ສອນພາສາຫວຽດນາມໃຫ້ຊາວຈຳ

ການພັດທະນາການສຶກສາໃຫ້ແກ່ຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍຢູ່ເຂດຊາຍແດນບໍ່ພຽງແຕ່ປະກອບສ່ວນຍົກສູງລະດັບສະຕິປັນຍາ ແລະ ຮັບປະກັນສະຫວັດດີການສັງຄົມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປະຕິບັດແນວທາງຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ນອກຈາກຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຮັກສາພາສາເວົ້າ ແລະ ພາສາຂຽນຂອງຊົນເຜົ່າຈຳແລ້ວ, ແຂວງອານຢາງເວົ້າລວມ ແລະ ຕາແສງວິງເຮົ້າເວົ້າສະເພາະ, ຍັງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ຊົນເຜົ່າຈຳຮຽນພາສາຫວຽດນາມ.

ທ່ານ ເຈິ່ນວັນຫຽນ, ຜູ້ອຳນວຍການໂຮງຮຽນປະຖົມວິ່ງເຈື່ອງ B ໃນຕາແສງວິ່ງເຮົ້າ, ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: “ດ້ວຍການອະນຸມັດຈາກພະແນກ ສຶກສາທິການ ແລະ ຝຶກອົບຮົມ, ນີ້ແມ່ນຫ້ອງຮຽນທຳອິດທີ່ຈັດຂຶ້ນຢູ່ໂຮງຮຽນໃນຕາແສງ, ມີຊາວຊົນເຜົ່າຈຳເກືອບ 30 ຄົນເຂົ້າຮ່ວມ. ການເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາສາຈຳ ແລະ ພາສາຫວຽດນາມ, ຕັ້ງແຕ່ໂຄງສ້າງສຽງ ຈົນເຖິງໄວຍາກອນ ແລະ ລະບົບການຂຽນ... ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຜູ້ສູງອາຍຸ, ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເວົ້າພາສາຈຳສ່ວນໃຫຍ່ໃນຊຸມຊົນຈຳກັດໂອກາດຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການໃຊ້ ແລະ ຝຶກຝົນພາສາຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ຄຳສັບພາສາຫວຽດນາມທີ່ຈຳກັດ ແລະ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຂຽນ ແລະ ການສະແດງອອກ... ຝ່າຍບໍລິຫານຂອງໂຮງຮຽນພົວພັນກັບ ແລະ ຊຸກຍູ້ປະຊາຊົນເປັນປະຈຳ; ໃນເວລາດຽວກັນ, ຄູອາຈານໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳໃຫ້ຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າເອົາຊະນະອຸປະສັກດ້ານພາສາຢ່າງອົດທົນເພື່ອຮຽນໃຫ້ດີ.”

ຊາວເຜົ່າຈຳ ທຸກຄົນມີຄວາມດີໃຈຫຼາຍທີ່ສາມາດອ່ານ ແລະ ຂຽນພາສາຫວຽດນາມໄດ້. “ຫຼັງຈາກຮຽນພາສາຫວຽດນາມມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າສີ່ອາທິດ, ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈປະມານ 80%, ແລະຂ້ອຍດີໃຈຫຼາຍ. ບໍ່ພຽງແຕ່ຂ້ອຍດີໃຈເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທົ່ວໝູ່ບ້ານ ແລະ ຄູອາຈານກໍ່ດີໃຈເຊັ່ນກັນ. ຂ້ອຍດີໃຈ ແລະ ຮູ້ສຶກຂອບໃຈຕໍ່ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງພັກ ແລະ ລັດຕໍ່ຊາວເຜົ່າຈຳໃນການສອນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອ່ານ ແລະ ຂຽນ. ຂ້ອຍຫວັງວ່ານັກຮຽນຈະຮຽນຢ່າງພາກພຽນ ແລະ ດູດຊຶມສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ມາໃນທາງທີ່ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້,” ທ່ານ Mach Ta Res, ຊາວບ້ານ La Ma ກ່າວ.

ທ່ານນາງ ຟານທິຫງອກຢຸງ, ຜູ້ສອນພາສາຫວຽດນາມໃຫ້ແກ່ຊາວເຜົ່າຈຳຢູ່ຕາແສງວິງເຮົ້າ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 16 ມິຖຸນາ, ຫ້ອງຮຽນໄດ້ຈັດຂຶ້ນເປັນປະຈຳຕັ້ງແຕ່ວັນຈັນເຖິງວັນສຸກ, ຕັ້ງແຕ່ 14:00 ໂມງ ຫາ 16:00 ໂມງ. ເຖິງວ່າຕາຕະລາງວຽກຂອງນາງຈະຫຍຸ້ງຫຼາຍ, ນາງ Rori Giá, ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ບ້ານ La Ma, ກໍ່ໄດ້ໃຊ້ເວລາເຂົ້າຮຽນທຸກໆຊົ່ວໂມງ. ນາງເວົ້າວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຝັນຂອງນາງມາຫຼາຍປີແລ້ວ, ສະນັ້ນເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນຄອບຄົວຫຼາຍ, ນາງກໍ່ພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດເພື່ອເຂົ້າຮຽນທຸກໆຊົ່ວໂມງ. ນາງ Rori Giá ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: “ປະຈຸບັນ, ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນມາເປັນເວລາສີ່ອາທິດແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍຈະບໍ່ຮູ້ໜັງສືຄືກັບບາງຄົນ, ແຕ່ການທີ່ສາມາດອ່ານປະໂຫຍກ ແລະ ຄຳສັບຈາກກະດານດຳໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍມີຄວາມສຸກຫຼາຍ.”

ຕາມທີ່ນາງ ຟານທິຫງອກຢຸງ, ຄູສອນ, ເມື່ອເຂົ້າຮຽນ, ຜູ້ໃຫຍ່ ແລະ ເດັກນ້ອຍຕ້ອງໄດ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບພາສາທີ່ແຕກຕ່າງຈາກພາສາແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຂະບວນການຮຽນຮູ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ທັກສະພາສາຫວຽດນາມທີ່ຈຳກັດຂອງເຂົາເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າເຂົາເຈົ້າຮຽນຮູ້ຊ້າໆ. ເມື່ອຄູສອນບັນຍາຍ, ເຂົາເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບ ແລະ ລືມຄຳສັບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄວ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄູສອນຈຶ່ງສ້າງບັນຍາກາດທີ່ຜ່ອນຄາຍສະເໝີ, ຫຼີກລ່ຽງຄວາມກົດດັນ, ແລະ ໃຫ້ກຳລັງໃຈ ແລະ ແຮງຈູງໃຈທີ່ທັນເວລາເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສື່ສານດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ. “ໃນຫ້ອງຮຽນ, ຂ້ອຍມັກຖາມນັກຮຽນກ່ຽວກັບຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າກ່ຽວກັບວ່າຈັງຫວະການສອນໄວ ຫຼື ວ່າຄູສອນເວົ້າພາສາຫວຽດນາມໄດ້ໄວພໍທີ່ຈະປັບຕົວໄດ້, ເພື່ອໃຫ້ທັງຄູສອນ ແລະ ນັກຮຽນສາມາດຕິດຕາມໂຄງການໄດ້,” ນາງ ຢຸງ ກ່າວ.

ທ່ານ ເຈິ່ນວັນຫຽນ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ: “ຝ່າຍບໍລິຫານໂຮງຮຽນສະເໝີສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ດີທີ່ສຸດກ່ຽວກັບສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນມາຮຽນ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ໂຮງຮຽນຍັງປະສານງານກັບລັດຖະບານທ້ອງຖິ່ນເພື່ອໂຄສະນາ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ຊາວຊົນເຜົ່າຈຳທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສືຈັດເວລາເຂົ້າຮຽນຢ່າງຄົບຖ້ວນ.” ຕາມແຜນການ, ໂຄງການສອນພາສາຫວຽດນາມໃຫ້ແກ່ຊາວຊົນເຜົ່າຈຳໃນຕາແສງວິງເຮົ້າ ຈະແກ່ຍາວເປັນເວລາ 3 ເດືອນ, ສິ້ນສຸດໃນທ້າຍເດືອນກັນຍາ 2025.

ສຳລັບຊາວເຜົ່າຈຳ, ການຮູ້ພາສາຫວຽດນາມບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເງື່ອນໄຂສຳລັບການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າໃນຊີວິດສັງຄົມ, ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການສື່ສານ, ການເຮັດວຽກ, ແລະ ຊີວິດປະຈຳວັນກັບຊຸມຊົນກິງ ແລະ ກຸ່ມຊົນເຜົ່າອື່ນໆເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າເຖິງການບໍລິການສາທາລະນະ, ຄວາມຮູ້ດ້ານວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກນິກ, ຂໍ້ມູນຕະຫຼາດ, ນະໂຍບາຍສະໜັບສະໜູນການພັດທະນາ ເສດຖະກິດ , ການຝຶກອົບຮົມວິຊາຊີບ, ແລະ ການຈ້າງງານ... ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຍົກລະດັບສະຕິປັນຍາ, ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ, ແລະ ສົ່ງເສີມການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນທ້ອງຖິ່ນ.

ຂໍ້ຄວາມ ແລະ ຮູບພາບ: DANG SON

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baoangiang.com.vn/day-tieng-viet-cho-dong-bao-cham-a424654.html