ປະຈຸບັນ, ເມືອງ ເຊີນລາ , ແຂວງເຊີນລາ, ມີ 12 ຊົນເຜົ່າ, ມີປະຊາກອນປະມານ 110.000 ຄົນ. ໃນນັ້ນ, ຊົນເຜົ່າຜູ້ໄທກວມເອົາ 49.7% ຂອງປະຊາກອນທັງໝົດຂອງແຂວງ. ວັດທະນະທຳຂອງຊາວຜູ້ໄທມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ອຸດົມສົມບູນ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນທຸກດ້ານຂອງຊີວິດສັງຄົມ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຄວາມເປັນຈິງແມ່ນວ່າຫຼາຍຄົນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຊາວໜຸ່ມຂອງຊົນເຜົ່າຜູ້ໄທ, ສາມາດເວົ້າໄດ້ພຽງແຕ່ພາສາແມ່ຂອງເຂົາເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ບໍ່ສາມາດອ່ານ ຫຼື ຂຽນຕົວອັກສອນໄທໄດ້.
ນາງ ລໍມາຍ ເກື່ອງ ສອນພາສາໄທ ຢູ່ໂຮງຮຽນຊຸມຊົນໃນບ້ານເຈົາ, ເມືອງຈຽງຄອຍ.
ເພື່ອຮັກສາພາສາເວົ້າ ແລະ ພາສາຂຽນຂອງກຸ່ມຊົນເຜົ່າ, ເມືອງເຊີນລາໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຫຼາຍຫ້ອງຮຽນເພື່ອສອນຕົວອັກສອນໄທ, ໃຫ້ບໍລິການແກ່ກຸ່ມຄົນຫຼາກຫຼາຍ, ຕັ້ງແຕ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຈົນເຖິງປະຊາຊົນທົ່ວໄປ, ຜ່ານສະໂມສອນວັດທະນະທຳຊົນເຜົ່າໄທ. ຢູ່ບ້ານເຈົາ, ເມືອງຈຽງຄອຍ, ນາງ ລໍມາຍເກື່ອງ ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ສອນຕົວອັກສອນໄທ. ໂດຍບໍ່ຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ນາງເປີດຫ້ອງຮຽນຟຣີສຳລັບນັກຮຽນ. ນາງ ເກື່ອງ ແບ່ງປັນວ່າ: "ຫ້ອງຮຽນບໍ່ມີຂອບເຂດອາຍຸ, ແລະ ຈັດຂຶ້ນທຸກໆວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດ ເປັນເວລາປະມານສາມເດືອນ. ນອກຈາກການສອນຕົວອັກສອນແລ້ວ, ຂ້ອຍຍັງເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມຊົນເຜົ່າໄທ ແລະ ລວມເອົາເພງໄທເຂົ້າໃນບົດຮຽນ, ຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມເຂົ້າໃຈເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບວັດທະນະທຳໄທ."
ນາງ ຕົງທິຮວາ, ນັກຮຽນທີ່ຫາກໍ່ສຳເລັດຫຼັກສູດພາສາໄທຢູ່ສູນຊຸມຊົນບ້ານເຈົາໃນທ້າຍປີ 2024, ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຕື່ນເຕັ້ນວ່າ: "ກ່ອນໜ້ານີ້, ຂ້ອຍຮູ້ພຽງແຕ່ເວົ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ວິທີການອ່ານ ຫຼື ຂຽນ. ຂໍຂອບໃຈທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນຫ້ອງຮຽນ, ດຽວນີ້ຂ້ອຍສາມາດຂຽນພາສາໄທໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ. ນັກຮຽນ 100% ຮູ້ວິທີການອ່ານ ແລະ ຂຽນພາສາໄທ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມສຸກຫຼາຍ."
ພິທີປິດຫ້ອງຮຽນພາສາໄທຢູ່ບ້ານເຈົາ, ເມືອງຈຽງຄອຍ.
ຫ້ອງຮຽນພາສາໄທຢູ່ເມືອງເຊີນລາໄດ້ຈັດຕັ້ງຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນຕາມຂໍ້ຈຳກັດດ້ານເວລາຂອງແຕ່ລະກຸ່ມນັກຮຽນ. ສຳລັບຜູ້ອອກແຮງງານ, ຫ້ອງຮຽນໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນຕອນແລງເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການລົບກວນວຽກກາງເວັນ. ສຳລັບນັກຮຽນ, ຫ້ອງຮຽນໄດ້ຈັດຂຶ້ນເປັນຊ່ວງເວລາ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໃນຊ່ວງລະດູຮ້ອນເພື່ອໃຫ້ມີເວລາຮຽນທີ່ດີທີ່ສຸດ.
ທ່ານນາງ ລໍ່ຈຽມ, ຮອງຫົວໜ້າບ້ານ ລໍ່, ຫວອດຈຽງເລ, ແລະ ອະດີດນັກຮຽນຊັ້ນຮຽນພາສາໄທ, ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: "ການຮຽນອັກສອນໄທໄດ້ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃນການຄຸ້ມຄອງບ້ານ ແລະ ລະດົມຊາວໜຸ່ມໃຫ້ຮຽນອັກສອນໄທ ເພື່ອຮັກສາເອກະລັກວັດທະນະທຳຂອງພວກເຮົາ ແລະ ເສີມສ້າງຄວາມສາມັກຄີໃນຊຸມຊົນ."
ການຮຽນອັກສອນໄທບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ; ມັນຕ້ອງໃຊ້ຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມມັກ. ບໍ່ເຫມືອນກັບພາສາຫວຽດນາມມາດຕະຖານ, ອັກສອນໄທມີການອອກສຽງ ແລະ ໂຄງສ້າງພະຍາງທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ. ຖ້າບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງໜັກແໜ້ນກ່ຽວກັບຕົວອັກສອນ, ຜູ້ຮຽນຈະປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງໃນການສ້າງພະຍາງ ແລະ ການອ່ານຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ. ອັກສອນໄທຂຽນໂດຍບໍ່ມີຊ່ອງຫວ່າງ, ບໍ່ມີຈຸດ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍຈຸດ, ແລະ ບໍ່ມີຕົວພິມໃຫຍ່. ພະຍັນຊະນະດຽວສາມາດລວມກັບສະຫຼະສາມຕົວເພື່ອສ້າງສາມຄຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.
ຫ້ອງຮຽນພາສາໄທຢູ່ວິທະຍາໄລເຊີນລາ.
ນັກຮຽນທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນຫ້ອງຮຽນຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ຕົວອັກສອນໄທ 19 ຄູ່, ປະກອບດ້ວຍພະຍັນຊະນະ "ຫາ" 19 ຕົວ ແລະ ສະຫຼະ "ອາດ" 19 ຕົວ; ຝຶກອ່ານ, ປະສົມປະສານພະຍາງ, ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບ ແລະ ປະໂຫຍກ, ແລະ ຝຶກຂຽນບົດກະວີ ແລະ ບົດກະວີໃນຕົວອັກສອນໄທ. ການສອນແມ່ນດຳເນີນໂດຍຄູສອນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບພາສາ ແລະ ມີປະສົບການຢ່າງກວ້າງຂວາງ.
ວິທະຍາໄລເຊີນລາ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາສະຖາບັນທີ່ນຳໜ້າໃນການສອນພາສາໄທ. ໃນປີ 2024, ວິທະຍາໄລໄດ້ຈັດຫ້ອງຮຽນພາສາໄທ 8 ຫ້ອງ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນສຳລັບພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ ແລະ ພະນັກງານລັດຖະກອນ, ແຕ່ລະຫ້ອງຮຽນມີນັກຮຽນ 50-70 ຄົນ.
ທ່ານນາງ Khanh Huyen ຈາກສູນຄວບຄຸມ ແລະ ປ້ອງກັນພະຍາດແຂວງ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: "ຂ້ອຍເປັນຄົນຊົນເຜົ່າ Kinh, ແລະ ກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າຮຽນ, ຂ້ອຍກັງວົນວ່າຂ້ອຍຈະບໍ່ສາມາດຮຽນໄດ້. ແຕ່ຫຼັງຈາກເຂົ້າຮ່ວມຫ້ອງຮຽນ, ຂ້ອຍພົບວ່າຕົວອັກສອນໄທສວຍງາມ ແລະ ມີຄວາມໝາຍ. ດຽວນີ້, ຂ້ອຍສາມາດຂຽນໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ ແລະ ອ່ານໄດ້ດີ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ຂ້ອຍສື່ສານກັບຄົນເຈັບໄທໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນໃນບ່ອນເຮັດວຽກ."
ຕົວອັກສອນຊົນເຜົ່າປະເຊີນກັບຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການສູນພັນຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາໄວ້ທັນເວລາ. ຫ້ອງຮຽນໃນບ້ານເຈົາ, ບ້ານເລົາ, ວິທະຍາໄລເຊີນລາ, ແລະອື່ນໆ, ແມ່ນຈຸດສະຫວ່າງໃນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະອະນຸລັກ ແລະ ສົ່ງເສີມເອກະລັກທາງວັດທະນະທໍາຂອງກຸ່ມຊົນເຜົ່າໄທ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມ ແລະ ເຜີຍແຜ່.
ໜັງສືພິມ ອຽນວີ/ເຊີນລາ
[ໂຄສະນາ_2]
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baophutho.vn/hoc-tieng-thai-giu-gin-ban-sac-dan-toc-230374.htm
(0)