ຄຳເຕືອນທີ່ໜ້າຕົກໃຈ. ເມື່ອອຸປະກອນການແປພາສາແບບເວລາຈິງເຊັ່ນ: ຫູຟັງທີ່ໃຊ້ AI ຫຼື ແວ່ນຕາອັດສະລິຍະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ສາມາດສື່ສານໂດຍກົງໃນພາສາພື້ນເມືອງຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍການປ່ຽນທັງສຽງເວົ້າ ແລະ ຂໍ້ຄວາມໄດ້ທັນທີ, ຄຳຖາມກໍ່ຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ວ່າ: ມັນຈຳເປັນແທ້ໆບໍທີ່ຈະຕ້ອງໃຊ້ເງິນ ແລະ ເວລາທີ່ຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດ?
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານເຕືອນວ່າຄວາມສະດວກສະບາຍນີ້ອາດຈະຫຼຸດຜ່ອນແຮງຈູງໃຈໃນການຮຽນພາສາຕ່າງປະເທດ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເລັ່ງການງ່າຍດາຍຂອງໄວຍາກອນ ແລະ ຫົດຕົວຄຳສັບໃນຫຼາຍພາສາ. ພວກເຂົາຍັງຄາດຄະເນວ່າຄວາມສາມາດໃນການເຊື່ອມຕໍ່ມວນຊົນ, ເຊັ່ນພາສາອັງກິດ, ຈະກາຍເປັນທີ່ໂດດເດັ່ນ, ແລະຄາດຄະເນວ່າພາຍໃນປີ 2100, ຈຳນວນພາສາທີ່ຍັງໃຊ້ຢູ່ອາດຈະຫຼຸດລົງເຫຼືອປະມານ 600 ພາສາ, ເມື່ອທຽບກັບຫຼາຍກວ່າ 7,000 ພາສາໃນປະຈຸບັນ.
ອີງຕາມອົງການ UNESCO, ເກືອບ 3,000 ພາສາ ທົ່ວໂລກ ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະສູນຫາຍໄປ, ໃນຂະນະທີ່ຫຼາຍກວ່າ 200 ພາສາບໍ່ໄດ້ຖືກເວົ້ານັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1950 ເນື່ອງຈາກຂາດຜູ້ເວົ້າ.
ນອກເໜືອໄປຈາກຄວາມກັງວົນທີ່ວ່າຫຼາຍພັນພາສາກຳລັງຄ່ອຍໆຫາຍໄປຈາກໂລກນີ້, ຍັງມີຄວາມກັງວົນອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ໜ້າເປັນຫ່ວງຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄື: ການສູນເສຍ " ອະທິປະໄຕ " ຂອງພາສາ.
ໃນຖານະທີ່ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງວັດທະນະທຳ, ພາສາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເຄື່ອງມືໃນການສື່ສານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນ "ຈິດວິນຍານ" ທີ່ມີຄວາມຮູ້, ວັດທະນະທຳ, ເປັນກະຈົກທີ່ສະທ້ອນ ແລະ ຮັກສາແນວຄິດ, ເອກະລັກ ແລະ ຄວາມຮູ້ພື້ນເມືອງຂອງຊາດ. ພາສາສະແດງເຖິງຄຸນຄ່າ, ສັນຍະລັກ, ມາດຕະຖານທາງສັງຄົມ ແລະ ສະແດງເຖິງກິດຈະກຳທັງໝົດຂອງຊຸມຊົນ ແລະ ປະເທດຊາດ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເນື່ອງຈາກ AI ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນພາສາອັງກິດເປັນຫຼັກ, ມີຄວາມສ່ຽງສູງທີ່ຈະພາດ ຫຼື ຕີຄວາມໝາຍຜິດກ່ຽວກັບສະພາບການທ້ອງຖິ່ນ. ສິ່ງນີ້ສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ປະສິດທິພາບໃນຂົງເຂດຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການບໍລິການລູກຄ້າ, ການເງິນ ແລະ ການບໍລິການສາທາລະນະ - ບ່ອນທີ່ຄວາມຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມເໝາະສົມທາງດ້ານວັດທະນະທໍາແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນຫຼາຍ.
ດັ່ງນັ້ນ, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "AI ອະທິປະໄຕ" ຈຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນເປັນທ່າອ່ຽງທີ່ສຳຄັນ. ບັນດາປະເທດກຳລັງສຸມໃສ່ການພັດທະນາ ແລະ ຄວບຄຸມລະບົບ AI ທີ່ເໝາະສົມກັບສະພາບການທາງດ້ານກົດໝາຍ, ພາສາ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ຂໍ້ມູນຂອງເຂົາເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ. ສິ່ງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນໂດຍສະເພາະເມື່ອ AI ຈັດການກັບຂໍ້ມູນທີ່ລະອຽດອ່ອນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນຂະແໜງການຕ່າງໆເຊັ່ນ: ວັດທະນະທຳ, ການດູແລສຸຂະພາບ , ການເງິນ ແລະ ການບໍລິການສາທາລະນະ.
ຕົວຢ່າງທີ່ດີແມ່ນປະເທດອິນເດຍ, ປະເທດທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການສ້າງລະບົບນິເວດດິຈິຕອນດ້ວຍແພລດຟອມຕ່າງໆເຊັ່ນ: Aadhaar (ຕົວຕົນດິຈິຕອນ) ແລະ UPI (ການຈ່າຍເງິນທາງອີເລັກໂທຣນິກ). ໂດຍການຮັບຮອງເອົາມາດຕະຖານເປີດ ແລະ ເນັ້ນໜັກໃສ່ການເວົ້າຫຼາຍພາສາ, ປະເທດອິນເດຍໄດ້ສ້າງສະພາບແວດລ້ອມເຕັກໂນໂລຢີທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນທີ່ຮັບໃຊ້ສັງຄົມທີ່ມີພາສາ ແລະ ວັດທະນະທໍາທີ່ຫຼາກຫຼາຍຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.
ບົດຮຽນຈາກປະເທດອິນເດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອະນາຄົດຂອງ AI ບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ການສຸມໃສ່ຮູບແບບທົ່ວໂລກຈຳນວນໜຶ່ງ, ແຕ່ຢູ່ທີ່ຄວາມສາມາດໃນການປັບຕົວເຂົ້າກັບພາກພື້ນສະເພາະ. ລະບົບນິເວດ AI ທີ່ຍືນຍົງຕ້ອງຮັບປະກັນຄວາມໂປ່ງໃສ, ປົກປ້ອງຂໍ້ມູນ ແລະ ສ້າງຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງຜູ້ໃຊ້.
ໃນຍຸກໂລກາພິວັດ 4.0, ໂລກແມ່ນຮາບພຽງ, ແຕ່ໂຊກບໍ່ດີ, ພາສາ, ການຂຽນ, ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ວັດທະນະທຳ, ບໍ່ສາມາດ "ຮາບພຽງ" ໄດ້. ການໃຊ້ຫຼາຍພາສາແມ່ນພື້ນຖານຂອງຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງວັດທະນະທຳ, ເປັນນະໂຍບາຍທີ່ສຳຄັນທີ່ອົງການ UNESCO ໄດ້ດຳເນີນມາດົນແລ້ວ. ແຕ່ຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນຖ້າບັນດາປະເທດເຮັດກົງກັນຂ້າມ, ປັບພາສາ, ວັດທະນະທຳ, ແລະ ຂໍ້ມູນຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ເໝາະສົມກັບລະບົບນິເວດ AI ທົ່ວໄປ?
ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມສຳເລັດຂອງອິນເດຍ, ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຫຼາຍປະເທດກຳລັງປະເຊີນຢູ່ຍັງຄົງຢູ່ຄື: ວິທີການຮັບເອົາລະບົບ AI ທີ່ເປັນທັງລະດັບໂລກ ແລະ ສະທ້ອນເຖິງລັກສະນະແຫ່ງຊາດ? ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ວິທີການຫັນປ່ຽນ AI ຈາກເທັກໂນໂລຢີທົ່ວໄປໄປສູ່ລະບົບທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ, ຫຼາຍພາສາ ແລະ ຫຼາຍວັດທະນະທຳ?
ເບິ່ງຄືວ່າບັນຫາບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ, ແຕ່ມັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ.
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://baovanhoa.vn/the-gioi/tiep-bien-ai-bao-ton-van-hoa-225867.html
(0)