ស្រុកកំណើតពីរ លំហូរតន្ត្រីតែមួយ។

សិល្បករម្នាក់ដែលមានអត្តសញ្ញាណពីរ ម្នាក់ដែលបានចំណាយពេលជាងពីរទសវត្សរ៍នាំយកតន្ត្រីប៉ូឡូញទៅកាន់ទស្សនិកជនអន្តរជាតិ គឺលោក Nguyen Viet Trung និងលោក Rafael Luszczewski កំពុងរៀបរាប់រឿងរ៉ាវដ៏ស្រស់ស្អាតអំពីមិត្តភាពតាមរយៈតន្ត្រី។

សិល្បករតិចតួចណាស់ដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅជាមួយស្រុកកំណើតទាំងពីរដូចលោក ង្វៀន វៀត ទ្រុង។ លោកបានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃប្រទេសទាំងពីរក្នុងពេលដំណាលគ្នា។

វិចិត្រករ ង្វៀន វៀត ទ្រុង សម្តែងក្នុងកម្មវិធី "Music Flow" ដែលជាការប្រគំតន្ត្រីអបអរសាទរខួបលើកទី 76 នៃទំនាក់ទំនង ការទូត រវាងវៀតណាម និងប៉ូឡូញ។ រូបថត៖ កៀវ ថួន ធូ

កើតនៅប្រទេសវៀតណាម ធំធាត់ក្នុងបរិយាកាស តន្ត្រី ប៉ូឡូញ ហើយឥឡូវនេះមានសញ្ជាតិពីរ ង្វៀន វៀត ទ្រុង គឺជាការបញ្ចូលគ្នានៃចរន្តវប្បធម៌ពីរ។ នៅក្នុងការប្រកួតព្យាណូអន្តរជាតិ Chopin ថ្មីៗនេះ ទ្រុង បានបង្ហាញខ្លួនក្នុងពេលដំណាលគ្នាជាមួយនឹងទង់ជាតិទាំងពីរ ដែលជាទិដ្ឋភាពដ៏កម្រមួយ ប៉ុន្តែវាឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងត្រឹមត្រូវអំពីដំណើរសិល្បៈរបស់គាត់។

ដំណើរតន្ត្រីរបស់លោក Nguyen Viet Trung គឺជាកន្លែងដែលវៀតណាម និងប៉ូឡូញជួបគ្នា។ រូបថត៖ គៀវ ថនធូ

ប្រហែលជានោះហើយជាមូលហេតុដែលលោក Nguyen Viet Trung ត្រូវបានជ្រើសរើសឱ្យបើកការប្រគំតន្ត្រី "The Flow of Music" ដែលជាព្រឹត្តិការណ៍មួយដែលរៀបចំឡើងដោយស្ថានទូតប៉ូឡូញប្រចាំប្រទេសវៀតណាម សហការជាមួយសមាគមតន្ត្រីបុរាណវៀតណាម ដើម្បីរំលឹកខួបលើកទី 76 នៃទំនាក់ទំនងការទូតរវាងប្រទេសទាំងពីរ។

ក្រោម​ដៃ​របស់​វិចិត្រករ​វ័យក្មេង ស្នាដៃ​របស់ Schubert, Prokofiev និង Chopin បាន​លាតត្រដាង​ក្នុង​ភាព​ខុស​គ្នា​ផ្សេងៗ។ ពេលខ្លះ វា​មាន​លក្ខណៈ​ទន់ភ្លន់​ដូចជា​និទានកថា​ផ្ទាល់ខ្លួន។ ពេលខ្លះ​វា​មាន​លក្ខណៈ​កាច​សាហាវ និង​ខ្លាំងក្លា ប៉ុន្តែ​ពេញ​មួយ​ស្នាដៃ វា​មាន​អារម្មណ៍​នៃ​ការ​ជួបគ្នា​រវាង​វប្បធម៌​ពីរ​ដែល​បាន​រួម​គ្នា​បង្កើត​ផ្លូវ​សិល្បៈ​របស់​លោក។

វិចិត្រករ ង្វៀន វៀត ទ្រុង (Nguyen Viet Trung) នាំប្រទេសវៀតណាម និងប្រទេសប៉ូឡូញឱ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធគ្នាតាមរយៈតន្ត្រី។ រូបថត៖ កៀវ ថួន ធូ (Kieu Thoan Thu)

«រាល់ពេលដែលខ្ញុំបោះជំហានឡើងលើឆាកអន្តរជាតិ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាដូចជាខ្ញុំកំពុងយកស្រុកកំណើតរបស់ខ្ញុំទាំងពីរទុកក្នុងចិត្ត» លោក ង្វៀន វៀត ជុង បានប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានម្នាក់ មកពីទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មាន និងផ្សព្វផ្សាយ ទីក្រុងហាណូយ ។

«ប្រទេសវៀតណាមជាកន្លែងដែលខ្ញុំកើត ហើយប្រទេសប៉ូឡូញជាកន្លែងដែលខ្ញុំធំធាត់ និងរីកចម្រើនខាងសិល្បៈ។ អត្តសញ្ញាណទាំងពីរនេះមិនដាច់ដោយឡែកពីគ្នាទេ ប៉ុន្តែជាប់ទាក់ទងគ្នា។ វប្បធម៌ និងប្រពៃណីតន្ត្រីទាំងពីរនេះបានបង្កើតជារូបរាងរួមគ្នានូវរបៀបដែលខ្ញុំយល់ឃើញ បង្ហាញ និងសម្តែងតន្ត្រីនៅលើឆាកនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ»។

នៅពេលនោះ លោក ង្វៀន វៀត ទ្រុង ហាក់ដូចជាមិនត្រឹមតែជាសិល្បករម្នាក់ដែលសម្តែងការបើកឆាកប៉ុណ្ណោះទេ លោកកំពុងនាំប្រទេសវៀតណាម និងប៉ូឡូញឱ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធគ្នាតាមរយៈតន្ត្រី។

«ខ្ញុំសង្ឃឹមថាតន្ត្រីអាចឈានដល់អ្វីៗដែលលើសពីឧបសគ្គភាសា ឬចម្ងាយភូមិសាស្ត្រ។ ប្រសិនបើតាមរយៈការសម្តែងរបស់ខ្ញុំ ទស្សនិកជនវៀតណាមយល់កាន់តែច្បាស់អំពីប្រទេសប៉ូឡូញ ហើយទស្សនិកជនប៉ូឡូញមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធនឹងប្រទេសវៀតណាម នោះនឹងជាសុភមង្គលដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ខ្ញុំ»។

ឯកអគ្គរដ្ឋទូតប៉ូឡូញប្រចាំនៅវៀតណាម Joanna Skoczek។ រូបថត៖ គៀវ ថនធូ

លោកស្រីឯកអគ្គរដ្ឋទូត Joanna Skoczek បានមានប្រសាសន៍ថា ប្រទេសប៉ូឡូញតែងតែមានមោទនភាពដែលលោក Nguyen Viet Trung ចាត់ទុកប្រទេសនេះជាផ្ទះទីពីររបស់ខ្លួន។ លោកស្រីបានបន្ថែមដោយលេងសើចថា ប្រជាជនប៉ូឡូញគ្រាន់តែចាត់ទុកខ្លួនឯងថាជា "ការចែករំលែក" ជាមួយប្រទេសវៀតណាមប៉ុណ្ណោះ។ ការកត់សម្គាល់ដ៏ប៉ិនប្រសប់នេះឆ្លុះបញ្ចាំងមួយផ្នែកអំពីតួនាទីពិសេសរបស់វិចិត្រករ ដែលមានទំនាក់ទំនងធម្មជាតិរវាងប្រទេសទាំងពីរ។

មេឡូឌីលើសពីដែនកំណត់ទាំងអស់។

ប្រសិនបើ Nguyen Viet Trung ជាកន្លែងដែលវៀតណាម និងប៉ូឡូញជួបគ្នាក្នុងវិស័យតន្ត្រី នោះ Rafael Luszczewski នឹងនាំមកជូនទីក្រុងហាណូយនូវបំណែកដ៏សំខាន់មួយនៃប្រពៃណីតន្ត្រីប៉ូឡូញ។

វិចិត្រករប៉ូឡូញ Rafael Luszczewski មានបទពិសោធន៍សម្តែងអន្តរជាតិជាង ២៥ ឆ្នាំ។ រូបថត៖ Kieu Thoan Thu

បន្ទាប់ពីវិលត្រឡប់មកប្រទេសវៀតណាមវិញបន្ទាប់ពីមួយទសវត្សរ៍ អ្នកលេងព្យ៉ាណូរូបនេះ ដែលបានសម្តែងលើឆាកអន្តរជាតិអស់រយៈពេលជាង ២៥ ឆ្នាំមកហើយ បាននាំយកស្នាដៃដែលទាក់ទងនឹងឈ្មោះរបស់គាត់ ជាពិសេសស្នាដៃនិពន្ធរបស់ Fryderyk Chopin។ នៅក្នុងការប្រគុំតន្ត្រី ឯកអគ្គរដ្ឋទូតប៉ូឡូញប្រចាំនៅវៀតណាម Joanna Skoczek បានហៅគាត់ថាជាវិចិត្រករ Chopin ដ៏ឆ្នើមម្នាក់ ដែលមានសមត្ថភាពបង្ហាញ និងបកស្រាយតន្ត្រីរបស់អ្នកនិពន្ធប៉ូឡូញដ៏អស្ចារ្យរូបនេះជាមួយនឹងការបកស្រាយដ៏ស្រទន់ និងស៊ីជម្រៅ។

នៅពេលដែលបទភ្លេង Waltz, Nocturne ឬ Scherzo ត្រូវបានលេង សាលប្រជុំហាក់ដូចជាត្រូវបានដឹកជញ្ជូនទៅកាន់អាណាចក្រមួយផ្សេងទៀត។ តន្ត្រី ជួនកាលទន់ភ្លន់ដូចដង្ហើម ជួនកាលពោរពេញដោយអារម្មណ៍ខ្លាំង មានទាំងសម្រស់រ៉ូមែនទិកលក្ខណៈនៃតន្ត្រីប៉ូឡូញ និងទាក់ទាញអ្នកស្តាប់ឱ្យចូលទៅក្នុងខ្យល់កួចនៃអារម្មណ៍។

វិចិត្រករល្បីឈ្មោះ Rafael Luszczewski តែងតែសង្កត់ធ្ងន់លើការភ្ជាប់តន្ត្រីជាមួយទស្សនិកជន។ រូបថត៖ Kieu Thoan Thu

«ការប្រគំតន្ត្រីនីមួយៗគឺខុសគ្នា។ អ្វីដែលផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវសេចក្តីរីករាយបំផុតគឺការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយទស្សនិកជន» វិចិត្រករ Rafael Luszczewski បានប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានម្នាក់ មកពីទីភ្នាក់ងារផ្សព្វផ្សាយ និងទូរទស្សន៍ហាណូយ។

បន្ទាប់ពីបានធ្វើដំណើរកម្សាន្តអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំនៅអាស៊ី អឺរ៉ុប អូស្ត្រាលី និងអាមេរិក វិចិត្រករប៉ូឡូញរូបនេះជឿជាក់ថា តន្ត្រីគឺជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតមួយដើម្បីនាំមនុស្សមកជួបជុំគ្នា។ លោករំលឹកថា ប្រទេសជប៉ុនគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសដំបូងគេនៅខាងក្រៅអឺរ៉ុបដែលឱបក្រសោប និងកោតសរសើរ Chopin។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក តន្ត្រីរបស់អ្នកនិពន្ធជនជាតិប៉ូឡូញរូបនេះបានបន្តទៅដល់ទស្សនិកជននៅក្នុងតំបន់ជាច្រើននៃពិភពលោក។

Rafael Luszczewski គឺជាអ្នកនិពន្ធ Chopin ជនជាតិប៉ូឡូញដ៏ល្បីល្បាញម្នាក់។ រូបថត៖ Kieu Thoan Thu

លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា «ប្រទេស​កាន់តែ​ច្រើន​កំពុង​ឱបក្រសោប និង​ឲ្យ​តម្លៃ​ដល់​តន្ត្រី​ប៉ូឡូញ។ ដូច្នេះ តន្ត្រី​លើស​ពី​ចម្ងាយ​ទាំងអស់ ដោយ​បង្កើត​ការ​យល់​ចិត្ត​គ្នា​រវាង​មនុស្ស។ នោះ​ពិតជា​មាន​តម្លៃ​ណាស់»។

លំហូរមិត្តភាពគ្មានទីបញ្ចប់

ប្រហែលជានោះក៏ជាមូលហេតុដែលឯកអគ្គរដ្ឋទូត Joanna Skoczek បានលើកឡើងពី Fryderyk Chopin ច្រើនដងនៅក្នុងសុន្ទរកថារបស់លោកស្រី។ យោងតាមលោកស្រី មរតករបស់អ្នកនិពន្ធដ៏អស្ចារ្យមិនត្រឹមតែជាប្រភពនៃមោទនភាពសម្រាប់ប្រទេសប៉ូឡូញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏បង្ហាញពីអំណាចគ្មានព្រំដែននៃសិល្បៈផងដែរ។

នាង​បាន​និយាយ​ថា «យើង​នៅ​ទីនេះ​មិន​ត្រឹម​តែ​ដើម្បី​រីករាយ​នឹង​ការ​សម្តែង​ដ៏​លេចធ្លោ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ក៏​ដើម្បី​អបអរ​ការ​តភ្ជាប់​រវាង​មនុស្ស វប្បធម៌ និង​ដួងចិត្ត​ផង​ដែរ»។

សារនោះមានវត្តមានពេញមួយការប្រគំតន្ត្រី។

ទស្សនិកជនម្នាក់ដែលមានការកោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងចំពោះតន្ត្រី និងអ្នកលេងព្យ៉ាណូពីរនាក់។ រូបថត៖ Kieu Thoan Thu

ម្ខាងគឺលោក Rafael Luszczewski ដែលជាវិចិត្រករប៉ូឡូញម្នាក់ដែលបានចំណាយពេលជាច្រើនឆ្នាំនាំយកតន្ត្រីរបស់ Chopin ទៅកាន់ទស្សនិកជនអន្តរជាតិ។ ម្ខាងទៀតគឺលោក Nguyen Viet Trung ដែលជាមនុស្សម្នាក់ដែលបង្កប់នូវប្រវត្តិវប្បធម៌ចម្រុះពីរ។

ពួកគេមានដើមកំណើតពីរជំនាន់ផ្សេងគ្នា និងមានបទពិសោធន៍ខុសៗគ្នា ពួកគេបានជួបគ្នាដោយមានជំនឿថា តន្ត្រីអាចបង្កើតការយល់ដឹងដែលលើសពីភាពខុសគ្នាទាំងអស់។

សាលប្រជុំពោរពេញដោយទស្សនិកជនដែលបានមករីករាយជាមួយបទភ្លេងរបស់សិល្បករជាទីស្រឡាញ់ទាំងពីររបស់ពួកគេ។ រូបថត៖ Kieu Thoan Thu

នៅពេលដែលសំនៀងចុងក្រោយនៃ បទភ្លេង Warsaw Concerto រសាត់បាត់ទៅ អ្វីដែលនៅសេសសល់នៅក្នុងសាលប្រជុំមិនត្រឹមតែជាសម្រស់នៃតន្ត្រីបុរាណប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាអារម្មណ៍នៃចំណងមិត្តភាពរវាងវៀតណាម និងប៉ូឡូញ ដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាអស់រយៈពេលជាង 76 ឆ្នាំ និងពង្រីកតាមរយៈភាសាសិល្បៈ។

ប្រភព៖ https://hanoimoi.vn/hai-que-huong-mot-dong-chay-am-nhac-1158932.html