Een verzameling gedichten van Ho Si Binh

Dichter Ho Si Binh werd geboren in 1953 in Vo Thuan, Trieu Phong, Quang Tri. Hij is lid van de Vietnamese Schrijversvereniging en woont en werkt momenteel in Da Nang . In zijn gepubliceerde proza- en poëziewerken geeft hij steeds uitdrukking aan zijn verdriet en verlangen naar zijn vaderland; aan zijn door het leven beladen herinneringen; en aan de mensen uit vele verschillende landen, waardoor een rijkdom aan emoties en genegenheid in de ziel van de dichter achterblijft.

De krant Quang Tri presenteert met trots een verzameling gedichten die onlangs zijn geschreven door dichter Ho Si Binh tijdens het Dai Lai Schrijfkamp. De gedichten weerspiegelen een andere denkwijze...

Quan Ho volkslied

Ik wou dat ik nu bij je kon zijn.

Maar zijn er nog anderen?

Halverwege zong hij het lied van hun hereniging.

Ik weet hoe je tanden moet behandelen en ik heb je ook ontmoet.

Twee is één, één plus één is twee.

Het lied blijft schommelen tussen twee paden.

De romantische Duong-rivier stroomt door Kinh Bac.

Ze raakte verliefd op de volksliederen van Quan Ho en ontwikkelde zich daardoor tot een charmante en elegante vrouw die haar hele leven lang een bijzondere uitstraling had.

Hij ging via Thuan Thanh naar de Den Do-tempel.

Ik heb mijn hele leven naar de Duong-rivier staan ​​kijken.

De wetenschap dat er nog steeds iemand is om tegen de reling van de boot aan te leunen en zo de eenzaamheid te verzachten.

Wat triest dat het lied van het leven zoveel lijden moet veroorzaken.

Liederen van verlangen tussen jonge mannen en vrouwen

Hij hield het voor zichzelf tot hij de rivier moest oversteken...

Het schilderij van het dorp Ho

Ik kende de schilderijen van Dong Ho al voordat ik hier aankwam.

Ik herkende het smalle, kronkelende steegje al.

kippen, varkens, katten en muizen

Een eenvoudig volksleven met mijn moeder en mij.

De herfstwind is vochtig en het regent.

De muizenbruiloft in mijn kindertijd

Ze nemen ook enthousiast deel aan festivals om de lente te verwelkomen.

De Duong-rivier kronkelt zich door de noordoostelijke moesson.

Ik stak de rivier van herinneringen over en ontmoette Dong Ho opnieuw.

Ik zag mijn moeder in een regenjas naar de Tet-markt gaan.

Het oude schilderij verspreidt warmte in huis.

Ik ontmoette Hoang Cam opnieuw bij de oude kade.

Waar is de ziel? Is het papier gescheurd en gekleurd?

Diep verliefd, een dromerige, romantische jongeman.

In een droom, terwijl ik wijn inschonk en naar een schilderij keek, herinnerde ik me plotseling mezelf.

Rijstbloem van Vinh Phuc

Ze trok al haar kleren uit en onthulde een felrode kleur.

Innig tegen elkaar aanliggend, ontspannen in de hangmat, een kus van zoete nectar.

De tere takken van het vrolijke seizoen lijken zich te openen en te sluiten.

Maart breekt aan, de melancholieke kleuren van de lente vervagen.

Vinh Phuc heeft roze wangen, alsof hij wijn heeft gedronken.

Laat hem zich bezatten en dromen over de kleuren van bloemen.

Toen ik wakker werd, voelde ik plotseling een stortbui om me heen.

De bloemblaadjes dwarrelen zachtjes in de wind.

Zelfs bij een strakblauwe hemel heb ik nog steeds het gevoel dat ik in het nadeel ben.

Het hele meeroppervlak is doordrenkt van verlangen naar die bloemen.

Hij kon het niet verdragen dat het seizoen voorbijging.

Ik vrees dat de persoon die naar huis terugkeert, verdiept zal raken in zijn gedachten onder de schaarse bomen.

HSB

Bron: https://baoquangtri.vn/chum-tho-ho-si-binh-185009.htm