Zijn er nog steeds kleefrijstkoekjes uit het dorp Chuon te vinden? Jazeker, en die zullen er altijd blijven.

Aan het eind van het jaar, voordat ik terugkeerde naar het dorp, informeerde ik vol spanning naar het traditionele ambacht van het maken van banh tet (Vietnamese kleefrijstcake). "Ja, het bloeit nog steeds!" antwoordde Doan Manh, een dorpsbewoner uit Chuon die de kost verdient als taxichauffeur in de stad, met een bondig antwoord en een vrolijke, opgewekte lach.

Het inpakken van prachtige taarten vereist jarenlange ervaring in het vak. - Foto: VU HAO

Het dorp Chuồn was vroeger een afgelegen gebied. Op het meest oostelijke punt lag een verhoogde heuvel, "Đồng Miệu" genaamd, die uitstak in de Tam Giang-lagune en allerlei soorten libellen aantrok, zowel laag als hoog vliegend. Zo kreeg het dorp zijn volksnaam, "Chuồn" (Libel).

Noodzaak is de moeder van de inventiviteit, een manier om aan armoede te ontsnappen.

De dorpelingen van Chuồn zijn bedreven in het inpakken van bánh tét (Vietnamese kleefrijstkoekjes ) en het brouwen van traditionele rượu (rijstwijn).

Al sinds de oudheid heeft het dorp 20 hectare aan "eersteklas rijstvelden" aangewezen voor de teelt van hoogwaardige kleefrijst voor het maken van bánh tét (Vietnamese rijstkoekjes). De traditie van het maken van bánh tét in het dorp Chuồn bestaat al vijf eeuwen, van de stichting van het dorp tot op de dag van vandaag.

Dit beroep is ontstaan ​​doordat vrouwen de voor- en nadelen goed konden afwegen. Het verkopen van een paar mandjes kleefrijst op de markt leverde niet veel geld op, afhankelijk van de eindejaarsmarkt. Het was beter om er bánh tét (Vietnamese kleefrijstkoekjes) van te maken, wat voor voedsel zorgde, een plek bood om het op te slaan en een hogere winst opleverde.

Het ambacht van het maken van bánh tét (Vietnamese kleefrijstcake) is daaruit ontstaan. "Tét" verwijst naar het snijden van de cake met een dun touwtje. De vrouwen van het dorp Chuồn zijn eerlijk en eenvoudig. Hun cakes zijn schoon, heerlijk en ze onderhandelen niet over de prijs. Hun reputatie verspreidde zich wijd en zijd. Tijdens Tet (Vietnamees Nieuwjaar) stromen de mensen in Hue massaal toe om hun bánh tét te bestellen. Het merk bánh tét uit Chuồn is op een eenvoudige en duurzame manier ontstaan.

De dorpelingen verklaarden bescheiden: "Het is dankzij de grond dat de kleefrijst die gebruikt wordt voor de cakes zo geurig is." Het ambacht van het cakebakken wordt ook van generatie op generatie doorgegeven, met als bekendste familie in het dorp de familie van meneer Doan Rang in steegje nummer 7. Al zijn negen kinderen, zowel zonen als dochters, hebben dit beroep uitgeoefend, of ze nu in het zuiden of het noorden wonen.

De kleefrijst die gebruikt wordt voor het maken van cakes moet worden gewreven om alle buitenste schillen en andere onzuiverheden te verwijderen. - Foto: VU HAO

Geheimen voor het maken van heerlijke en unieke banh tet (Vietnamese kleefrijstcake).

In Hue, vanaf de 25e dag van de 12e maanmaand, worden kleefrijstkoekjes uit het dorp Chuon verkocht op de markten van Dong Ba, Tay Loc, Ben Ngu en An Cuu… Ze liggen ook uitgestald op de stoepen van de straten Tran Hung Dao, Mai Thuc Loan, Ba Trieu, Nguyen Sinh Cung en An Duong Vuong. Je koopt ze om als offer te brengen, en als je ze niet allemaal opeet, haal je op de 7e dag van de 1e maanmaand de bamboestok eraf, bak je ze en eet je ze met ingelegde groenten en varkensworst – ze zijn dan nog steeds heerlijk.

De cakes uit het dorp Chuồn zijn gemakkelijk te herkennen. Trouw aan de traditionele inpak- en bakmethoden worden de cakes meestal vastgebonden met dunne bamboestrips. De persoon die de cakes inpakt, telt het aantal wikkels en knoopt het touwtje vast wanneer er genoeg wikkels zijn aangebracht, zodat de cake een gelijkmatige vorm krijgt en er aantrekkelijk uitziet.

De cakes worden vervolgens in vele lagen bananenbladeren gewikkeld en strak samengeperst tot een ronde vorm. Het gaat niet alleen om de kwaliteit van de kleefrijst; voor een heerlijke cake moet je ook de juiste mungbonen en varkensvet voor de vulling kiezen, en weten hoe je het brandhout moet gebruiken om te bakken…

Het geheim om de cake een jadegroene kleur te geven, is het toevoegen van wat "mat luc"-bladeren (in het wild groeiende bladeren met gelobde vormen, kleine, taps toelopende uiteinden en weinig stekelige stengels en takken) aan de kookpan.

Het water in elke pan met rijstkoekjes moet minstens twee keer ververst worden om te voorkomen dat de bladeren verkleuren. De koekjes moeten 12 uur koken om ze lang te kunnen bewaren. De warmte moet tijdens het koken gelijkmatig en constant zijn en mag nooit afnemen. Nadat de koekjes gaar zijn, moet de pan grondig schoongemaakt worden voordat er opnieuw gekookt wordt; anders zullen de bladeren donkerpaars worden. Pannen van roestvrij staal of aluminium zijn niet geschikt voor het koken van rijstkoekjes.

Zodra de rijstkoekjes gaar zijn, worden ze direct uit de pan gehaald en in een bak met koud water gelegd om af te koelen. De rijstkoekjes moeten aan drie eisen voldoen: de buitenkant moet glad en groen zijn. Om dit te bereiken, moet de kookpot van gelast plaatstaal zijn gemaakt en na twee Tet-feestdagen moet deze worden weggegooid en vervangen door een nieuwe.

Bij het aansnijden heeft de cake een glad, vlak oppervlak, waarbij de kleefrijst en de vulling duidelijk van elkaar gescheiden zijn. De cake is taai, geurig en het aroma van de kleefrijst vermengt zich harmonieus met de vulling van mungbonen en varkensvet (gekruid).

De kant-en-klare "Chuồn" kleefrijstcake is niet alleen mooi om te zien, maar ook heerlijk. - Foto: VU HAO

Bron: https://tuoitre.vn/banh-tet-lang-chuon-con-khong-van-con-con-mai-20260209092930413.htm#content-1