In Frankrijk, Duitsland, Australië of de Verenigde Staten, terwijl de straten bruisen van het westerse leven, bereiden Vietnamezen zich in alle rust voor op hun eigen unieke Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Zonder de perzikbloesems van het noorden of de levendige gele abrikozenbloesems van het zuiden, zoeken ze Aziatische markten en Vietnamese kruidenierswinkels op om bananenbladeren, kleefrijst, mungbonen en varkensbuik te kopen. Soms moeten ze maanden van tevoren bestellen en soms rijden ze honderden kilometers om alle ingrediënten te vinden voor het maken van banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes). In hun kleine keukens in het buitenland, terwijl de banh chung begint te sudderen en de stoom opstijgt, lijkt een stukje van hun thuisland opnieuw tot leven te komen.
Mevrouw Hoang Kim, een Vietnamese expat in Frankrijk, zei: "De plek waar ik woon heeft niet de sfeer van Tet (Vietnamees Nieuwjaar), maar zolang Tet in mijn hart leeft, is mijn thuisland altijd dichtbij. Hoewel ik ver van huis ben, verdwijnt Tet niet; het is alleen omhuld met nostalgie. Ik begon al heel vroeg met het inpakken van banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) omdat ik zo enthousiast was om families te zien die zich voorbereidden op Tet. Hier kon ik geen dongbladeren vinden, dus moest ik bananenbladeren gebruiken, wat geduld vergde. Er is ook geen grote tuin of houtkachel, alleen een klein hoekje. Maar niets daarvan hield me tegen. Toen ik naar de banh chung keek, realiseerde ik me plotseling dat ik niet alleen koekjes inpakte, maar ook mijn verlangen naar huis. De koekjes zijn misschien niet perfect vierkant, de touwtjes zijn misschien niet strak vastgebonden, maar in elk koekje zit Tet, familie en een kind ver van huis dat altijd naar huis verlangt. Zelfs ver weg gaat Tet nooit verloren; Zolang we de oude tradities koesteren, onze wortels niet vergeten en de traditionele waarden bewaren, zal ons thuisland er altijd zijn.”
In het buitenland houden veel Vietnamese families nog steeds de traditie in ere om tot laat in de avond samen bánh chưng (Vietnamese rijstkoekjes) te maken, ook al moeten ze de volgende ochtend weer aan het werk. Ze benutten de weekenden voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar) om met vrienden samen te komen, samen bánh chưng te maken en verhalen over hun thuisland te delen. Kinderen die in het buitenland geboren zijn en nog geen vloeiend Vietnamees spreken, leren van hun ouders hoe ze de bladeren moeten schikken, de rijst moeten afmeten en de bonen moeten verdelen. Door elke laag groene bladeren heen wordt de liefde voor hun thuisland meegegeven.
Mevrouw Thao Ledbetter, een Vietnamese expat in de VS, vertelde: "In de dagen voorafgaand aan Tet (Vietnamees Nieuwjaar) kwamen ik en een paar goede vrienden samen om banh chung (traditionele Vietnamese rijstkoekjes) te maken. De sfeer was echt vrolijk en warm. We hebben het geluk dat we hier alle benodigde ingrediënten op Vietnamese markten kunnen vinden, van bananenbladeren en kleefrijst tot mungbonen en varkensbuik... Dankzij dit konden we de smaken van Tet van thuis bijna perfect namaken. Vooral mijn man, die Amerikaans is, was erg enthousiast over deze ervaring. Hij leerde niet alleen hoe je traditionele banh chung maakt, maar probeerde ook een Amerikaanse versie te 'creëren' met gerookte spekvulling. Hoewel het een interessante variatie was, was het belangrijkste de vreugde van het samen behouden en delen van de Vietnamese cultuur. Mijn dochter was nog enthousiaster. Ze zit op een tweetalige Engels-Vietnamese school, dus ze is erg bekend met traditionele gebruiken, waaronder Tet. Deze keer organiseerde de school ook een lentefestival waaraan de leerlingen konden deelnemen." "Kinderen helpen meer te begrijpen over hun wortels en nationale cultuur."
Volgens mevrouw Thao is het vieren van Tet (Vietnamees Nieuwjaar) in het buitenland misschien niet zo compleet als in haar thuisland, maar het heeft wel een heel bijzondere betekenis. Het symboliseert de band tussen Vietnamese mensen die in het buitenland wonen, de trots op het behoud van traditionele waarden en een manier om de liefde voor haar vaderland door te geven aan toekomstige generaties.
Niet alleen worden kleefrijstkoekjes, het nieuwjaarsdiner en de offers voor de voorouders met zorg bereid, maar in dit kleine appartement in de moderne stad wordt ook een schoon altaar opgesteld. Een bord kleefrijst, een kip, een kom bamboescheutensoep, een bord varkensworst… misschien niet zo overvloedig als thuis, maar alles wordt met oprechte toewijding klaargemaakt. Op het exacte moment van middernacht volgens de Vietnamese tijd – zelfs als het daar nog middag of middernacht is – steken ze wierookstokjes aan, vouwen hun handen samen en bidden. Ze bidden niet alleen voor een vredig nieuwjaar, maar sturen ook hun verlangen en genegenheid naar hun thuisland, aan de andere kant van de wereld.
De heer Do Trung Hien, een Vietnamese expat die in Canada woont, vertelde dat zijn familie dit jaar niet naar hun thuisland was teruggekeerd voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Hij was echter wel blij dat zijn vrouw uit Vietnam was gekomen met gedroogde bamboescheuten, banh chung (traditionele rijstkoekjes), gehaktballen en varkensworst. Voor veel mensen in Vietnam zijn dit gewone gerechten die tijdens Tet worden gegeten, maar voor de heer Hien zijn ze ontzettend waardevol omdat ze de smaken en de levendige lentesfeer van zijn geboortestad perfect weergeven.
“Tijdens het traditionele Maan Nieuwjaar bereiden we nog steeds een afscheidsmaaltijd, zetten we een schaal met vijf soorten fruit neer en steken we wierook aan ter nagedachtenis aan onze voorouders. In een vreemd land is echter niet alles zo compleet als thuis. Onze schaal met vijf soorten fruit is niet zo mooi en compleet als in Vietnam. Dat komt omdat bananen hier niet per tros worden verkocht, maar per stuk, geprijsd op gewicht, en er zijn geen kumquats. Desondanks ben ik het meest blij en trots dat we de traditionele gebruiken van ons land nog steeds in ere houden,” aldus meneer Hien.
Op veel plaatsen organiseren Vietnamese gemeenschappen Tet-feesten, culturele voorstellingen en traditionele taartbakactiviteiten. Volwassenen dragen de traditionele ao dai (Vietnamese lange jurk) en kinderen ontvangen enthousiast geluksgeld. De kreten van "Gelukkig Nieuwjaar" galmen tot in het buitenland en bevestigen dat Vietnamezen, waar ze zich ook bevinden, hun wortels nooit vergeten. Deze activiteiten helpen niet alleen om heimwee te verlichten, maar stellen jongere generaties ook in staat om de gebruiken van hun voorouders te begrijpen en waarom hun ouders Tet zo belangrijk vonden.
Er zijn gezinnen die door hun werk of economische omstandigheden jarenlang niet naar Vietnam kunnen terugkeren. Tet (Vietnamees Nieuwjaar) in het buitenland is voor velen ook een gelegenheid om na te denken over hun levensweg. Ze hebben de eerste dagen van verwarring, taalproblemen en werk, en momenten van eenzaamheid tussen vreemden doorstaan. Maar het is het verlangen naar huis dat hen motiveert om door te zetten. Vooral voor internationale studenten is hun eerste Tet in het buitenland vaak een grote uitdaging. Veel jongeren komen samen om loempia's te maken en kip te koken, zelfs als het maar in een gedeelde keuken in een studentenflat of gehuurde kamer is, proberen ze toch een warme sfeer te creëren. Tet wordt een bron van spirituele steun en helpt hen standvastiger te zijn in hun studie en carrière.
Nguyen Cao Khanh Linh, een studente die in India studeert, vertelde dat dit haar eerste Tet (Vietnamees Nieuwjaar) is, ver weg van haar familie. Ze ziet families in Vietnam zich voorbereiden op Tet en voelt een diep verlangen naar huis, naar de familiemaaltijden en de momenten die ze samen doorbrengen. Hoewel ze probeert te wennen aan haar nieuwe leven ver weg, verlangt haar hart altijd naar haar thuisland, waar haar geliefden op haar wachten. Deze eerste Tet ver van huis brengt niet alleen gevoelens van heimwee met zich mee, maar markeert ook een mijlpaal in haar persoonlijke ontwikkeling. Het leert haar sterker te worden en het woord 'familie' nog meer te koesteren.
Het is niet eenvoudig om traditionele gebruiken in een vreemd land te behouden. Het drukke tempo van het leven, culturele verschillen en de schaarste aan ingrediënten vormen allemaal uitdagingen. Maar juist in deze moeilijkheden wordt de waarde van traditie des te meer gekoesterd. Elk zelfgemaakt kleefrijstkoekje, elk wierookstokje dat op oudejaarsavond wordt aangestoken, elke felrode envelop met geluksgeld draagt een diepere betekenis. Het is een bewijs van blijvende liefde voor het thuisland en het verlangen om de identiteit te behouden te midden van de integratie. Ver van huis zijn betekent niet ver van je wortels zijn. Integendeel, geografische afstand versterkt die liefde juist.
Hier zijn enkele foto's van Vietnamese mensen die wereldwijd het Maan Nieuwjaar vieren:
Bron: https://hanoimoi.vn/giu-hon-tet-viet-noi-dat-khach-733711.html
Reactie (0)