«អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ» និង «អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ»

[ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម_1]

នៅក្នុងប្រយោគខាងលើ "căn cước " មានន័យថា "ឫសគល់"។ វាជាពាក្យផ្សំដែលមានប្រភពដើមពីប្រទេសចិន ដែលផ្សំតួអក្សរពីរគឺ "căn " (根) និង "cước" (脚)។ "Căn" មានន័យថាឫសគល់នៃដើមឈើ; គ្រឹះ ប្រភពដើម... (និងអត្ថន័យផ្សេងទៀត); "cước" មានន័យថាជើងរបស់មនុស្ស ឬសត្វ; ឫសតូចមួយនៃរុក្ខជាតិ (និងអត្ថន័យផ្សេងទៀត)។

នៅក្នុងភាសាចិន ពាក្យផ្សំ "អត្តសញ្ញាណ" (根脚/跟腳, gēn jiǎo ) សំដៅទៅលើកែងជើង; ឫសគល់នៃរុក្ខជាតិ ឬគ្រឹះនៃរចនាសម្ព័ន្ធស្ថាបត្យកម្ម; មូលដ្ឋានគ្រឹះនៃវត្ថុ; ទំហំស្បែកជើងដែលសម (គ្រាមភាសាចិនខាងជើង); ការស្នងតំណែងភ្លាមៗ; អ្នកបម្រើ ឬអ្នកជួយ ("អត្តសញ្ញាណនេះស្មោះត្រង់នឹងម្ចាស់របស់វាណាស់" - វចនានុក្រមភាសាជាតិ )។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងអត្ថបទនេះ " អត្តសញ្ញាណ " មានន័យថា "សាវតារគ្រួសារ ប្រភពដើម ប្រវត្តិ" ("... ខ្ញុំខាំម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំ សរសេរស្នាមឈាមនៅលើក្រដាស ដោយរៀបរាប់លម្អិតអំពីឈ្មោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និងប្រភពដើមនៃអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ" - ឧបសម្ព័ន្ធជំពូកទី 8 នៃ ដំណើរទៅកាន់ភាគខាងលិច )។

នៅប្រទេសវៀតណាម ពាក្យថា "អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ" បានលេចឡើងក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង ដែលបកប្រែចេញពីពាក្យបារាំង "Carte d'identité "។ ឧទាហរណ៍ សៀវភៅ "Abridged Legal Terminology " (1965) របស់លោក Tran Thuc Linh បានចែងថា៖ "អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ (carte d'): អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ។ ក្រឹត្យចុះថ្ងៃទី 9 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 1918 បានបង្កើតអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ" (ទំព័រ 561)។ នៅថ្ងៃទី 6 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 1946 ប្រធានាធិបតី នៃរដ្ឋាភិបាល នៃសាធារណរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យវៀតណាម បានចេញក្រឹត្យមួយដោយប្រើប្រាស់ អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ ជំនួសឱ្យ អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ ។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1957 អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ ត្រូវបានជំនួសដោយ អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ (ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ ឬ ឯកសារអត្តសញ្ញាណ )។ ចាប់ពីឆ្នាំ 2016 អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ ត្រូវបានជំនួសដោយ អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ ។ នៅថ្ងៃទី 27 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2023 រដ្ឋសភា បានអនុម័តច្បាប់ស្តីពីអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ ដោយប្តូរឈ្មោះ អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណពលរដ្ឋ ទៅជា អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ (មានប្រសិទ្ធភាពចាប់ពីថ្ងៃទី 1 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2024)។

នៅវៀតណាមខាងត្បូង ពាក្យថា "អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ" ត្រូវបានប្រើរហូតដល់ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥។ ទោះបីជាវាជាពាក្យចិន-វៀតណាមក៏ដោយ " អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ" មិនមែនជាការបកប្រែនៃពាក្យចិនដែលត្រូវគ្នាគឺ "វិញ្ញាបនបត្រអត្តសញ្ញាណ" (身分證, Shēnfèn zhèng)។ គំរូដើមនៃ វិញ្ញាបនបត្រអត្តសញ្ញាណ បានបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងប្រទេសចិនក្នុងរាជវង្សថាង ដែលចេញដោយតុលាការអធិរាជក្រោមឈ្មោះថា "ត្រាត្រី" (魚符) ដែលប្រើសម្រាប់ផ្តល់សិទ្ធិដល់មន្ត្រី។ ត្រាត្រី គឺជាវត្ថុឈើ ឬដែក មានរាងដូចត្រី ចែកជាពីរផ្នែក ឆ្វេង និងស្តាំ ដែលមានរន្ធតូចៗខួងសម្រាប់តោង ឆ្លាក់ឈ្មោះមន្ត្រី កន្លែងធ្វើការ និងឋានៈ។ នៅរាជវង្សមីង វិញ្ញាបនបត្រអត្តសញ្ញាណ ត្រូវបានប្រើសម្រាប់មនុស្សគ្រប់វណ្ណៈ ហៅថា "កាតយ៉ា" (牙牌)។ សព្វថ្ងៃនេះ វិញ្ញាបនបត្រអត្តសញ្ញាណ ទំនើបភាគច្រើននៅក្នុងប្រទេសចិនគឺជាកាតឆ្លាតវៃបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ដែលអាចស្កេន និងអានដោយកុំព្យូទ័រ។

ជនជាតិជប៉ុនក៏ប្រើពាក្យ Identity Document (身分證, みぶんしょう) ដែរ ប៉ុន្តែគេច្រើនប្រើពាក្យ Identity Document (身分証明書, みぶんしょうめいしょ) ឬអក្សរកាត់ជាភាសាអង់គ្លេស។ "ឯកសារអត្តសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួន" ។

បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រទេសជាច្រើននៅជុំវិញ ពិភពលោក ប្រើប្រាស់ឯកសារសម្គាល់អត្តសញ្ញាណប្រភេទផ្សេងៗគ្នា។ ប្រទេសខ្លះមិនមានអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណទេ ផ្ទុយទៅវិញពួកគេប្រើប្រាស់លិខិតឆ្លងដែន កាតសន្តិសុខសង្គម កាតសម្គាល់ខ្លួនដែលចេញដោយធនាគារ ឬប័ណ្ណបើកបរជាដើម។

[ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម_២]
តំណភ្ជាប់ប្រភព