«ជំនាញពិសេស» នៃតំបន់ង៉េអាន

ប្រជាជននៅតំបន់ជនបទនីមួយៗនៃប្រទេសវៀតណាមមានគ្រាមភាសាផ្ទាល់ខ្លួន ប៉ុន្តែគ្មានកន្លែងណាដូចតំបន់ង៉េអាន - ហាទិញទេ ជាកន្លែងដែលភាសាដែលប្រើក្នុងការទំនាក់ទំនងប្រចាំថ្ងៃក្លាយជា "ជំនាញពិសេស" ដែលបង្កើតជាអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ និងបុគ្គលិកលក្ខណៈតែមួយគត់របស់ប្រជាជន ដែលអាចឱ្យពួកគេកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយសហគមន៍។

ពិធីបុណ្យចម្រៀងប្រជាប្រិយគឺជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីអភិរក្ស និងផ្សព្វផ្សាយគ្រាមភាសាង៉េអានក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ (រូបថត៖ ការសម្តែងរបស់ក្លឹបចម្រៀងប្រជាប្រិយង្វៀនកុងទ្រូ (ងីសួន) នៅពិធីបុណ្យចម្រៀងប្រជាប្រិយអន្តរខេត្តង៉េអាន - ហាទីញ ឆ្នាំ២០២៣)

«គ្រាមភាសាង៉េអានបានវិលត្រឡប់មកវិញ»

ខេត្ត ង៉េអាន និងហាទិញ ស្ថិតនៅក្នុងចំណុចកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទឹកដីបុរាណ។ យោងតាមភស្តុតាងបុរាណវិទ្យា មនុស្សបានរស់នៅក្នុងតំបន់នេះអស់រយៈពេលជាង ៥០០០ ឆ្នាំមកហើយ។ ដោយភ្ជាប់ជាមួយនឹងភ្នំហុង និងទន្លេឡាំ ដ៏ល្បីល្បាញ ខេត្តង៉េអាន មានបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌រូបី និងអរូបីជាច្រើនដែលមានតែមួយគត់ និងប្លែកពីគេ។ ក្នុងចំណោមទាំងនេះ គ្រាមភាសាង៉េអាន (រួមទាំងការបញ្ចេញសំឡេង វាក្យសព្ទ និងអត្ថន័យរបស់វា) គឺជាលក្ខណៈពិសេសមួយនៃការទំនាក់ទំនង និងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការបង្កើត និងការអភិវឌ្ឍរបស់តំបន់។ គ្រាមភាសាង៉េអាន ក៏ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងកំណាព្យ សិល្បៈប្រជាប្រិយ និងទម្រង់សហសម័យដូចជាបទចម្រៀងប្រជាប្រិយង៉េអាន-ហាទិញ ដែលជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីតំណាងឱ្យមនុស្សជាតិ។

គ្រាមភាសាង៉េអានមានសំឡេងធ្ងន់ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការលំបាក និងការតស៊ូរបស់តំបន់នេះអស់ជាច្រើនជំនាន់។ ទាក់ទងនឹងសូរសព្ទ (ជួរសំឡេង) ដូចដែលអ្នកភាសាវិទ្យាជាច្រើនបានសង្កេតឃើញ ប្រព័ន្ធសំឡេងនៃគ្រាមភាសាង៉េអានទីញអានមិនពេញលេញដូចភាសាស្តង់ដារទេ។ សំឡេងធ្លាក់ចុះត្រូវបានបញ្ចេញសំឡេងជាសំឡេងធ្ងន់។ គ្រាមភាសាខ្លះនៅង៉េឡុក និងង៉េសួនមានប្រព័ន្ធសំឡេងដែលមានសំឡេងត្រឹមតែបួនប៉ុណ្ណោះ ហើយនៅតំបន់ខ្លះមានតែបីប៉ុណ្ណោះ។ ពីទស្សនៈនៃការយល់ឃើញ អ្នកស្តាប់យល់ឃើញថាភាសាមួយ "ខូច" ដែលតម្លៃបែងចែកនៃសំឡេងមួយចំនួននោះលែងច្បាស់លាស់ទៀតហើយ។

«ជំនាញពិសេស» នៃតំបន់ង៉េអាន-ទិញ

ការងារស្រាវជ្រាវមួយលើគ្រាមភាសាង៉ែតអានត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅកម្មវិធីសិក្សានៃនាយកដ្ឋានទាក់ទងនឹងភាសានៅសាកលវិទ្យាល័យវិញ (ង៉ែតអាន)។

នៅក្នុងការសិក្សាថ្មីៗនេះ សាស្ត្រាចារ្យរង ហ័ង ត្រុង កាន់ (សាកលវិទ្យាល័យវិញ) បានសង្កេតឃើញថា៖ «ការឆ្លើយឆ្លងគ្នាខាងសូរសព្ទរវាងគ្រាមភាសាង៉េ-ទីញ និងភាសាវៀតណាមស្តង់ដារគឺសម្បូរបែប ប៉ុន្តែក៏ស្មុគស្មាញខ្លាំងផងដែរ។ ការឆ្លើយឆ្លងគ្នាខាងសូរសព្ទនេះកើតឡើងនៅក្នុងព្យញ្ជនៈដើម ស្រៈ និងសម្លេង ប៉ុន្តែមិនមានសមាមាត្រឯកសណ្ឋាននៅទូទាំងសមាសធាតុសំឡេងទាំងនេះ ឬនៅក្នុងសមាសធាតុនីមួយៗនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជាទូទៅ ការឆ្លើយឆ្លងគ្នាខាងសូរសព្ទធ្វើតាមគំរូមួយ។ ព្យញ្ជនៈដើមភាគច្រើននៅក្នុងគ្រាមភាសាង៉េ-ទីញ ត្រូវគ្នាទៅនឹងព្យញ្ជនៈដើមជាច្រើននៅក្នុងភាសាវៀតណាមស្តង់ដារ។ នេះក៏បង្ហាញផងដែរថា ការផ្លាស់ប្តូរសូរសព្ទនៅក្នុងប្រព័ន្ធព្យញ្ជនៈដើមនៃគ្រាមភាសាង៉េ-ទីញគឺតិចតួចបំផុត និងយឺត។ ទាក់ទងនឹងស្រៈ ការឆ្លើយឆ្លងគ្នាគឺស្មុគស្មាញជាង ជាពិសេសទាក់ទងនឹងការឆ្លើយឆ្លងគ្នានៃស្រៈប្រភេទផ្សេងៗគ្នា។ ទាក់ទងនឹងសម្លេង ការឆ្លើយឆ្លងគ្នានេះភាគច្រើនកើតឡើងនៅក្នុងសម្លេងធ្ងន់ និងកម្រិតនៃគ្រាមភាសាង៉េ-ទីញ ជាមួយនឹងសម្លេងផ្សេងទៀតនៅក្នុងភាសាវៀតណាមស្តង់ដារ»។

ទាក់ទងនឹងអត្ថន័យ ប្រព័ន្ធគ្រាមភាសាង៉េអាន-ធីញហ័រ មានភាពស្មុគស្មាញជាងបញ្ហាសូរសព្ទ។ ប្រព័ន្ធនៃនាម សព្វនាមផ្ទាល់ខ្លួន សព្វនាមបង្ហាញ គុណនាម កិរិយាសព្ទជាដើម គឺសម្បូរបែបខ្លាំងណាស់ ហើយក៏ខុសគ្នាខ្លាំងផងដែរ។ ដូច្នេះ នៅពេលទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សមកពីតំបន់ជាច្រើនទៀតនៃប្រទេស មនុស្សដែលមានបទពិសោធន៍មកពីង៉េអាន ជារឿយៗត្រូវ "បកប្រែ" សម្រាប់អ្នកស្តាប់របស់ពួកគេ។ ក្នុងនាមជាទឹកដីបុរាណ ប្រព័ន្ធនៃនាមបុរាណដែលដាក់ឈ្មោះទីកន្លែង វត្ថុ របស់របរ និងព្រឹត្តិការណ៍ក៏បុរាណខ្លាំងណាស់ដែរ។ យូរៗទៅ ប្រព័ន្ធពាក្យនេះកំពុងបាត់បន្តិចម្តងៗ ដោយក្លាយជា "រាជធានីបុរាណ" នៅក្នុងសុភាសិត សុភាសិត និងបទចម្រៀងប្រជាប្រិយ ហើយជាប្រធានបទសម្រាប់អ្នកស្រាវជ្រាវវប្បធម៌។ ឧទាហរណ៍ ប្រព័ន្ធនៃពាក្យក្នុងស្រុកនៅក្នុងកំណាព្យប្រជាប្រិយ "ព្រះផ្គរលាន់ធ្លាក់" ដោយ ឡេ ថាញ់ប៊ិញ។ ឧទាហរណ៍ "ត្រូ" គឺជាវ៉ារ្យ៉ង់ក្នុងស្រុកនៃ "ត្រេន" (សមរភូមិ/ព្យុះ): "ត្រមូអា" - "ត្រណាមកៅ"; "một trộ" - "trộ gió" (one tro) ជាពិសេសប្រព័ន្ធនៃសព្វនាមផ្ទាល់ខ្លួន៖ Tau, mi, há, ả, eng... សព្វនាមបង្ហាញ៖ ni, nớ, tề... ពាក្យសំណួរ៖ rứa, hè, mô (mô rú mô sông mô biừ nông ម៉ោ?)

វីដេអូ ៖ បទចម្រៀងប្រជាប្រិយ "Thunder God Falls"។ ប្រភព៖ HTTV

នៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើប ការផ្លាស់ប្ដូរវប្បធម៌កាន់តែរីករាលដាល ប៉ុន្តែគ្រាមភាសាង៉េនៅតែត្រូវបានរក្សាទុក និងរក្សាបានក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ជាលក្ខណៈមួយដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីបុគ្គលិកលក្ខណៈ និងវប្បធម៌របស់ប្រជាជននៅតំបន់ភ្នំហុង - ទន្លេឡាម។ ការប្រើប្រាស់គ្រាមភាសាង៉េបង្កើតភាពវៃឆ្លាត និងភាពកំប្លុកកំប្លែងក្នុងការទំនាក់ទំនង ខណៈពេលដែលក៏បង្កើនភាពស្និទ្ធស្នាល និងសេចក្តីស្រឡាញ់ ដែលជាសញ្ញាសម្គាល់ដែលសម្គាល់មនុស្សមកពីង៉េអានឲ្យខុសពីអ្នកដទៃនៅពេលពួកគេនៅឆ្ងាយ។

ដោយបានឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកកំណើតអស់រយៈពេល ៤០ ឆ្នាំមកហើយ រាល់ពេលដែលយើងជួបសិល្បករប្រជាជន ហុង អួន ពួកគេនៅតែអាចមានអារម្មណ៍ពីព្រលឹង និងចរិតលក្ខណៈរបស់មនុស្សម្នាក់មកពីហាទិញ តាមរយៈពាក្យពេចន៍ និងបទចម្រៀងអំពីស្រុកកំណើតរបស់គាត់។ “សម្រាប់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់មកពីង៉េទិញ ដែលកំពុងរស់នៅ និងធ្វើការនៅភាគខាងត្បូង ភាសាង៉េគឺជា ‘ព្រលឹងពិសិដ្ឋ’ នៃស្រុកកំណើតរបស់យើង ការដឹងគុណចំពោះឫសគល់របស់យើង ដែលអ្នកនៅឆ្ងាយពីផ្ទះស្រឡាញ់ដូចជាកំណប់ទ្រព្យ។ ការនិយាយភាសាកំណើតរបស់យើងនៅក្នុងការជួបជុំ និងការជួបជុំជាមួយជនរួមជាតិគឺពិសិដ្ឋ និងរំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលយើងឮបទភ្លេងបំពេរ និងបទចម្រៀងប្រជាប្រិយនៅបរទេស មនុស្សគ្រប់គ្នាពោរពេញដោយក្តីនឹករលឹកចំពោះឫសគល់របស់ពួកគេ។ មានតែនៅពេលដែលអ្នកនៅឆ្ងាយទេ ទើបអ្នកដឹងថាភាសានៃស្រុកកំណើតរបស់អ្នកគឺជាកន្លែងដែលអ្នកពិតជាវិលត្រឡប់មក” សិល្បករប្រជាជន ហុង អួន បានចែករំលែក។

«ជំនាញពិសេស» នៃតំបន់ង៉េអាន-ទិញ

សិល្បករប្រជាជន ង្វៀនហុងអួន គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលបានលះបង់ការខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការអភិរក្ស និងផ្សព្វផ្សាយសិល្បៈច្រៀងតាមរយៈបទចម្រៀងប្រជាប្រិយ និងបទភ្លេងបំពេរអារម្មណ៍របស់ខេត្តភាគខាងត្បូង។

នៅក្នុងលំហូរនៃវប្បធម៌ជាតិ កំណាព្យ និងបទចម្រៀងជាច្រើនដែលប្រើប្រាស់បទភ្លេង និងពាក្យពេចន៍របស់ខេត្តង៉េអាន បានបង្កើតជាសញ្ញាសម្គាល់ពិសេសមួយ ដែលរីករាលដាលយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងជីវិត និងត្រូវបានស្រឡាញ់ដោយមនុស្សទូទាំងប្រទេស ដូចជាបទចម្រៀង៖ "ក្មេងស្រីនៃទន្លេឡា" (កំណាព្យរបស់ង្វៀនភឿងធ្វី តន្ត្រីដោយដួនញូ) "បទចម្រៀងដ៏ស្មោះស្ម័គ្ររបស់មនុស្សម្នាក់នៅហាទិញ" (តន្ត្រីដោយង្វៀនវ៉ាន់ទី) កំណាព្យ "សំឡេងង៉េអាន" ដោយកវីង្វៀនប៊ូយវ៉យ ឬបទចម្រៀងថ្មីៗដូចជា៖ "សំឡេងង៉េអានត្រឡប់មកវិញ" ដោយតន្ត្រីករឡេសួនហ័រ ដែលត្រូវបានរៀបចំតាមកំណាព្យរបស់លឿងខាកថាញ់...

ជាមួយនឹងវាក្យសព្ទចម្រុះរបស់វា អំណាចបញ្ចេញមតិដ៏សម្បូរបែប ដែលរួមបញ្ចូលនូវភាពខុសប្លែកគ្នា ជម្រៅអារម្មណ៍ ការពិពណ៌នា និទានកថានៃព្រឹត្តិការណ៍ ទេសភាព និងមនុស្ស រួមជាមួយនឹងគ្រាមភាសាដ៏ពិសេសរបស់វា... គ្រាមភាសាង៉េអាន រួមចំណែកដល់ការពង្រឹង និងកែលម្អភាសាវៀតណាមក្នុងជីវិតសង្គមសម័យទំនើប ហើយវាជាផ្នែកមួយដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បាន ដែលនាំសហគមន៍ង៉េអាន និងហាទិញ ឲ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធគ្នា។ ដូចដែលអ្នកនិពន្ធជនជាតិរុស្ស៊ី Ilya E. Renburg ធ្លាប់បាននិយាយថា "សេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះផ្ទះ ចំពោះភូមិ ចំពោះជនបទ បានក្លាយជាសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះមាតុភូមិ"។ ពីការស្រឡាញ់ភាសារបស់បុព្វបុរសរបស់ពួកគេ ប្រជាជនង៉េអាន កាន់តែស៊ីជម្រៅនូវសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ពួកគេចំពោះមាតុភូមិ ដោយធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីកសាង និងអភិវឌ្ឍប្រទេស។

ដើម្បីការពារសំឡេងដែលធ្លាប់ឮមិនឲ្យក្លាយជាសំឡេងចម្លែក...

គ្រាមភាសាង៉េអាន គឺជាគ្រាមភាសាមួយនៅក្នុងភាសាវៀតណាម ប៉ុន្តែការអភិរក្ស និងការប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយរបស់វា បានធ្វើឱ្យវាក្លាយជា "ម៉ាក" ដែលកំណត់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ និងប្រជាជនង៉េអាន ក្នុងបរិបទនៃការធ្វើសមាហរណកម្ម។ ទោះបីជាសម្បូរទៅដោយការបញ្ចេញមតិក៏ដោយ គ្រាមភាសាង៉េអាននៅតែមានដែនកំណត់ក្នុងការទំនាក់ទំនងមហាជន ដែលទាមទារឱ្យប្រជាជនមកពីង៉េអាន ប្រើប្រាស់ភាសាកំណើត គ្រាមភាសា និងគ្រាមភាសាក្នុងស្រុករបស់ពួកគេដោយភាពបត់បែន និងសម្របខ្លួនក្នុងការងារ និងការសិក្សារបស់ពួកគេ ដើម្បីសម្រេចបាននូវប្រសិទ្ធភាព។

«ជំនាញពិសេស» នៃតំបន់ង៉េអាន-ទិញ

ក្លឹបចម្រៀងប្រជាប្រិយនៃខេត្តភាគខាងត្បូងសម្តែងនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌មួយនៅទីក្រុងហូជីមិញក្នុងឆ្នាំ ២០២២។ រូបថត៖ ផ្តល់ដោយ NNND Hong Oanh។

លោក ឌឿង វ៉ាន់ ថេ (ដើមកំណើតមកពីឡុកហា បច្ចុប្បន្នកំពុងធ្វើការនៅឡាវកាយ) បានសម្តែងថា “គ្រាមភាសាង៉េអានមានពាក្យជាច្រើនប្រភេទដែលបង្ហាញពីអារម្មណ៍ ចាប់ពីសព្វនាមផ្ទាល់ខ្លួន រហូតដល់គុណនាម និងកិរិយាស័ព្ទ… ប៉ុន្តែប្រសិនបើប្រើមិនត្រឹមត្រូវក្នុងបរិបទ វាអាចមានលក្ខណៈឈ្លើយខ្លាំង ជួនកាលថែមទាំងមានពាក្យអសុរោះទៀតផង ដែលធ្វើឱ្យសូម្បីតែអ្នកនិយាយភាសាង៉េអានដើមកំណើតក៏មានអារម្មណ៍មិនស្រួលដែរ។ ជាពិសេសគុណនាមដែលបង្ហាញពីភាពឈ្លើយ និងភាពរហ័សរហួន… ដូច្នេះ វាចាំបាច់ណាស់ក្នុងការលុបបំបាត់ ឬកំណត់ពួកវា”។ គេដឹងថា ដោយសារសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះគ្រាមភាសាស្រុកកំណើតរបស់គាត់ លោក ថេ ពីមុនបានចូលរួមក្រុមគ្រាមភាសាង៉េអាននៅលើបណ្តាញសង្គម ដោយមានគោលបំណងទំនាក់ទំនងជាភាសាកំណើតរបស់គាត់ ដើម្បីបំពេញបំណងប្រាថ្នារបស់គាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សមាជិកមួយចំនួននៃក្រុមបានប្រើភាសាឈ្លើយខុសនៅក្នុងការបង្ហោះ និងមតិយោបល់របស់ពួកគេ ដែលធ្វើឲ្យគាត់ខឹង និងនាំគាត់ចាកចេញពីក្រុម។

មួយក្នុងចំណោមដែនកំណត់នៃគ្រាមភាសាង៉េអានក្នុងការទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សមកពីតំបន់ផ្សេងទៀតគឺការសង្កត់សំឡេងតំបន់ដ៏ខ្លាំងរបស់វា។ នេះជារឿយៗនាំឱ្យមានការបញ្ចេញសំឡេងខុសនៃពាក្យដែលមានការសង្កត់សំឡេងសញ្ញា (~) និងសញ្ញាសួរ (?) ជួនកាលថែមទាំងប្រើចំណុច (.) ហើយនៅក្នុងតំបន់ខ្លះ ចំណុច (.) ក្លាយជាការសង្កត់សំឡេងធ្ងន់ធ្ងរ (`) ហើយការសង្កត់សំឡេងធ្ងន់ធ្ងរ (`) ក្លាយជាការសង្កត់សំឡេងស្រួចស្រាវ (')។ នេះបណ្តាលឱ្យមានការយល់ច្រឡំ ឬការលំបាកក្នុងការយល់ដឹងសម្រាប់មនុស្សមកពីតំបន់ផ្សេងទៀត។ លើសពីនេះ ការសង្កត់សំឡេងតំបន់ដ៏ខ្លាំងរបស់ង៉េអានក៏ជាឧបសគ្គមួយនៅពេលរៀនភាសាបរទេសផងដែរ។ នេះត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងវិជ្ជាជីវៈសេវាកម្មស្នាក់នៅអន្តរខេត្តឆ្នាំ 2023 រវាងថាញ់ហ័រ ង៉េអាន និងហាទីញ ដែលទើបតែប្រារព្ធឡើងនៅទីក្រុងវិញថ្មីៗនេះ។ អ្នកចូលរួមជាច្រើនមកពីង៉េអាន និងហាទីញ នៅពេលធ្វើបទបង្ហាញជាភាសាអង់គ្លេស មានការបញ្ចេញសំឡេងតំបន់ដ៏ខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យគណៈកម្មការ និងទស្សនិកជនមួយចំនួនពិបាកយល់។

«ជំនាញពិសេស» នៃតំបន់ង៉េអាន-ទិញ

មាតុភូមិនៃទន្លេឡាំ និងភ្នំហុង។ រូបថត៖ ឌិញញ៉ាត។

យោងតាមអ្នកនិពន្ធ និងអ្នកស្រាវជ្រាវមួយចំនួន ដើម្បីឱ្យគ្រាមភាសាង៉េអានរក្សាអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន ខណៈពេលដែលធ្វើសមាហរណកម្មទៅក្នុងជីវិតសម័យទំនើប ជំហានដំបូងគឺត្រូវមានគោលនយោបាយ និងយុទ្ធសាស្ត្រអភិរក្ស។ នេះរួមបញ្ចូលទាំងសាលារៀនដែលត្រូវការមេរៀនជាប្រព័ន្ធអំពីសម្រស់ និងដែនកំណត់នៃគ្រាមភាសាង៉េអាន ការពង្រឹងការអភិរក្សបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ដូចជាបទភ្លេងកំដរអារម្មណ៍ង៉េអាន ចម្រៀងប្រជាប្រិយ និងការច្រៀងប្រពៃណី ដោយហេតុនេះធ្វើឱ្យរស់ឡើងវិញនូវពាក្យពេចន៍របស់បុព្វបុរសរបស់យើងដែលបង្ហាញពីស្មារតី និងព្រលឹងដ៏ពិសេសរបស់ប្រជាជនង៉េអាន។ វិចិត្រករ និងសិប្បករត្រូវដឹងពីការទទួលខុសត្រូវរបស់ពួកគេដោយបញ្ចូលពាក្យពេចន៍ និងការបញ្ចេញមតិរបស់បុព្វបុរសរបស់ពួកគេ - ចាប់ពីបទចម្រៀងប្រជាប្រិយ សុភាសិត សុភាសិត និងការបញ្ចេញមតិរបស់ប្រជាជនង៉េអាន - ទៅក្នុងស្នាដៃរបស់ពួកគេ។ ពីទីនោះ សម្រស់នៃគ្រាមភាសាង៉េអាននឹងរីករាលដាលនៅក្នុងជីវិតសម័យទំនើប។

បុគ្គលម្នាក់ៗនៅក្នុងសហគមន៍ង៉េអានត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការបញ្ចេញសំឡេង និងប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍ប្រកបដោយភាពបត់បែនក្នុងបរិបទនីមួយៗ ដោយយកចិត្តទុកដាក់លើការប្រើប្រាស់ពាក្យដែលប្រជាជនប្រើប្រាស់ជាទូទៅ ដើម្បីឱ្យអ្នកស្តាប់អាចយល់ខ្លឹមសារបានយ៉ាងងាយស្រួល ជៀសវាងការយល់ច្រឡំដែលអាចរារាំងដល់ការងារ និងជីវិតរបស់ពួកគេ។

ធៀន វី - ហាញ ញ៉ាន

ប្រភព