ຄູ່ມືພິເສດໃນປະເທດມົງໂກເລຍ

ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ສົດໃສ ແລະ ແບບການເລົ່າເລື່ອງທີ່ໜ້າສົນໃຈ, Ochirjantsan Bilegsaikhan - ເຊິ່ງເພື່ອນຊາວຫວຽດນາມຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ "Tung" - ເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວພິເສດສຳລັບນັກທ່ອງທ່ຽວຊາວຫວຽດນາມຫຼາຍຄົນທີ່ມາຢ້ຽມຢາມປະເທດມົງໂກລີ.

ທ່ານ Ochirjantsan (ຊ້າຍ) ແນະນຳນັກທ່ອງທ່ຽວຫວຽດນາມກ່ຽວກັບວິທີການຂີ່ມ້າໃນທົ່ງຫຍ້າມົງໂກນ - ຮູບພາບ: ເຈິ່ນຮຸຍນ

ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຮູບພາບນັ້ນແມ່ນການເດີນທາງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ, ຄວາມມຸ່ງຫວັງ ແລະ ຄວາມມັກຂອງຊາຍໜຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາອາຊີບໃນດ້ານການແພດ.

ປະຈຸບັນ, Ochirjantsan ເປັນນັກສຶກສາແພດປີສຸດທ້າຍຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ Etugen (ປະເທດມົງໂກລີ). ກ່ອນໜ້ານີ້, ຊາຍໜຸ່ມອາຍຸ 25 ປີຄົນນີ້ໄດ້ໃຊ້ເວລາສອງປີຮຽນຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລແພດສາດ ຮ່າໂນ້ຍ ດ້ວຍທຶນການສຶກສາຈາກລັດຖະບານຫວຽດນາມ.

ຈາກໂຮງຮຽນທີ່ຕັ້ງຊື່ຕາມປະທານໂຮ່ຈິມິນ

ທ່ານ Ochirjantsan Bilegsaikhan ເປັນອະດີດນັກຮຽນຂອງໂຮງຮຽນເລກທີ 14 - ໂຮງຮຽນພິເສດໃນນະຄອນຫຼວງ Ulan Bator (ມົງໂກນ) ທີ່ຕັ້ງຊື່ຕາມປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ . ໂຮງຮຽນເລກທີ 14 ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1949, ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາບ່ອນບຳລຸງສ້າງຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນໃນປະເທດມົງໂກນ.

ໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນຄົບຮອບ 90 ປີ ແຫ່ງວັນຄ້າຍວັນເກີດຂອງປະທານໂຮ່ຈິມິນ, ຜູ້ນຳມົງໂກນໄດ້ຕັດສິນໃຈຕັ້ງຊື່ໂຮງຮຽນຕາມຊື່ປະທານໂຮ່ຈິມິນ. ໃນປີ 2009, ຮູບປັ້ນປະທານໂຮ່ຈິມິນໄດ້ຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໃນບໍລິເວນໂຮງຮຽນ.

ຢູ່ທີ່ນີ້, ນັກຮຽນຮຽນພາສາຫວຽດນາມ, ຮ້ອງເພງ ແລະ ຟ້ອນລຳເພງພື້ນເມືອງຫວຽດນາມ, ແລະ ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບປະເທດຮູບຕົວ S ຜ່ານປຶ້ມ ແລະ ກິດຈະກຳນອກຫຼັກສູດ.

ທ້າວ ຕຸງ ໄດ້ເລົ່າວ່າ “ຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ, ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຫວຽດນາມຜ່ານການຮຽນຮ້ອງເພງ ແລະ ເຕັ້ນລຳຢູ່ໃນສະໂມສອນພາສາຫວຽດນາມ. ໃນຕອນນັ້ນ, ຂ້ອຍຢາກຮູ້ຢາກເຫັນຫຼາຍກ່ຽວກັບຜູ້ຄົນ, ວັດທະນະທໍາ, ແລະ ປະຫວັດສາດຂອງຫວຽດນາມ.”

ຫຼັງຈາກຮຽນຈົບມັດທະຍົມຕອນປາຍ, ແທນທີ່ຈະໄປຮຽນຢູ່ປະເທດຣັດເຊຍຕາມແຜນການເດີມ, ລາວໄດ້ຕັດສິນໃຈສະໝັກຂໍທຶນການສຶກສາຈາກ ລັດຖະບານ ຫວຽດນາມເພື່ອຮຽນວິຊາແພດ.

ໃນທ້າຍປີ 2018, ຊາຍໜຸ່ມອາຍຸ 19 ປີໄດ້ມາຮອດຮ່າໂນ້ຍຫຼັງຈາກເດີນທາງເປັນເວລາສີ່ມື້ດ້ວຍລົດໄຟ Ulan Bator, ເດີນທາງຜ່ານປັກກິ່ງ ແລະ ໜານໜິງ (ປະເທດຈີນ). ສຳລັບ Tung, ການເດີນທາງດ້ວຍລົດໄຟຄັ້ງນັ້ນແມ່ນໂອກາດທີ່ຈະໄດ້ເຫັນໂດຍກົງເຖິງການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບອາກາດຈາກລະດູໜາວທີ່ໜາວເຢັນຂອງປະເທດເຂດຮ້ອນໄປສູ່ສະພາບອາກາດເຂດຮ້ອນ.

ການເອົາຊະນະອຸປະສັກດ້ານພາສາເພື່ອສືບຕໍ່ອາຊີບໃນດ້ານການແພດ.

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຫຼັກສູດພາສາຫວຽດນາມຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ທາຍງວຽນ, ນັກຮຽນມົງໂກນຄົນນີ້ໄດ້ຮັບຊື່ວ່າ ຕຸ່ງ ໂດຍຄູສອນພາສາຫວຽດນາມຂອງລາວ. "ໃນໄລຍະ 3-4 ເດືອນທຳອິດ, ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ແມ້ແຕ່ຄຳດຽວ. ພາສາຫວຽດນາມມີສຽງ, ໃນຂະນະທີ່ພາສາມົງໂກນບໍ່ມີ. ພຽງແຕ່ການຮຽນຮູ້ການອອກສຽງກໍ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເມື່ອຍແລ້ວ," ລາວແບ່ງປັນຢ່າງຕະຫຼົກ.

ໃນເດືອນສິງຫາ 2019, ຕຸ່ງ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງບັນຍາຍຂອງມະຫາວິທະຍາໄລແພດສາດຮ່າໂນ້ຍ ເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນຮຽນວິຊາແພດສາດ.

"ຂ້ອຍເລືອກຫວຽດນາມເພາະຂ້ອຍຮູ້ສຶກໃກ້ຊິດ ແລະ ເປັນມິດໃນວັດທະນະທຳ ແລະ ຜູ້ຄົນ. ໂດຍສະເພາະ, ຂະແໜງການແພດໃນຫວຽດນາມມີຄຸນນະພາບການຝຶກອົບຮົມທີ່ດີ ແລະ ມີປະສົບການຕົວຈິງຫຼາຍຢ່າງ. ເຖິງແມ່ນວ່າການຮຽນຈະຍາກຍ້ອນອຸປະສັກດ້ານພາສາ, ແຕ່ຂ້ອຍຍັງຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຮຽນຕໍ່," ຕຸງ ແບ່ງປັນ.

ການຮຽນວິຊາແພດສາດເປັນພາສາຫວຽດນາມໃນຖານະນັກສຶກສາຕ່າງປະເທດແມ່ນທ້າທາຍຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ວິຊາສະເພາະເຊັ່ນ: ຫົວໃຈວິທະຍາ ແລະ ກາຍວິພາກວິທະຍາ, ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງຍາກຢູ່ແລ້ວສຳລັບນັກສຶກສາພື້ນເມືອງ, ເກືອບຄືກັບ "ການຮຽນຮູ້ໃນໝອກ" ສຳລັບ Tung. ຈາກນັ້ນ, ການລະບາດຂອງພະຍາດ COVID-19 ໄດ້ລະເບີດຂຶ້ນ, ລົບກວນການຮຽນຂອງລາວ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສິ່ງຕ່າງໆມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຍິ່ງຂຶ້ນ.

ອຸປະສັກທາງດ້ານພາສາ, ການຮຽນອອນໄລນ໌ທີ່ຍາວນານ, ແລະ ການບໍ່ສາມາດຕິດຕາມວິຊາພິເສດໄດ້, ໂດຍສະເພາະແມ່ນວິຊາຫົວໃຈ, ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ Tung ຕ້ອງກັບຄືນໄປມົງໂກເລຍເພື່ອສືບຕໍ່ການເດີນທາງໄປສູ່ການກາຍເປັນທ່ານໝໍ.

ປະຈຸບັນ, ທ້າວ ຕຸງ ເປັນນັກສຶກສາປີສຸດທ້າຍທີ່ມີເກຣດສະເລ່ຍ 3.4/4. ລາວວາງແຜນທີ່ຈະສຶກສາຕໍ່ໃນສາຂາວິຊາຫົວໃຈ, ເຊິ່ງເປັນສາຂາທີ່ລາວໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນຊ່ວງປີຕົ້ນໆທີ່ລາວຮຽນຢູ່ຫວຽດນາມ.

ຕຸ່ງ (ຢູ່ທາງໜ້າແຖວທີສອງ) ຮ້ອງເຊຍໃຫ້ທີມ Robocon ຫວຽດນາມ ໃນຮອບສຸດທ້າຍຂອງການແຂ່ງຂັນສ້າງສັນ Robocon ອາຊີ-ປາຊີຟິກ ປີ 2025 ທີ່ຈັດຂຶ້ນທີ່ປະເທດມົງໂກເລຍ ໃນວັນທີ 24 ສິງຫາ - ຮູບພາບ: TRAN HUYNH

ການກາຍເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວເຮັດໃຫ້ຄວາມຝັນຂອງຂ້ອຍເປັນຈິງ.

ໃນມື້ນັ້ນ, ທັນທີທີ່ພວກເຮົາລົງຈອດຢູ່ສະໜາມບິນສາກົນ Chinggis Khaan, ຊາຍໜຸ່ມຮ່າງໃຫຍ່ຄົນໜຶ່ງກຳລັງລໍຖ້າຕ້ອນຮັບກຸ່ມນັກທ່ອງທ່ຽວຈາກຫວຽດນາມ. ລາວເວົ້າພາສາຫວຽດນາມໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ ແລະ ແນະນຳຕົວເອງຢ່າງມີຄວາມສຸກວ່າ: "ຂ້ອຍຊື່ Tung, ແລະ ຂ້ອຍຈະໄປກັບກຸ່ມຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດການສຳຫຼວດປະເທດມົງໂກເລຍ."

ທ່ານ Tung ໄດ້ເອົາຊະນະໃຈນັກທ່ອງທ່ຽວຫວຽດນາມຢ່າງໄວວາ ຍ້ອນຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທຳຂອງທັງມົງໂກລີ ແລະ ຫວຽດນາມ. ໃນແຕ່ລະຈຸດໝາຍປາຍທາງ, ທ່ານ Tung ບໍ່ພຽງແຕ່ນຳພາພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ປຽບທຽບລະຫວ່າງສອງວັດທະນະທຳຢ່າງລະອຽດລະອໍ, ເຮັດໃຫ້ການເດີນທາງມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ມີຄວາມໝາຍ.

ການເດີນທາງແຕ່ລະຄັ້ງກັບ Tung ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການສຳຫຼວດພູມສັນຖານທົ່ງຫຍ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການເດີນທາງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຜູ້ຄົນ ແລະ ວັດທະນະທຳຕ່າງໆ.

ໃນຖານະທີ່ເປັນລູກສາວກົກໃນຈຳນວນເອື້ອຍນ້ອງສາມຄົນ, ຕຸງ ມີສະຕິສະເໝີທີ່ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ຂອງລາວເປັນພາລະໃນການຮຽນ. ເມື່ອກັບຄືນມາຫວຽດນາມ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບທຶນການສຶກສາອີກຕໍ່ໄປ, ລາວໄດ້ຕັດສິນໃຈຮັບຜິດຊອບຄ່າຮຽນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການດຳລົງຊີວິດໂດຍການເຮັດວຽກເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວໃນທຸກໆລະດູຮ້ອນ (ຕັ້ງແຕ່ເດືອນກໍລະກົດເຖິງເດືອນສິງຫາ).

ເມື່ອລະດູຮ້ອນມາຮອດ, ຕຸງ ອີກເທື່ອໜຶ່ງໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວທີ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ, ນຳພາກຸ່ມທ່ອງທ່ຽວຫວຽດນາມໄປສຳຫຼວດທົ່ງຫຍ້າມົງໂກນ. ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້, ລາວໄດ້ເຮັດວຽກເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວທ້ອງຖິ່ນໃຫ້ກັບບໍລິສັດທ່ອງທ່ຽວທີ່ກໍ່ຕັ້ງໂດຍ ໂຊໂລ ໂຊລຄູ, ອະດີດນັກສຶກສາມະຫາວິທະຍາໄລວິສະວະກຳໂຍທາຮ່າໂນ້ຍ.

ວຽກເຮັດງານທຳນອກເວລາໃນປະຈຸບັນຂອງ Tung ເຮັດໃຫ້ລາວມີລາຍໄດ້ປະມານ 50 ໂດລາຕໍ່ມື້, ເຊິ່ງເປັນຈຳນວນທີ່ໜ້າປະທັບໃຈສຳລັບນັກຮຽນໃນມົງໂກເລຍ. "ດຽວນີ້ຂ້ອຍສາມາດຈ່າຍຄ່າຮຽນ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສ່ວນຕົວ, ແລະແມ່ນແຕ່ຊື້ລົດຂອງຕົນເອງໄດ້ທັງໝົດ," Tung ແບ່ງປັນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

ດ້ວຍຄວາມຝັນທີ່ຢາກເປັນແພດຊ່ຽວຊານດ້ານຫົວໃຈ, ທ້າວ Tung ເຂົ້າໃຈວ່າເວລາຂອງລາວໃນຖານະເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວຈະສິ້ນສຸດລົງໃນໄວໆນີ້: "ເມື່ອຂ້ອຍກາຍເປັນທ່ານໝໍ, ຂ້ອຍຢາກສຸມໃສ່ອາຊີບຂອງຂ້ອຍທັງໝົດ."

ສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍຢາກເຊື່ອມຕໍ່ຫວຽດນາມ ແລະ ມົງໂກນ

ທ່ານ Zolo Zolkhuu, ຜູ້ອຳນວຍການ TDM Tourist & Maikhan Camp, ໄດ້ໃຫ້ຄວາມເຫັນວ່າ: "ທ່ານ Tung ເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວທີ່ດີເລີດ. ລາວບໍ່ພຽງແຕ່ນຳພາການທ່ອງທ່ຽວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເລົ່າເລື່ອງລາວຊີວິດທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ດົນໃຈນັກທ່ອງທ່ຽວອີກດ້ວຍ."

ເຖິງແມ່ນວ່າ Tùng ເຮັດວຽກພຽງແຕ່ໃນລະດູຮ້ອນ, ແຕ່ລາວເປັນຜູ້ນຳທ່ຽວທີ່ເປັນມືອາຊີບ, ກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ຜູ້ທີ່ຢາກເຊື່ອມຕໍ່ຫວຽດນາມ ແລະ ມົງໂກລີ. Tùng ສາມາດເວົ້າພາສາຫວຽດນາມໄດ້ຄ່ອງແຄ້ວ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດຂອງທັງສອງປະເທດ. Tùng ເປັນແຫຼ່ງຄວາມພາກພູມໃຈຂອງບໍລິສັດພວກເຮົາ.

ຂ້ອຍຢາກກັບຄືນໄປຫວຽດນາມເພື່ອຮຽນຕໍ່ປະລິນຍາໂທ.

Ochirjantsan ຖ່າຍຮູບກັບຜູ້ຂຽນທີ່ອະນຸສາວະລີໂຮ່ຈິມິນ ໃນບໍລິເວນໂຮງຮຽນເລກທີ 14 ທີ່ຕັ້ງຊື່ຕາມປະທານໂຮ່ຈິມິນ ທີ່ Ulan Bator (ມົງໂກລີ) - ພາບ: HONG PHUC

ເຖິງວ່າຈະອາໄສຢູ່ມົງໂກນ, ແຕ່ Ochirjantsan ຍັງຄົງຮັກສາສາຍພົວພັນທີ່ແໜ້ນແຟ້ນກັບຫວຽດນາມ. ລາວມີນິໄສອ່ານປຶ້ມ, ເບິ່ງໜັງ ແລະ ຟັງເພງເປັນພາສາຫວຽດນາມ. ຕາມທີ່ລາວເວົ້າ, ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນວິທີທີ່ຈະຝຶກຝົນພາສາຫວຽດນາມ ແລະ ພັດທະນາຕົນເອງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ.

ຫວຽດນາມຍັງຄົງເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ໜ້າຈົດຈຳຂອງ Ochirjantsan. ລາວມັກອາຫານຫວຽດນາມເປັນພິເສດ, ດ້ວຍອາຫານທີ່ມີລົດຊາດທີ່ໜ້າຈົດຈຳເຊັ່ນ: ເຝີ, ເຂົ້າຈີ່ບຸນຊະ, ເຂົ້າຜັດ, ແລະ ເຂົ້າຈີ່ບຸນບໍເຫວ້.

ລາວຍັງມີຄວາມຝັນທີ່ຈະກັບຄືນໄປຫວຽດນາມເພື່ອສຶກສາຕໍ່ປະລິນຍາໂທດ້ານການແພດ. "ຕອນຂ້ອຍມາຮອດຫວຽດນາມໃໝ່ໆ, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ພາສາ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ທາງການແພດ."

ລາວເວົ້າວ່າ "ດຽວນີ້ຂ້ອຍມີພື້ນຖານທີ່ແຂງແກ່ນຂຶ້ນແລ້ວ, ຂ້ອຍຢາກກັບຄືນໄປຮຽນຕໍ່. ຫວຽດນາມເຄີຍເປັນບ່ອນທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ຄວາມອົບອຸ່ນຫຼາຍ."

ເຈິ່ນ ຮຸຍນ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://tuoitre.vn/huong-dan-vien-dac-biet-o-mong-co-2025090722390352.htm