 |
Lezers kennen Lu Mai als journalist en dichter. Haar leven en schrijverscarrière worden gekenmerkt door de passie en toewijding van een energieke schrijfster. Met talloze boeken in diverse genres en vele prestigieuze literaire prijzen heeft dichter Lu Mai haar unieke creatieve stempel gedrukt.
De auteur besteedt bijzondere aandacht aan de thema's soldaten en de revolutionaire oorlog. Haar weergave van deze thema's heeft nieuwe perspectieven in de hedendaagse literatuur gebracht. "Crossing the Dawn", onderdeel van het literaire creatieprogramma van het Ministerie van Nationale Defensie en uitgegeven door de Literatuuruitgeverij in 2020, won de derde prijs bij de literaire prijsuitreiking van de Vietnamese Schrijversvereniging voor werken over grens- en eilandthema's van 1975 tot heden.
Door de sterke punten van de epische poëzie – de beeldspraak, de verweven verhalen en de emotionele voordracht – te benutten, leidt de dichter Lữ Mai de lezer in de acht hoofdstukken – "Beginnend bij Điêu Lương", "Mythe", "Illusie", "De dageraad herscheppen", "Dromen die in de golven ontluiken", "Zeesterdagen", "Transparant rijk" en "Terugkeer" – van het ene perspectief naar het andere, waardoor de perceptie van de zeeën en eilanden van het thuisland en de onderwerpen die "in de golven ontluiken" wordt verruimd.
De immense uitgestrektheid, de afstand van die uitgestrektheid en de diepe emoties van de soldaten worden uitgedrukt in vrije verzen. De impact van het boek op de lezer is dan ook als golven die de diepste krochten van het wezen van de lezer raken. De verborgen reflecties in elke strofe en elk hoofdstuk zetten de lezer aan tot pauzeren, verbeelden en een dialoog aangaan, waardoor een diepgaand begrip ontstaat van het verhaal van de marinesoldaten: "Elke nacht is zoals deze / geen complete droom / vredig maar precair / ademhalingen gespannen te midden van talloze valkuilen / verlangend / zich een leven lang vast te klampen aan de zee en de hemel / om vredig te rusten onder het maanlicht dat het kussen nat maakt..."
Dichter Lữ Mai voelde mee met de gevoelens van de soldaten, omdat hij de eilanden zelf had bezocht en er diepe associaties mee maakte. De oorsprong van de soldaten van Điêu Lương, met hun historische wortels: "...alleen zij kunnen converseren / met de zielen die hun toevlucht zoeken in Điêu Lương," motiveerde hen om verder te trekken, deze waarden voort te zetten en te bevestigen.
Daar is het beeld van de moeder, en meer in het algemeen het hart van het gezin, doordrenkt van smart, ook al "weet ze van tevoren dat ze, als ze groot is, in de voetsporen van haar vader zal treden / maar haar hart is nog steeds verscheurd / de pijn is overweldigend / en blijft langer hangen dan de laatste druppel van de avondklok."
Het epische gedicht concentreert zich dus diep op het onderwerp, waarbij elk verhaal met intense emotie wordt verteld. De reis van de soldaat is daarom een stille, nobele reis, waarbij zowel hijzelf als de gevoelens van zijn moeder zich uitstrekken tot in de diepte van de oceaan. En dan, eenmaal aangekomen in de uitgestrektheid, blijven dromen rusteloos, bloeiend in de golven en zinkend in het verlangen naar het verleden. De gevoelens van de marinier, geuit jegens zijn moeder, geliefde en vaderland, worden weergegeven in verschillende scènes op zee: "Zelfs de sterren wiegen / verlangend om moeder terug te sturen / om jou een reeks dagen van fosforescerende sterren te sturen / zoals ons verhaal."
Dit alles schetst een beeld van diverse maar toch harmonieuze kleuren die de inherente schoonheid en moderne accenten van het beeld van de soldaat in de literatuur weerspiegelen. Deze schoonheden worden door de dichter Lữ Mai met diepe emotie en suggestieve beeldspraak uitgedrukt: "O, onze soldaten! / De nacht bonst, de zee en de hemel zijn uitgestrekt / Ons eiland is een klein stipje, gevuld met melancholie / De storm raast, de golven slaan op, het water stijgt en verstikt onze harten."
"Crossing the Dawn" is een harmonieuze vermenging van ruimte en tijd, verleden en heden, realiteit en transformatie, samen met een systeem van rijke metaforische beeldspraak dat vele dimensies van het denken ontsluit. En dan verschijnt het beeld van de soldaat opnieuw met de schoonheid van een eeuwige geest, van het streven om meester te zijn over de zee en de hemel van zijn vaderland: "Wat is ultieme zelfopoffering? / Het is eerlijk een droom opgeven / Vreugde en verdriet zijn onduidelijk / Om zichzelf te laten opgaan in een glinsterend zijden lint." Het epische gedicht zaait zo in het hart reflecties over de nobele aspiraties van de soldaat op zee.
"Crossing the Dawn" biedt de lezer ook momenten van stille bezinning. De verliezen en offers, de ultieme daden van zelfopoffering, de dromen die voor altijd in de oceaan achterblijven, worden door de dichter Lữ Mai met diepe emotie uitgedrukt. De waarde van vrede en de diepte van die blauwe dageraad liggen in de zielen die achterblijven om de eeuwige waarheden over soevereiniteit te definiëren.
Elke authentieke artistieke creatie heeft de potentie om diepe emoties op te roepen. Dit boek, voortkomend uit ervaringen opgedaan tijdens een reis naar de eilanden van zijn geboorteland, biedt een schat aan aangrijpende en diep ontroerende portretten van de marinesoldaat. Lữ Mai's epische gedicht is een diepgaande verbinding met de stroom van het leven en voegt een literaire stem toe aan de kwestie van maritieme soevereiniteit. Uiteindelijk is het een reis die de ziel van de lezer diep raakt.
HOANG TRAN
Bron: https://baodanang.vn/channel/5433/202504/nhung-ngang-qua-cham-mien-sau-tham-4004794/
Reactie (0)