De jadebron bij de Hung-tempel weerspiegelt een diepgaand en helder beeld.

"Een bezoek aan de jadebron bij de Hung-tempel" van Bang Sy Nguyen, afkomstig uit de gedichtenbundel van de Hung-tempel, is een gedicht doordrenkt van nationale trots, dankbaarheid voor de oorsprong en vertrouwen in de toekomst van het land.

Ik zit bij de waterput en luister naar de vallende bladeren. Vanuit het diepst van mijn hart hoor ik de stem van de tijd.

EEN BEZOEK AAN DE JADEPUT BIJ DE HUNG-TEMPEL

Ik zat bij de waterput en luisterde naar de vallende bladeren.
Vanuit het diepst van mijn hart hoor ik de stem van de tijd.
Ik zat bij de waterput en luisterde naar het ruisen van de wind.
Door de bladzijden van de geschiedenis om te slaan, ontdekken we de toekomst van onze natie.

Ik zat bij de bron en luisterde naar de geest van het water.
De planten fluisteren verhalen uit oertijden.
Een blauwe hemel is gevangen in de jade ring.
Ik zag het uitgestrekte gebied van Văn Lang.

Vanaf de stadsmuren hoor ik de koning op schelpen blazen.
De olifanten die de ploeg voortduwen, banen zich langzaam een ​​weg terug naar de ondergaande zon.
Toen ze zag dat de prinses haar werk op het veld had afgerond, ging ze zitten om haar haar te kammen.
Met een glimlach op mijn gezicht in de spiegel, met roze wangen.

Ik sta daar als een met mos bedekte, verweerde rots.
Oh, prinses van Phong Chau!
Kijk in de spiegel: dat is mijn hart.
De Jadebron is er nog steeds, maar waar is het Jademeisje gebleven?

Mijn land is talloze malen door de vijand vertrapt.
De helderblauwe hemel strekt zich nog steeds eindeloos uit.
Onder de blauwe hemel is de Jadebron ook helder en blauw.
Wij zweren dit voorbeeld voor altijd hoog te houden.
Kijkend naar de toekomst, komen talloze helden tevoorschijn.

BANG SY NGUYEN

Bang Sy Nguyen was een befaamd Vietnamees dichter, de jongere broer van dichter Bang Ba Lan, die voortkwam uit de Nieuwe Poëziebeweging. Veel van zijn werken hebben lezers bereikt en een diepe indruk achtergelaten, zoals: Op het land van de liefde (1966), Vandaag oogsten we de vruchten (1972), Het meisje uit Bac Son (1973)...

"Een bezoek aan de jadebron bij de Hung-tempel" van Bang Sy Nguyen, afkomstig uit de dichtbundel van de Hung-tempel, is een gedicht doordrenkt van nationale trots, dankbaarheid voor de oorsprong en vertrouwen in de toekomst van het land. Door middel van het beeld van de jadebron roept de auteur op meesterlijke wijze historische herinneringen op, de heroïsche tradities van onze voorouders, en brengt hij de aspiratie over om de eeuwige culturele waarden van de natie te beschermen.

Vanaf het allereerste begin van het gedicht "Een bezoek aan de jadebron bij de Hung-tempel" voelen lezers de heilige sfeer van het voorouderlijke land. De jadebron is niet alleen een beroemde bezienswaardigheid, maar ook een symbool van een lang leven, een plek waar de spirituele energie van duizend jaar is geconcentreerd. De poëtische en emotioneel rijke beeldspraak raakt de harten van de lezers dan ook vanaf de eerste regels.

Ik zat bij de waterput en luisterde naar de vallende bladeren.

Vanuit het diepst van mijn hart hoor ik de stem van de tijd.

Ik zat bij de waterput en luisterde naar het ruisen van de wind.

De bladzijden van de geschiedenis omslaan om de natie uit te breiden.

De zevenlettergrepige versvorm in de eerste strofe weerspiegelt subtiel de nostalgische, beschouwende en aangrijpende stijl van de poëzie uit de Tang-dynastie. De dichter, de auteur, zit bij de waterput en observeert in stilte de bewegingen van de natuur – vallende bladeren, ruisende wind. Dit zijn niet alleen de geluiden van de natuur, van wat er in het heden om ons heen gebeurt, maar ook echo's uit het verleden, uit de glorieuze bladzijden van de nationale geschiedenis. De regel "elke bladzijde van de geschiedenis omslaand om het land te onthullen" roept een verband op tussen heden en verleden, alsof de geschiedenis zich ontvouwt voor de ogen van toekomstige generaties en de lezer ontroert met de herinnering aan de stichting van de natie door koning Hung.

In de volgende strofe vermengen beelden van de natuur zich met de nationale geest, waarbij de heiligheid van het land en de hemel waar de Hung-tempel zich bevindt, wordt benadrukt. De ziel van de natie is een verhaal dat zowel heroïsch als majestueus is, doordrenkt met spirituele kleuren, gedistilleerd door lagen van tijd over een mysterieus rijk van Van Lang. De planten en bomen lijken verhalen uit het Hong Bang-tijdperk in zich te dragen en fluisteren over de historische gebeurtenissen van de natie. Het beeld van "de blauwe hemel verzameld in een jade ring" suggereert de uitgestrektheid van het land en de hemel, maar bevat ook de geconcentreerde, essentiële schoonheid van de heilige geest van de bergen en rivieren, over een vervlogen tijdperk van natievorming.

Ik zat bij de bron en luisterde naar de geest van het water.

De planten fluisteren verhalen uit oertijden.

Een blauwe hemel is gevangen in de jade ring.

Het uitgestrekte gebied van Van Lang zien

Het blijkt dat de Brontempel als een "juwelenring" is, fonkelend en eeuwig in deze wereld. Door middel van dit gedicht herschept auteur Bang Sy Nguyen de heroïsche beelden en glorieuze daden van onze voorouders in de vroege dagen van de natievorming. Van de majestueuze grenzen van Van Lang tot het beeld van koning Hung die op schelpen blaast en ploegt, de onschuldige prinses die de velden bewerkt, haar haar kamt en "glimlacht naar de groene spiegel met roze wangen", alles draagt ​​bij aan de bevestiging van de harmonieuze en diepe band tussen de koning en zijn volk. Op deze manier schetsen de poëtische beelden op levendige wijze de schoonheid van het leven van onze voorouders en eren ze de mooie en nobele traditie van natievorming door arbeid.

Vanaf de stadsmuren hoor ik de koning op schelpen blazen.

De olifanten die de ploeg voortduwen, banen zich langzaam een ​​weg terug naar de ondergaande zon.

Toen ze zag dat de prinses haar werk op het veld had afgerond, ging ze zitten om haar haar te kammen.

Lachend met een groene spiegel en roze wangen.

Na het leven van koning Hung tijdens de periode van natievorming te hebben gereconstrueerd, drukt de auteur vanuit het heden nostalgie en weemoed uit, diep in zijn hart voelend hoe hij met verlangen en spijt terugkijkt op het verleden. De tijd is verstreken, de Jadebron is intact gebleven, maar de mensen van vroeger, de geschiedenis, zijn nu ver weg en verdwenen. De verzen zijn als een roep naar het verleden, getint met verdriet, en tevens een herinnering aan de huidige generatie om de bijdragen van hun voorouders niet te vergeten. "De Jadebron is er nog, maar waar zijn de Jademensen?" is een onbeantwoorde vraag, respectvol en heilig, die opwelt en uitbarst als een zucht, een eindeloos gevoel van spijt.

Het gedicht eindigt met verzen die de vastberadenheid en het onwankelbare geloof van toekomstige generaties in de toekomst van het land uitdrukken. Deze aspiratie transformeert in een eindeloze, helderblauwe hemel die weerspiegeld wordt in de Jade Bron – een fragment uit het verleden van onze voorouders – om zijn stem te verheffen in een lied, "en de toekomst van generaties helden te verlichten".

Mijn land is talloze malen door de vijand vertrapt.

De helderblauwe hemel strekt zich nog steeds eindeloos uit.

Onder de blauwe hemel is de Jadebron ook helder en blauw.

Wij zweren dit voorbeeld voor altijd hoog te houden.

Kijkend naar de toekomst, komen talloze helden tevoorschijn.

"Een bezoek aan de jadebron bij de Hung-tempel" is niet alleen een gedicht dat de natuurlijke schoonheid van het voorouderlijk land beschrijft, maar bovenal is het een herinnering aan de huidige generatie aan hun verantwoordelijkheid om de tradities van hun voorouders te beschermen en te bevorderen, om trots te zijn en te streven naar een duurzame toekomst voor het land. Met zijn diepgaande ideologische waarden en rijke, suggestieve poëtische taal laat het werk een prachtige indruk achter op de lezers en maakt het ons meer vertrouwend, liefdevol en koesterend ten opzichte van de waarden van onze wortels.

LE THANH VAN

Bron: https://baohaiduong.vn/gieng-ngoc-den-hung-tham-tham-tam-guong-trong-408565.html