Het verhaal van de geweven matten uit het dorp Giàng die naar het buitenland werden geëxporteerd.

(Baothanhhoa.vn) - Het behoud van traditionele ambachten is al moeilijk genoeg, maar ze verder ontwikkelen en naar internationale markten brengen is een nog veel zwaardere opgave. Te midden van talloze uitdagingen springt het verhaal van de bamboematten uit het dorp Giang, die nu naar het buitenland geëxporteerd kunnen worden, eruit als een nieuwe richting die hoop biedt voor het ambachtsdorp.

De heer Duong Khac Thanh staat naast een partij bamboeproducten die klaar zijn voor export.

Het ambacht van het weven van bamboematten in het dorp Giang (wijk Ham Rong) kent een lange geschiedenis en is nauw verbonden met de levensstijl van de boeren in de provincie Thanh Hoa. De matten worden gemaakt van bamboe, met name van jonge en oude bamboestengels. Nadat ze in dunne stroken zijn gesplitst, worden ze gedroogd en vervolgens met de hand geweven. De afgewerkte matten worden vaak gebruikt voor het bewaren van rijst en droge landbouwproducten, als scheidingswanden of als plafond. Dankzij de vakkundige weeftechnieken staan ​​de matten uit Giang bekend om hun duurzaamheid, sterkte, uniformiteit en minimale kromming.

De jaren 1986-1990 waren een bloeiperiode voor het ambacht van het weven van bamboematten. Er waren maanden dat, na aftrek van de productiekosten, de opbrengst van de verkoop van de matten voldoende was om destijds een hele gouden munt te kopen. In die tijd bruiste het hele dorp van het geluid van het splijten van bamboe en het weven van matten; iedereen, elk huishouden, was betrokken bij het mattenweven. Het mattenweven was meer dan alleen een middel van bestaan; het werd een manier van leven, een diepgeworteld onderdeel van de cultuur van de dorpelingen.

Maar in de loop der tijd raakte het ambacht van het weven van bamboematten in verval. Jongeren hadden geen interesse meer in het zware werk met het bescheiden inkomen. Velen gingen werken als fabrieksarbeider in industriële zones, vertrokken naar het buitenland of leerden een nieuw vak... Degenen die het ambacht nog steeds beoefenen, zijn voornamelijk oudere en middeljarige vrouwen. "Het weven van bamboematten is niet alleen handarbeid, maar ook een kunst. Elke weefdraad moet sterk en gelijkmatig zijn, zodat er een vlak, mooi oppervlak ontstaat zonder oneffenheden," aldus mevrouw Nguyen Thi Dinh, een inwoonster die al meer dan 40 jaar met het ambacht bezig is.

In die moeilijke tijden koos meneer Duong Khac Thanh, een zoon van het dorp Giang, na zijn militaire dienst een andere weg. Hij behield niet alleen het ambacht, maar breidde de markt ook geleidelijk uit door proactief contacten te leggen met exportbedrijven. In de beginjaren moest hij naar andere provincies reizen om afzetmarkten te vinden en zijn producten te introduceren. Het was niet eenvoudig om een ​​traditioneel handwerkproduct, dat niet meer zo populair was als vroeger, op de markt te brengen. Vaak nam hij monsters mee om zijn producten te presenteren, maar keerde hij stilletjes terug naar huis omdat niemand interesse toonde.

Gelukkig vond hij tijdens die volhardende zoektocht een exportbedrijf dat zijn interesse in traditionele producten deelde. Daaruit ontstond een partnerschap, een leveringscontract en zo brachten ze de geweven matten van het dorp Giang geleidelijk aan op de internationale markt. Tegenwoordig zijn de geweven matten van Giang verkrijgbaar in Zweden en diverse Zuidoost-Aziatische landen.

Dit succes opent een nieuwe richting voor het ambachtsdorp en bewijst dat traditionele producten de internationale markt absoluut kunnen veroveren als ze hun kwaliteit en unieke kenmerken behouden. Momenteel biedt de fabriek van meneer Thanh werk aan ongeveer 200 lokale gezinnen. Elk jaar investeert hij honderden miljoenen dong in de aankoop van grondstoffen zoals bamboe en rotan uit de bergachtige gebieden van de provincie, die hij vervolgens naar de dorpelingen brengt om te verwerken tot weefwerk. Het gemiddelde jaarlijkse verbruik van grondstoffen bedraagt ​​300-400 ton, wat bijdraagt ​​aan de oplossing van de bestaansproblemen van veel gezinnen.

"Exportproducten stellen zeer hoge eisen aan ontwerp, verfijning en esthetiek. Bamboe matten daarentegen worden volledig met de hand gemaakt, van de verwerking tot het weven en de conservering. Zelfs een beetje schimmel door weersinvloeden of een kleine technische fout kan ertoe leiden dat de hele zending wordt teruggestuurd of voor een zeer lage prijs wordt verkocht," aldus de heer Thanh.

Zoals blijkt uit zijn beginjaren, kreeg hij te maken met talloze defecte en geretourneerde bestellingen, tot het punt dat hij bijna de moed opgaf. Maar met geloof in traditionele waarden zette hij door, verbeterde hij de ontwerpen, trainde hij zijn werknemers om hun vaardigheden te verbeteren en paste hij nieuwe conserveringstechnieken toe om aan de exportnormen te voldoen. Geleidelijk aan overwon hij de obstakels en begon het geweven tapijt van het dorp Giang, dat oorspronkelijk een ambachtelijk dorp aan de rivier was, een eigen merknaam te vestigen. De fabriek van meneer Thanh exporteert jaarlijks ongeveer 100.000 tapijten. Het is bekend dat de prijs van geëxporteerde tapijten, afhankelijk van de productkwaliteit, 2 tot 3 keer hoger kan liggen dan de prijs van reguliere tapijten die op de binnenlandse markt worden verkocht.

De reis van de geweven matten uit het dorp Giàng is meer dan alleen het verhaal van een handgemaakt product dat "naar het buitenland gaat". Het is ook een waardevolle les over het behoud en de bevordering van traditionele waarden in een moderne context. "Om het ambacht te behouden, moeten we onze denkwijze veranderen. We moeten het oude en traditionele koesteren en promoten, maar tegelijkertijd ook moedig nieuwe wegen inslaan," aldus de heer Thành.

Nu, op hoge leeftijd, is meneer Thanh niet meer direct betrokken bij elke productiestap zoals vroeger, maar elke keer dat hij de bamboematten opgerold en in vrachtwagens geladen ziet worden voor transport, vult zijn hart zich met vreugde. Zijn oude ambacht, dat ooit op de rand van de ondergang stond, heeft nu een kans om te herleven en de dorpelingen een stabiel inkomen te verschaffen, waardoor hij het gevoel heeft dat alle ontberingen uit het verleden de moeite waard zijn geweest.

Tekst en foto's: Dinh Giang

Bron: https://baothanhhoa.vn/chuyen-cot-lang-giang-xuat-ngoai-254678.htm