Regisseur Phan Gia Nhật Linh: "Ik accepteer dat ik voorbestemd ben voor controverse."

De regisseur van "Blood Moon Feast 8" vertelde over het controversiële karakter van de film en hoe hij zijn "lot van controverse" accepteerde, door om zichzelf te lachen en zo zijn passie voor filmmaken te blijven volgen.

​

Regisseur Phan Gia Nhật Linh deelt zijn mening over zijn carrière. (Foto: PV/Vietnam+)

"Blood Moon Feast 8" is een remake van "One Cut of the Dead " , een Japans filmfenomeen dat met een budget van $25.000 zo'n $27 miljoen opbracht, dankzij het baanbrekende script, de creatieve aanpak en de boeiende presentatie.

In Vietnam werd de versie van regisseur Phan Gia Nhật Linh (geproduceerd door Charlie Nguyễn) aangepast tot een humoristisch, satirisch verhaal over de binnenlandse filmindustrie, waarin kwesties als "slechte films", kritiek en vooroordelen jegens Vietnamese filmmakers direct aan de orde komen.

De krant VietnamPlus interviewde regisseur Phan Gia Nhật Linh om inzicht te krijgen in de visie achter de film.

De film was absoluut "onaangenaam om naar te kijken".

- Waarom koos je voor "One Cut of the Dead"? Welke aspecten van het originele script spraken je aan?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: In 2018 kreeg ik de kans om "One Cut of the Dead" te bekijken op een Japans filmfestival. De eerste 30 minuten waren behoorlijk ongemakkelijk, maar daarna zat de film vol verrassingen.

Ik heb echt genoten van de manier waarop het verhaal in de film is opgebouwd: het begint met verwarring over wat er gebeurt, leidt geleidelijk aan tot begrip over waarom, wat weer hilarische momenten oplevert, en aan het einde laat de film me overweldigd achter met emotie en een gevoel van levensvreugde.

De film onthult de stille inspanningen van een heel team die voor buitenstaanders onzichtbaar blijven. Dit zijn de uitdagingen die niet alleen in de filmindustrie spelen, maar ook in veel andere beroepen waar teamwork essentieel is.

Ten tweede is het een verhaal over een vader en een zoon. Oudere generaties houden wellicht vast aan oude opvattingen en gewoonten, maar jongere generaties hebben een verlangen naar innovatie en zelfontplooiing. Uiteindelijk steunen de twee generaties elkaar, vullen ze elkaar aan en gaan ze samen vooruit.

Charlie Nguyen (links) speelt een bijrol, terwijl Van Son en Lam Thanh My vader en dochter spelen in de film. (Foto: aangeleverd door de filmploeg)

Wat heeft ertoe geleid dat u de rol van regisseur op u heeft genomen?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: Toen we aan dit project begonnen, wilden Charlie en ik allebei producent zijn, omdat Charlie bezig was met "Heroic Bloodline 2" en ik met " The Red Number". Uiteindelijk, omdat de opnames nog niet waren begonnen en Charlie nog steeds druk bezig was, ben ik de regie gaan doen.

Sterker nog, ik heb de regie van deze film meerdere keren afgewezen. Ten eerste had ik mezelf beloofd geen remake meer te maken. Ten tweede zou dit mijn vijfde film zijn. Vroeger nam ik projecten aan zodra de kans zich voordeed, maar nu wil ik dat elke film die ik maak persoonlijk is en een verhaal vertelt dat ik echt wil vertellen.

Charlie benadrukte dat de kern van "One Cut of the Dead" ligt in het verhaal van de vader en zoon. "Ik had het zelf kunnen doen, maar ik heb nog geen kinderen, dus ik vond het verhaal niet persoonlijk genoeg. Toen heb ik erover nagedacht en geprobeerd het aan te passen."

Ik heb zelf veel hoogte- en dieptepunten meegemaakt in mijn carrière als filmmaker, dus besloot ik deze film te maken over mezelf, mijn liefde voor film en de Vietnamese cinema. Na jarenlang met film bezig te zijn geweest, heb ik veel ontwikkelingen in de markt gezien, maar ik heb nog nooit iemand erover horen praten.

Ik zei destijds tegen de crew: als jullie ermee instemmen dat ik deze film regisseer, zullen veel mensen zich daar waarschijnlijk ongemakkelijk bij voelen.

Tran Thanh en Ly Hai zijn twee van de vele namen die genoemd worden om humor in de film te creëren. (Illustratieve afbeelding)

"Ik lachte eerst om mezelf."

Wat was je bedoeling met het maken van een film die je collega's en de markt op die manier satireert?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: Ik heb geen kwade bedoelingen jegens wie dan ook; ik geef simpelweg mijn oprechte, openhartige en directe mening over de Vietnamese cinema. Ik heb een deel van mezelf in elk personage in de film gestopt.

De eerste zin die ik in het script schreef, was bijvoorbeeld een zelfspot: "Waarom geen remake maken in plaats van een originele film?" Of ik noemde het hoofdpersonage Phan Huu Tam, met de bijnaam Tam OK, maar zijn dochter bekritiseerde zijn manier van filmen omdat die zowel onverfijnd als niet OK was.

Ik geloof dat als het publiek alleen maar achter trendy films aanjaagt, ze de kans missen om een ​​werkelijk unieke film als deze te zien. Ik weet niet of het achterhaald is, maar ik geloof in blijvende, duurzame waarden en ik heb ervoor gekozen om mijn best te doen voor dit project. Diep van binnen geloof ik dat veel filmmakers er altijd naar streven om het beste te doen wat ze kunnen.

- Bent u bang dat het overdreven acteerwerk in de remake als platte komedie zal worden beschouwd?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: Het uiteindelijke doel is om het publiek aan het lachen te maken. De film bevat ook veel verschillende komische stijlen, en ik voel me bevoorrecht dat ik met zo'n diverse cast van komische acteurs heb mogen werken.

Persoonlijk vond ik dat de acteurs samen een beeld creëerden dat zowel rijk als chaotisch was – en perfect de overkoepelende aard van de film weerspiegelde.

De acteurs die aan de film meewerken. (Foto: aangeleverd door de filmploeg)

Deze film is chaotisch, van het verhaal en de acteerstijl tot de kostuums en de mix van oosterse en westerse elementen. In zekere zin is hij heel Vietnamees. Maar in plaats van erom te lachen, wil ik het juist omarmen.

In deze film zeggen veel mensen bijvoorbeeld dat ik Ly Hai belachelijk maak, maar dat is helemaal niet het geval . Misschien is er alleen in Vietnam een ​​achtdelige serie zoals "Lat Mat" waarvan geen enkel deel met elkaar verband houdt, en het publiek accepteert dat volledig. Dus wat is het probleem? Ik vind het juist heel interessant.

- Gedurende je carrière als filmmaker heb je veel feedback op je films en commentaar op je filmstijl ontvangen. Hoe ging je om met die kritische reacties en kritiek? Had je het gevoel dat je verkeerd begrepen werd?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: In het verleden werd ik, telkens als ik met zo'n situatie te maken kreeg, erg verdrietig, soms zelfs zo gefrustreerd dat ik depressief werd. Ik dacht: "Zo bedoelde ik het niet, waarom werd het dan zo totaal anders geïnterpreteerd?"

Mijn vrienden noemen me "de regisseur van de controverse". Een vriend die mijn horoscoop liet lezen, zei zelfs: "Je bent voorbestemd voor controverse." Ik moet leren dat te accepteren om me meer op mijn gemak te voelen. Ik geloof dat iedereen die de film begrijpt, mij uiteindelijk ook zal begrijpen.

Phan Gia Nhật Linh op de filmset. (Foto: aangeleverd door de filmploeg)

Er waren veel artikelen en reacties over de film "The Girl from Yesterday" die me van streek maakten. Soms reageerde ik negatief, en dat heeft me veel relaties gekost. Ik begrijp dat wat ik in het openbaar zeg niet alleen voor één persoon geldt, maar voor velen.

Toen kwam "Trạng Tí". Toen er controverse ontstond, werd ik als regisseur gevraagd om publiekelijk te spreken. Hoewel ik denk dat ik heel voorzichtig sprak, escaleerde het later tot een veel grotere crisis.

Toen besefte ik dat hoe meer ik probeerde uit te leggen, hoe minder nuttig het was. Ik accepteer alle lof en kritiek. Sommige mensen zijn dol op deze film, anderen haten die. Er zijn films die kassuccessen zijn, zelfs prijswinnende films, en toch kritiek krijgen, dus waarom zou ik dan geen kritiek krijgen?

Zijn kijkers oneerlijk tegenover Vietnamese films?

- Zijn er aspecten van de Vietnamese cinema die naar uw mening een eerlijkere beoordeling verdienen?

Regisseur Phan Gia Nhật Linh: Ja, zo vergelijken Vietnamese kijkers internationale films met binnenlandse films, niet alleen nu, maar dat is altijd al zo geweest.

Hollywood maakt elk jaar honderden films, en de films die in Vietnam worden vertoond, zijn allemaal kaskrakers met enorme budgetten, gemaakt door de meest getalenteerde mensen. Vietnamese films daarmee vergelijken is naar mijn mening een beetje oneerlijk.

Dit motiveert Vietnamese filmmakers echter ook om onvermoeibaar te werken. Het resultaat is dat Vietnamese films, die voorheen niet succesvol waren op de thuismarkt, nu de Vietnamese box office-lijsten domineren.

Iedereen droomt ervan een film te maken die zowel vermakelijk als artistiek is, en tegelijkertijd kosteneffectief. Dat probleem oplossen is echter geen eenvoudige opgave.

Maar ik denk dat alle Vietnamese filmmakers, vooral de jonge, een gemeenschappelijke ambitie delen: een vermakelijke film maken die tegelijkertijd gelaagd en diepgaand is, en verborgen boodschappen bevat, zodat het publiek ernaar kan kijken en er samen om kan huilen en lachen.

Bedankt voor het delen.

(Vietnam+)

Bron: https://www.vietnamplus.vn/dao-dien-phan-gia-nhat-linh-toi-chap-nhan-so-minh-thi-phi-post1107764.vnp