Het verhaal van mijn kind
Ouderling Bríu Pố vertelt een mondelinge overlevering van het Cơ Tu-volk: lang geleden woonden er in een bepaald dorp twee zussen die vaak met de dorpelingen meegingen om krabben en slakken te zoeken. Op een dag, aan de voet van een hoge berg, stuitten ze op een vreemd wezen dat in een beek lag. Het had geen kop, geen staart, alleen het middelste deel van zijn lange lichaam, met een prachtige huid. De twee zussen raakten het daarom aan. Het bleek een reusachtige slangengeest (Gur ga'yang) te zijn, die uit de hemel was neergedaald om de dorpelingen kwaad te doen.
“In een bepaald dorp woonden een oom en neef die smeden waren, maar hun familie was erg arm. Op een dag stuitte de neef per ongeluk op de woning van een goddelijke slang en twee mooie vrouwen. Nadat hij de kwade bedoelingen van de slang had ontdekt, besloot de jongeman te vechten en de twee zussen te redden, om zo de vrede in het dorp te herstellen…” – Ouderling Bríu Pố, een Cơ Tu-man uit het dorp Arớh (gemeente Lăng, district Tây Giang), zat in zijn huis en vertelde enthousiast een sprookje aan de kinderen.
Die arme jongen was Con Tui, een aardige en intelligente jongen, maar vaak geminacht door de dorpelingen. Con Tui gebruikte een zwaard zo dik als een bananenblad, gesmeed door zijn oom, om te vechten en twee meisjes te redden.
Tegenwoordig verschijnen er, wanneer er zware regenbuien op komst zijn, vaak donkere wolken aan de hemel, steekt er een harde wind op en hoor je gerommel en gedonder in de lucht.
De Co Tu-bevolking gelooft dat het het geluid was van de staart van de slang die zich in pijn verzette tijdens het gevecht tussen Con Tui en de slangengod. Nadat hij de slang had gedood en de vrede in het dorp had hersteld, trouwde Con Tui met de twee zussen en leefden ze nog lang en gelukkig.
Levenslessen
Volgens de dorpsoudsten van Katu zijn de meeste volksverhalen van de gemeenschap mondeling doorgegeven van generatie op generatie. Daardoor zijn sommige van deze verhalen in de loop der tijd verloren gegaan. Naast het verhaal van Con Tưi bevat de schat aan volksverhalen van Katu vele verhalen over slangen, pythons (ch'gruôn) en zelfs draakgoden (bha'zưa, zéc hoo). Elk verhaal heeft een andere oorsprong en beschrijft voornamelijk natuurverschijnselen, het landschap, rivieren en beken.
De heer Alang Dan, uit het dorp Bhlo Ben (gemeente Song Kon, district Dong Giang), vertelde dat slangen voor de Co Tu-bevolking niet alleen in volksverhalen voorkomen, maar ook in de architectuur van het dorpshuis (gươl). Dit heilige dier vertegenwoordigt de eerbied van de gemeenschap voor de god Ka'xanh. Want de god Ka'xanh, of hij nu kwaadaardig of welwillend is, is altijd verbonden met het menselijk leven en streeft ernaar alle dingen te verenigen.
Het uithouwen van slangenafbeeldingen in de gươl-architectuur impliceert ook een vertoon van kracht en macht door de gemeenschap van het dorp Cơ Tu.
“Vroeger kenden de Co Tu-mensen veel volksverhalen. Telkens als de rijstoogst in de bergen aanbrak en de rijst op de keukenrekken te drogen werd gelegd, verzamelden familieleden zich rond het vuur om naar de verhalen van de ouderen te luisteren, terwijl ze maïs en cassave roosterden... en genoten van een warme kop thee. De verhalen van de ouderen waren vaak op rijm geschreven, afgewisseld met volksliedjes, waardoor ze erg boeiend waren. Nu hoor je zelden nog volwassenen verhalen vertellen, waardoor veel generaties Co Tu-mensen niet veel meer weten over de volksverhalen van hun voorouders,” vertelde meneer Dan.
Ouderling Bríu Pố zei dat de mensen van Cơ Tu, naast het verklaren van natuurverschijnselen door middel van verhalen, hun kinderen ook willen opvoeden over kinderlijke piëteit, de geest van het helpen van de gemeenschap en de goede eigenschappen van de mensen uit het berggebied...
“Zelfs het verhaal van Con Tui, als je er dieper over nadenkt, gaat niet alleen over een Gur ga'yang-wezen dat mensen kwaad wil doen, maar het verklaart ook het fenomeen van onweer vóór de regen. Tegelijkertijd draagt het humanistische waarden uit over eerlijkheid, onbaatzuchtige hulp aan de gemeenschap en het beschermen van de dorpelingen. Bovendien herinnert dit volksverhaal mensen eraan om anderen niet te beoordelen of te minachten op basis van hun uiterlijk. Misschien zijn we zelf niet zo goed als zij. Dat is een les in goedheid,” benadrukte ouderling Briu Po.
Bron: https://baoquangnam.vn/nguoi-co-tu-ke-chuyen-ran-than-3148286.html
Reactie (0)