In het moderne leven, waar digitale technologie de boventoon voert en informatie in een oogwenk kan worden verzonden, worden handgeschreven brieven steeds zeldzamer. Voor marinepersoneel dat dag en nacht op zee dienst heeft, blijven handgeschreven brieven van studenten op het vasteland echter onbetaalbare geschenken.
De zorgvuldig gekozen woorden op de pagina dragen pure emoties en oprechte warmte in zich, die in elke zin tot uiting komen. Voor soldaten op afgelegen eilanden is elke handgeschreven brief een bemoedigend woord, een aangename verrassing, die de diepe en blijvende band tussen het thuisfront en de soldaten weerspiegelt – waar liefde voor het vaderland altijd wordt overgebracht via de meest eenvoudige dingen.
 |
De leerlingen vinden het erg leuk om brieven en wenskaarten te schrijven en te versieren om naar de soldaten te sturen. |
Ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de bevrijding van de Truong Sa-archipel hebben veel scholen in het hele land praktische activiteiten georganiseerd om leerlingen patriottisme en bewustzijn van territoriale soevereiniteit bij te brengen. Een schitterend voorbeeld hiervan is de Ninh Van-basisschool in Hoa Lu, provincie Ninh Binh. Leerkracht Dinh Thi Ngoc, hoofd van de jeugdvereniging, heeft op subtiele wijze de zaadjes van liefde gezaaid in elk schriftje van haar leerlingen.
 |
Voor soldaten die op afgelegen eilanden gestationeerd zijn, is dit een onschatbaar geschenk dat het moreel versterkt. |
Mevrouw Ngoc moedigde de leerlingen aan om handgeschreven brieven te schrijven aan de marineofficieren die in Truong Sa dienden. Aanvankelijk was het slechts een kleine activiteit tijdens de buitenschoolse activiteiten, maar later verspreidde de humanistische waarde van handgeschreven brieven zich over de hele school. De lerares en de leerlingen bespraken en deelden hun gedachten met elkaar, waarbij elke streep van het handschrift van de leerlingen vol en zacht leek, zorgvuldig gevormd door hun kleine handjes. Alles droeg een opmerkelijk pure en oprechte emotie in zich.
Elke brief bevatte groeten en boodschappen en was door de kinderen versierd met schattige en mooie tekeningen: een felrode zon op de blauwe zee, een soldaat die plechtig de wacht houdt en de nationale vlag die trots wappert op de golven. Sommige kinderen voegden er zelfs zorgvuldig gedroogde bloemen aan toe of vouwden de brieven in de vorm van hartjes of bloemmotieven.
 |
De leraar controleerde elke brief zorgvuldig voordat hij deze naar het afgelegen eiland verstuurde. |
Achter elke kinderlijke pennenstreek schuilt een hele hemel vol kindertijd, liefde en opwinding. Naast de brieven voegden de kinderen ook tekeningen, handgemaakte ansichtkaarten en eenvoudige, lieve wensen toe... Alles werd zorgvuldig verpakt en verzonden via groepen die Truong Sa bezochten en de golven trotseerden om de soldaten aan het front te bereiken.
Docente Dinh Thi Ngoc deelde haar gedachten over deze eenvoudige maar betekenisvolle activiteit: "Als iemand die met de jeugdvereniging werkt, heb ik me altijd zorgen gemaakt over hoe we ervoor kunnen zorgen dat de liefde voor het vaderland niet alleen in boeken blijft, maar dat de kinderen het in hun hart voelen. Het schrijven van handgeschreven brieven is een klein gebaar, maar ik geloof dat het een manier is voor hen om zich verbonden te voelen met de soldaten die in stilte hun persoonlijke geluk opofferen voor de vrede van het land. Toen ik hun onschuldige handschrift en oprechte wensen las, was ik diep ontroerd. Ze zijn nog jong en begrijpen het concept van maritieme soevereiniteit nog niet volledig, maar hun gevoelens zijn heel oprecht. Ik geloof dat deze eenvoudige dingen hen hun hele leven zullen bijblijven."
 |
Het is een kleine prestatie, maar de kinderen zijn er erg trots op. |
Elk jaar, tijdens feestdagen of belangrijke nationale jubilea, worden honderden, soms zelfs duizenden, handgeschreven brieven uit het hele land verzameld door groepen en verenigingen die zich inzetten voor de zee en de eilanden, en naar Truong Sa en het DK1-platform gestuurd. Degenen die verantwoordelijk zijn voor het verzamelen, verpakken en versturen van deze brieven zijn altijd ontroerd en zorgvuldig, omdat ze begrijpen dat elke brief de hartslag is van onschuldige harten die verlangen naar de zee en de eilanden – de meest tedere, maar tegelijkertijd krachtigste spirituele verbinding.
 |
Brieven zijn een bron van morele steun en aanmoediging voor elke soldaat. |
Handgeschreven brieven van het vasteland worden door de marinesoldaten altijd gekoesterd en keer op keer gelezen. Veel soldaten beschouwen ze als kostbare geschenken te midden van de ruwe zee en zilte wind. Sommige soldaten vouwen de brieven zorgvuldig op en stoppen ze in hun borstzak; anderen stoppen ze in notitieboekjes en openen ze af en toe om te lezen, wat warmte in hun hart brengt na lange nachtdiensten op zee; sommige eenheden maken zelfs lijsten om brieven in de gemeenschappelijke ruimte op te hangen, zodat iedereen die voorbijkomt even kan stoppen, een regel uit een brief van een kind kan lezen, de tekeningen kan bewonderen en een gevoel van rust kan ervaren tijdens hun lange dagen ver van het vasteland.
 |
Het handschrift van de kinderen straalt liefde uit. |
Voor soldaten die op afgelegen eilanden gestationeerd zijn, is elke brief als een miniatuurstukje van het vasteland, vol genegenheid van kinderen, het beeld van hun vaderland en de blik van de hele natie die altijd naar de zee gericht is. Daarom worden handgeschreven brieven door de soldaten altijd gekoesterd als een van de mooiste herinneringen aan hun reis om de heilige soevereiniteit te bewaken.
 |
De vreugde van de marineofficieren bij het lezen van brieven van studenten op het vasteland. |
Al jarenlang controleert Tran Vu Thanh, voorzitter van de Vietnamese Vereniging voor Zee en Eilanden, voordat het schip de haven verlaat, zorgvuldig de dozen met handgeschreven brieven van studenten uit het hele land om er zeker van te zijn dat ze goed bewaard zijn gebleven. Hij heeft meer dan tien jaar als 'postduif' gediend en begrijpt daardoor de missie om het vertrouwen van het vasteland aan de soldaten over te brengen als geen ander. Hij is de tel kwijtgeraakt van het aantal handgeschreven brieven dat hij al aan Truong Sa heeft bezorgd...
 |
Brieven lezen bij de golven... |
Tran Vu Thanh vertelde over die reis: "Voor een soldaat is het een ongelooflijk rijke spirituele wereld . Op een keer hield een jonge soldaat een brief in zijn hand, las hem steeds opnieuw en zei toen zachtjes tegen me: 'Sinds ik op het eiland ben, heb ik mijn familie niet meer gezien, maar dankzij de brieven van de kinderen voel ik me nog sterker.' Tijdens deze reizen naar afgelegen eilanden en offshore platforms... zijn het juist deze ogenschijnlijk kleine dingen, zoals brieven van kinderen, die een wonderbaarlijke spirituele kracht creëren."
 |
Voor soldaten is het lezen van brieven ook een onderdeel van hun dagelijkse routine. |
Een halve eeuw is verstreken sinds de bevrijding van Truong Sa, maar de geest van patriottisme en het besef van de noodzaak om de maritieme soevereiniteit te beschermen, wordt nog steeds aangewakkerd door jonge generaties. In het digitale tijdperk zijn eenvoudige handgeschreven brieven een manier om traditionele waarden over te brengen, een daad om de vlam brandend te houden zodat Truong Sa niet ver weg is, zodat soldaten op de afgelegen eilanden altijd voelen: Het land is verenigd, en de liefde voor het vaderland begint op papier, met de zuivere pennenstreken van een leerling.
Bron: https://nhandan.vn/nhung-la-thu-xuc-dong-gui-truong-sa-post876220.html
Reactie (0)