Het behoud van de "geest" van het oogstseizoen in de hooglanden.

Al meer dan een jaar lang is iedereen die de gemeente Muong Khuong bezoekt onder de indruk van een klein restaurantje aan de Tung Lau-weg. Het restaurant is namelijk gevuld met vele oude stenen molens, prachtig bewerkt met patronen, die bij velen jeugdherinneringen oproepen. De eigenaar van deze bijzondere verzameling stenen molens is de heer Nguyen Van Manh, de eigenaar van restaurant Moc Quan.

Stenen molens - een symbool van de Schotse hooglandcultuur.

Onlangs, tijdens een zakenreis naar de gemeente Muong Khuong, hadden we de gelegenheid om het dorp Tung Lau te bezoeken – een oud dorp in het "staalgebied" van Muong Khuong. In de loop van de moderne tijd is Tung Lau sterk veranderd, met ruime huizen die als paddenstoelen uit de grond schieten en geleidelijk de oude lemen huizen vervangen.

De dichter Pờ Sảo Mìn hecht grote waarde aan de stenen molens in het dagelijks leven van de mensen in de hooglanden.

Tijdens een wandeling door de Tung Lau-straat met de beroemde dichter Pa Di Po Sao Min, stuitte ik tot mijn grote verbazing op een wegrestaurant met honderden stenen maalmolens die in rijen rondom het etablissement waren opgestapeld.

Voor de Mộc quán (houten winkel/restaurant) stonden stenen molens opgesteld.

Voor de mensen in deze hooglandstreek zijn stenen molens niets bijzonders; het waren vroeger alledaagse voorwerpen die gebruikt werden om maïs en rijst te malen. Maar voor toeristen van ver, zoals wij, en zeker voor degenen met een nostalgische inslag, is de verzameling stenen molens een ware schat aan cultuur.

Wat me het meest imponeerde aan deze verzameling stenen molens was niet alleen hun grote aantal, maar ook de ingewikkelde houtsnijwerken en de sporen van de tijd. Bij nadere beschouwing van elke molen zag ik dat veel molens duidelijk gedefinieerde en verfijnde houtsnijwerken hadden, terwijl andere juist een rustieke uitstraling hadden. Opvallend was dat de jaartallen van hun creatie duidelijk in de romp van sommige molens waren gegraveerd, zoals 1966, 1982, 1990 en 1998…

Dichter Pờ Sảo Mìn, geboren en getogen in het rotsachtige gebergte van Mường Khương, vertelde dat de Hmong, Pa Dí, Nùng, Thu Lao en Bố Y vroeger stenen molens gebruikten om dagelijks maïs en bonen te malen. Elk gezin had minstens één stenen molen, en sommige hadden er twee of drie. De molens die door de etnische minderheden in de hooglanden van Mường Khương werden gebruikt, waren er in twee soorten: stenen molens voor het malen van maïs en houten molens voor het stampen van rijst. Tegenwoordig, met de komst van rijstmolens, worden stenen molens minder vaak gebruikt, maar ze worden nog steeds gebruikt in afgelegen dorpen. Sommige stenen molens, hoewel niet gedateerd, zijn honderden jaren oud en van generatie op generatie doorgegeven.

Volgens de dichter Pờ Sảo Mìn waren de Chinezen die vroeger in het gebied rond Mường Khương woonden zeer bedreven in het bewerken van stenen vijzels. De vijzels met duidelijk afgebakende patronen zijn mogelijk honderden jaren geleden door de Chinezen gemaakt.

Deze stenen molens zijn vijf jaar geleden uitgehouwen.

“Mijn jeugd was erg moeilijk. Mijn ouders stierven toen ik jong was. Ik moest als dienstknecht werken voor rijke families en maalde vaak maïs met stenen molens zoals deze. De molens die goed werkten, draaiden soepel, waardoor het malen makkelijker was, maar de molens die niet werkten, waren zo zwaar dat ik er rugpijn van kreeg, en het maïsmeel was niet fijn,” aldus dichter Pờ Sảo Mìn.

Een zorgvuldig samengestelde collectie

Gelukkig ontmoetten we meneer Nguyen Van Manh, de eigenaar van restaurant Moc Quan en tevens de eigenaar van de verzameling stenen vijzels. Staand naast de vijzels vertelde meneer Manh: "Ik kom oorspronkelijk niet uit Muong Khuong, maar ben geboren en getogen in de oude stad Yen Bai. Van jongs af aan zag ik mijn grootouders, ouders en dorpsgenoten stenen vijzels gebruiken om maïs en bonen te malen. Het beeld van mijn familieleden en dorpsgenoten die tot laat in de avond ijverig met de vijzels werkten, staat diep in mijn jeugdherinneringen gegrift."

Toen ik naar Muong Khuong verhuisde om een ​​nieuw leven te beginnen, zag ik tijdens mijn bezoeken aan de dorpen en gehuchten dat de lokale bevolking ook stenen molens gebruikte in hun dagelijks leven. Dit bracht herinneringen aan mijn jeugd met mijn familie naar boven. Door deze stenen molens kreeg ik ook een beter begrip van de arbeids- en productiepraktijken, gebruiken en etnische identiteit van de mensen in de hooggelegen grensstreek van Muong Khuong.

Elke steenmolen heeft een andere vorm en afmeting.

Als iemand die van cultuur en geschiedenis houdt en een passie heeft voor stenen molens en antiek, richtte de heer Manh zich bij de opening van restaurant Moc Quan op het creëren van een rustieke ruimte die de culturele identiteit van de hooglanden weerspiegelt, zodat klanten en toeristen deze kunnen bezoeken en ervaren. Hij zal de vele reizen die hij maakte naar zeer afgelegen dorpen in het voormalige district Muong Khuong nooit vergeten… om stenen molens te verzamelen.

"Toen ik eens de oude gemeente Ta Ngai Cho bezocht, was ik dolblij een familie te zien met een prachtige stenen molen. Maar toen ik vroeg of ik hem kon kopen, weigerde de eigenaar pertinent. Na vele mislukte pogingen om hen te overtuigen, begreep ik dat de stenen molen voor hen een zeer waardevol aandenken moest zijn, dus gaf ik het op. Tijdens vele reizen, toen ze mijn fascinatie voor stenen molens zagen, waren sommige families echter bereid er een aan mij te geven. Ze nodigden me zelfs uit voor een maaltijd en een drankje, en vertelden verhalen over hoe de molen jaren geleden was gemaakt," herinnerde Mạnh zich.

De heer Mạnh is erg trots op zijn verzameling stenen molens.

Tijdens ons bezoek aan het restaurant van meneer Nguyen Van Manh, waar we niet alleen zijn verzameling stenen vijzels bewonderden, maar ook het meer dan honderd jaar oude houten huis op palen, was ook onder de indruk. Daarnaast heeft meneer Manh antieke petroleumlampen, potten, wijnflessen en stukken drijfhout in diverse vormen verzameld, die de sporen van de tijd dragen en de ruimte een rustieke en intieme sfeer geven.

De heer Nguyen Van Duong, een inwoner van Muong Khuong, vertelde in restaurant Moc Quan: "Dankzij de verzameling stenen vijzels van meneer Manh begrijp ik meer over de gebruiken en tradities, en de werktuigen die de mensen in het hoogland van Muong Khuong vroeger in hun dagelijks leven gebruikten."

Voor meneer Manh hebben deze stenen vijzels misschien geen hoge materiële waarde, maar ze bevatten een schat aan cultuur en geschiedenis van de etnische groepen in de hooglanden. Wat meneer Manh het meest gelukkig maakt, is dat klanten hier een plek hebben om te bezoeken en te ervaren, om het leven, de gewoonten en de activiteiten van de etnische bevolking in de hooglanden beter te begrijpen en zo het erfgoed en de traditionele waarden van voorgaande generaties nog meer te waarderen.

Bron: https://baolaocai.vn/luu-giu-hoi-tho-cua-mua-mang-vung-cao-post891521.html