Gouden Aspiratie

Opstanding

Onze bestemming was Bản Vàng Ngần. We stopten voor een nieuw huis van een gezin wiens huis door een natuurramp was beschadigd. Het echtpaar, met een stralende glimlach, was vol hoop op een stabieler leven in de toekomst, nu ze een nieuw huis hadden.

Vang Ngan – een gebied dat meer dan drie jaar geleden zwaar beschadigd raakte door de historische overstroming – is nu getransformeerd. Ruime, goed uitgeruste huizen zijn naast elkaar verrezen en vormen het decor van een welvarend hooglanddorp. Kronkelende betonnen wegen, als zachte zijden linten, doorkruisen de glooiende heuvels bedekt met weelderige groene kaneelbomen, verbinden dorpen en vergemakkelijken handel en reizen voor de lokale bevolking.

Deze wonderbaarlijke wederopleving is niet alleen het resultaat van steun van de overheid en maatschappelijke organisaties, maar weerspiegelt ook de geest van solidariteit en de onvermoeibare inspanningen van de lokale gemeenschap. De inwoners van Vang Ngan hebben samen moeilijkheden overwonnen en de handen ineengeslagen om hun thuisland weer op te bouwen tot een steeds welvarender wordende plek.

Naast de verbeteringen aan de infrastructuur is er ook veel aandacht besteed aan het culturele en educatieve leven in Vàng Ngần. Er zijn scholen gebouwd met solide constructies en moderne apparatuur, waardoor de lokale kinderen optimale toegang tot onderwijs hebben. Culturele activiteiten en traditionele festivals zijn hersteld en worden regelmatig georganiseerd, wat de etnische identiteit behoudt en de solidariteit binnen de gemeenschap versterkt.

Vang Ngan is een van de dorpen die ver van het gemeentecentrum liggen, maar de functionarissen zijn er zeer actief, enthousiast en weten hoe ze de eenheid en de kracht van de bevolking kunnen stimuleren. Van gevestigde landbouw en herhuisvesting tot het overwinnen van moeilijkheden veroorzaakt door natuurrampen, het leiderschap en de begeleiding van de partijafdeling hebben aangetoond dat ze een geest van wederzijdse steun en solidariteit hebben bevorderd, waardoor Vang Ngan een modeldorp in Suoi Quyen is geworden. Deze positieve verandering heeft Vang Ngan getransformeerd tot een symbool van veerkracht en herstel na natuurrampen, en dient als inspiratie voor vele andere plaatsen in het proces van wederopbouw en duurzame ontwikkeling.

De droom van "leren"

In Vàng Ngần brachten we het grootste deel van onze reis door met het bezoeken van en praten met families in het dorp. We ontmoetten met name veel gezinnen met schoolgaande kinderen. Wat ons verraste, was de sterke leergierigheid van de kinderen, vooral diegenen die net de middelbare school hadden afgerond. Zowel jongens als meisjes wilden hun opleiding voortzetten, of het nu ging om de middelbare school, vervolgonderwijs of een beroepsopleiding. Hun doel was niet alleen om meer kennis op te doen, maar ook om te ontsnappen aan de ontberingen van het verbouwen van maïs en bamboescheuten, en vooral om te voorkomen dat ze te vroeg, direct na hun achttiende verjaardag, zouden trouwen.

Kinderen in de gemeente Suoi Quyen verlangen ernaar om te studeren, zodat ze kunnen bijdragen aan de opbouw van hun thuisland.

Phung A Sang, de negendejaars jongen die we ontmoetten, zei met stralende ogen: "Ik wil naar een beroepsopleiding zodat ik een baan kan krijgen en een stabiel inkomen kan verdienen om mijn ouders uit de armoede te helpen."

Deze ambitie is niet uniek voor A Sang, maar wordt gedeeld door veel andere kinderen in het dorp. Ze willen niet gevangen blijven in de armoede en ontberingen die hun grootouders en ouders hebben meegemaakt. Ze willen loskomen van hun dorp, meer leren en de controle over hun eigen leven nemen. De grootste uitdaging is nu echter om hun ouders te overtuigen. Die aarzelen nog steeds, vooral hun dochters. Op achttienjarige leeftijd denken veel gezinnen al aan het huwelijk van hun dochters. Hun dochters naar een beroepsschool of universiteit sturen lijkt voor veel ouders een verre droom. Maar als deze kinderen de kans krijgen om te studeren, zal hun toekomst er veel rooskleuriger uitzien.

Tijdens onze gemoedelijke gesprekken ontmoetten we ook een oude bekende: Phung Ton Pham. Toen we elkaar voor het eerst zagen, was Pham nog maar een schooljongen, maar inmiddels is hij een leider van de gemeente en een pionier in lokale ontwikkelingsactiviteiten. Het was een geluk dat er in onze groep een leraar zat die eerder in Suoi Quyen had gewerkt.

Toen Pham zijn voormalige leraar weer ontmoette, kon hij zijn emoties niet verbergen en begon hij een paar regels van een zelfgeschreven gedicht te neuriën: "Kijkend naar Nghia Lo, niet ver weg / De wolken en de wind vullen mijn hart met gemengde gevoelens." Het gedicht prijst niet alleen de schoonheid van zijn thuisland, maar reflecteert ook op de reis die hij heeft afgelegd. Pham vertrouwde toe: "Zonder onderwijs had ik waarschijnlijk de moeilijkheden en tegenslagen van het leven niet kunnen overwinnen en was ik nooit de persoon geworden die ik nu ben."

Het verhaal van Pham werd een grote bron van motivatie en inspiratie voor de jongeren in het dorp en bevestigde dat alleen onderwijs levens kan veranderen. Die dag zaten we samen, leraren en oude vrienden, herinneringen op te halen. Te midden van het eenvoudige eten deelden we één gedachte: "Onderwijs" is de beste weg om levens te veranderen, of het nu in het verleden, het heden of de toekomst is. Deze weg zal niet gemakkelijk zijn, maar het is een cruciale reis die in elk gezin en elk dorp moet worden ingeprent.

Als ik de positieve veranderingen in Vang Ngan zie, geloof ik dat de mensen hier in de niet al te verre toekomst geen honger en armoede meer hoeven te vrezen, maar toegang zullen hebben tot kennis en in staat zullen zijn om ver te reizen en terug te keren om hun thuisland op te bouwen. En dan zal elk huis, verscholen in de bergen en op de hellingen, gevuld zijn met geloof en hoop op een betere toekomst. Deze reis heeft ons veel stof tot nadenken gegeven. De aspiraties en dromen van de mensen in het hoogland van Vang Ngan zijn als zaadjes die langzaam ontkiemen en sterker worden.

Suoi Quyen is een bijzonder achtergestelde gemeente in het district Van Chan, waar de meerderheid van de bevolking bestaat uit Dao-etnische minderheden. In voorgaande jaren was het transport moeilijk en was het inkomen voornamelijk gebaseerd op landbouw en bosbouw, met beperkte akkergrond. De afgelopen jaren heeft Suoi Quyen, inclusief het dorp Vang Ngan, echter een aanzienlijke transformatie ondergaan. Dankzij steun van overheidsprogramma's en -projecten, en de inspanningen van de lokale autoriteiten en de bevolking van verschillende etnische groepen, heeft Vang Ngan veel positieve veranderingen gezien.

Meneer Dung

Bron: https://baoyenbai.com.vn/12/349097/Khat-vong-Vang-Ngan.aspx