Een bruisend einde van het jaar

Normaal gesproken heeft bijna elk gezin in mijn geboortestad tegen de laatste dag van het jaar de voorbereidingen en versieringen voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar) afgerond. Slechts een paar gezinnen, omdat hun kinderen ver weg wonen en laat thuiskomen, haasten zich om nog wat ontbrekende spullen te kopen.

De belangrijkste taken voor vandaag zijn het voorbereiden van de nieuwjaarsmaaltijd en vervolgens het inpakken van banh chung en banh tet (traditionele Vietnamese rijstkoekjes).

Dat zeggen ze tenminste, maar zelfs in de vroege ochtendmist waren de dorpswegen al vol met mensen op weg naar de markt. Bij navraag bleek dat winkelen bijzaak was; het belangrijkste doel was om te genieten van de feestelijkheden rond de Tet-markt.

Ik werd ook heel vroeg wakker om de komst van de lente in mijn geboortestad te verwelkomen, die zich door mijn hele huis verspreidde. Om mee te doen aan de feestelijke sfeer van Tet op het platteland, ging ik ook vroeg naar de markt bij mijn moeder thuis. Eigenlijk hadden mijn ouders alles al zorgvuldig voorbereid voor Tet; naar de markt gaan op de laatste dag van het jaar was alleen om verse bloemen en een paar extra ingrediënten te kopen voor de gerechten die we tijdens de Tet-feestdagen zouden bereiden.

Desondanks kijk ik er nog steeds erg naar uit om op de laatste dag van het jaar naar de markt te gaan. Want de Tet-markt in mijn geboortestad draait niet alleen om winkelen; het is ook een plek om bezienswaardigheden te bekijken en de levendige Tet-sfeer te ervaren.

Bloemenmarkt in Tet. Foto SC (2)

Als ik op de laatste dag van het jaar naar de markt ga, is mijn favoriete onderdeel de afdeling met Tet-bloemen. In deze tijd worden er verse bloemen van overal vandaan aangevoerd en langs de straten van de stad en de wegen naar de markt verkocht. Sommige jaren brengen de bloemen een behoorlijke prijs op, andere jaren zijn ze spotgoedkoop, maar ongeacht de prijs worden er overal bloemen verkocht op de markt. En ik, die ver van huis ben, wandel er graag rond, bewonder ze op mijn gemak en kies dan de mooiste potplanten uit.

Afgelopen Tet-vakantie moesten mijn zus en ik meerdere keren naar de markt voordat we eindelijk de perfecte abrikozenbloesemboom in een pot konden vinden.

Terwijl de vrouwen om de beurt op de laatste dag van het jaar naar de markt gaan om de nodige spullen voor hun gezinnen te kopen, organiseren de mannen en jongeren op deze dag een schoonmaakactie van de dorpswegen en -steegjes.

Elk huishouden stuurde één persoon om te helpen bij het vegen van de dorpswegen; in gezinnen met alleen oudere leden verdeelden de jongeren het werk onderling. De dorpswegen waren al schoon, en op de laatste dag van het jaar werden ze nóg schoner en mooier.

Naast het vegen van de dorpswegen en -steegjes, besteedden de mannen en jongeren in het dorp ook aandacht aan het versieren van de dorpspoort en het gemeenschapshuis met bloempotten, lampjes en de bekende boodschap "Gelukkig Nieuwjaar".

Nadat alles was opgeruimd, kwam iedereen bijeen om plannen te bespreken voor een gezamenlijk nieuwjaarsfeest. Elk jaar bruist het cultureel centrum van het dorp op oudejaarsavond van de activiteiten. Elk huishouden draagt ​​een paar honderdduizend dong bij, en degenen die verder weg wonen dragen meer bij, afhankelijk van hun financiële middelen, om een ​​gezamenlijk nieuwjaarsfeest voor het hele dorp te organiseren.

Terwijl we wachtten tot het dorpshuis openging, stak mijn vader ook een vuur aan om banh tet (Vietnamese kleefrijstcake) te bakken. Ook bij veel andere gezinnen brandden de kachels fel, hun potten banh chung en banh tet pruttelend. In mijn dorp maakt bijna elk huishouden banh chung en banh tet. Zelfs gezinnen met weinig leden gebruiken een paar kilo kleefrijst, terwijl grotere gezinnen tientallen kilo's verwerken. De banh chung en banh tet worden boven houtvuur gebakken vanaf de middag op de laatste dag van het jaar tot middernacht, waarna ze eindelijk uit de pot worden gehaald.

In die tijd, hoe druk ze het ook hadden, was er altijd wel iemand die het vuur bij de pan met rijstkoekjes in de gaten hield. Want als het vuur gelijkmatig brandde, moest het water regelmatig ververst worden zodat de koekjes lekker, zacht en taai zouden zijn. In de frisse koelte van het weer tijdens de overgang tussen oud en nieuw, genoot ik van het tafereel van het bakken van banh chung en banh tet in een hoekje van de keuken.

Het maken van banh chung (traditionele Vietnamese rijstcake) voor Tet (Vietnamees Nieuwjaar). Foto: SC

Terwijl de potten met kleefrijstkoekjes (bánh chưng en bánh tét) stonden te koken, waren de leden van de jeugdvereniging druk bezig met het verplaatsen van karaoke-apparatuur, tafels en stoelen naar het dorpshuis. Ze zetten alles netjes neer op de binnenplaats om de dorpelingen te bedienen die waren gekomen om oudejaarsavond te vieren.

Een typisch nieuwjaarsfeest bestaat uit eenvoudige, gemakkelijk verkrijgbare gerechten die weinig kooktijd vergen, zoals gedroogde kip en rundvlees; kleefrijstkoekjes (bánh chưng en bánh tét), ingelegde groenten; en drankjes zoals wijn, bier en frisdrank.

Het culturele programma op oudejaarsavond in het dorp begint om 18.00 uur, nadat elk gezin zijn oudejaarsdiner heeft genuttigd. Iedereen in het dorp krijgt de kans om op een authentieke manier gastheer, muzikant of zanger te zijn, en iedereen heeft het naar zijn zin. De beste zangers uit de buurt, die na een jaar weer bij elkaar komen, kunnen het podium helemaal laten rocken met liedjes ter ere van het nieuwe jaar. Nadat iemand klaar is met zingen, wordt er natuurlijk een nieuwe artiest voorgesteld om het podium te betreden.

Buren die elkaar al lange tijd niet hadden gezien, waren allemaal erg blij elkaar weer te zien. De ouderen deden mee met de jongere generatie en zongen vrolijke liedjes die perfect pasten bij de sfeer van de naderende lente.

Het programma ging dus door tot ver na middernacht. Aan het einde van het feest wenste iedereen elkaar een gezond, vredig en voorspoedig nieuwjaar toe, waarna iedereen naar huis terugkeerde.

Voordat de gezamenlijke nieuwjaarsvieringen begonnen, was mijn dorp niet zo levendig; iedereen bleef thuis op oudejaarsavond. Sinds we oudejaarsavond op deze manier samen vieren, is het gemeenschapsgevoel en de naastenliefde alleen maar sterker geworden.

Daarom gaat er op het platteland bijna niemand slapen op oudejaarsavond. De lichten blijven altijd aan, in afwachting van het nieuwe jaar.

Bron: https://baodaknong.vn/ron-rang-ngay-cuoi-nam-240937.html