ໜັງສືພິມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ

ຮອດປີ 1972, ໄຊງ່ອນມີໜັງສືພິມລາຍວັນ 43 ສະບັບທີ່ດຳເນີນການ, ວາລະສານ 134 ສະບັບເຊັ່ນ: ວາລະສານລາຍອາທິດ, ລາຍເດືອນ, ແລະ ລາຍສອງເດືອນ, ແລະ ໜັງສືພິມ 16 ສະບັບເປັນພາສາອັງກິດ, ຝຣັ່ງ, ແລະ ພາສາຈີນ, ອີງຕາມວາລະສານລາຍອາທິດ Van Nghe Tien Phong . ເຖິງແມ່ນວ່ານະໂຍບາຍບັນນາທິການ ແລະ ຜູ້ອ່ານຂອງແຕ່ລະໜັງສືພິມແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງປີ, ໜັງສືພິມລາຍວັນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ພິມສະບັບພິເສດທີ່ເອີ້ນວ່າ ໜັງສືພິມເສີມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ (ໜັງສືພິມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ).

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 1.

ໜ້າປົກຂອງ ໜັງສືພິມ ທານຈຸງ ສະບັບປີໃໝ່ຈີນ ປີ 1952 .

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ເລື່ອງລາວລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງໜັງສືພິມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງເກົ່າ

ອີງຕາມນັກຂຽນ ເຊີນນາມ, ໜັງສືພິມສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງແມ່ນລັກສະນະທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຊີວິດໄຊງ່ອນ, ເປັນນະວັດຕະກໍາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1930. ສະບັບທໍາອິດແມ່ນໜັງສືພິມລາຍອາທິດ Phu Nu Tan Van Xuan Canh Ngo, ຈັດພິມໂດຍ Nguyen Duc Nhuan, ນັກທຸລະກິດຢູ່ຖະໜົນ Catinat (ປະຈຸບັນແມ່ນຖະໜົນ Dong Khoi). ອີງຕາມເຊີນນາມ, ນັກຂ່າວກ່ອນປີ 1975 ໄດ້ໃຊ້ຄໍາວ່າ "ສະບັບພິເສດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ" ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຄໍາວ່າ "ໜັງສືພິມ".

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 2.

ຫນັງສືໃບລານ ແລະ ບັນທຶກທີ່ຂຽນດ້ວຍມືໂດຍ Son Nam

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ດ້ວຍຈຸດປະສົງໃນການໃຫ້ຄວາມບັນເທີງທີ່ມ່ວນຊື່ນ, ໜັງສືພິມປີໃໝ່ຈີນສ່ວນໃຫຍ່ມັກຈະເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບງົວໃນປີງົວ, ມ້າໃນປີມ້າ, ແລະມັງກອນໃນປີມັງກອນ... ພ້ອມກັບພາກສ່ວນຕ່າງໆເຊັ່ນ "ການຢ້ຽມຢາມຄັ້ງທຳອິດຂອງປີໂດຍນັກສິລະປິນ," "ຄຳຮ້ອງຂໍຕໍ່ພະເຈົ້າຜູ້ຄົວ," ແລະ "ດວງຊະຕາ."

ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງປີ 1966 (ປີມ້າ), ໜັງສືພິມລາຍວັນ Sống ເປັນເຈົ້າຂອງໂດຍນັກຂຽນ Chu Tử ໄດ້ພິມຈຳໜ່າຍສະບັບພິເສດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ໜາແໜ້ນ, ລວບລວມບັນດາບົດປະພັນຂອງນັກປະພັນ ແລະ ນັກຂ່າວຊາວ ໄຊງ່ອນ ທີ່ມີຊື່ສຽງຫຼາຍທ່ານຄື: ຫງວຽນທື໋ລອງ, ເລຕ໋ຽນຕື໋, ດຶກຕືງງີ, ຮ່ວາມ່ຽນ. ຕຸ່ງ, ດ້ຽນແອງ… ແລະ ຍັງຄົງຮັກສາຖັນແຖວສິລະປະ “ໜອງເປັດ”…

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 3.

Phu Nu Tan Van (ໜັງສືພິມແມ່ຍິງໃໝ່ ) ໂດຍ ຫງວຽນດຶກຊວນ, ປີ 1934

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ໜັງສືພິມ Thần Chung ສະ ບັບ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ຂອງປີມັງກອນ ຄ.ສ. 1952, ມີເນື້ອໃນຫຼາຍກວ່າ 40 ໜ້າໃນຮູບແບບ 30x42 ຊມ, ໄດ້ນຳສະເໜີບົດຄວາມຫຼາຍຢ່າງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບມັງກອນ, ເຊັ່ນ: ມັງກອນລົງມາໃນ Tây Ninh ຫຼື ແປດປີຂອງປີມັງກອນພາຍໃຕ້ລາຊະວົງຫງວຽນ. ສິ່ງທີ່ໜ້າສັງເກດແມ່ນ, ເຖິງວ່າຈະເປັນສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ, Thần Chung ບໍ່ລັງເລທີ່ຈະລະນຶກເຖິງພາຍຸຮ້າຍແຮງຂອງປີມັງກອນໃນປີ 1904 ທີ່ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນ Gò Công, Mỹ Tho, ແລະ ເຂດ Saigon-Chợ Lớn. ໜັງສືພິມ Saigon Spring ປີ 1964 ຂອງປີມັງກອນໄດ້ສຳຫຼວດຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບມັງກອນ: ງູຫງູແມ່ນມັງກອນບໍ? ມັງກອນດິນໃນຖ້ຳ Thạch Vân ແລະ ຮັງຂອງຈັກກະພັດໃນອ່າວ Hạ Long...

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 4.

ໜ້າປົກຂອງ ໜັງສືພິມປະຈຳອາທິດ ນາມກີ້, ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ (ປີແບ້ 1943)

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ຕາມນິທານເລົ່າຂານວ່າ ເມື່ອ ຫງວຽນຮວ່າງ ໄປເມືອງທ່ວນຮວ່າງ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງນ້ອງເຂີຍ ຈິ້ງກຽມ, ມື້ໜຶ່ງ ລາວໄດ້ໄປກັບນັກທໍລະນີວິທະຍາ ເພື່ອສຳຫຼວດທິວທັດ ແລະ ຊອກຫາສະຖານທີ່ສ້າງວັງຂອງລາວ. ເມື່ອພວກເຂົາໄປຮອດຝັ່ງຊ້າຍຂອງແມ່ນ້ຳຫອມ, ນັກທໍລະນີວິທະຍາໄດ້ອ້າງວ່າສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ມີເສັ້ນເລືອດມັງກອນທີ່ເປັນສິ່ງສັກສິດຫຼາຍ, ແຕ່ມັນຖືກສາບແຊ່ງໂດຍ ກາວບຽນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຸດຄູນ້ຳຕັດຜ່ານເສັ້ນເລືອດມັງກອນຢູ່ຕີນພູຮ່າເຄ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ນັກທໍລະນີວິທະຍາໄດ້ລຶບຄຳສາບແຊ່ງ ແລະ ຖົມຄູນ້ຳ. ໃນປີ ເຕີນສູ (1601), ຫງວຽນຮວ່າງ ໄດ້ມີການສ້າງເຈດີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຕັ້ງຊື່ມັນວ່າ ວັດທຽນມู่.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 5.

ໜ້າປົກຂອງ ຈົດໝາຍຂ່າວລະ ດູໃບໄມ້ປົ່ງ ປີລິງ 1956

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ນອກຈາກນີ້, ໃນໜັງສື ພິມ Thần Chung Xuân Nhâm Thìn ສະບັບປີ 1952, ຍັງມີບົດຄວາມໜຶ່ງທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າມັນບໍ່ໄດ້ຖືກປະດິດຂຶ້ນໂດຍຝຣັ່ງ, ແຕ່ວ່າກ່ອນປີ 1800, ໃນລະຫວ່າງການຖືກເນລະເທດ, ພະເຈົ້າຫງວຽນອານຮູ້ວິທີການໃຊ້ລາຍນິ້ວມືແລ້ວ. ໂດຍສະເພາະ, ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຊາວໄຕເຊີນໄລ່ຕາມ, ພະອົງມັກຈະຕ້ອງປອມຕົວເປັນຄົນທຳມະດາ, ລີ້ຊ່ອນຢູ່ກັບຜູ້ຕິດຕາມຂອງພະອົງໃນຫຼາຍບ່ອນໃນພາກໃຕ້. ບາງຄັ້ງ, ຫຼັງຈາກເສຍສະໜາມຮົບ, ພະເຈົ້າແລະຜູ້ຕິດຕາມຂອງພະອົງໄດ້ກະແຈກກະຈາຍ. ການຖືຕາປະທັບຢ່າງເປັນທາງການແມ່ນອັນຕະລາຍຫຼາຍ. ເພື່ອຕິດຕໍ່ສື່ສານກັບຜູ້ຕິດຕາມຂອງພະອົງ, ພະເຈົ້າຫງວຽນຟູກອານໄດ້ວາງແຜນວິທີການໃຊ້ລາຍນິ້ວມືໃນເອກະສານລັບທີ່ສົ່ງອອກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ນາຍພົນຈະຮັບຮູ້ລາຍນິ້ວມືຂອງພະເຈົ້າ.

ເລື່ອງລາວເລົ່າວ່າ ເມື່ອພະເຈົ້າຫງວຽນໄດ້ລີ້ໄພຢູ່ບິ່ງດິ້ງ, ຄືນໜຶ່ງຊາວປະມົງຕັ້ງໃຈຈະພາພະອົງໄປທາງໃຕ້. ແຕ່ທັນທີທີ່ເຮືອອອກເດີນທາງ, ມັນໄດ້ພົບກັບພາຍຸໃຫຍ່, ເຊືອກຜູກເຮືອຫັກ, ແລະ ມັນຖືກພັດຂຶ້ນຝັ່ງ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 6.

ໜ້າປົກຂອງ ໜັງສືພິມ Tu Do ( ອິດສະລະພາບ) , ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1961, ມີຮູບແຕ້ມຄວາຍໂຕໜຶ່ງ.

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ໃນຊ່ວງເວລາວິກິດ, ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຫຼັງໜຶ່ງ ແລະ ໄດ້ພົບກັບແມ່ເຖົ້າຄົນໜຶ່ງທີ່ກຳລັງທໍຜ້າໄໝ. ເມື່ອເຫັນຄວາມເມດຕາຂອງນາງ, ລາວຈຶ່ງບອກຄວາມຈິງໃຫ້ນາງຟັງ. ແມ່ເຖົ້າໄດ້ມອບຜ້າໄໝທີ່ນາງກຳລັງທໍຢູ່ເກືອບຈະສຳເລັດແລ້ວໃຫ້ລາວຕັດ ແລະ ໃຊ້ເປັນເຊືອກ. ໂດຍທີ່ບໍ່ຮູ້ວ່າຈະຕອບແທນຄວາມເມດຕາຂອງນາງແນວໃດ, ຫງວຽນແອງ ໄດ້ດຶງດາບສັ້ນຂອງລາວອອກ, ຕັດມຸມເສື້ອຄຸມຂອງນາງ, ໝາຍມັນດ້ວຍນໍ້າມຶກ, ແລະ ເວົ້າວ່າ, "ໃນອະນາຄົດ, ຖ້າຂ້ອຍສາມາດຟື້ນຟູອານາຈັກຂອງຂ້ອຍໄດ້, ຂ້ອຍຈະບໍ່ກ້າທໍລະຍົດຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງເຈົ້າ." ຍ້ອນຜ້າໄໝຜືນນັ້ນ, ເຈົ້າຊີວິດໄດ້ອອກເດີນທາງໂດຍກົງໄປ ແຄ້ງຮວ່າ , ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ພົບກັບ ໂວແທ່ງ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງຊອກຫາເຈົ້າຊີວິດຄືກັນ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 7.

ໜ້າປົກຂອງ ໜັງສືພິມ ຫວຽດນາມ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ , ປີງູ 1965

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ຂ່າວທີ່ຜິດປົກກະຕິຫຼາຍຢ່າງ

ໜັງສືພິມລາຍອາທິດຂອງໜັງສືພິມນາມກີ້, ຊວນກວີວີ (ກວີມຸຍ 1943), ແມ່ນໜຶ່ງໃນໜັງສືພິມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດທີ່ຈັດພິມຢູ່ໄຊງ່ອນ. ມີເນື້ອໃນເກືອບ 70 ໜ້າ, ແຕ່ໜ້າປົກພິມດ້ວຍສີດຽວເທົ່ານັ້ນ ໂດຍມີຮູບແຕ້ມຂອງແມ່ທີ່ກຳລັງອູ້ມລູກ, ສີຕ່າງໆກໍ່ຊ້ຳໆ. ບົດຄວາມຫຼາຍບົດຍາວ ແລະ ອ່ານຍາກພໍສົມຄວນ ເພາະວ່າມັນຢູ່ໄກຈາກຄວາມເປັນຈິງ. ມີພຽງບົດຄວາມ "ລະນຶກເຖິງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຂ້ອຍ" ໂດຍ ດວານຢ້ຽວ, "ບາຈຣີເກົ່າ" ໂດຍ ເລທໍຊວນ, ແລະ "ຂ້ອຍສະຫຼອງເຕັດ ໃນກອນເຊີນ" ໂດຍ ເຄືອງຫວຽດ ເທົ່ານັ້ນທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຊີວິດຈິງ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 8.

ໜ້າປົກ 1 ຂອງໜັງສືພິມ Southern Torch, ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີໝູ 1971

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ໃນປີ 1956, ເມື່ອປະຊາຊົນຫວຽດນາມຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າໂທລະພາບແມ່ນຫຍັງ, ວາລະສານ Tin Dien ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ໄດ້ເຜີຍແຜ່ບົດຄວາມຍາວກ່ຽວກັບລີງໂຕໜຶ່ງທີ່ກາຍເປັນ "ດາລາໂທລະພາບ"! ມັນແມ່ນລີງອາຍຸສອງປີຊື່ວ່າ Fred Muggs, ແລະໃນປີ 1954 ມັນໄດ້ເດີນທາງໄປ ທົ່ວໂລກ ໃນຖານະ "ທູດ" ຂອງອຸດສາຫະກໍາໂທລະພາບອາເມລິກາ.

"ສິລະປະຂອງລີງ" ແມ່ນໃນລະຫວ່າງການອອກອາກາດທາງໂທລະພາບ; ຕົວຢ່າງ, ເມື່ອຜູ້ປະກາດຂ່າວກ່ຽວກັບແຜ່ນດິນໄຫວ, ລີງຈະຂູດຫູຂອງມັນ; ເມື່ອມັນລາຍງານວິກິດການຂອງຄະນະລັດຖະມົນຕີ, ລີງຈະຍິກດັງຂອງມັນ... ພຽງແຕ່ສອງສາມທ່າທາງດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ໃນແຕ່ລະປີລີງມີລາຍໄດ້ຫ້າສິບພັນໂດລາ, ເທົ່າກັບ 2 ລ້ານຟຣັງອິນໂດຈີນໃນເວລານັ້ນ! ລີງມີເລຂາສ່ວນຕົວເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ບົດກະວີທີ່ຊົມເຊີຍຈາກຜູ້ຊົມ. ເມື່ອລີງເດີນທາງ, ນັກຂ່າວແລະຊ່າງຖ່າຍຮູບໄປນຳມັນ. ເມື່ອລີງກ້າວເຂົ້າໄປໃນເມືອງແຫ່ງແສງໄຟ, ປາຣີ, ສັດຕະວະແພດໄດ້ມາທີ່ສະໜາມບິນ Orly ເພື່ອຕ້ອນຮັບແລະດູແລມັນ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 9.

ໜ້າປົກໜັງສືພິມ "ຊີວິດໃນ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງປີໝູ 1971"

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງແຫ່ງອິດສະລະພາບ 1961 (ປີງົວ) ຍັງເປັນສິ່ງພິມທີ່ຜິດປົກກະຕິ ເພາະວ່າໜ້າເຈ້ຍຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍສິບໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍຕົວໜັງສື, ໂດຍບໍ່ມີຮູບແຕ້ມປະກອບ. ໜ້າປົກມີຮູບຄວາຍທີ່ມີຮູບແບບຄ້າຍຄືກັບຫາງເສືອ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສະບັບນີ້ມີບົດຄວາມຫຼາຍບົດໂດຍນັກຂຽນທີ່ມີຊື່ສຽງເຊັ່ນ: ດວນ ກວອກ ເຊົາ, ວູ ເຟียน, ວີ ຮຸຍ ດັກ, ຫງວຽນ ຢຸຍ ຊານ, ເລ ຫງອກ ເຈີ, ແລະ ວູງ ຮົ່ງ ຊວນ…

ໃນລັກສະນະດຽວກັນ, ໜັງສືພິມ ຫວຽດນາມ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1965 ກໍ່ມີຮູບແບບທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ໂດຍມີບົດຄວາມຍາວຫຼາຍບົດໂດຍບຸກຄົນສຳຄັນເຊັ່ນ: ຟານຄັກສູ, ໂຮຫືວຕື່ງ, ຫວູຮວ່າງເຈືອງ, ຟານຄຽງ, ເລຫງອກຈູ, ຫງວຽນເທ່ຕຣຸຍ, ຈູຕູ, ຟານກວາງແດນ… ຄວາມແຕກຕ່າງພຽງແຕ່ວ່າແຕ່ລະບົດຄວາມມີຮູບພາບຂອງຜູ້ຂຽນ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 10.

ໜ້າປົກຂອງ ວາລະສານ Spring Light , ຕັນເມົາ ປີ 1951.

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ເປັນຫຍັງຄົນຫວຽດນາມຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບເທດສະການເຕັດ (ປີໃໝ່ຫວຽດນາມ)? ນັກປະຫວັດສາດ ຟານຄວາງ (ຜູ້ຂຽນ "ປະຫວັດສາດຫວຽດນາມຂອງພາກໃຕ້" ) ໄດ້ຂຽນວ່າບໍ່ມີປະເທດອື່ນໃດໃນໂລກທີ່ຮັກ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ເທດສະການເຕັດຫຼາຍເທົ່າກັບຄົນຫວຽດນາມ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ທຸກຍາກ ແລະ ຂາດເຂີນເງິນເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງເຕັດ ແມ່ນຄົນທີ່ໂຊກຮ້າຍແທ້ໆ: "ເມື່ອຫຼຽວເບິ່ງອ້ອມໆ, ເທດສະການເຕັດມາຮອດແລ້ວ / ໃນເວລານີ້, ຂ້ອຍຈະຕາຍແທ້ໆ / ສະຫວັນສູງ, ໂລກຕ່ຳ, ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍຍັງບໍ່ທັນກັບມາ / ເດືອນສິ້ນສຸດລົງ, ປີສິ້ນສຸດລົງ, ແລະ ເຂົ້າກໍໝົດ!"

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 11.

ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1950, ໜັງສືພິມປີໃໝ່ຈີນຫຼາຍສະບັບໄດ້ລົງພິມຮູບແຕ້ມຂອງຜູ້ຍິງທີ່ສວຍງາມໂດຍນັກສິລະປິນ ເລ ຈຸງ.

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ຫຼັງຈາກການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສາທາລະນະລັດຄັ້ງທີໜຶ່ງ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນເປັນສະບັບປີໃໝ່ຈີນ, ສະບັບໜັງສືພິມ ຫວຽດນາມ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1960 ຍັງຄົງໄດ້ພິມບົດຄວາມສອງໜ້າທີ່ເລົ່າເຖິງຄວາມພະຍາຍາມກໍ່ລັດຖະປະຫານທີ່ລົ້ມເຫຼວໃນວັນທີ 11 ພະຈິກ 1960, ນຳພາໂດຍພັນເອກ ຫງວຽນ ຈັນ ທິ. ຫຼັງຈາກຖືກຄຸມຂັງເປັນເວລາເກືອບສາມປີ, ລັດຖະບານໄດ້ກະກຽມທີ່ຈະນຳຕົວຈຳເລີຍຫຼາຍສິບຄົນໄປສານທະຫານໃນເດືອນກໍລະກົດ 1963 ເມື່ອນັກຂຽນ ແນດ ລິງ ງວຽນ ຕຸງ ຕາມ ໄດ້ຂ້າຕົວຕາຍໂດຍການວາງຢາພິດຕົນເອງ, ເຖິງວ່າຈະໄດ້ຮັບການປະກັນຕົວ.

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 12.

ວາລະສານ ເວທີປຶກສາຫາລືແມ່ຍິງ , ລະດູ ໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1966 (ປີມ້າ)

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ບາງທີສິ່ງທີ່ແປກປະຫຼາດທີ່ສຸດຄື "Duoc Nha Nam" (Southern Torch) ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1971, ເຊິ່ງບັນນາທິການ ແລະ ບໍລິຫານໂດຍນັກຂ່າວ Tran Tan Quoc. ໜ້າປົກ ແລະ ໜ້າປົກຫຼັງຂອງສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງນີ້ຖືກພິມດ້ວຍສີສີ່ສີທີ່ສວຍງາມ, ໂດຍມີພຽງແຕ່ທະນະບັດເກົ່າເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ເນື້ອໃນພິເສດ 28 ໜ້າແມ່ນສຸມໃສ່ຫົວຂໍ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ: ເງິນ!

ຂ່າວຊີວິດ ... ການທົບທວນຂ່າວ!

ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນ ວາລະສານປະຈຳອາທິດ "Doi" (ຊີວິດ) ໂດຍນັກຂຽນ Chu Tu. ໃນຂະນະທີ່ແນວໂນ້ມທົ່ວໄປສຳລັບວາລະສານລະດູໃບໄມ້ປົ່ງແມ່ນຄວາມບັນເທີງ ແລະ ຄວາມມ່ວນຊື່ນເພື່ອເພີ່ມຍອດຂາຍ, "Doi" ໄດ້ເຮັດກົງກັນຂ້າມ. ຕົວຢ່າງ, ໜ້າປົກຂອງ ສະບັບ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ປີ 1971 (ປີໝູ) ໄດ້ໃຊ້ຄຳວ່າ "Tan Hoi hoi tan" (ປີໝູໃກ້ຈະສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ) ໂດຍບໍ່ມີການລັງເລໃດໆ!

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 13.

ຮູບພາບນັກຮ້ອງ ມິງຫຽວ ຢູ່ໜ້າປົກວາລະສານ ເວທີປຶກສາຫາລືແມ່ຍິງ, ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1967 (ປີແບ້).

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ໃນຊ່ວງເທດສະການເຕັດ (ປີໃໝ່ຫວຽດນາມ), ຄໍລໍາ "ຫຼາຍດ້ານຂອງຊີວິດ" ອ້າງວ່າ ໜັງສືພິມສະບັບ ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ສຳລັບປີໝູແມ່ນກ່ຽວກັບ... ເດັກຍິງ, ໝູ, ແລະເງິນ! ມັນຟັງແລ້ວແປກ, ແຕ່ໜັງສືພິມ "ຊີວິດ" ອ້າງອີງຮູບໜ້າປົກ - ພິມດ້ວຍທະນະບັດທີ່ມີຮູບເຕົາທູບ ແລະ ມັງກອນສີທອງ - ເປັນຫຼັກຖານວ່າ " ໄຟສາຍຂອງເຮືອນພາກໃຕ້ " ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງສຳລັບປີໝູແມ່ນສິ່ງພິມທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍເງິນ. "ແນ່ນອນວ່າທຸກຄົນທີ່ໄດ້ອ່ານສະບັບພິເສດທັງໝົດນີ້ຈະບໍ່ສາມາດເພີດເພີນກັບວັນພັກເຕັດທີ່ໜ້າພໍໃຈໄດ້. ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນໜັງສືພິມລະດູໃບໄມ້ປົ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນຫົວຂໍ້ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ. ແປກ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະຖືກພິມໃນປະລິມານຫຼາຍກວ່າໜັງສືພິມປະຈຳວັນ, ມັນຍັງຂາຍໝົດ."

ໜັງສືພິມປີໃໝ່ແບບດັ້ງເດີມທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ຜິດປົກກະຕິ - ຮູບທີ 14.

ຮູບແຕ້ມຂອງນັກສິລະປິນ ແທ່ງງາ ໃນ ວາລະສານເວທີປຶກສາຫາລືແມ່ຍິງ, ລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1967 (ປີແບ້).

ຮູບພາບໂດຍ ຮວ່າງເຟືອງ

ອີງຕາມໜັງສືພິມ Doi , ເຖິງແມ່ນວ່າໜັງສືພິມ Cong Luan ແລະ Thach Do ມີທັດສະນະທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍ່ພິມສອງສະບັບທີ່ຄືກັນໃນແບບຄລາສສິກໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ. ເນື່ອງຈາກແນວໂນ້ມຂອງຜູ້ຍິງທີ່ສວຍງາມຖືນົກເຂົາແຫ່ງສັນຕິພາບແມ່ນລ້າສະໄໝ, ໃນປີນີ້, ຜູ້ຍິງທີ່ສວຍງາມຈຶ່ງໄດ້ອວດຂາ ແລະ ໜ້າເອິກຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງເສລີຢູ່ເທິງໜ້າປົກ. ບົດຄວາມພາຍໃນກໍ່ເປັນແບບເກົ່າແກ່, ແຕ່ "ບາງຄົນເຊື່ອວ່າສອງສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງນີ້ແມ່ນມີຈຸດປະສົງເພື່ອອ່ານໃນຂະນະທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນ... ຄວາມສຸກຄັ້ງທີສີ່"!

ໜັງສືພິມ "Con Ong Xuân Tân Hợi" (ເຜິ້ງປີໝູ) ສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ໄດ້ມີຮູບແຕ້ມປົກຂອງແມ່ໝູ ແລະ ລູກໝູ, ແລະ ບົດຄວາມພາຍໃນແມ່ນກ່ຽວກັບໝາ ແລະ ໝູ. ມີບົດຄວາມໜ້ອຍຫຼາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງໝູ, ເຊັ່ນ: ບົດຄວາມ ທີ່ເວົ້າຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມໝາຍ ຂອງ Dê Húc Càn. "ເມື່ອຂຽນບົດຄວາມສຳລັບທ້າຍປີ, ຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍຫວ່າງເປົ່າໝົດ. ບໍ່ມີບົດຄວາມໃດທີ່ຂ້ອຍເຄີຍຂຽນທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດເທົ່າກັບບົດຄວາມສຳລັບສະບັບລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ." ເຖິງວ່າຈະເວົ້າແນວນັ້ນ, Dê Húc Càn ຍັງຄົງຂຽນບົດຄວາມທີ່ຍາວ ແລະ ສັບສົນ, ຕາມຫົວຂໍ້ຂອງມັນ, " ເວົ້າຫຼາຍ, ບໍ່ມີຄວາມໝາຍ!"

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/doc-la-bao-xuan-xua-18526022010294468.htm