Het behoud van "poëtisch geloof" in het licht van "misbruik".

Onlangs was de literaire wereld in rep en roer vanwege het nieuws dat een werk dat de Young Author Prize 2025 had gewonnen, was teruggetrokken wegens plagiaat. Dit incident roept opnieuw vragen op over professionele ethiek, verantwoordelijkheid en integriteit in de literaire wereld.

Overeenkomst van ideeën: Beïnvloed door anderen, of opzettelijk geplagieerd?

Dit is niet de eerste keer dat beschuldigingen van plagiaat tot publieke verontwaardiging leiden.

Eind 2025 was de literaire wereld in rep en roer vanwege het nieuws dat het gedicht "April Winds" van dichter Tran Mai Huong was geplagieerd. Dit gedicht, dat in april 2022 in de online krant Tin Tuc was gepubliceerd, werd ruim twee jaar later opnieuw uitgegeven in het tijdschrift Kon Tum Literature and Arts Magazine onder een andere auteursnaam.

Een verzameling gedichten van auteur Lau Van Mua.

Plagiaat in de poëzie is in feite al lange tijd vrij gebruikelijk. "Poëziedieven" sturen hun werk vaak naar lokale literaire en artistieke publicaties, waardoor het moeilijk te ontdekken is. De laatste jaren, met de opkomst van sociale media, is het echter gemakkelijker geworden om gevallen van poëzieplagiaat aan het licht te brengen, vooral wanneer de gedichten prijzen hebben gewonnen.

Zo werd het werk van schrijfster Nguyen Thi Thanh Long bijvoorbeeld "beïnvloed" door het gedicht "Laatste middag van het jaar" van dichter Le Huy Mau. Pas nadat ze een prijs had ontvangen van de Schrijversvereniging van Ho Chi Minh -stad, werd de auteur ontmaskerd, samen met een gedicht dat ze naar verluidt van schrijfster Thy Minh had geplagieerd. Wat velen verbaast, is dat getalenteerde schrijvers met uitstekende en hoog aangeschreven werken hun literaire reputatie op het spel zetten door "poëzie te misbruiken".

Dichter Nguyen Viet Chien, auteur van het gedicht "Het vaderland gezien vanaf de zee", dat talloze literaire prijzen heeft gewonnen en door vele componisten op muziek is gezet, vertelde: "Zelfs een beroemd gedicht als 'Het vaderland gezien vanaf de zee' van mij is schaamteloos meerdere malen geplagieerd, gepubliceerd in lokale literaire kranten en zelfs ingediend voor en bekroond in een provinciale poëziewedstrijd. Gedichten die niet zo bekend zijn, worden dus heel gemakkelijk gekopieerd."

Volgens dichter Nguyen Viet Chien kan een dichter onbewust beïnvloed worden door de structuur of het thema van het werk van een andere auteur. Bij plagiaat is er echter sprake van een opzettelijke gelijkenis tussen vele dichtregels, wat duidelijk aantoonbaar is door analyse van zowel de vorm als de inhoud van het gedicht.

De dichtbundel "Je lijken oprapen om een ​​museum te bouwen" van schrijver Lau Van Mua, die onlangs door de Vietnamese schrijversvereniging werd teruggetrokken, is daar een voorbeeld van. In literaire kringen wordt Lau Van Mua ervan beschuldigd openlijk gedichten van buitenlandse auteurs te hebben geplagieerd, waaronder zowel amateurschrijvers als bekende namen zoals de Chileense dichter Pablo Neruda, winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur.

De verantwoordelijkheden van de schrijver en de prijsuitreiker.

Volgens een aankondiging van het uitvoerend comité van de Vietnamese schrijversvereniging op 20 januari is de Young Author Award 2025 voor de dichtbundel "Picking Up Your Corpses to Build a Museum" van auteur Lau Van Mua ingetrokken vanwege schending van de prijsregels. De auteur heeft zijn fout toegegeven, de volledige verantwoordelijkheid op zich genomen en beschouwt dit als een belangrijke les in zijn dichterlijke carrière. Het verhaal van het toegeven van een fout, het intrekken van de prijs en vervolgens "in de vergetelheid raken" lijkt een bekend patroon te zijn geworden in gevallen van ontdekt plagiaat.

Poëzie is de kristallisatie van emoties, gedachten, ervaringen en het talent van elk individu. Elk gedicht, elke regel, is het resultaat van serieus creatief werk en draagt ​​de unieke stempel van de schrijver. Plagiaat in de poëzie schendt daarom niet alleen het auteursrecht en tast direct de eer en reputatie van de rechtmatige eigenaar aan, maar ondermijnt ook het vertrouwen van lezers in literaire prijzen, schaadt authentieke schrijvers en leidt er gemakkelijk toe dat nieuwe schrijvers op zoek gaan naar meer geraffineerde manieren om poëtische ideeën te 'lenen' om succes te behalen met hun werk. Wanneer werken worden bekroond die niet voortkomen uit creatief werk, besmet dit het literaire klimaat en ondermijnt het de rechtvaardigheid in de kunst.

Naar aanleiding van de gevallen van plagiaat in poëzie stellen lezers vragen over de ethiek en verantwoordelijkheid van de makers, en vragen ze zich af of deze "poëziedieven" nog wel gekwalificeerd zijn om te schrijven. In een tijdperk waarin de visuele en auditieve cultuur de leescultuur steeds meer overschaduwt, en literatuur minder publieke aandacht krijgt dan andere kunstvormen, kunnen controverses rond plagiaat en imitatie de waarde van literatuur in de ogen van lezers gemakkelijk ondermijnen.

Dichter Dang Huy Giang stelde: "Elke literaire prijs moet prestigieus en van hoge kwaliteit zijn en een maatstaf voor literaire waarden. Als we prijzen blijven uitreiken en vervolgens weer moeten intrekken, is dat zeer betreurenswaardig en leidt het tot prijzen van lagere kwaliteit en minder publieke belangstelling."

Daarom moeten degenen die in literaire wedstrijden de weegschaal hanteren, hun rol en verantwoordelijkheden verder uitbreiden. "Juryleden moeten uitgebreide kennis hebben, veel en grondig lezen en niet oppervlakkig of onzorgvuldig zijn, om bekende poëtische stijlen te herkennen die ze elders mogelijk zijn tegengekomen. Daarnaast moeten ze de moed en het vermogen bezitten om gedichten van lage kwaliteit vooraf te beoordelen," aldus dichter Dang Huy Giang.

Dichter Nguyen Viet Chien beaamde deze mening en verklaarde: "Juryleden bij hedendaagse poëziewedstrijden kunnen voor veel moeilijkheden komen te staan, omdat door AI gegenereerde poëzie steeds vaker voorkomt en niet gemakkelijk te herkennen is in de hedendaagse poëzie. Juryleden zullen waarschijnlijk veel moeten lezen, maar het belangrijkste blijft de eerlijkheid en oprechtheid van de auteur."

Om plagiaat te bestrijden, is het noodzakelijk om bij makers respect voor auteursrecht, ethiek, verantwoordelijkheid en professionele integriteit te kweken. Daarnaast stellen sommigen specifieke sancties voor, zoals het uitsluiten van plagiaatplegers van deelname aan wedstrijden gedurende drie jaar, of het instellen van aanvullende procedures bij literaire wedstrijden met lezers als juryleden om een ​​extra beschermingslaag te creëren tegen geplagieerde of gekopieerde werken.

Bron: https://hanoimoi.vn/giu-niem-tin-tho-truc-nan-cam-nham-732381.html