ដល់ពេលនាំចេញវប្បធម៌ហើយ។

វៀតណាមត្រូវការនាំចេញច្រើនជាងទំនិញធម្មតា។ វៀតណាមត្រូវការនាំចេញចំណេះដឹង វប្បធម៌ និងព្រលឹងវៀតណាមតាមរយៈសៀវភៅ។

លោកស្រី ង៉ូ ភឿងលី បានទៅទស្សនាបណ្ណាល័យកណ្តាល Oodi ក្នុងទីក្រុង Helsinki និងបរិច្ចាគ «សៀវភៅវៀតណាម» ក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ២០២៥។ រូបថត៖ គេហទំព័រផ្លូវការ របស់បក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាម ។

ខ្ញុំបានគិតអំពីរឿងនេះតាំងពីឆ្នាំ ២០១៤។ នោះជាលើកដំបូងដែលខ្ញុំបានជួបលោកស្រី Claudia Kaiser ដែលពេលនោះជាអនុប្រធាននៃពិព័រណ៍សៀវភៅហ្វ្រែងហ្វើត ដែលជាពិព័រណ៍សៀវភៅធំជាងគេបំផុត របស់ពិភពលោក នៅទីក្រុងហ្សាកាតា។ វាស្ថិតនៅក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃសន្និសីទប្រចាំឆ្នាំរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំសមាគមអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយអាស៊ាន ហើយខ្ញុំ ក្នុងនាមជាប្រធាននាយកដ្ឋានសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ និងរក្សាសិទ្ធិ ត្រូវបានតែងតាំងដោយលោក Nguyen Kiem ប្រធានសមាគមអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយវៀតណាម និងលោកស្រី Quynh Giao ប្រធានការិយាល័យ។

អំឡុងពេលសន្ទនានោះ ខ្ញុំបាននិយាយថា «ថ្ងៃណាមួយ សៀវភៅវៀតណាមគួរតែមាននៅតាមសាកលវិទ្យាល័យធំៗជុំវិញពិភពលោក»។

ក្លូឌា ញញឹម​យ៉ាង​ទូលាយ ហើយ​និយាយ​ថា «នោះ​ជា​គំនិត​ដ៏​អស្ចារ្យ​មួយ»។

ក្រោយមក ខ្ញុំមានឱកាសនិយាយជាមួយលោក Juergen Boos ប្រធានពិព័រណ៍សៀវភៅហ្វ្រែងហ្វើត។ លោកក៏បានយល់ស្របផងដែរថា ដើម្បីឱ្យប្រទេសជាតិរីកចម្រើនតាមរយៈចំណេះដឹង សៀវភៅត្រូវតែជាអាទិភាពចម្បង។

បន្ទាប់មកមានលោកស្រី Bodour Al Qasimi និងថ្នាក់ដឹកនាំឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយលើពិភពលោកជាច្រើនទៀត ឬលោក Shake ប្រធានសមាគមអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយសៀវភៅអាស៊ាន និងជាប្រធានសមាគមអ្នកបោះពុម្ពផ្សាយម៉ាឡេស៊ី ដែលជាមិត្តភក្តិនៅក្នុងសហគមន៍បោះពុម្ពផ្សាយអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលយើងជួបច្រើនដងក្នុងមួយឆ្នាំៗ ពួកគេទាំងអស់គ្នាបានគាំទ្រគំនិតនេះថា “វៀតណាមមិនត្រឹមតែត្រូវការនាំចេញទំនិញប៉ុណ្ណោះទេ។ វៀតណាមត្រូវការនាំចេញចំណេះដឹង។ នាំចេញវប្បធម៌។ នាំចេញព្រលឹងវៀតណាមតាមរយៈសៀវភៅ”។

ត្រូវហើយ ពីព្រោះវៀតណាមមានវប្បធម៌ដ៏សម្បូរបែប។ សម្បូរបែបណាស់ដែលមនុស្សជាច្រើនពិបាកជឿ!

បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានគិត និងឆ្លុះបញ្ចាំងឥតឈប់ឈរអស់រយៈពេល ១២ ឆ្នាំកន្លងមក។ ហើយខ្ញុំបានបន្តសន្និដ្ឋានថា "កន្លែងដំបូងដែលត្រូវទៅគឺសាកលវិទ្យាល័យធំៗរបស់ពិភពលោក"។ ពីព្រោះសាកលវិទ្យាល័យមិនមែនគ្រាន់តែជាកន្លែងសម្រាប់បណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈនោះទេ។ សាកលវិទ្យាល័យគឺជាកន្លែងដែលបង្កើតគំនិត។ ពួកគេគឺជាកន្លែងដែលចិញ្ចឹមបីបាច់អ្នកដែលនឹងដឹកនាំអនាគតនៃមនុស្សជាតិ។ ប្រសិនបើសៀវភៅវៀតណាមមិនមានវត្តមាននៅទីនោះទេ នោះសំឡេងនៃចំណេះដឹងវៀតណាមនឹងនៅតែតូចណាស់នៅលើផែនទីពិភពលោក។

ផ្សព្វផ្សាយសៀវភៅវៀតណាមនៅពិព័រណ៍សៀវភៅហ្វ្រែងហ្វើត ឆ្នាំ២០២៥។

ដោយបានចូលរួមពិព័រណ៍សៀវភៅអន្តរជាតិអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ខ្ញុំបានដឹងរឿងមួយ៖ ប្រទេសដែលមានមូលដ្ឋានគ្រឹះវប្បធម៌រឹងមាំក៏មានភាពរឹងមាំខ្លាំងក្នុងការរួមបញ្ចូលសៀវភៅទៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យរបស់ពួកគេផងដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យនៅសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា អូស្ត្រាលី និងអឺរ៉ុបសុទ្ធតែមានស្តង់តាំងពិព័រណ៍សៀវភៅនៅឯពិព័រណ៍សៀវភៅហ្វ្រែងហ្វើត។ សូមអរគុណចំពោះការចូលរួមរយៈពេល 12 ឆ្នាំជាប់ៗគ្នារបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំបានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយសាកលវិទ្យាល័យធំៗរាប់សិបនៅទូទាំងទ្វីបទាំងប្រាំ។

ហើយបន្ទាប់មកខ្ញុំបានគិតអំពីប្រទេសដទៃទៀត។ ជនជាតិជប៉ុនធ្វើវា។ ជនជាតិកូរ៉េធ្វើវា។ ជនជាតិអាល្លឺម៉ង់ បារាំង អង់គ្លេស អាមេរិកាំង សុទ្ធតែធ្វើវា។ ពួកគេមិនត្រឹមតែលក់សៀវភៅប៉ុណ្ណោះទេ។ ពួកគេផ្សព្វផ្សាយឥទ្ធិពលវប្បធម៌។

សៀវភៅមួយក្បាលដែលចូលទៅក្នុងបណ្ណាល័យសាកលវិទ្យាល័យ ជួនកាលអាចមានតម្លៃជាងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ទេសចរណ៍ រាប់ពាន់។ ពីព្រោះនៅពេលដែលសិស្សអានសៀវភៅអំពីប្រទេសមួយ ពួកគេចាប់ផ្តើមយល់ពីប្រទេសនោះ។ នៅពេលដែលពួកគេយល់ ពិតជាយល់ ពួកគេឱ្យតម្លៃ និងឱ្យតម្លៃវា។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេយល់ ឱ្យតម្លៃ និងឱ្យតម្លៃវា កិច្ចសហប្រតិបត្តិការនឹងបើកចំហ។

ដូច្នេះ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាថ្ងៃនេះ ឥឡូវនេះ យើងនឹងចាប់ផ្តើមដំណើរដ៏អស្ចារ្យមួយ។ ចូរយើងធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីនាំយកសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់សាកលវិទ្យាល័យនានាក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ បារាំង អង់គ្លេស និងសហរដ្ឋអាមេរិកជាមុនសិន។ បន្ទាប់មកទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន កូរ៉េខាងត្បូង អូស្ត្រាលី សិង្ហបុរី ឥណ្ឌា និងទូទាំងពិភពលោក។ មិនត្រឹមតែសៀវភៅវៀតណាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងសៀវភៅបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេស អាល្លឺម៉ង់ និងបារាំងផងដែរ។ មិនត្រឹមតែសៀវភៅអំពីវប្បធម៌ និងអក្សរសាស្ត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងសៀវភៅអំពីអាជីវកម្ម ប្រវត្តិសាស្ត្រ សមាធិ ការអប់រំ សេដ្ឋកិច្ច វិទ្យាសាស្ត្រ សៀវភៅកុមារ និងសៀវភៅអំពីតម្លៃវៀតណាមផងដែរ។

នេះលែងគ្រាន់តែជាបញ្ហាសម្រាប់ឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយទៀតហើយ។ នេះជាបញ្ហាយុទ្ធសាស្ត្រជាតិ។ នៅក្នុងបរិបទនៃសេចក្តីសម្រេចលេខ 80-NQ/TW ថ្មីៗនេះរបស់ប្រទេសវៀតណាម ស្តីពីការអភិវឌ្ឍវប្បធម៌ និងការតំរង់ទិសឧស្សាហកម្មវប្បធម៌ រួមជាមួយនឹងគោលដៅសំខាន់ៗសម្រាប់ឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយ ការនាំយកសៀវភៅវៀតណាមទៅកាន់ពិភពលោកលែងជាជម្រើសទៀតហើយ។ វាជាបញ្ហានៃការរស់រានមានជីវិត។

ដើម្បីឱ្យប្រទេសជាតិមួយរីកចម្រើនទៅមុខបានឆ្ងាយខាងបញ្ញា សៀវភៅត្រូវតែក្លាយជា «ទូត» របស់ប្រទេសជាតិ។ ដើម្បីឱ្យប្រទេសជាតិមួយអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព វប្បធម៌ត្រូវតែដើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយសេដ្ឋកិច្ច។ ហើយដើម្បីឱ្យវប្បធម៌រីកចម្រើនទៅមុខបានឆ្ងាយ សៀវភៅត្រូវតែចាប់ផ្តើមដំណើរនេះ។

ខ្ញុំតែងតែជឿជាក់ថា ប្រជាជនវៀតណាមមានសម្រស់ជាច្រើនដើម្បីផ្តល់ជូនពិភពលោក។

ស្មារតីនៃការរៀនសូត្រ ការអាណិតអាសូរ ការតស៊ូ សមត្ថភាពក្នុងការយកឈ្នះលើការលំបាក ជម្រៅខាងវិញ្ញាណ ភាពសុខដុមរមនាខាងវប្បធម៌ ស្មារតីចងចាំ... ទាំងអស់នេះ ប្រសិនបើមិនត្រូវបានសរសេរចុះ បោះពុម្ពផ្សាយ បកប្រែ និងណែនាំទៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យឈានមុខគេរបស់ពិភពលោកទេ នឹងនៅតែស្ថិតនៅក្នុងព្រំដែនរបស់យើងជារៀងរហូត។

ដល់ពេលហើយសម្រាប់សៀវភៅវៀតណាមដើម្បីឈានទៅមុខទៀត។ មិនមែនដើម្បីអួតអាងទេ ប៉ុន្តែដើម្បីចូលរួមចំណែក។ មិនមែនដើម្បីប្រកួតប្រជែងទេ ប៉ុន្តែដើម្បីធ្វើការជាមួយមនុស្សជាតិ ដើម្បីកសាងពិភពលោកមួយដែលមានចំណេះដឹង មនុស្សធម៌ និងត្រាស់ដឹងជាងមុន។

ខ្ញុំជឿជាក់ថាថ្ងៃណាមួយ ធ្នើរសៀវភៅនៅសាកលវិទ្យាល័យ Harvard, Oxford, Sorbonne ឬ Heidelberg នឹងពោរពេញទៅដោយសៀវភៅវៀតណាម។ ហើយបន្ទាប់មក ប្រទេសវៀតណាម រួមទាំងឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយរបស់ខ្លួនផងដែរ នឹងមានផ្នត់គំនិតខុសគ្នាទាំងស្រុង។ នៅពេលនោះ នឹងមិនចាំបាច់ពិភាក្សា ឬស្រមៃអំពីការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយជាតិរបស់យើងទេ។ យើងនឹងមានឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយផ្ទាល់ខ្លួន ហើយក្នុងនាមជាឧស្សាហកម្មមួយ វាត្រូវតែវាស់វែងដោយតួលេខគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ មិនត្រឹមតែចំនួនអង្គភាពបោះពុម្ពផ្សាយ (ទាំងគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋ និងឯកជន) ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដោយប្រាក់ចំណូល ប្រាក់ចំណេញ និងការរួមចំណែកដល់ថវិការដ្ឋតាមរយៈពន្ធដារផងដែរ។

ប្រភព៖ https://znews.vn/da-den-luc-xuat-khau-van-hoa-post1652894.html