De Vietnamese taal in de context van integratie.

Nu vreemde talen, met name Engels, bijna verplicht zijn geworden voor onderwijs en werk, dreigt de Vietnamese taal in onze dagelijkse communicatie en gedragspatronen te worden verwaarloosd.

Leerlingen van basisschool Le Lai nemen deel aan activiteiten van de Vietnamese taalclub voor groep 1. Foto: THU HA.

Nu vreemde talen, met name Engels, bijna verplicht zijn geworden voor onderwijs en werk, dreigt de Vietnamese taal in onze dagelijkse communicatie en gedragspatronen te worden verwaarloosd.

Weerspiegelt het culturele niveau

Het is niet ongebruikelijk om in het dagelijks leven voorbeelden tegen te komen van een willekeurige vermenging van Vietnamees en vreemde talen in spraak en schrift. Jongeren gebruiken vaak straattaal en negeren de basisregels van de Vietnamese spelling en grammatica. Na verloop van tijd heeft dit de schoonheid en zuiverheid van hun moedertaal aangetast, wat heeft geleid tot steeds minder vaardige Vietnamese taalvaardigheden.

Tijdens de conferentie "100 jaar Vietnamees nationaal schrift", georganiseerd door de Da Nang Historical Science Association, benadrukte onderzoekster Chau Yen Loan dat het Vietnamese nationale schrift de bekroning is van geschiedenis, cultuur en nationale identiteit. Volgens haar ondermijnt het onzorgvuldige, hybride of modieuze gebruik van het Vietnamees onbedoeld de fundamenten van onze eigen cultuur. Duurzame integratie vereist allereerst een stevige basis in het taalkundige "land" van onze natie.

In werkelijkheid betekent internationale integratie niet dat men de moedertaal verliest. Veel landen over de hele wereld gebruiken nog steeds vloeiend vreemde talen, maar stellen hun nationale taal altijd centraal in het onderwijs , de communicatie en het sociale leven. In Vietnam zijn Engels en andere vreemde talen noodzakelijke instrumenten om kennis te verbreden en toegang te krijgen tot moderne wetenschap en technologie, maar het Vietnamees blijft de "wortel", het middel om de Vietnamese culturele identiteit te denken en uit te drukken.

Volgens onderzoeker Chau Yen Loan gaat het behoud van de zuiverheid van de Vietnamese taal niet om het ontkennen of verwerpen van vreemde talen, maar eerder om bewust, doordacht en verantwoordelijk taalgebruik. Elk gekozen woord, elke uitgesproken zin, weerspiegelt het culturele niveau en het nationale bewustzijn van de gebruiker. Wanneer de Vietnamese taal misbruikt, vervormd of verkeerd geïnterpreteerd wordt, wordt niet alleen de taal zelf beschadigd, maar ook de diepgang van het menselijk denken en de menselijke emotie aangetast.

Ze benadrukte ook de belangrijke rol van onderwijs bij het bevorderen van liefde voor en beheersing van de Vietnamese taal onder jonge generaties. Scholen moeten leerlingen inspireren om de schoonheid, rijkdom en subtiliteit van de Vietnamese taal te waarderen door middel van literatuur, journalistiek en communicatieactiviteiten en -seminars.

Dr. Ho Tran Ngoc Oanh van de Faculteit Letterkunde en Communicatie van de Pedagogische Universiteit van Da Nang deelt deze mening en is van mening dat het oefenen van de Vietnamese taal regelmatig en systematisch moet gebeuren, niet alleen in literatuurvakken, maar ook in andere modules. Studenten moeten worden aangemoedigd om serieus boeken te lezen, te schrijven, te discussiëren en te debatteren in het Vietnamees, zodat ze de gewoonte ontwikkelen om een ​​gevarieerde, gestandaardiseerde en academisch rijke taal te gebruiken die tegelijkertijd dicht bij het dagelijks leven staat.

Kies de juiste aanpak.

Uit bovenstaande analyse blijkt dat het probleem niet ligt in het vroeg of laat leren van een vreemde taal, maar in het gekozen model en de filosofie van taalonderwijs. In veel jonge gezinnen wordt Engels tegenwoordig gezien als een gegarandeerde toegang tot de toekomst, terwijl men ervan uitgaat dat Vietnamees zich vanzelf ontwikkelt zonder investering. Deze manier van denken heeft volgens onderwijskundigen veel negatieve gevolgen op de lange termijn.

Een kleuterjuf in de wijk Hai Chau vertelde dat veel ouders de school verzoeken om volledig in het Engels met hun kinderen te communiceren, zelfs tijdens dagelijkse activiteiten. Sommige kinderen spreken vloeiend Engels, maar als ze hun emoties in het Vietnamees moeten uiten, hebben ze moeite. Hun woordenschat is beperkt en ze vinden het lastig om een ​​compleet verhaal te vertellen. Volgens haar missen kinderen de basis voor een algehele ontwikkeling van hun denkvermogen en emoties als ze in een vroeg stadium onvoldoende aandacht krijgen voor het Vietnamees.

Sommige studies wijzen er ook op dat de moedertaal de eerste taal van het denken is voor de mens. Wanneer deze basis zwak is, vervalt het leren van een vreemde taal al snel in het uit het hoofd leren en imiteren, zonder diepgang. Volgens dr. Ho Tran Ngoc Oanh kunnen kinderen absoluut effectief tweetalig worden als Vietnamees een centrale rol speelt in de communicatie. Vreemde talen moeten bovendien worden gezien als hulpmiddelen om kennis uit te breiden, niet als een vervanging van de moedertaal.

Vanuit een taalkundig perspectief is de moedertaal niet slechts een middel voor de eerste communicatie, maar de basis voor de ontwikkeling van abstract denken, redeneervermogen en sociale emoties. Wanneer kinderen onvoldoende Vietnamese woordenschat hebben om emoties te benoemen, gedachten te uiten of ervaringen te vertellen, wordt de overgang naar het leren van een vreemde taal al snel een proces van "concepten benoemen in een andere taal" die ze niet volledig begrijpen. Het gevolg is dat kinderen de vreemde taal weliswaar veel spreken, maar hun begrip ervan beperkt is en hun kritisch denkvermogen en vermogen tot persoonlijke expressie beperkt blijven.

Ondertussen blijkt uit onderzoek op sommige tweetalige scholen dat leerlingen met een sterke basis in het Vietnamees de neiging hebben om snel een vreemde taal te leren. Naast het leren van woordenschat en zinsstructuren, weten ze hoe ze ideeën tussen de twee talen kunnen vergelijken, relateren en overbrengen. Omgekeerd hebben leerlingen met zwakke moedertaalvaardigheden vaak moeite met het schrijven van essays en het presenteren van meningen, zelfs als hun Engelse communicatievaardigheden niet onderdoen.

Mevrouw Vo Thi Thuy Ngan, docent aan de Singapore International School in Da Nang, stelde dat het behoud van de centrale rol van de Vietnamese taal een doorslaggevende factor is voor de kwaliteit van tweetalig onderwijs. Volgens haar gaat tweetaligheid niet over "half Vietnamees, half Engels", maar over twee parallelle taalsystemen, waarbij de moedertaal een fundamentele rol speelt in het denken. Vanuit haar ervaring is mevrouw Ngan van mening dat ouders hun verwachtingen moeten bijstellen wanneer ze hun kinderen inschrijven voor lessen in een vreemde taal. Hoewel kinderen al vroeg vloeiend Engels kunnen spreken, is de belangrijkere vraag of ze gemakkelijk en met veel emotie een verhaal in het Vietnamees kunnen vertellen.

Bron: https://baodanang.vn/tieng-viet-trong-moi-truong-hoi-nhap-3320535.html