"Gevallen rijstkorrels oprapen!"

De maaltijden van mijn moeder hebben me zoveel geleerd. Ze leerden me over manieren, familiewaarden, moraliteit en bovenal de waarde van familiebanden.

De maaltijden van mijn moeder hebben me zoveel geleerd. Ze leerden me over manieren, familiewaarden, moraliteit en bovenal de waarde van familiebanden.

De moeder leerde haar kleinkinderen hoe belangrijk het is om vindingrijk en bekwaam te zijn. Foto: DUY KHÔI

Ooit las ik het gedicht "Buigen om gevallen rijstkorrels op te rapen" van de dichteres Nguyen Thi Kim Tuyen, met name de slotstrofe:

Mijn vader

Oude man met een geruite sjaal, voorovergebogen.

Leer me om met iets kleins te beginnen.

buig voorover en ga op je voeten staan.

"Het oprapen van gevallen rijstkorrels"

Dit vind je misschien ook leuk

Het landbouwvoorlichtings- en servicecentrum van de stad Can Tho hield een bijeenkomst om de activiteiten van de eerste zes maanden van 2026 te evalueren en de plannen en taken voor de resterende zes maanden van 2026 uiteen te zetten.Op de middag van 2 juli 2026 hield het Landbouwvoorlichtings- en -servicecentrum van Can Tho City een conferentie op het hoofdkantoor aan Cach Mang Thang Tamstraat 51 (wijk Cai Khe, Can Tho). Tijdens deze conferentie werd de activiteit van de eerste zes maanden van 2026 geëvalueerd en werden de plannen en taken voor de resterende zes maanden van 2026 uiteengezet.

Het tegengaan van achteruitgang als gevolg van een levensstijl die de voorkeur geeft aan buitenlandse producten en binnenlandse producten afwijst.

Mekongdelta: Focus op het ondersteunen van de rijstoogst in de zomer en herfst van 2026.(CT) - Volgens de afdeling Gewasproductie en Plantenbescherming (Ministerie van Landbouw en Milieu) bevindt de Mekongdelta zich momenteel in het zomer-herfstseizoen voor de rijstteelt en -oogst. Lokale autoriteiten in de regio moeten zich richten op het ondersteunen van boeren bij de verzorging en oogst van rijst, en het minimaliseren van verliezen en schade door regen en stormen.

Mijn geboorteplaats ligt in het hart van Dong Cho Ngap (Het Gaapveld van de Hond). Zo beschreven de ouderen vroeger een uitgestrekt, desolaat, laaggelegen, zuur, moerassig gebied waar "zelfs een hond twee of drie keer zou moeten gapen om erdoorheen te komen". Het is een land waar alleen wilde planten zoals zegge, waterkastanje en wilde klimplanten – soorten die "door de natuur gegeven en gekoesterd worden" – kunnen overleven. Ik groeide op in dat landschap, omringd door zure grond, zout water en de eenvoudige maaltijden die mijn moeder kookte. Maaltijden die ik me zelfs nu nog levendig herinner en waar ik nog steeds naar verlang als ik eraan denk.

Destijds stond het rieten huis van mijn familie precies op de plek waar de Cai-rivier en het Ba Tu-kanaal samenkomen. De wind van de rivier waaide ons armoedige, lege maar nette en opgeruimde huis binnen. De keuken was de privéwereld van mijn moeder en een onvergetelijke herinnering voor mijn broers, zussen en mij. In de keukenkast stond altijd een pot gefermenteerde rijst, een pot gestoofde vis, een paar uien, een chilipeper… Het brandhout was netjes opgestapeld, de houtkachel was schoon en gezellig. Naast de keukenkast stond een klein houten platform met een hangmat, geweven van de lianen van de Binh Bat-boom. In dat 'paradijs' wiegde mijn moeder me in slaap met het poëtische Bac Lieu-dialect, met de zachte melodieën van de Vong Co-volksliederen, met het slaapliedje: 'Oh… Saigon-lichten, groen en rood…'

Mijn moeder leerde mijn zussen dat de keuken een maatstaf is voor de huishoudelijke vaardigheden van de vrouwen en meisjes in huis. De netheid en reinheid van elke rijstpan, vispan, enzovoort, laat zien hoe ordelijk en gezellig het huishouden is. Dankzij de lessen van mijn moeder waren mijn zussen al jong bedreven in de keuken; ze konden allemaal goed koken en wisten hoe ze mijn moeder konden helpen met het schoonmaken van de keuken en het huis.

Moeder, de eerste lerares van haar jonge kinderen! Foto: DUY KHÔI

Voor mijn moeder was de keuken, waar het van 's ochtends tot 's avonds bruiste van de activiteit, en de warme sfeer van twee maaltijden per dag, een teken van een gelukkig gezin. Dus toen ik eens bij mijn zus op bezoek was en de keuken koud en leeg aantrof, iedereen verdiept in zijn telefoon en elkaar niet eens aankijkend, barstte mijn moeder in tranen uit toen ze thuiskwam...

Terugdenkend aan mijn jeugd, herinner ik me met veel plezier de maaltijden die mijn moeder kookte. Destijds had ze een moestuin naast het huis, vlak bij de veranda, en het bos achter het huis stond vol met wilde groenten. Zo bereidde ze met zorg maaltijden voor het hele gezin. Soms was het gestoofde vis, soms gefermenteerde vispasta, soms gestoomde vispasta, soms gestoofd varkensvlees met peper, soms rijst met kokosmelk of koud water… En toch was het zo heerlijk! Op dagen dat we geen geld hadden om eten te kopen, schepte mijn moeder rijst met koud water en een schepje suikerstroop voor me op en zei: "Eet dit maar op, als we geld hebben, kopen je ouders vlees voor je!" En bij die vleesmaaltijden aten mijn vijf broers en zussen en ik met smaak, terwijl mijn ouders hun groenten alleen maar in de stoofsaus doopten… Mijn vader zei vaak: "Jullie kinderen moeten eten, wij zijn het zat om dit de hele tijd te eten." Pas na een half leven besefte ik dat dat de "grootste leugen" van mijn vader was.

Ik heb geleerd hoe ik een goed mens moet zijn door samen met mijn ouders te eten. Mijn vader leerde me dat je vis van onder naar boven moet openscheuren en nooit eerst de kop eraf moet halen. Je moet de beste stukken delen. Voordat je rijst serveert, moet je die losmaken, eerst de aangebrande rijst opeten en dan pas de gewone rijst. Als je rijst met soep eet, moet je rustig eten, zonder luid te slurpen of met je eetstokjes tegen de kom te tikken. Praat weinig tijdens het eten, vermijd onaangename gesprekken en zeg niets onbeleefds, want "zelfs God onderbreekt een maaltijd niet". Mijn moeder leerde mijn broers en zussen en mij om maaltijden te delen, dat de oudere broers en zussen voorrang moeten geven aan de jongere, dat we respectvol en attent moeten zijn tijdens het eten en dat we op een manier moeten eten die respect en dankbaarheid toont.

Mijn vader leerde me dat ik, als ik rijst at, dat netjes moest doen, zonder ook maar één korreltje te laten vallen. Hij herinnerde me er vaak aan: "Buig je voorover en raap de gemorste rijst op, kind"; mijn moeder waarschuwde: "Rijst morsen is een zonde," "Er is niet eens genoeg rijst om te eten..." Dit waren lessen in het waarderen van elk rijstkorreltje, elke vis, in het bewaren van familietradities, in nauwgezetheid en in het niet verspillen van zelfs het kleinste rijstkorreltje. Dit zal ik me de rest van mijn leven herinneren: "Buig je voorover en raap de gevallen rijst op!"

En ik herinner me ook de ceremoniële maaltijden. Op verjaardagen en feestdagen bereidden mijn ouders zorgvuldig de offers voor de voorouders. Ze brachten offers aan onze voorvaderen, het land, de rivieren en gevallen helden en soldaten, en nodigden hen uit om deel te nemen aan de familiemaaltijd. Ze staken wierook aan en riepen vervolgens mijn broers en zussen en mij, om ieder een wierookstokje aan te steken, een kop thee in te schenken en een glas wijn te delen om de offermaaltijd compleet te maken. Voor mijn ouders was het een maaltijd van dankbaarheid aan onze wortels. Voor ons was het een maaltijd over moraliteit en menselijk gedrag. Leven met respect voor ouderen en meerderen, altijd zelfs de kleinste vriendelijkheid vergelden…

Verenigde Staten - Vietnam: Mis het niet

Hooggeplaatste partij- en staatsleiders sturen brieven en telegrammen om de Verenigde Staten te feliciteren met hun nationale feestdag.In felicitatiebrieven en -berichten ter gelegenheid van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag hebben hoge leiders van de Vietnamese Partij en Staat bevestigd dat Vietnam de Verenigde Staten beschouwt als een van zijn strategisch belangrijke partners.

Hooggeplaatste leiders van de Vietnamese partij en staat sturen brieven en telegrammen om de Verenigde Staten te feliciteren met hun nationale feestdag.In felicitatiebrieven en -berichten ter gelegenheid van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag hebben hoge leiders van de Vietnamese Partij en Staat bevestigd dat Vietnam de Verenigde Staten beschouwt als een van zijn strategisch belangrijke partners.

Het versterken van de vriendschap tussen Vietnam en de Verenigde Staten.Op 3 juli bracht de delegatie van het Amerikaanse leger in de Stille Oceaan, onder leiding van luitenant-generaal Joel Vowell, plaatsvervangend commandant van het Amerikaanse leger in de Stille Oceaan, in het kader van het Pacific Partnership - Friends of the Pacific 2026-programma een beleefdheidsbezoek aan het militair commando van de provincie Quang Tri.

Mijn moeder is bijna tachtig en daardoor kwetsbaar, en mijn vader is niet meer zo sterk als vroeger. Maar elke ochtend, voordat de rest van de familie wakker is, maakt mijn vader ijverig het altaar voor onze voorouders schoon en steekt hij wierook aan. Mijn moeder is druk in de keuken bezig met schoonmaken, vegen, het hout schikken en de hangmat aan de rieten muur hangen... Mijn ouders hebben deze familietradities altijd in stand gehouden, zodat wij – hun kinderen – een plek hebben om te wonen! Als hun kinderen en kleinkinderen thuiskomen, zijn mijn ouders dolblij. De maaltijd met de drie generaties is gevuld met warmte en gelach...

De afgelopen maanden is mijn moeder ziek geweest en moest ze naar de stad komen om bij mij te wonen. Na slechts een paar dagen begon ze te klagen dat ze haar thuis miste, de keuken miste, de pan rijst die boven een houtvuur werd gekookt met seizoensrijst. "Ik maak me zorgen om je vader!" Vanmiddag zat ze midden in de stad te eten met haar kinderen en kleinkinderen. Haar handen trilden terwijl ze moeite had om elke hap door te slikken. Als er een rijstkorrel viel, bukte ze zich om hem op te rapen. Toen ik haar zo zag, kreeg ik ineens tranen in mijn ogen!

Memoires: DANG HUYNH

Bron: https://baocantho.com.vn/-luom-hot-com-roi--a208859.html