De antiquair bewaart de nationale cultuur.

(CLO) Het oude dorp M'Liêng ligt aan de oevers van het Lắk-meer, het grootste zo zoetwatermeer in het Centraal-Hoogland. Hier wonen mensen die hun etnische cultuur graag in stand houden, met name de heer Y Vế Liêng uit het dorp M'Liêng 1, gemeente Đắk Liêng, district Lắk, provincie Đắk Lắk .

Vroeger moest je wachten op een veerboot om het oude dorp te bereiken; nu leidt een gladde asfaltweg rechtstreeks naar het dorp, en de dorpelingen genieten van een comfortabel en welvarend leven met twee oogstseizoenen. Aan de ingang van het dorp staat een imposant gemeenschapshuis, waarachter een gigantische banyanboom zijn takken uitspreidt en een groot gebied beschaduwt. Tussen de bomen liggen graven verborgen, een aanblik die de lokale bevolking het 'woud van kruikgraven' noemt.

Cultureel Erfgoedhuis van het dorp M'Liêng

We bezochten op een late namiddag de familie van veteraan Y Ve Lieng. Hij is altijd toegewijd aan zijn werk en heeft bovendien een grote liefde voor de M'nong-cultuur.

In zijn oude, door de tijd aangetaste langhuis vertelde hij ons vol enthousiasme zijn levensverhaal. In 1988, na zijn ontslag uit het leger, keerde hij terug naar het dorp M'Liêng 1 en werkte hij samen met zijn vrouw op de boerderij. In 1997 werd hij verkozen tot voorzitter van de Veteranenvereniging van de gemeente Đắk Liêng. In 2007 trad hij af en keerde terug om tot 2017 secretaris te worden van de partijafdeling van het dorp M'Liêng 1.

Hij kon zijn trots niet verbergen en vertelde ons met een diepe, welluidende stem over het oude dorp M'Liêng (verdeeld in M'Liêng 1 en M'Liêng 2) waar hij woont. Hij legde uit dat je vroeger, om M'Liêng te bereiken, moest wachten op een veerboot over het Lak-meer, maar dat je nu gemakkelijk met de motor over de rechte betonnen weg kunt rijden die het dorp M'Liêng verbindt met de nationale snelweg 27.

Volgens functionarissen van het provinciale departement voor cultuur , sport en toerisme van Dak Lak: In april 2006 gaf het ministerie van cultuur, sport en toerisme het departement van cultuur, sport en toerisme van Dak Lak de opdracht om het project voor het behoud van het oude dorp M'Liêng uit te voeren. Het dorp M'Liêng werd door het ministerie van cultuur, sport en toerisme geselecteerd als het enige oude dorp op het plateau van Dak Lak dat behouden moest worden, met als doel het dorp M'Liêng en al zijn materiële en immateriële culturele waarden van het M'Nong R'Lam-volk te herstellen en te behouden.

Deze plek is als een ongerept, oud Centraal Hoogland van honderden jaren geleden, waar de traditionele culturele waarden van het M'Nong R'lam-volk bewaard zijn gebleven. Vooral de inwoners van het dorp M'Lieng zijn er bijzonder trots op, omdat er op het terrein van hun cultureel centrum een ​​eeuwenoude banyanboom staat van meer dan 200 jaar oud. Deze boom werd eind juli 2017 officieel erkend en aangewezen als "Beschermde Boom" door de Provinciale Vereniging voor Natuur- en Milieubescherming.

Deze antieke potten, die meer dan 100 jaar oud zijn, behoren toe aan de familie van de heer Y Ve Lieng.

Terwijl we tot laat in de middag ons gesprek voortzetten, stroomden gouden zonnestralen door de bamboewanden van het langhuis en wierpen schaduwen op de houten vloer. Binnen hingen vele manden, groot en klein, netjes opgehangen, allemaal gevlochten door de oude man zelf.

Hij vertelde dat hij al sinds zijn kindertijd gefascineerd toekeek hoe volwassenen manden vlochten. Op vijftienjarige leeftijd kon hij zelf prachtige manden vlechten, en zelfs nu nog vlecht hij af en toe manden voor zijn familie en kleinkinderen.

Daarnaast zagen we tien keurig gerangschikte potten langs de muur van zijn huis. Hij legde uit dat potten kostbare voorwerpen zijn voor de M'nong-bevolking en vaak worden gebruikt tijdens festivals. Hij vertelde ook dat de M'nong-mensen de gewoonte hebben dat de potten na gebruik grondig gewassen en in de zon gedroogd moeten worden voordat ze worden opgeborgen.

Van de tien potten die zijn familie bezit, zijn er enkele bijna honderd jaar oud. Hij maakt ze elke dag zorgvuldig schoon om het stof te verwijderen en haalt ze alleen tevoorschijn voor feestdagen.

De rijke, resonerende klanken van de gongs betoverden hem; ze bewaarden niet alleen de "ziel" van de etnische groep, maar hij ontwikkelde er ook een passie voor. Hij besloot al op jonge leeftijd gong te leren spelen en is nu een bekwame gongspeler in het dorp M'Liêng, waar hij deel uitmaakt van het dorpsgongensemble dat optreedt met andere dorpen in de Centrale Hooglanden.

Zijn familie bewaart nog steeds een set gongs, hoewel hij zich zelf niet precies herinnert hoe oud ze zijn; hij weet alleen dat ze er al zijn sinds de tijd van zijn overgrootmoeder. Elk jaar worden de gongs en potten van zijn familie tevoorschijn gehaald om te worden gebruikt tijdens festivals in het dorp of op belangrijke familiefeestdagen.

Voor hem zijn gongs heilige voorwerpen van de familie en de etnische groep, daarom instrueert hij zijn nakomelingen altijd om ze zorgvuldig te bewaren en absoluut niet te verkopen. Volgens hem heeft het dorp M'Liêng momenteel ongeveer 8 sets oude gongs, die tussen de 100 en 200 jaar oud zijn. Bovendien bestaat meer dan 90% van de huizen in het dorp uit langhuizen van het M'nông-volk, en veel huishoudens bezitten nog steeds sets gongs, trommels van buffelhuid, kpanstoelen, enzovoort.

Een banyanboom van meer dan 200 jaar oud heeft een bord gekregen met de tekst "Behoud van oude bomen".

Terwijl hij terugdacht aan de vele hoogte- en dieptepunten van oorlog en bloedvergieten, vertrouwde hij toe: "Ik wil mijn tijd doorbrengen op het land en met mijn familie. Ik wil zelf manden vlechten voor mijn vrouw en kinderen om mee te nemen naar het land. Ik wil op de gongs spelen en de kinderen in het dorp leren hoe ze dat moeten doen, zodat de traditionele cultuur die van generatie op generatie is doorgegeven niet verloren gaat, maar voortleeft in de M'nong-gemeenschap, ongeacht hoe de maatschappij verandert."

Bron: https://www.congluan.vn/dak-lak-nguoi-con-buon-lang-cogin-giuvan-hoa-dan-toc-post328512.html