Een blik op de Deense literatuur [Deel 8]

Met genoegen introduceren we enkele representatieve auteurs, met als doel lezers meer informatie en inzicht te geven in de Deense literatuur.

PRACHTIGE BLOEMEN IN DE LITERAIRE TUIN (2)

Deense schrijver Becker Knuth.

Becker Knuth (1892-1974) was een Deense schrijver. Hij kwam uit een kleinburgerlijk gezin. Tot zijn 32e werkte hij als smid en monteur. Zijn dichtbundel (Digte, 1916) werd gepubliceerd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Beckers poëzie was anti-oorlogs. Hij sympathiseerde met de lagere klassen en bekritiseerde de bekrompen burgerlijke moraal. Hij schreef een negendelige romanserie met veel autobiografische elementen: *Het Dagelijkse Brood* (Det Daglige Brod, 1932), * De Wereld Wacht* (Verden Venter, 1934, twee delen), * De Rusteloze Lente * (Uroligt Foraar, 1938-1939, drie delen), * Als de Trein Gaat* (Naar Toget Koerer, 1944, twee delen) en *Marianne* (1956).

Blisher Steen Steensen (1782-1848) was een Deense schrijver en dichter. Hij was de zoon van een predikant en was zelf ook predikant. Zijn korte verhalen beschrijven de geschiedenis en het hedendaagse leven van zijn geboortestad Jutland. Blisher koesterde hervormingsgezinde ideeën vanuit het perspectief van de burgerlijke Verlichting en was een voorloper van het kritisch realisme.

Karen Blixen-Fjnecke (1885-1962) , een Deense schrijfster, gebruikte ook de pseudoniemen Isak Dinesen en Pierre Andresel. Ze schreef in het Deens en Engels. Ze kwam uit een aristocratische familie van landeigenaren en bezat een koffieplantage in Kenia (Afrika), waar ze van 1914 tot 1931 woonde. Blixen-Fjnecke huldigde een algemeen humanistisch standpunt en plaatste vaak goed en kwaad tegenover elkaar. Haar eerste verhalenbundel, Seven Gothic Tales, werd in 1934 in de Verenigde Staten (in het Engels) gepubliceerd. In haar werken Farm in Africa (1937) en Shadows on the Grasslands (1960) verwerkte ze herinneringen aan Afrika.

BRANDES Georg (1842-1927) was een Deense literatuurcriticus. Hij was een voorstander van realisme en naturalisme en eiste dat literatuur de vooruitgang diende en zich verzette tegen reactie. Hij had een aanzienlijke invloed op het culturele leven in Denemarken, Zweden en Noorwegen. Later werd Brandes ook beïnvloed door Nietzsche en sympathiseerde hij met de Russische Oktoberrevolutie.

Hans Christian Branner (1903-1966) was een Deense schrijver en toneelschrijver. Zijn werk behandelt psychologische en sociale conflicten tijdens de Duitse bezetting. Branners humanistische visie benadrukte het belang van het behoud van individuele moraliteit boven sociale hervormingen. Branner verbeeldde de vervreemding en eenzaamheid van mensen in de kapitalistische maatschappij. Romans: De Ruiter (1949), Niemand kent de duisternis (1955).

DRACHMANN Holger (1846-1908) was een Deense schrijver en dichter, zoon van een arts. Aanvankelijk wijdde hij zich aan de schilderkunst. Later werkte hij als journalist en schrijver. Zijn opvattingen schommelden tussen burgerlijk radicalisme en conservatisme. Hij werd aanvankelijk beïnvloed door de Deense radicale criticus G. Brandes en publiceerde de dichtbundel (Digte, 1872) waarin hij zijn sympathie voor de Commune van Parijs en de strijd van het proletariaat uitte.

Na zijn breuk met de Brandes-groep gaf hij uiting aan zijn impulsieve romantische gevoelens in toneelstukken, romans en gedichten. Zijn reisverslag *Over kolen en krijt* (Med Kul og Kridt, 1872) en korte verhalen *In storm en in kalmte* (I Storm og Stille, 1875) schetsen een beeld van mensen uit kustgebieden en hebben een realistische inslag. Zijn autobiografische roman *Forskrevet* (1890), beïnvloed door Nietzsche, bekritiseert de hedendaagse bourgeoisie.

Otto Gelsted (1888-1968) was een Deense dichter en criticus. Hij was hoogopgeleid en werkte als journalist. In 1943, tijdens de Duitse bezetting van Denemarken, vluchtte hij naar Zweden. In de jaren twintig neigde zijn poëzie naar anarchisme en mystiek. Gelsted uitte zijn geloof in menselijke vooruitgang en optimisme in zijn filosofische en natuurverheerlijkende gedichten: *De Glorieuze Maagd* (Jomfru Gloriant, 1923) en *Naar het Licht* (Henimod Klarhed, 1931).

Gelsteds poëzie is eenvoudig en helder, in scherp contrast met de negatieve en pessimistische tendensen van de Deense burgerlijke poëzie. Zelfs in de jaren dertig toonde Gelsteds poëzie een duidelijke politieke oriëntatie en uitte hij sympathie voor het marxisme: zijn bundel *Under Uvejret* (1934) legde de dreiging van het fascisme duidelijk bloot. Zijn gedicht *De Morke Fugle* (1940) veroordeelde de nazi-Duitse invasie van Denemarken op indringende wijze. Zijn bundel * Emigrantdigte * (1945) drukte een vurig patriottisme uit. Tegen het einde van zijn leven vertaalde Gelsted klassieke Griekse poëzie.

Hansen Martin Alfred (1909-1955) was een Deense schrijver. Hij kwam uit een boerenfamilie en werkte in de landbouw voordat hij leraar werd. Door zijn journalistieke activiteiten kwam hij in contact met het antifascistische verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hansen schreef romans en korte verhalen waarin hij de impact van de wereldwijde economische crisis op het platteland beschreef. Het leven tijdens de oorlog vormde Hansens existentialistische houding, waardoor hij afstand nam van het rationalisme en zich meer verbonden voelde met de naïeve overtuigingen van het volk; Hansen bekritiseerde de burgerlijke beschaving. Zijn anticommunistische neigingen werden steeds duidelijker. Hij beïnvloedde jongere generaties Deense schrijvers die het existentialisme navolgden.

Werken: De reis van Jonathan (Jonathan Rejse, 1941), historische roman; De leugenaar (Logneren, 1950), een roman geschreven in dagboekvorm door een 'moderne scepticus'; symbolische methode.

Bron: https://baoquocte.vn/mot-thoang-van-hoc-dan-mach-ky-8-251463.html