យ។ សំណេររបស់លោក តា ងី ឡេ គឺទន់ភ្លន់ និងទន់ភ្លន់។ កំណាព្យរបស់លោកគឺសាមញ្ញ និងស្មោះត្រង់ ដូចជាបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់លោកដែរ។ លោកស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់លោកយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។

"តើមានកន្លែងណាដូចស្រុកកំណើតរបស់ខ្ញុំទេ? / ទីបញ្ចុះសពពណ៌សលាតសន្ធឹងពាសពេញដីខ្សាច់ពណ៌ស / គ្រាប់អង្ករ និងដំឡូងជ្វានៅក្រោមព្រះអាទិត្យភាគខាងត្បូង / ការញ៉ាំបាយមួយចានមានអារម្មណ៍ជូរចត់នៅក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ..."

ប្រជាជនមកពីខេត្តក្វាងទ្រីដែលរស់នៅឆ្ងាយពីស្រុកកំណើតនៅតែចងចាំកំណាព្យរបស់គាត់ ដែលនិពន្ធដោយលោកង្វៀន តាតទុង៖ «កន្លែងដែលស្នេហាដំបូងរបស់ខ្ញុំបានបាត់បង់» ឬ «ព្យុះបានកន្លងផុតទៅ ដើមល្ពៅកំពុងរីកពណ៌លឿងម្តងទៀត» ដែលនាំមកនូវអារម្មណ៍នឹករលឹកពីយុវវ័យ និងការចង់បានយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេក្នុងរដូវទឹកជំនន់នីមួយៗ...

អ្នកនិពន្ធទីបួនគឺ ចូវ ឡា វៀត កើតនៅឆ្នាំ 1952 ជាសមាជិកនៃសមាគមអ្នកនិពន្ធវៀតណាម។ គាត់ជាកូនប្រុសរបស់តន្ត្រីករ ហួង ធីថូ និងអ្នកចម្រៀង និងជាសិល្បករកិត្តិយស តាន់ ញ៉ាន ដែលល្បីល្បាញដោយសារបទចម្រៀង "Xa Khoi" របស់ ង្វៀន តៃ ធឿ។ គាត់បានចូលបម្រើកងទ័ពនៅឆ្នាំ 1969 ហើយបានសរសេរអត្ថបទ អត្ថបទសំណេរ និងកំណាព្យក្រោមឈ្មោះក្លែងក្លាយជាច្រើន។

ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៥ លោកបានសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យគរុកោសល្យហាណូយ ហើយបានលះបង់ខ្លួនឯងក្នុងការសរសេរ និងសារព័ត៌មាន។ លោកបានបោះពុម្ពស្នាដៃកំណាព្យ រឿងខ្លី រឿងល្ខោន គំនូរជីវចលជាដើមជាង ៣០ ស្នាដៃ ហើយបានទទួលពានរង្វាន់អក្សរសាស្ត្រដ៏មានកិត្យានុភាពជាច្រើនពីអគ្គនាយកដ្ឋាននយោបាយ និងក្រសួងការពារជាតិ។

ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធដែលមានស្នាដៃច្រើន និងស៊ីសង្វាក់គ្នា ជាមួយនឹងបញ្ញាមុតស្រួច ប៉ុន្តែពោរពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការអាណិតអាសូរនៅក្នុងគ្រប់ទំព័រ ការសរសេររបស់គាត់ ដូចជាជីវិតរបស់គាត់ដែរ គឺមានលក្ខណៈទំនុកច្រៀង ប៉ុន្តែមានភាពម៉ឺងម៉ាត់ និងច្បាស់លាស់។ ជាពិសេស ការសរសេររបស់គាត់ពោរពេញដោយព័ត៌មាន ដែលសរសេរតាមរបៀបដ៏ទាក់ទាញ ដែលទាក់ទាញអ្នកអានតាំងពីដើមដល់ចប់។ ដូចដែលអ្នកនិពន្ធ ដូ ជូ បាននិយាយថា វាគឺជាធម្មជាតិជាអ្នកប្រាជ្ញរបស់អ្នកនិពន្ធ។ វិជ្ជាជីវៈអក្សរសាស្ត្របានជ្រើសរើសគាត់ជាបញ្ហាមួយ៖ “ចូវ ឡា វៀត ពិតជាកូនចៅរបស់គ្រួសារអ្នកប្រាជ្ញ។ ដោយបានទទួលមរតកធម្មជាតិជាអ្នកប្រាជ្ញ វាមិនអាចខុសពីនេះទេ… សរសេរដូចដែលម្តាយរបស់អ្នកធ្លាប់ច្រៀង។ សរសេរដោយប្រុងប្រយ័ត្ននូវពាក្យនីមួយៗ ប្រយោគនីមួយៗ ជាមួយនឹងការឈឺចាប់នៃបេះដូងដង្កូវនាង និងភាពថ្លៃថ្នូរនៃសូត្រ។ ដោយចំណង់ចំណូលចិត្តចុងក្រោយ និងការចង់បានចុងក្រោយ…”

ក្រៅពីចរិតក្លាហាន ចូវ ឡា វៀត ក៏ជាបុរសម្នាក់ដែលមានកតញ្ញូតាធម៌ និងភក្ដីភាពយ៉ាងជ្រាលជ្រៅផងដែរ។ គាត់បានបង្ហាញក្ដីស្រលាញ់ចំពោះក្រុមគ្រួសារ សមមិត្ត និងមិត្តភក្តិកុមារភាពរបស់គាត់... ដោយការប្រមូល និងចងក្រងស្នាដៃរបស់ពួកគេ ដូចជាការចងក្រងស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធ ង្វៀន ខាក ធូ ដែលជាពូជាទីស្រឡាញ់របស់គាត់។ យោងតាមអ្នកនិពន្ធ ត្រឹន ហ័ង ធៀន គីម៖ "សម្រាប់ ចូវ ឡា វៀត ការសរសេរសំណេរ និងកំណាព្យគ្រាន់តែជាលេសដើម្បីធ្វើអំពើល្អ ដើម្បីសងជីវិតសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបីបាច់ និងការពារគាត់ ដើម្បីសងគុណឪពុកម្តាយ និងបទចម្រៀងរបស់ម្ដាយគាត់ដែលបានចិញ្ចឹមគាត់ឆ្លងកាត់កុមារភាពដ៏លំបាក និងព្យុះជាច្រើន ដើម្បីឱ្យគាត់អាចមានអារម្មណ៍ស្រួល គ្មានកង្វល់ និងមានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងនៅថ្ងៃនេះ"...

អ្នកនិពន្ធទីប្រាំនៅក្នុងបណ្តុំនេះគឺលោក Bui Phan Thao កើតនៅឆ្នាំ 1963 ជាសមាជិកនៃសមាគមអ្នកនិពន្ធវៀតណាម ដែលបច្ចុប្បន្នរស់នៅក្នុងទីក្រុងហូជីមិញ។ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន លោកបានបោះពុម្ពសៀវភៅជិត 10 ក្បាល រួមទាំងកំណាព្យ បណ្តុំរឿងខ្លី អត្ថបទ និងការរិះគន់អក្សរសាស្ត្រ។ លោកបានទទួលពានរង្វាន់សមាគមអ្នកនិពន្ធទីក្រុងហូជីមិញក្នុងឆ្នាំ 2022 និងពានរង្វាន់ Mai Vang លើកទី 28 ពីកាសែត Nguoi Lao Dong សម្រាប់អក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈ សម្រាប់កំណាព្យវីរភាពរបស់លោក "ផ្សែងត្រឡប់ទៅស្ថានសួគ៌"។

ទោះបីជានៅឆ្ងាយពីស្រុកកំណើតរបស់គាត់អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍ក៏ដោយ លោក Bui Phan Thao តែងតែស្រឡាញ់ស្រុកកំណើតរបស់គាត់គឺខេត្ត Quang Tri ដោយរក្សាចរិតលក្ខណៈរបស់អ្នកស្រុក Quang Tri ពិតប្រាកដ៖ ស្មោះត្រង់ អស់ពីចិត្ត និងទទួលយកការអត់ឱនជាគោលការណ៍ណែនាំរបស់គាត់។ កំណាព្យរបស់លោក Bui Phan Thao ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការយល់ដឹងរបស់គាត់អំពីជីវិត ជាមួយនឹងការឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅដែលលាក់ទុកនៅក្នុងពាក្យសម្ដីរបស់គាត់។ យោងតាមកវី និងអ្នករិះគន់ Nhat Chieu៖ "លោក Bui Phan Thao បានស្វែងរកគុណភាពពិតប្រាកដនៅក្នុងកំណាព្យ៖ ការអត់ឱន។ ដោយសារតែកំណាព្យមានការអត់ឱន វាគឺជាសំឡេងនៃអនាគត។ កំណាព្យបានជម្រុញលោក Bui Phan Thao ដូចជាសត្វឃ្មុំបំផុសគំនិតផ្កា ដូចជាផ្កាដែលមិនស្ថិតស្ថេរនៃជីវិត"។

ចំពោះអ្នកកាសែត និងតន្ត្រីករ ង្វៀន ថាញ់ប៊ិញ វិញ៖ «លោក ប៊ូយ ផាន ថាវ បានជ្រើសរើសពេលវេលាស្ងប់ស្ងាត់មួយសម្រាប់ខ្លួនគាត់ មិនមែនដើម្បីសង្កេតមើលជីវិតនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីសរសេរកំណាព្យបែបបទពិសោធន៍ និងទំនុកច្រៀងដោយស្ងៀមស្ងាត់ ជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីបន្សុទ្ធព្រលឹងរបស់គាត់ ដោះលែងខ្លួនគាត់ពីទម្លាប់ និងទុក្ខព្រួយនៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីឆ្លើយសំណួរបន្ទាន់ជាច្រើនដែលបានបង្ហាញជាភាសាទំនុកច្រៀងដ៏ពិសេសមួយ»...

ង្វៀន ហួង ហ្វា

ប្រភព៖ https://baoquangtri.vn/5-guong-mat-van-chuong-lang-mai-xa-188716.htm