ត្រីប៉ោងពិសេសអាំងក្នុងស្លឹកចេក។

[ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម_1]

ត្រូវហើយ "ọc nóc" ពិតជាកូនកណ្ដុរមែន; វាមើលទៅគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអាំង និងភ្លក់រសជាតិហើយ អ្នកនឹងមិនអាចបំភ្លេចវាបានឡើយ...

ម្ហូបពុង

ហួង សុន

ជនជាតិភាគតិចនៅតំបន់ជួរភ្នំទ្រឿងសឺនហៅកូនកណ្ដុរតាមឈ្មោះផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងចំពោះរបៀបដែលជនជាតិប៉ាកូ និងតាអយមួយចំនួននៅហាឡួយ (ខេត្តធួធៀន- ហ៊ុយ ) ហៅពួកវាថា "ត្រីពោះធំ"។ ពួកគេពន្យល់វាយ៉ាងសាមញ្ញថា "ត្រី" ពីព្រោះវារស់នៅក្រោមទឹក ហើយអាចហែលទឹកបានដូចត្រី និង "ត្រីពោះធំ" ពីព្រោះពោះរបស់វាធំ និងមូល ដូចជាអ្នកដែលញ៉ាំរហូតដល់ពោះពេញ។ ដោយសារតែរូបរាងចម្លែករបស់ "ត្រីពោះធំ" ម្ហូបដែលធ្វើជាមួយវាក៏សាកល្បងភាពក្លាហានរបស់អ្នកដែលញ៉ាំវាផងដែរ។

ពេលលោក ឡេ ថាញ់ តុង (បុរសជនជាតិតាអយម្នាក់រស់នៅក្នុងឃុំអាង៉ោ) បានអញ្ជើញខ្ញុំឱ្យសាកម្ហូប «ត្រីព្រាប» អាំងរុំដោយស្លឹកចេកជាលើកដំបូង ខ្ញុំស្ទាក់ស្ទើរមុននឹងលើកចង្កឹះ... ដោយយល់អំពីការស្ទាក់ស្ទើររបស់ខ្ញុំ លោកតុងញញឹមហើយនិយាយថា «មនុស្សគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍ដូចគ្នានៅពេលដែលពួកគេឃើញម្ហូបនេះជាលើកដំបូង។ ប៉ុន្តែកុំខ្លាចអី គ្រាន់តែសាកល្បងវាម្តង»។ លើកនេះ ខ្ញុំបានត្រឡប់មកវិញក្នុងអំឡុងពេលអាកាសធាតុត្រជាក់នៃតំបន់ភ្នំ ខណៈដែលរដូវផ្ការីកជិតមកដល់។ លោកតុងបាននិយាយថា នៅពេលនេះ «ត្រីព្រាប» កំពុងបង្កាត់ពូជ ប៉ុន្តែត្រីដែលល្អបំផុតគឺ «ត្រី» អូរ ដែលជាកូនចៅរបស់ប្រភេទកង្កែបបៃតងដ៏ល្បីល្បាញ ជាមួយនឹងសាច់ដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ និងក្រអូបរបស់វា។

លោក តុង បានរៀបចំឱ្យខ្ញុំឃើញផ្ទាល់ភ្នែកពីរបៀបដែលគាត់រៀបចំត្រីប៉ោងអាំងរុំក្នុងស្លឹកចេកនៅពេលរសៀល... ពេលខ្ញុំមកដល់ ខ្ញុំបានឃើញលោក តុង កំពុងសម្អាតពោះវៀនត្រី។ លោក តុង បាននិយាយថា "វាគ្រាន់តែជាការរៀបចំសាមញ្ញមួយ បន្ទាប់មកដាក់អ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងស្លឹកចេក។ មិនមាន 'រូបមន្ត' ទូទៅសម្រាប់គ្រឿងទេសអាំងនោះទេ។ ផ្ទាល់ខ្លួនខ្ញុំយល់ថាវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់ជាងជាមួយខ្ទឹមបារាំងបៃតង ស្លឹកខ្ទឹម ម្ទេស... និងអំបិលបន្តិច"។

«ឥឡូវនេះ យើងនឹងដុតវារយៈពេលមួយម៉ោង» តុង និយាយទាំងបង្វែរបាច់ស្លឹកចេកទៅមក។ គាត់បានពន្យល់ថា សហគមន៍ជនជាតិភាគតិចនៅអាលួយហៅម្ហូបនេះថា «បបរ»។ បបរជាធម្មតាត្រូវបានបម្រើតែក្នុងពិធីបុណ្យ និងថ្ងៃឈប់សម្រាកប៉ុណ្ណោះ ហើយជារឿយៗត្រូវបានផ្តល់ជូនភ្ញៀវកិត្តិយស។ ម្ហូបនេះមានរសជាតិឆ្ងាញ់បំផុតនៅពេលដែល «ត្រី» មិនទាន់ប្រែទៅជាកង្កែបនៅឡើយ។ បន្ទាប់មកគាត់បានចាក់បាច់ស្លឹកចេក។ ស្លឹកចេកស្រទាប់ខាងក្រៅបំផុតទាំងបួនបានឆេះ និងបែកខ្ទេចខ្ទី ដែលបង្ហាញស្រទាប់ខាងក្នុងបំផុតដែលប្រែទៅជាពណ៌លឿង។ ម្ហូបដុតបានរួចរាល់ហើយ។

ខ្ញុំបានស្រាយក្រដាសរុំស្លឹកចេកយ៉ាងស្រាល។ ខ្ញុំបានធុំក្លិនសាច់ត្រីស្រស់ៗ លាយជាមួយក្លិនស្លឹកគ្រៃ និងស្លឹកចេក... ខ្ញុំបានរើសយកមួយដុំមកដាក់ក្នុងមាត់។ អារម្មណ៍ដំបូងគឺសាច់ដែលចម្អិនយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ទន់ដូចកង្កែប។ ពេលទំពារមួយដុំទៀត ភាពផ្អែមរបស់សត្វត្រី-កង្កែបនេះរលាយក្នុងមាត់ ឆ្ងាញ់មិនអាចពិពណ៌នាបាន។ ពេលខ្ញុំលេបភ្លាមៗ រសជាតិហឹររបស់ម្ទេសបានផ្ទុះឡើង រសជាតិរបស់ខ្ញុំហាក់ដូចជាផ្ទុះឡើង...

ខ្ញុំកំពុងភ្លក់រសជាតិក្លិនក្រអូបនោះ ពេលដែលតុងហុចកែវមួយមកខ្ញុំ ហើយប្រាប់ខ្ញុំឲ្យផឹក។ ខ្ញុំញ៉ាំមួយក្តាប់ ហើយភ្លក់រសជាតិជូរបន្តិច បន្តិចទៀត ក្លិនស្រាក៏ហុយឡើងលើច្រមុះខ្ញុំ។ វាជាស្រាអង្ករពិសេសរបស់ប្រជាជនអាលឿយ។ តុងញញឹមដាក់ខ្ញុំថា៖ «តើអ្នកបានភ្លក់រសជាតិបុណ្យតេតនៅតំបន់ខ្ពង់រាបហើយឬនៅ?» យើងសើចយ៉ាងខ្លាំង។ នៅខាងក្រៅ អ័ព្ទភ្នំកំពុងធ្លាក់ចុះមក…

ខ្ញុំត្រូវបានអញ្ជើញឱ្យទៅលេងផ្ទះលោក Ploong Plênh ក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ដោយលោក Ploong Plênh (អ្នកឯកទេសមកពីមន្ទីរវប្បធម៌ និងព័ត៌មានស្រុក Tay Giang ខេត្ត Quang Nam ) ដែលបានសន្យាថានឹងអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំរីករាយជាមួយកូនកង្កែបអាំងរុំក្នុងស្លឹកចេក (đha jâm a nhưng) តាមរចនាបថរបស់ជនជាតិ Co Tu។ វិធីសាស្រ្តរៀបចំគឺស្រដៀងគ្នាទៅនឹងជនជាតិ A Luoi។ ភាពខុសគ្នាតែមួយគត់គឺថាគ្រឿងទេសប្រពៃណីត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងក្រដាសរុំស្លឹកចេក។ លោក Plênh បានចែករំលែកថា "ពេលធ្វើម្ហូបនេះ ខ្ញុំតែងតែបន្ថែមខ្ញីបន្តិច ម្ទេសព្រៃ (mắc khén) និងអំបិលបន្តិចដើម្បីជៀសវាងការបំផ្លាញរសជាតិ។ ខ្ញុំក៏ធ្វើចានអំបិល និងម្ទេសកិនល្អិតៗផងដែរ។ មនុស្សអាចជ្រលក់វាក្នុងអំបិលច្រើន ឬតិចតាមដែលពួកគេចូលចិត្ត"។

[ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម_២]
តំណភ្ជាប់ប្រភព