ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງທຸກໆບົດຄວາມ ແລະ ບົດລາຍງານຂ່າວເປັນພາສາຫວຽດນາມແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງນັກຮຽນ ແລະ ຄວາມອຸທິດຕົນຂອງຄູສອນ. ການເດີນທາງຄັ້ງນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຝຶກອົບຮົມນັກຂ່າວໃຫ້ແກ່ ລາວ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສ້າງຂົວແຫ່ງຄວາມຮູ້, ວັດທະນະທຳ ແລະ ມິດຕະພາບທີ່ຍືນຍົງລະຫວ່າງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ.
ຫ້ອງຮຽນພິເສດຢູ່ໂຮງຮຽນວາລະສານ.
ໃນລະຫວ່າງຫ້ອງຮຽນທັກສະການຂຽນຂ່າວຢູ່ພະແນກເອກະສານ ແລະ ການສຶກສາວາລະສານ, ທ້າວ ສັນຕິພາບ - ຫົວໜ້າຫ້ອງຮຽນວາລະສານ ທະຫານ ລາວ ຊັ້ນ K4 - ແມ່ນໜຶ່ງໃນຜູ້ຈົດບັນທຶກທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດສະເໝີ. ຖັດຈາກບັນທຶກການບັນຍາຍແມ່ນປື້ມບັນທຶກທີ່ເກົ່າແກ່, ເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍການຂຽນສອງພາສາຫວຽດນາມ-ລາວຢ່າງໜາແໜ້ນ. ສຳລັບແຕ່ລະເທີມໃໝ່ທີ່ປາກົດ, ທ້າວ ສັນຕິພາບ ຈະໝາຍ, ປຽບທຽບ, ແລະ ໝາຍເຫດໂດຍໃຊ້ໝຶກສີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.
ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງປື້ມບັນທຶກທີ່ເກົ່າໆ, ເຊິ່ງຖືກທຳລາຍໃນແຕ່ລະພາກຮຽນ, ແມ່ນການເດີນທາງທີ່ຍາວນານໃນການເອົາຊະນະອຸປະສັກດ້ານພາສາສຳລັບນັກສຶກສາລາວໃນເສັ້ນທາງສູ່ອາຊີບນັກຂ່າວ.
 |
ທ້າວ ສັນຕິພາບ, ນັກສຶກສາວາລະສານທະຫານລາວ ຊັ້ນອະນຸບານ 4 (ນັ່ງຢູ່ໂຕະທຳອິດ ຈາກຂວາມື ), ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຮຽນຂອງລາວຕັ້ງໃຈຟັງ ແລະ ຈົດບັນທຶກໃນລະຫວ່າງການບັນຍາຍຂອງອາຈານ. |
ໃນປີ 2020, ມະຫາວິທະຍາໄລວັດທະນະທຳ ແລະ ສິລະປະການທະຫານ ໄດ້ເລີ່ມຮັບນັກສຶກສາລາວກຸ່ມທຳອິດເພື່ອຮຽນວິຊາວາລະສານການທະຫານ. ມາຮອດປະຈຸບັນ, ມະຫາວິທະຍາໄລໄດ້ຝຶກອົບຮົມນັກສຶກສາລາວຈຳນວນຫົກກຸ່ມ, ໃນນັ້ນສອງຄົນໄດ້ຮຽນຈົບແລ້ວ. ປະຈຸບັນ, ຄະນະວິຊາການຄຸ້ມຄອງເອກະສານ ແລະ ວາລະສານ ກຳລັງຝຶກອົບຮົມນັກສຶກສາລາວຈຳນວນ 18 ຄົນໃນກຸ່ມອະນຸບານ 3, ອະນຸບານ 4, ອະນຸບານ 5, ແລະ ອະນຸບານ 6.
ສິ່ງພິເສດແມ່ນໂຄງການຝຶກອົບຮົມທັງໝົດແມ່ນດຳເນີນເປັນພາສາຫວຽດນາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ນອກເໜືອໄປຈາກການໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ພິເສດໃນສາຂາວິຊາຂ່າວ, ນັກສຶກສາຍັງຕ້ອງເອົາຊະນະອຸປະສັກດ້ານພາສາທີ່ສຳຄັນໃນລະຫວ່າງການສຶກສາຂອງເຂົາເຈົ້າ.
 |
| ນັກຮຽນລາວໃນລະຫວ່າງຊົ່ວໂມງຮຽນໃນປີ 2024. |
ສຳລັບສັນຕິພາບ, ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນປະລິມານຄວາມຮູ້ພິເສດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແຕ່ແມ່ນຄວາມສາມາດໃນການຮຽນຮູ້ ແລະ ນຳໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງນັກຂ່າວ. ໃນຊ່ວງຕົ້ນໆ, ສັນຕິພາບມັກບັນທຶກສຽງບັນຍາຍເພື່ອຟັງອີກຄັ້ງໃນຕອນແລງ, ແລະ ຍັງໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍໃນການຄົ້ນຄວ້າຄຳສັບ ແລະ ແກ້ໄຂປະໂຫຍກ. ວຽກມອບໝາຍບາງຢ່າງ, ເຖິງແມ່ນວ່າວຽກທີ່ມີພຽງສອງສາມຮ້ອຍຄຳ, ກໍ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດ.
ອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາຈະເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຂຶ້ນເມື່ອເຂົ້າຫາແນວຄວາມຄິດພິເສດເຊັ່ນ: ຄວາມທັນເວລາ, ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ, ທັດສະນະ, ໂຄງສ້າງວຽກງານ, ແບບ, ແລະ ປະເພດວຽກງານ. ແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຮຽນບໍ່ພຽງແຕ່ທ່ອງຈຳພວກມັນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ນຳໃຊ້ພວກມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນວຽກງານຕົວຈິງ.
“ຕອນຂ້ອຍເລີ່ມຮຽນໃໝ່ໆ, ຂ້ອຍປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງ ເພາະຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈຄຳສັບສະເພາະທາງໃນວົງການຂ່າວຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໃນລະຫວ່າງການບັນຍາຍ, ມີບາງຫົວຂໍ້ທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງບັນທຶກສຽງໄວ້ຟັງອີກຄັ້ງໃນພາຍຫຼັງ. ການຂຽນລາຍງານຂ່າວສັ້ນໆກໍ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍ ເພາະຂ້ອຍຕ້ອງຄົ້ນຫາຄຳສັບ ແລະ ແກ້ໄຂປະໂຫຍກ,” ສັນຕິພາບແບ່ງປັນ.
ຈາກເລື່ອງລາວຂອງ Santiphap, ຂ້ອຍຮູ້ວ່າການຮຽນຮູ້ຂ່າວໃນພາສາທີສອງບໍ່ພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບການຮຽນຮູ້ຄຳສັບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງກ່ຽວກັບການຮຽນຮູ້ວິທີຄິດ ແລະ ຈັດລະບຽບຂໍ້ມູນຕາມມາດຕະຖານວິຊາຊີບ. ແຕ່ລະປະເພດຂອງຂ່າວມີ "ພາສາ" ຂອງຕົນເອງ, ເຊິ່ງຕ້ອງການການຝຶກອົບຮົມໄລຍະຍາວ.
ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ Santiphap ເທົ່ານັ້ນ; ນັກຮຽນຫຼາຍຄົນໃນຫຼັກສູດອື່ນໆກໍ່ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ດ້ວຍປື້ມບັນທຶກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳສັບ ແລະ ຫຼາຍຊົ່ວໂມງຂອງການສຶກສາດ້ວຍຕົນເອງຫຼັງຈາກແຕ່ລະຊົ່ວໂມງ...
ການຫຼຸດຜ່ອນຊ່ອງຫວ່າງຜ່ານການປະຕິບັດວິຊາຊີບ.
ໃນລະຫວ່າງການໄປທັດສະນະສຶກສາຢູ່ VTVcab ຫວຽດນາມ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມີໂອກາດໄດ້ໄປກັບກຸ່ມນັກຮຽນ, ສັນຕິພາບ ແລະ ເພື່ອນຮ່ວມຫ້ອງຮຽນຂອງນາງໄດ້ຈົດບັນທຶກ, ແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ຖາມຄຳຖາມກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດໃໝ່ໆຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ບັນຍາກາດການຮຽນຮູ້ໄດ້ກາຍເປັນຊີວິດຊີວາຫຼາຍຂຶ້ນ ຍ້ອນວ່ານັກຮຽນລາວພະຍາຍາມຢ່າງຕັ້ງໜ້າເພື່ອເຂົ້າໃຈເນື້ອໃນໂດຍໃຊ້ທັກສະພາສາຫວຽດນາມທີ່ດີຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
 |
| ນັກຝຶກອົບຮົມນັກຂ່າວທະຫານລາວ ໄປ ທັດສະນະສຶກສາ ຢູ່ VTV Cab ຫວຽດນາມ. |
ໃນຂະນະທີ່ພາສາອາດຈະເປັນອຸປະສັກໃນຫ້ອງຮຽນ, ກິດຈະກໍາປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ປະສົບການວິຊາຊີບກາຍເປັນ "ຫ້ອງຮຽນເປີດ", ບ່ອນທີ່ນັກຮຽນຖືກບັງຄັບໃຫ້ໃຊ້ພາສາຫວຽດນາມຫຼາຍຂຶ້ນຕາມທໍາມະຊາດ. ນອກຫ້ອງຮຽນ, ນັກຮຽນລາວຮັກສານິໄສການອ່ານໜັງສືພິມອອນໄລນ໌, ຕິດຕາມເຫດການປະຈຸບັນ, ແລະ ຝຶກຂຽນທຸກໆມື້. ປື້ມບັນທຶກປະມວນຄໍາສັບກາຍເປັນເຄື່ອງມືທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ໃນການສຶກສາຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໂດຍສະເພາະ, ການເຂົ້າຮ່ວມໃນກິດຈະກໍາປະຕິບັດຕົວຈິງເຊັ່ນ: ການຂຽນຂ່າວ, ການສໍາພາດ, ການຖ່າຍຮູບ, ການຖ່າຍວິດີໂອ, ແລະ ການປະມວນຜົນຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບສະຖານທີ່ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນປັບປຸງທັກສະພາສາຫວຽດນາມຂອງເຂົາເຈົ້າເທື່ອລະກ້າວໃນສະພາບແວດລ້ອມນັກຂ່າວໃນໂລກຕົວຈິງ.
ພັນເອກ, ຜູ້ທີ່ມີປະລິນຍາໂທ ໂຮ່ທິຮວ່າງຮ່າ, ຫົວໜ້າພະແນກເອກະສານ ແລະ ວາລະສານ, ໄດ້ກ່າວວ່າ: "ການຝຶກອົບຮົມນັກສຶກສາລາວແມ່ນວຽກງານທີ່ສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເພີ່ມທະວີສາຍພົວພັນຫວຽດນາມ-ລາວ ພ້ອມທັງສຸມໃສ່ຢ່າງຮອບດ້ານກ່ຽວກັບຄວາມຊ່ຽວຊານດ້ານວິຊາຊີບ, ທັກສະພາສາຫວຽດນາມ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການປັບຕົວ; ຂະບວນການຝຶກອົບຮົມໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ, ເຊື່ອມໂຍງທິດສະດີກັບການປະຕິບັດ, ໂດຍມີການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຄຳແນະນຳຢ່າງໃກ້ຊິດຈາກອາຈານ."
 |
| ພັນເອກ ໂຮ່ທິຮວ່າງຮ່າ, ຫົວໜ້າພະແນກເອກະສານ ແລະ ການສຶກສາວາລະສານ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບປະລິນຍາໂທ, ໄດ້ແບ່ງປັນຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການຝຶກອົບຮົມນັກສຶກສາລາວ . |
ຈາກທັດສະນະຂອງນັກຂ່າວ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ຄວາມອຸທິດຕົນຂອງຄູສອນແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍໃນການຫຼຸດຜ່ອນຊ່ອງຫວ່າງດ້ານພາສາສຳລັບນັກຮຽນລາວ. ນອກຈາກການໃຫ້ຄວາມຮູ້ດ້ານວິຊາຊີບແລ້ວ, ຄູສອນຍັງໄດ້ປັບປຸງວິທີການສອນ ແລະ ການສຳນວນຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃຫ້ເໝາະສົມກັບຄວາມສາມາດໃນການຮຽນຮູ້ຂອງນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນ, ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຂົ້າເຖິງຄວາມຮູ້ດ້ານນັກຂ່າວໄດ້ເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ.
ສາຂາວິຊາເອກ, ດຣ. ຫງວຽນມິງຕວນ, ອາຈານສອນຢູ່ຄະນະວິຊາເອກະສານ ແລະ ວາລະສານ, ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: “ອາຈານສອນຈຳເປັນຕ້ອງປັບປ່ຽນວິທີການສອນໃຫ້ເໝາະສົມກັບນັກສຶກສາຕ່າງປະເທດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນດ້ານພາສາ ແລະ ວິທີການຮຽນຮູ້. ນອກຈາກນັ້ນ, ຍັງມີການໄປທັດສະນະສຶກສາເພີ່ມເຕີມເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ນັກສຶກສາເຊື່ອມຕໍ່ທິດສະດີກັບການປະຕິບັດ, ປັບປຸງທັກສະ ແລະ ການປັບຕົວ.”
ໃນສະພາບການຂອງວຽກງານຂ່າວທີ່ກຳລັງຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງໄປສູ່ມັນຕິມີເດຍ ແລະ ດິຈິຕອນ, ສິ່ງທ້າທາຍສຳລັບຜູ້ຝຶກອົບຮົມຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນພາສາຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມທັງຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະປັບຕົວເຂົ້າກັບທັກສະວິຊາຊີບໃໝ່. ບົດຄວາມຫຼາຍບົດຕ້ອງການການແກ້ໄຂຫຼາຍຄັ້ງ, ແຕ່ຂະບວນການນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາປັບປຸງທຸກໆມື້. ຕັ້ງແຕ່ລາຍງານຂ່າວທີ່ບໍ່ສະໝໍ່າສະເໝີໄປຈົນເຖິງບົດຄວາມທີ່ມີໂຄງສ້າງທີ່ຊັດເຈນກວ່າ, ຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ແມ່ນຄ່ອຍໆເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນແຕ່ລະຜະລິດຕະພັນຂ່າວ.
ເຖິງວ່າຈະມີສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງຢູ່ຂ້າງໜ້າ, ແຕ່ການຝຶກອົບຮົມນັກສຶກສາລາວໃນສາຂາວິຊາໜັງສືພິມເປັນພາສາຫວຽດນາມຢູ່ຄະນະວິຊາການຄຸ້ມຄອງເອກະສານ ແລະ ເອກະສານໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າມີປະສິດທິພາບສູງ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນກິດຈະກຳຝຶກອົບຮົມວິຊາຊີບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນຕໍ່ປະສິດທິຜົນຂອງການຮ່ວມມື ດ້ານການສຶກສາ ແລະ ການປ້ອງກັນປະເທດລະຫວ່າງຫວຽດນາມ ແລະ ລາວ.
ຂ້ອຍໄດ້ອອກຈາກຫ້ອງບັນຍາຍຂອງຄະນະວິຊາວາລະສານຫຼັງ 11 ໂມງເຊົ້າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເມື່ອເບິ່ງໂຕະຂອງ Santiphap, ຂ້ອຍຍັງເຫັນປື້ມບັນທຶກສອງພາສາທີ່ຕິດຕົວນາງມາຕະຫຼອດຫຼາຍປີຂອງການສຶກສາຢູ່ຫວຽດນາມ. ໜ້າທີ່ໜາຂຶ້ນເລື້ອຍໆຕາມການເວລາ, ເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງການເດີນທາງທີ່ຍືນຍົງ.
ຢູ່ທາງຫລັງຫ້ອງຮຽນ, ເລື່ອງລາວຂອງນັກຮຽນລາວຍັງສືບຕໍ່ - ເລື່ອງລາວຂອງການເອົາຊະນະພາສາໃໝ່ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຂະແໜງການຂ່າວ, ແລະຕໍ່ໄປ, ການເດີນທາງກັບບ້ານດ້ວຍຄວາມຮູ້, ປະສົບການ, ແລະຄວາມຊົງຈຳທີ່ສວຍງາມຂອງຫວຽດນາມແລະປະຊາຊົນ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ຮຽນຮູ້ວິທີການເປັນນັກຂ່າວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຮຽນຮູ້ວິທີການກາຍເປັນ "ຂົວ" ທີ່ສົ່ງເສີມມິດຕະພາບຫວຽດນາມ-ລາວຜ່ານອາຊີບທີ່ເຂົາເຈົ້າເລືອກ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://www.qdnd.vn/giao-duc-khoa-hoc/nha-truong-quan-doi/chinh-phuc-tieng-viet-de-hoc-lam-bao-1045904
