 |
| អ្នកបកប្រែ ផាំ ឌឹក ហ៊ុង បានកែសម្រួលសាត្រាស្លឹករឹត។ |
ផលប៉ះពាល់នោះគឺជាក់ស្តែងនៅទីនេះក្នុង ខេត្ត Thai Nguyen ។ អ្នកបកប្រែភាសាអាល្លឺម៉ង់ លោក Pham Duc Hung សមាជិកនៃសហភាពសមាគមអក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈខេត្ត Thai Nguyen សមាជិកនៃសមាគមអ្នកនិពន្ធវៀតណាមចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៨ និងជាអ្នកបកប្រែភាសាអាល្លឺម៉ង់តែម្នាក់គត់ក្នុងអាណត្តិទី ១០ នៃក្រុមប្រឹក្សាបកប្រែអក្សរសាស្ត្រ ត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តបិទមជ្ឈមណ្ឌលបកប្រែផ្ទាល់ខ្លួនដ៏ល្បីល្បាញរបស់គាត់នៅឆ្នាំ ២០២៥ បន្ទាប់ពីបានដំណើរការអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។
រឿងរ៉ាវនោះឆ្លុះបញ្ចាំងពីការពិតដ៏គួរឱ្យគិតមួយ៖ ក្នុងចំណោមទីផ្សារដ៏រស់រវើកសម្រាប់សៀវភៅបកប្រែ អ្នកបកប្រែមិនអាចរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិតពីវិជ្ជាជីវៈរបស់ពួកគេបានទេ។ ប្រាក់ឈ្នួលមានកំណត់រារាំងការអភិវឌ្ឍវិជ្ជាជីវៈក្នុងវិស័យនេះ។ មនុស្សជាច្រើនដែលមានជំនាញភាសាបរទេសខ្លាំងកំពុងផ្លាស់ប្តូរទៅរកការបកប្រែពាណិជ្ជកម្ម ឬច្បាប់ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលដែលមានស្ថេរភាពជាងមុន។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាស្ថិតនៅក្រោមសម្ពាធបែបនេះ ដែលព្រំដែនដែលមិនអាចរំលោភបានរវាងមនុស្ស និងម៉ាស៊ីនត្រូវបានបញ្ជាក់។ អ្នកបកប្រែ ផាំ ឌឹក ហ៊ុង បានចង្អុលបង្ហាញពីការពិតមួយ៖ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) អាចបកប្រែឯកសារបានតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែការបកប្រែអក្សរសាស្ត្រទាមទារអារម្មណ៍ និងភាពរសើបរបស់មនុស្ស។ សំនួនវោហារ សុភាសិត គ្រាមភាសា ឬស្រទាប់នៃអត្ថន័យវប្បធម៌ដែលលាក់នៅពីក្រោយពាក្យ គឺជារឿងដែលម៉ាស៊ីនពិបាកបង្ហាញឱ្យបានពេញលេញ។
ដោយបានប្រថុយប្រថានក្នុងការបកប្រែនៅឆ្នាំ ២០០៥ លោកបានប្រមូលផ្តុំស្នាដៃយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដោយស្ងាត់ៗ ជាមួយនឹងសៀវភៅចំនួន ៨ ក្បាលដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយលើអក្សរសិល្ប៍ និងជំនាញ (The Buried Candle, The Deruga Case, The Child of the Age, Outstanding Short Stories from Around the World, The Wheel of Fate, Money is Useless...) រួមជាមួយនឹងរឿងខ្លី និងកំណាព្យរាប់រយក្បាលដោយអ្នកនិពន្ធអាល្លឺម៉ង់ជាច្រើនដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងកាសែត និងទស្សនាវដ្តីកណ្តាល និងក្នុងស្រុក។
ការបកប្រែដោយជោគជ័យក៏បានផ្តល់លទ្ធផលវិជ្ជមានផងដែរ នៅពេលដែលប្រលោមលោក *The Deruga Affair* ត្រូវបានផ្តល់កិត្តិយសជាមួយនឹងពានរង្វាន់អក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈខេត្ត Thai Nguyen សម្រាប់រយៈពេល 2017-2021។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការផលិតការបកប្រែដ៏មានតម្លៃបែបនេះតម្រូវឱ្យមានក្រុមអ្នកបកប្រែដែលមានការយល់ដឹងយ៉ាងស៊ីជម្រៅអំពីភាសា វប្បធម៌ និងអក្សរសាស្ត្រ។ នៅខេត្តថៃង្វៀន ទោះបីជាមានអ្នកជំនាញភាសាជាច្រើនមកពីសាកលវិទ្យាល័យក៏ដោយ វិស័យបកប្រែអក្សរសាស្ត្រនៅក្នុងតំបន់នៅតែស្ងប់ស្ងាត់ និងភាគច្រើនកើតឡើងដោយឯកឯង។
ការថែរក្សាខ្លឹមសារនៃអក្សរសិល្ប៍វៀតណាមនៅចំពោះមុខក្បួនដោះស្រាយគឺពិបាកគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ការរកវិធីអនុវត្តភារកិច្ច "ការបកប្រែបញ្ច្រាស" ដោយនាំយកធនធានអក្សរសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ជនជាតិដើមភាគតិចនៃតំបន់តែទៅកាន់ពិភពលោកក្នុងយុគសម័យឌីជីថល គឺជាកង្វល់ដ៏ធំមួយទៀត។
សាស្ត្រាចារ្យរង ត្រឹន ធី វៀត ទ្រុង (សាខាសិក្សារិះគន់ និងរិះគន់ សហភាពសមាគមអក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈខេត្តថាយង្វៀន) ជឿជាក់ថា៖ ដើម្បីអភិវឌ្ឍធនធានបកប្រែ និងនាំយកអក្សរសាស្ត្រ និងវប្បធម៌នៃតំបន់ដាំតែទៅកាន់ពិភពលោក ចាំបាច់ត្រូវមានយន្តការមួយសម្រាប់ការចាត់តាំងការបកប្រែពីរដ្ឋ ខណៈពេលដែលក៏លើកទឹកចិត្តនិស្សិតបរទេសដែលរៀនភាសាវៀតណាមឱ្យចូលរួមក្នុងការបកប្រែស្នាដៃទៅជាភាសារបស់ពួកគេ។
ជាក់ស្តែង ការផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌ក្នុងស្រុកនៅលើឆាកអន្តរជាតិមិនអាចពឹងផ្អែកតែលើការលះបង់ និងធនធានរបស់អ្នកបកប្រែនោះទេ។ ដើម្បីឱ្យស្នាដៃអក្សរសាស្ត្រក្នុងស្រុកទៅដល់អ្នកអានអន្តរជាតិ ការគាំទ្រទាក់ទងនឹងយន្តការ ភាពជាដៃគូបោះពុម្ពផ្សាយ និងការផ្សព្វផ្សាយទ្រង់ទ្រាយធំគឺចាំបាច់។
នេះក៏រួមបញ្ចូលទាំងការបណ្តុះបណ្តាលក្រុមអ្នកបកប្រែ ការអភិវឌ្ឍគំរូបកប្រែឯកទេសដែលភ្ជាប់ទៅនឹងសាកលវិទ្យាល័យ និងការអនុវត្តគោលនយោបាយដើម្បីលើកទឹកចិត្តនិស្សិត និងអ្នកស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិឱ្យចូលរួមក្នុងការបកប្រែស្នាដៃវៀតណាមទៅជាភាសារបស់ពួកគេ។
ក្បួនដោះស្រាយអាចបកប្រែពាក្យរាប់ម៉ឺនពាក្យក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទីប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសបេះដូង អត្តសញ្ញាណ និងការបំផុសគំនិតរបស់អ្នកបកប្រែបានទេ។ ដូច្នេះ យន្តការគាំទ្រសមស្របគឺត្រូវការជាចាំបាច់ដើម្បីដោះសោសក្តានុពលនៃអក្សរសិល្ប៍ដែលបានបកប្រែ ដោយជួយឱ្យវិស័យនេះបន្តដើរតួនាទីរបស់ខ្លួនជាស្ពានវប្បធម៌នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថល។
ប្រភព៖ https://baothainguyen.vn/van-hoa/202606/van-hoc-dich-va-nhung-noi-niem-tran-tro-0bf34e9/
