Als broers in dezelfde familie

Alsof het een gelukkig toeval was, alsof het de natuurlijke gang van zaken was, ontstaan ​​sommige dorpen uit mensen die oorspronkelijk uit verschillende geboorteplaatsen kwamen en elkaar totaal niet kenden. Vervolgens werden ze, als door het lot bepaald, buren, en hun band is zo sterk als die van een familie. Dit is het verhaal van het dorp Dai Thuy, in de gemeente Tan Lien, district Huong Hoa (nu gemeente Tan Lap), provincie Quang Tri.

Tan Phu vandaag - Foto: PXD

Pioniers

Ik ben ooit naar het hoogland van Huong Hoa gegaan om meer te weten te komen over een dorp met twee thuislanden, dat pas in 1986 was gesticht en dus nog geen 40 jaar oud was – een relatief nieuw dorp, misschien wel een van de meest recent gevormde in de provincie Quang Tri . En zo ontvouwde het verhaal zich onder het genot van een kop groene thee, en werd het gaandeweg steeds rijker met de verhalen van de betrokkenen.

Meneer Vo Xuan Hang, het dorpshoofd van Dai Thuy, is ook een bejaarde man van in de zeventig, maar hij oogt nog steeds sterk en scherp. Zittend voor het voorouderlijke heiligdom van het dorp, mijmerde hij even en haalde herinneringen op aan het niet zo verre verleden.

Hij vertelde: “Ik kom uit Le Thuy, vroeger de provincie Quang Binh . Ik heb hier in het leger gediend en gevochten, en ik kende het gebied rond Khe Sanh en Huong Hoa. Nadat ik uit het leger was ontslagen en naar huis terugkeerde, zag ik dat mijn dorp overbevolkt was en dat er een tekort aan land was. Ik herinnerde me de rode aarde van Huong Hoa en besprak de mogelijkheid om te verhuizen met een paar gelijkgestemde kameraden. De beslissing om het dorp te verlaten en een nieuw leven te beginnen was een grote, zelfs zeer belangrijke, beslissing. Na overleg en overeenstemming zijn we met vijf man vanuit Le Thuy hierheen verhuisd.”

Meneer Hang vervolgde: "Hier, omringd door heuvels en bergen en doorkruist door beekjes, is het terrein snel versnipperd, vooral tijdens het regenseizoen. Liggend in de geïmproviseerde schuilplaatsen 's nachts, luisterend naar de insecten, voelde ik een diep verlangen naar huis en mijn geboortestad... Maar we moedigden elkaar aan om door te zetten, hoe moeilijk of zwaar het ook was, we konden niet halverwege opgeven."

Kennelijk herkende de heer Nguyen Cuu Can zichzelf in het verhaal en voegde eraan toe: "Wij komen uit de gemeente Trieu Dai, voorheen het district Trieu Phong. Nadat de mensen uit Le Thuy hierheen waren gekomen, gaven ook wij gehoor aan de oproep van de Partij en de Staat om deel te nemen aan het nieuwe economische ontwikkelingsprogramma in de bergachtige regio Huong Hoa. Aanvankelijk waren we met een flink aantal, maar al snel werd het te moeilijk en sommigen konden het niet meer volhouden en moesten terugkeren naar hun geboorteplaatsen of naar het zuiden trekken. Zo hebben mensen uit beide regio's de handen ineengeslagen, elkaar door dik en dun gesteund en vreugde en verdriet gedeeld."

Meneer Hang glimlachte: "De naam van het dorp is een combinatie van twee verschillende regio's. 'Dai' verwijst naar Trieu Dai, en 'Thuy' herinnert aan Le Thuy, dus het dorp heet Dai Thuy. Mensen die hun geboorteplaats verlieten voor de nieuwe economische zone hebben dit nieuwe dorp gesticht en leven er samen als een volle kom water."

Mijn nieuwe woonplaats nu

Als je vandaag de dag door Dai Thuy loopt, zie je een dorp dat veel positieve veranderingen heeft ondergaan. Betonnen wegen verbinden de dorpen, scholen zijn goed uitgerust en huizen zijn stevig. Dit alles wekt een gevoel van vrede en voorspoed op. De heer Vo Van Dung, destijds partijsecretaris en dorpshoofd van Dai Thuy, zei: "Over het algemeen is het leven van de dorpelingen gestabiliseerd en verbeterd; veel gezinnen hebben het financieel goed en er zijn bijna geen arme gezinnen meer. Hoewel de dorpelingen uit verschillende plaatsen komen, leven ze harmonieus en liefdevol samen."

Als je Dai Thuy vandaag bezoekt, ontdek je een welvarend en vredig dorp in het hoogland van Huong Hoa. Weinigen zouden zich kunnen voorstellen dat dit gebied slechts enkele decennia geleden afgelegen en dunbevolkt was.

Bovendien deelden deze mensen, afkomstig uit twee verschillende geboorteplaatsen en die elkaar nog nooit hadden ontmoet, zowel tegenslagen als vreugden, en bouwden ze een jong dorp vol vastberadenheid en vitaliteit op, waarmee ze kansen creëerden voor toekomstige generaties.

Er is een spreekwoord dat zegt: "Mensen zijn de bloemen van de aarde", en dat is perfect van toepassing op het dorp Dai Thuy, met zijn eenvoudige en eerlijke mensen die de geschiedenis van hun nieuwe thuisland met eigen handen hebben geschreven. Zij, en niemand anders, hebben geschiedenis geschreven voor dit dorp, als de stichters ervan.

We weten dat het leven veel uitdagingen kent, maar we geloven dat met zulke onwankelbare harten geen enkele moeilijkheid hen kan overwinnen. De toekomst ligt stevig in de handen van deze gedreven mensen; zelfs als ze geen bergen hoeven te verzetten, zijn ze in staat hun eigen lot te bepalen, omdat ze altijd toegewijd, betrokken en loyaal zijn. Dai Thuy is tegenwoordig onderdeel van het dorp Tan Phu, maar hoewel de naam is veranderd, is de menselijke geest onveranderd gebleven.

President Ho Chi Minh benadrukte herhaaldelijk het geheim van de overwinning van de revolutie: "Eenheid, eenheid, grote eenheid. Succes, succes, groot succes." Dit was niet zomaar een propagandaleuze, maar ook een levensgebod, een strijdkreet van de natie, van de heilige geest van het land en van de diepe roep van het geweten.

Van kleine tot grote zaken, succes is alleen mogelijk door eenheid, gedeelde ambities en gedeelde doelen, ook in nationale aangelegenheden zoals de splitsing en samenvoeging van provincies. Dit vereist dat iedereen zich met de grootste oprechtheid inzet. De welvaart en solidariteit van de twee regio's Quang Tri en Quang Binh hebben een nieuw en prachtig hoofdstuk geschreven in hun onwankelbare vriendschap, nu deze twee gebieden voor een historische kans staan ​​om onder één dak herenigd te worden.

Pham Xuan Dung

Bron: https://baoquangtri.vn/nhu-anh-em-mot-nha-195714.htm