ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: "ຂ້ອຍຍອມຮັບວ່າຂ້ອຍຖືກກຳນົດໃຫ້ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ."

ຜູ້ກຳກັບຮູບເງົາເລື່ອງ "Blood Moon Feast 8" ໄດ້ແບ່ງປັນກ່ຽວກັບລັກສະນະທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນຂອງຮູບເງົາ ແລະ ວິທີທີ່ລາວຍອມຮັບ "ຊະຕາກຳຂອງການໂຕ້ຖຽງ" ຂອງລາວ, ໂດຍເລືອກທີ່ຈະຫົວຂວັນໃສ່ຕົນເອງເພື່ອສືບຕໍ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມມັກໃນການສ້າງຮູບເງົາຂອງລາວ.

​

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ ແບ່ງປັນຄວາມຄິດຂອງລາວກ່ຽວກັບອາຊີບຂອງລາວ. (ຮູບພາບ: PV/Vietnam+)

"Blood Moon Feast 8" ເປັນການຣີເມກຂອງ "One Cut of the Dead " ເຊິ່ງ ເປັນຮູບເງົາຍີ່ປຸ່ນທີ່ສ້າງລາຍໄດ້ປະມານ 27 ລ້ານໂດລາ ດ້ວຍງົບປະມານ 25,000 ໂດລາ ຍ້ອນບົດຮູບເງົາທີ່ແປກໃໝ່, ວິທີການສ້າງສັນ ແລະ ການນຳສະເໜີທີ່ໜ້າສົນໃຈ.

ໃນປະເທດຫວຽດນາມ, ສະບັບຂອງຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ຍິດ ລິງ (ຜະລິດໂດຍ Charlie Nguyễn) ໄດ້ຖືກດັດແປງໃຫ້ກາຍເປັນເລື່ອງຕະຫຼົກເຍາະເຍີ້ຍກ່ຽວກັບອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາພາຍໃນປະເທດ, ໂດຍກ່າວເຖິງບັນຫາຕ່າງໆເຊັ່ນ "ຮູບເງົາທີ່ບໍ່ດີ," ການວິພາກວິຈານ ແລະ ອະຄະຕິທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຜູ້ຜະລິດຮູບເງົາຫວຽດນາມ.

ໜັງສືພິມ VietnamPlus ໄດ້ດຳເນີນການສຳພາດກັບຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ ເພື່ອເຂົ້າໃຈທັດສະນະທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຮູບເງົາເລື່ອງນີ້.

ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ແນ່ນອນວ່າ "ເບິ່ງແລ້ວບໍ່ໜ້າພໍໃຈ".

- ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເລືອກ "One Cut of the Dead"? ລັກສະນະໃດແດ່ຂອງບົດຕົ້ນສະບັບທີ່ດຶງດູດໃຈເຈົ້າ?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ໃນປີ 2018, ຂ້ອຍມີໂອກາດໄດ້ເບິ່ງ "One Cut of the Dead" ຢູ່ງານເທດສະການຮູບເງົາຍີ່ປຸ່ນ. 30 ນາທີທຳອິດແມ່ນຂ້ອນຂ້າງບໍ່ສະບາຍ, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນມັນກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມແປກໃຈ.

ຂ້ອຍມັກໂຄງສ້າງການເລົ່າເລື່ອງຂອງຮູບເງົາຫຼາຍ: ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ຈາກນັ້ນຄ່ອຍໆນຳໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ສຽງຫົວຂວັນທີ່ຕະຫຼົກ, ແລະໃນທີ່ສຸດ, ຮູບເງົາກໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ສຶກຕື້ນຕັນໃຈດ້ວຍອາລົມ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ມີຄວາມສຸກໃນຊີວິດ.

ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ເປີດເຜີຍຄວາມພະຍາຍາມທີ່ງຽບສະຫງົບຂອງທີມງານທັງໝົດທີ່ຄົນພາຍນອກເບິ່ງບໍ່ເຫັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການຕໍ່ສູ້ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມທັງໃນອາຊີບອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຕ້ອງການການເຮັດວຽກເປັນທີມ.

ອັນທີສອງ, ມັນເປັນເລື່ອງກ່ຽວກັບພໍ່ແລະລູກຊາຍ. ຄົນລຸ້ນກ່ອນອາດຈະຍຶດໝັ້ນກັບທັດສະນະ ແລະ ວິທີການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆແບບເກົ່າ, ແຕ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງມີຄວາມປາຖະໜາຢາກມີນະວັດຕະກໍາ ແລະ ການຢືນຢັນຕົນເອງ. ໃນທີ່ສຸດ, ຄົນລຸ້ນຫຼັງທັງສອງໄດ້ສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນ, ເສີມສ້າງ ແລະ ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຮ່ວມກັນ.

ຊາລີ ຫງວຽນ (ຊ້າຍ) ສະແດງເປັນຕົວລະຄອນປະກອບ, ໃນຂະນະທີ່ ວານ ເຊີນ ແລະ ລາມແທ່ງ ມີ ສະແດງເປັນພໍ່ແລະລູກສາວໃນຮູບເງົາ. (ຮູບພາບ: ສະໜອງໃຫ້ໂດຍທີມງານຖ່າຍຮູບເງົາ)

- ສິ່ງໃດເຮັດໃຫ້ທ່ານມາຮັບບົດບາດຜູ້ກຳກັບ?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ຕອນພວກເຮົາເລີ່ມເຮັດວຽກກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ທັງຂ້ອຍ ແລະ Charlie ຢາກເປັນຜູ້ຜະລິດ ເພາະວ່າ Charlie ກຳລັງຫຍຸ້ງກັບການເຮັດວຽກກ່ຽວກັບ "Heroic Bloodline 2," ແລະ ຂ້ອຍກໍ່ຫຍຸ້ງກັບການເຮັດວຽກກ່ຽວກັບ " The Red Number." ໃນທີ່ສຸດ, ເນື່ອງຈາກຮູບເງົາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເລີ່ມຖ່າຍທຳ ແລະ Charlie ຍັງຫຍຸ້ງຢູ່, ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ກຳກັບ.

ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຂ້ອຍໄດ້ປະຕິເສດການກຳກັບຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ຫຼາຍຄັ້ງ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຂ້ອຍສັນຍາກັບຕົວເອງວ່າຂ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດຮູບເງົາຣີເມກອີກ. ອັນທີສອງ, ນີ້ຈະເປັນຮູບເງົາເລື່ອງທີຫ້າຂອງຂ້ອຍ. ກ່ອນໜ້ານີ້, ຂ້ອຍຈະຮັບໂຄງການຕ່າງໆທຸກຄັ້ງທີ່ມີໂອກາດ, ແຕ່ດຽວນີ້ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ຮູບເງົາແຕ່ລະເລື່ອງທີ່ຂ້ອຍສ້າງເປັນເລື່ອງສ່ວນຕົວ ແລະ ເລື່ອງທີ່ຂ້ອຍຢາກເລົ່າແທ້ໆ.

ຊາລີ ເນັ້ນໜັກວ່າ ຫົວໃຈຂອງ "One Cut of the Dead" ແມ່ນຢູ່ໃນເລື່ອງລາວຂອງພໍ່ແລະລູກຊາຍ. "ຂ້ອຍສາມາດເຮັດໄດ້, ແຕ່ຂ້ອຍຍັງບໍ່ທັນມີລູກເທື່ອ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າເລື່ອງລາວບໍ່ເປັນສ່ວນຕົວພຽງພໍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນຂ້ອຍກໍ່ຄິດກ່ຽວກັບມັນ ແລະ ພະຍາຍາມດັດແປງມັນ."

ຕົວຂ້ອຍເອງໄດ້ປະສົບກັບຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງທັງຂຶ້ນໆລົງໆໃນອາຊີບການສ້າງຮູບເງົາຂອງຂ້ອຍ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈສ້າງຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ກ່ຽວກັບຕົວຂ້ອຍເອງ, ຄວາມຮັກຂອງຂ້ອຍຕໍ່ໂຮງໜັງ, ແລະ ໂຮງໜັງຫວຽດນາມ. ໂດຍໄດ້ສະແຫວງຫາການສ້າງຮູບເງົາມາຫຼາຍປີ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນໃນຕະຫຼາດ, ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນໃຜເວົ້າກ່ຽວກັບມັນມາກ່ອນ.

ຂ້ອຍບອກທີມງານໃນເວລານັ້ນວ່າ: ຖ້າພວກເຈົ້າຕົກລົງໃຫ້ຂ້ອຍກຳກັບຮູບເງົາເລື່ອງນີ້, ຂ້ອຍແນ່ໃຈວ່າຫຼາຍຄົນຈະຮູ້ສຶກບໍ່ສະບາຍໃຈ.

ເຈິ່ນແທ່ງ ແລະ ລີຫາຍ ແມ່ນສອງຊື່ໃນຫຼາຍໆຊື່ທີ່ຖືກກ່າວເຖິງເພື່ອສ້າງອາລົມຂັນໃນຮູບເງົາ. (ຮູບພາບປະກອບ)

"ຂ້ອຍຫົວຂວັນໃສ່ຕົວເອງກ່ອນ."

- ເຈົ້າມີເຈດຕະນາຫຍັງໃນການສ້າງຮູບເງົາທີ່ເຍາະເຍີ້ຍເພື່ອນຮ່ວມງານ ແລະ ຕະຫຼາດແບບນັ້ນ?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈຕໍ່ໃຜ; ຂ້ອຍພຽງແຕ່ສະແດງທັດສະນະທີ່ຈິງໃຈ, ກົງໄປກົງມາ ແລະ ໂດຍກົງຕໍ່ໂຮງໜັງຫວຽດນາມ. ຂ້ອຍໄດ້ເອົາສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕົວເອງໃສ່ໃນແຕ່ລະຕົວລະຄອນໃນຮູບເງົາ.

ຕົວຢ່າງ, ປະໂຫຍກທຳອິດທີ່ຂ້ອຍຂຽນໃນບົດຮູບເງົາແມ່ນການເຍາະເຍີ້ຍຕົນເອງ: "ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ສ້າງຮູບເງົາຣີເມກແທນທີ່ຈະເປັນຮູບເງົາຕົ້ນສະບັບ?" ຫຼື ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງຊື່ຕົວລະຄອນຫຼັກວ່າ Phan Huu Tam, ຊື່ຫຼິ້ນວ່າ Tam OK, ແຕ່ລູກສາວຂອງລາວໄດ້ວິພາກວິຈານການສ້າງຮູບເງົາຂອງລາວວ່າທັງບໍ່ຊັບຊ້ອນ ແລະ ບໍ່ໂອເຄ.

ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າຖ້າຜູ້ຊົມພຽງແຕ່ໄລ່ຕາມຮູບເງົາທີ່ທັນສະໄໝ, ເຂົາເຈົ້າຈະພາດໂອກາດທີ່ຈະໄດ້ເຫັນຮູບເງົາທີ່ເປັນເອກະລັກແທ້ໆແບບນີ້. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າມັນລ້າສະໄໝຫຼືບໍ່, ແຕ່ຂ້ອຍເຊື່ອໃນຄຸນຄ່າທີ່ຍືນຍົງ ແລະ ຍາວນານ ແລະ ຂ້ອຍໄດ້ເລືອກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດສຳລັບໂຄງການນີ້. ເລິກໆແລ້ວ, ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າຜູ້ສ້າງຮູບເງົາຫຼາຍຄົນພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເຮັດໄດ້.

- ເຈົ້າກັງວົນບໍ່ວ່າການສະແດງທີ່ເກີນຈິງໃນຮູບເງົາຣີເມກຈະຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນຕະຫຼົກຕະຫຼົກ?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍແມ່ນການສ້າງສຽງຫົວຂວັນໃຫ້ກັບຜູ້ຊົມ. ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ຍັງມີຮູບແບບຕະຫຼົກຫຼາຍແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກໂຊກດີທີ່ໄດ້ເຮັດວຽກກັບນັກສະແດງຕະຫຼົກທີ່ຫຼາກຫຼາຍ.

ສ່ວນຕົວຂ້ອຍແລ້ວ, ຂ້ອຍພົບວ່າເມື່ອລວມກັນແລ້ວ, ນັກສະແດງໄດ້ສ້າງຮູບພາບທີ່ທັງອຸດົມສົມບູນ ແລະ ວຸ້ນວາຍ - ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງລັກສະນະໂດຍລວມຂອງຮູບເງົາໄດ້ຢ່າງສົມບູນແບບ.

ນັກສະແດງທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນຮູບເງົາເລື່ອງນີ້. (ຮູບພາບ: ສະໜອງໃຫ້ໂດຍທີມງານຖ່າຍຮູບເງົາ)

ຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ມັນວຸ້ນວາຍຫຼາຍ, ຕັ້ງແຕ່ເລື່ອງລາວ ແລະ ແບບການສະແດງ ຈົນເຖິງເຄື່ອງແຕ່ງກາຍ ແລະ ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ. ໃນທາງໜຶ່ງ, ມັນເປັນແບບຫວຽດນາມຫຼາຍ. ແຕ່ແທນທີ່ຈະຫົວຂວັນໃສ່ສິ່ງນັ້ນ, ຂ້ອຍຢາກຍອມຮັບມັນ.

ຕົວຢ່າງ, ໃນຮູບເງົາເລື່ອງນີ້, ຫຼາຍຄົນເວົ້າວ່າຂ້ອຍກຳລັງເຍາະເຍີ້ຍ Ly Hai, ແຕ່ຕົວຈິງແລ້ວມັນບໍ່ ແມ່ນແນວນັ້ນ . ບາງທີອາດມີແຕ່ຢູ່ໃນຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນທີ່ມີຊຸດ 8 ພາກຄື "Lat Mat" ທີ່ບໍ່ມີພາກສ່ວນໃດກ່ຽວຂ້ອງກັນ, ແລະຜູ້ຊົມຍອມຮັບເລື່ອງນັ້ນຢ່າງສົມບູນ, ສະນັ້ນບັນຫາແມ່ນຫຍັງ? ຂ້ອຍເຫັນວ່າມັນໜ້າສົນໃຈເປັນພິເສດ.

- ຕະຫຼອດອາຊີບການສ້າງຮູບເງົາຂອງທ່ານ, ທ່ານໄດ້ຮັບຄຳຕິຊົມຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບຮູບເງົາ ແລະ ຄຳເຫັນຕ່າງໆກ່ຽວກັບແບບການສ້າງຮູບເງົາຂອງທ່ານ. ທ່ານຮູ້ສຶກແນວໃດກ່ຽວກັບປະຕິກິລິຍາວິພາກວິຈານ ແລະ ການວິພາກວິຈານເຫຼົ່ານັ້ນ? ທ່ານຄິດວ່າທ່ານຖືກເຂົ້າໃຈຜິດບໍ?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ໃນອະດີດ, ທຸກໆຄັ້ງທີ່ຂ້ອຍພົບກັບສະຖານະການແບບນັ້ນ, ຂ້ອຍຮູ້ສຶກເສົ້າໃຈຫຼາຍ, ບາງຄັ້ງກໍ່ຮູ້ສຶກອຸກອັ່ງຈົນເຖິງຂັ້ນຊຶມເສົ້າ. ຂ້ອຍຄິດວ່າ, "ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າແນວນັ້ນ, ສະນັ້ນເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງຖືກຕີຄວາມໝາຍໃນທາງທີ່ແຕກຕ່າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ?"

ໝູ່ຂອງຂ້ອຍເອີ້ນຂ້ອຍວ່າ "ຜູ້ກຳກັບເລື່ອງການໂຕ້ຖຽງ." ໝູ່ຄົນໜຶ່ງທີ່ເຄີຍອ່ານດວງຊະຕາຂອງຂ້ອຍກໍ່ເວົ້າວ່າ, "ເຈົ້າຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນການໂຕ້ຖຽງ." ຂ້ອຍຕ້ອງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຍອມຮັບສິ່ງນັ້ນເພື່ອຮູ້ສຶກສະບາຍໃຈຫຼາຍຂຶ້ນ. ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າທຸກຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຮູບເງົາເລື່ອງນີ້ໃນທີ່ສຸດກໍ່ຈະເຂົ້າໃຈຂ້ອຍ.

ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ ຢູ່ໃນກອງຖ່າຍຮູບເງົາ. (ຮູບພາບ: ສະໜອງໃຫ້ໂດຍທີມງານຖ່າຍຮູບເງົາ)

ມີຫຼາຍບົດຄວາມ ແລະ ຄຳເຫັນກ່ຽວກັບຮູບເງົາເລື່ອງ "The Girl from Yesterday" ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເສຍໃຈ. ບາງຄັ້ງ, ຂ້ອຍມີປະຕິກິລິຍາທາງລົບ, ແລະ ນັ້ນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍສູນເສຍຄວາມສຳພັນຫຼາຍຢ່າງ. ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈວ່າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເວົ້າໃນທີ່ສາທາລະນະບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄົນດຽວ, ແຕ່ເພື່ອຫຼາຍໆຄົນ.

ແລ້ວກໍມາຮອດ "Trạng Tí." ເມື່ອມີການໂຕ້ຖຽງກັນເກີດຂຶ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າ, ໃນຖານະຜູ້ອຳນວຍການ, ໄດ້ຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້ກ່າວຄຳປາໄສຕໍ່ສາທາລະນະ. ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າຢ່າງສຸພາບ, ແຕ່ຕໍ່ມາມັນໄດ້ກາຍມາເປັນວິກິດການທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຫຼາຍ.

ແລ້ວຂ້ອຍກໍ່ຮູ້ວ່າຍິ່ງຂ້ອຍພະຍາຍາມອະທິບາຍຫຼາຍເທົ່າໃດ, ມັນກໍ່ຍິ່ງບໍ່ມີປະໂຫຍດເທົ່າໃດ. ຂ້ອຍຍອມຮັບທຸກຄຳຍ້ອງຍໍ ແລະ ຄຳວິພາກວິຈານ. ບາງຄົນມັກຮູບເງົາເລື່ອງນີ້, ບາງຄົນກໍ່ກຽດຊັງຮູບເງົາເລື່ອງນັ້ນ. ມີຮູບເງົາທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນ Box Office, ແມ່ນແຕ່ຮູບເງົາທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນ, ແຕ່ຍັງຖືກວິພາກວິຈານຢູ່, ສະນັ້ນເປັນຫຍັງຂ້ອຍຄວນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກການວິພາກວິຈານ?

ຜູ້ຊົມກຳລັງບໍ່ຍຸດຕິທຳຕໍ່ຮູບເງົາຫວຽດນາມບໍ?

- ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຈົ້າ, ມີລັກສະນະໃດແດ່ຂອງໂຮງໜັງຫວຽດນາມທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງຍຸດຕິທຳກວ່ານີ້?

ຜູ້ກຳກັບ ຟານ ຢາ ເຍິດ ລິງ: ແມ່ນແລ້ວ, ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ຜູ້ຊົມຫວຽດນາມປຽບທຽບຮູບເງົາໂລກກັບຮູບເງົາພາຍໃນປະເທດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ດຽວນີ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ມັນຍັງເປັນແບບນັ້ນສະເໝີມາ.

ຮອລລີວູດຜະລິດຮູບເງົາຫຼາຍຮ້ອຍເລື່ອງໃນແຕ່ລະປີ, ແລະຮູບເງົາທີ່ສາຍຢູ່ຫວຽດນາມລ້ວນແຕ່ເປັນຮູບເງົາທີ່ມີງົບປະມານມະຫາສານ, ສ້າງໂດຍຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນທີ່ສຸດ. ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ການປຽບທຽບຮູບເງົາຫວຽດນາມກັບຮູບເງົາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍ່ຍຸດຕິທຳປານໃດ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສິ່ງນີ້ຍັງກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ຜະລິດຮູບເງົາຫວຽດນາມເຮັດວຽກຢ່າງບໍ່ຮູ້ອິດເມື່ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ຮູບເງົາຫວຽດນາມເຄີຍບໍ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນຕະຫຼາດພາຍໃນປະເທດຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແຕ່ປະຈຸບັນພວກເຮົາຄອບງໍາຕາຕະລາງລາຍຮັບຂອງຫວຽດນາມ.

ທຸກໆຄົນຝັນຢາກສ້າງຮູບເງົາທີ່ມີທັງຄວາມບັນເທີງ ແລະ ສິລະປະ, ພ້ອມທັງມີປະສິດທິພາບດ້ານຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ. ການແກ້ໄຂບັນຫານັ້ນບໍ່ແມ່ນວຽກງ່າຍ.

ແຕ່ຂ້ອຍຄິດວ່າຜູ້ສ້າງຮູບເງົາຫວຽດນາມທຸກຄົນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໄວໜຸ່ມ, ມີຄວາມປາຖະຫນາຮ່ວມກັນຄື: ເພື່ອສ້າງຮູບເງົາທີ່ມ່ວນຊື່ນທີ່ມີຫຼາຍຊັ້ນ, ເລິກເຊິ່ງ, ແລະ ມີຂໍ້ຄວາມທີ່ເຊື່ອງໄວ້, ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຊົມສາມາດເບິ່ງມັນ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຫົວຂວັນໄປພ້ອມໆກັນ.

ຂອບໃຈທີ່ແບ່ງປັນ.

(ຫວຽດນາມ+)

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://www.vietnamplus.vn/dao-dien-phan-gia-nhat-linh-toi-chap-nhan-so-minh-thi-phi-post1107764.vnp