ການທ່ອງທ່ຽວປະຫວັດສາດ

ການເກັບກຳສະແຕມຈາກຫໍພິພິທະພັນ CSO. ຮູບພາບ: XS

"ຜູ້ນຳທ່ຽວ" ຂອງການທ່ອງທ່ຽວປະຫວັດສາດນີ້ໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍທົດສະວັດເພື່ອຕິດຕາມ, ຄົ້ນຫາ, ແລະ ເອົາຊະນະ, ເພື່ອສ້າງແຕ່ລະຄໍເລັກຊັນທີ່ເປັນເອກະລັກ. ທ່ານ ເຈີ່ນ ຫືວ ໄຕ, ໂດຍບັງເອີນໄດ້ເລືອກເມືອງ ຮອຍອານ ເປັນສະຖານທີ່ເກັບຮັກສາຄໍເລັກຊັນທັງໝົດຂອງລາວ.

ການສົນທະນາກັບ "Kieu"

ໃນປີ 2022, ໃນໂຄງການພົບປະຜູ້ຖືບັນທຶກຫວຽດນາມ, ອົງການບັນທຶກຫວຽດນາມ (VietKings) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ແລະ ມອບສະຖິຕິ "ບຸກຄົນທີ່ມີການສະສົມສິ່ງພິມ ແລະ ລາຍການທີ່ຫຼາກຫຼາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເລື່ອງກ້ຽວຫຼາຍທີ່ສຸດ" ໃຫ້ທ່ານ ເຈິ່ນຫືວຕ໋າຍ.

ຊາຍຄົນນີ້ຮູ້ສຶກຕື້ນຕັນໃຈຫຼາຍເມື່ອຊື່ຂອງລາວຖືກເອີ້ນ. ນອກເໜືອໄປຈາກຊັບສິນຂອງລາວແລ້ວ, ສິ່ງພິມ ແລະ ສິ່ງປະດິດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເລື່ອງ The Tale of Kieu ຍັງມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ລາວເທົ່າກັບການຫາຍໃຈ.

ທ່ານ ເຈິ່ນຫືວຕ໋າຍ ກ່າວວ່າ ລາວຮູ້ສຶກດີໃຈຫຼາຍທຸກຄັ້ງທີ່ລາວເກັບກຳບົດຂຽນພິເສດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຜົນງານຂອງ ຕຽນດ້ຽນ. ທີ່ຫໍວາງສະແດງ CSO, ໃນພື້ນທີ່ທຳອິດ, ມີການວາງສະແດງບົດຂຽນເລື່ອງ The Tale of Kieu ຫຼາຍກວ່າ 1,000 ສະບັບດ້ວຍຕົວອັກສອນໂນມ, ຕົວອັກສອນກວກງູ ແລະ ພາສາອື່ນໆອີກຫຼາຍພາສາທີ່ຈັດພິມພາຍໃນປະເທດ ແລະ ໃນຫຼາຍປະເທດທົ່ວ ໂລກ . ຈຳນວນນີ້ບໍ່ແມ່ນທຸກໆບົດຂຽນທີ່ທ່ານ ເຈິ່ນຫືວຕ໋າຍ ໄດ້ເກັບກຳມາ. ຖ້າຖືກຕ້ອງ, ບົດຂຽນເລື່ອງ The Tale of Kieu ຂອງລາວມີເຖິງ 1,630 ສະບັບ.

ໃນບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມີບາງສະບັບທີ່ມີຊື່ສຽງຫຼາຍ, ເຊິ່ງເຄີຍຖືກຖືວ່າເປັນ "ສົມບັດ" ໂດຍນັກສະສົມປຶ້ມທຸກໄວ. ທ່ານ ເວືອງ ຮົ່ງ ເຊັນ ເຄີຍກ່າວເຖິງໃນຜົນງານ "ຄວາມມັກໃນການເກັບປຶ້ມ" ຂອງລາວວ່າ: "ປຶ້ມທີ່ຂ້ອຍຕ້ອງການ ແລະ ຄົ້ນຫາມາຕະຫຼອດ ແຕ່ບໍ່ພົບແມ່ນ 'ກິມ ຕວີ ຕິ້ງ ຕື' ໂດຍທ່ານ ຟາມ ກິມ ຈີ, ຈັດພິມໃນປີ 1917 ທີ່ໄຊງ່ອນ."

ແລະແປກປະຫຼາດພໍສົມຄວນ, ນີ້ຍັງເປັນສະບັບທີ່ Tran Huu Tai ມີໂຊກດີທີ່ໄດ້ພົບເຫັນ ແລະ ນຳກັບຄືນມາສູ່ຊຸດສະສົມຂອງລາວ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຊຸດສະສົມເລື່ອງ The Tale of Kieu ຂອງທ່ານ Tai ຍັງປະກອບມີສະບັບ Nôm ປີ 1906 ຂອງ "The Tale of Kieu" ທີ່ພິມໂດຍໂຮງພິມ Lieu Van Duong ( ຮ່າໂນ້ຍ ), "The Tale of Kieu Collection by Miss B" ຈາກປີ 1930, ແລະ "ຊຸດສະສົມຜົນງານວັນນະຄະດີ ແລະ ສິລະປະລະນຶກເຖິງ Nguyen Du" ຈາກປີ 1942...

ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ກ່າວເຖິງສິ່ງພິມອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຈົວຢຽນກ້ຽວ, ລວມທັງບົດຄວາມໃນວາລະສານ ແລະ ໜັງສືພິມທີ່ຈັດພິມຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20 ເຊັ່ນ: ນ໋ອງ ກູ ມິ້ນ ດ່າມ (1916), ນາມ ຟອງ (1919), ຈຶງ ບັກ ເຕິນ ວັນ (1924), ນາມ ກູ (1942) ກໍ່ໄດ້ຖືກເກັບກຳໂດຍຊາຍຄົນນີ້ຈາກພາກໃຕ້ຂອງຫວຽດນາມ.

ພື້ນທີ່ທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ເລື່ອງລາວຂອງກ້ຽວຢູ່ຫໍວາງສະແດງ CSO ຍັງມີຮູບແຕ້ມກ້ຽວ 30 ຮູບໂດຍນັກສິລະປິນທີ່ມີຊື່ສຽງ. ແຈກັນຊາ ແລະ ຈານເຄື່ອງປັ້ນດິນເຜົາບູຮານທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເລື່ອງລາວຂອງກ້ຽວ, ບົດດົນຕີ ແລະ ສິ່ງພິມປະຕິທິນສິລະປະກ່ຽວກັບເລື່ອງລາວຂອງກ້ຽວ ລ້ວນແຕ່ໄດ້ກາຍເປັນສິ່ງຂອງໃນການເກັບກຳຂອງລາວ.

“ຂ້ອຍຄິດສະເໝີວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ທຸກໆການພົບພໍ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຂ້ອຍ, ເປັນເລື່ອງຂອງຊະຕາກຳ, ເປັນການຈັດແຈງໂດຍໂຊກຊະຕາ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຂະນະທີ່ຊອກຫາສຳເນົາຂອງປຶ້ມ The Tale of Kieu ຢູ່ຮ້ານຂາຍປຶ້ມມືສອງ, ຂ້ອຍໄດ້ລົມກັບເຈົ້າຂອງຮ້ານ. ຜ່ານລາວ, ຂ້ອຍມີໂຊກດີຫຼາຍທີ່ໄດ້ພົບກັບຄູຂອງລາວ ແລະ ເກັບກຳປຶ້ມແບບເກົ່າຫຼາຍເຫຼັ້ມຂອງຜົນງານຊິ້ນເອກຂອງນັກກະວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຫງວຽນຢູ,” ທ່ານ ເຈີ່ນຫືວຕ໋າຍ ກ່າວ.

ການຮັກສາວັດທະນະທຳ

ຊັບສົມບັດ, ຖ້າເກັບໄວ້ສຳລັບຕົວເອງເທົ່ານັ້ນ, ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໂດຍຜູ້ເກັບສະສົມເອງເທົ່ານັ້ນ. ຄວາມມັກໃນການເກັບສະສົມວັດຖຸບູຮານ, ໃນລະດັບທີ່ເລິກເຊິ່ງກວ່ານັ້ນ, ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈທີ່ຈະຮັກສາມໍລະດົກອັນລ້ຳຄ່າທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາໄດ້ປູກຝັງຢ່າງລະມັດລະວັງ... ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ Vuong Hong Sen, ໜຶ່ງໃນນັກສະສົມວັດຖຸບູຮານທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດຂອງຫວຽດນາມ, ເຄີຍສົ່ງຂໍ້ຄວາມເຖິງນັກສະສົມວັດຖຸບູຮານວ່າ: ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຈັນຍາບັນວິຊາຊີບ.

ບາງສະບັບຂອງເລື່ອງກ່ຽວກັບເລື່ອງໃນຊຸດສະສົມຂອງທ່ານ ເຈິ່ນຫືວຕ໋າຍ. ພາບ: XS

ຖ້ານັກສະສົມຮູ້ຄຸນຄ່າ ແລະ ຮັກສາຄຸນຄ່າທາງປະຫວັດສາດ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ສິລະປະຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ປະກົດຢູ່ໃນວັດຖຸບູຮານແຕ່ລະອັນ, ເຂົາເຈົ້າຈະພົບຄວາມສະຫງົບພາຍໃນ ແລະ ປູກຝັງການປະພຶດທີ່ມີຄຸນນະທຳຕາມທຳມະຊາດ.

ວັດຖຸບູຮານມີຄຸນຄ່າທາງວັດທະນະທຳ, ເຊິ່ງສະແດງເຖິງຂໍ້ຄວາມຂອງຍຸກສະໄໝທີ່ພວກມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ວັດຖຸບູຮານແຕ່ລະອັນມີ "ສຽງ" ຂອງຕົນເອງຂອງຍຸກສະໄໝປະຫວັດສາດ. ແລະຈິດໃຈແຫ່ງການໃຫ້ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ Tran Huu Tai ເລືອກເມື່ອລາວຕັດສິນໃຈເປີດຫ້ອງວາງສະແດງສິນຄ້າທີ່ລາວເກັບກຳມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າ 20 ປີໃນຊີວິດຂອງລາວ.

ລາວເລືອກເມືອງຮອຍອັນ ເພາະວ່າມັນເປັນຈຸດລວມຕົວຂອງວັດທະນະທໍາທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ເຊິ່ງເຫັນໄດ້ຈາກຈໍານວນ ນັກທ່ອງທ່ຽວ ໃນປະຈຸບັນ ແລະ ການເດີນທາງທາງປະຫວັດສາດ. ພາລະກິດໃນການເຊື່ອມຕໍ່ວັດທະນະທໍາ, ປະຫວັດສາດ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງໂລກຜ່ານຄວາມຮັກໃນການເກັບກໍາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນແລ້ວ.

ຕົວແທນຈາກ CSO ກ່າວວ່າ ໃນໂລກອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຂອງການເກັບກຳທີ່ມີຫົວຂໍ້ທີ່ຫຼາກຫຼາຍ, ຫໍວາງສະແດງ CSO ໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງຂອງຕົນເອງ. ຫຼັກການຊີ້ນຳຂອງມັນແມ່ນການຮັກສາວັດທະນະທຳຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ ແລະ ສຳຫຼວດປະຫວັດສາດໂລກ. ເຊັ່ນດຽວກັບການເດີນທາງກັບຄືນໄປສູ່ອະດີດຜ່ານເລື່ອງລາວທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ການເລົ່າເລື່ອງຂອງສິ່ງປະດິດ, ອະດີດມີຊີວິດຊີວາຂຶ້ນຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ.

ຖ້າຫາກວ່າພື້ນທີ່ທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ເລື່ອງລາວຂອງກ້ຽວ ເປັນການສະແດງຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຕໍ່ມໍລະດົກອັນລ້ຳຄ່າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ, ເງິນຫຼຽນທີ່ໃຊ້ແລ້ວຈາກຍຸກສະໄໝຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລາຊະວົງຕ່າງໆຂອງປະເທດຊາດ, ແລະ ທະນະບັດຈາກບັນດາປະເທດທົ່ວໂລກ, ຈະເປີດມິຕິໃໝ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ.

ທ່ານ ເຈິ່ນຫືວທາຍ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວຂອງຫຼຽນເງິນ Maria Theresa Thaler ໃນຊຸດຫຼຽນທີ່ວາງສະແດງ. ອີງຕາມທ່ານ, ຫຼຽນເງິນ Maria Theresa Thaler ແມ່ນຕັ້ງຊື່ຕາມພະລາຊິນີ Maria Theresa (ເກີດໃນປີ 1717 ທີ່ວຽນນາ, ປະເທດອອສເຕຣຍ).

ນາງເປັນລູກສາວຂອງຈັກກະພັດ Karl ທີ VI, ຜູ້ປົກຄອງຍິງຄົນທຳອິດ ແລະ ຄົນດຽວຂອງອານາຈັກ Habsburg ທີ່ມີອຳນາດໃນເອີຣົບໃນສະຕະວັດທີ 18. ຫຼຽນນີ້, ເຊິ່ງຜະລິດຄັ້ງທຳອິດພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງນາງໃນປີ 1741, ໄດ້ກາຍເປັນຫຼຽນເງິນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ສຸດໃນຕາເວັນອອກກາງ ແລະ ອາຟຣິກາຢ່າງໄວວາ.

ແລະນັ້ນກໍ່ເປັນພຽງໜຶ່ງໃນຫຼາຍໆເລື່ອງລາວທີ່ສິ່ງປະດິດທີ່ວາງສະແດງໄດ້ນຳມາ ເຊິ່ງລໍຖ້າການຄົ້ນພົບ...

ເກືອບໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກເປີດໃຫ້ບໍລິການ, CSO ໄດ້ກາຍເປັນຈຸດໝາຍປາຍທາງພິເສດສຳລັບນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ກຳລັງຄົ້ນຫາເມືອງໂຮ້ຍອານ. ປະຈຸບັນ, CSO ມີພື້ນທີ່ວາງສະແດງ 6 ແຫ່ງ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນ 77 ຄໍເລັກຊັນທີ່ມີສິນຄ້າຫຼາຍກວ່າ 20,000 ລາຍການ, ມີອາຍຸຕັ້ງແຕ່ 50 ປີ ຫາ 2,000 ປີ. ສາມປະເພດຫຼັກຂອງຄໍເລັກຊັນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊັບສົມບັດຂອງຊາດ, ນິທານເລື່ອງກ້ຽວ; ຫຼຽນ, ທະນະບັດ, ແລະ ສະແຕມຈາກຫວຽດນາມ ແລະ ປະເທດອື່ນໆທົ່ວໂລກ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baoquangnam.vn/mot-chuyen-tham-quan-lich-su-3147343.html