Vietnamese expatwijk in de buurt van de Saigonbrug.

Người Lao Động•07/01/2023

Om 15.00 uur kondigde de bus die van Ho Chi Minh-stad naar Phnom Penh in Cambodja reed aan dat hij over enkele minuten zou stoppen om passagiers af te zetten bij de Saigonbrug. Meer dan de helft van de passagiers maakte onmiddellijk hun bagage klaar om uit te stappen.

Vietnamese geest in Cambodja

Anh Tú, een buschauffeur, vertelde dat de brug Chba Om Pau heet, maar dat Cambodjanen en mensen van Vietnamese afkomst hem meestal de "Saigonbrug" noemen. Men gelooft dat men deze brug moet oversteken om Vietnam te bereiken, en bovendien woont er een grote Vietnamese gemeenschap. Volgens Anh Tú is bijna iedereen binnen een straal van 5 kilometer rond de brug van Vietnamese afkomst.

Als een toerist deze plek zou filmen zonder te melden dat hij of zij in Cambodja is, zouden veel mensen het ongetwijfeld aanzien voor een markt in Vietnam. Als je vanaf Monivong Avenue linksaf slaat, zie je aan beide kanten van de weg tientallen eettentjes met borden waarop staat: "Pho op Noord-Vietnamese wijze", "krabnoedelsoep", "noedelsoep met vissaus op Westerse wijze", enzovoort. Verderop vind je talloze cafés en karaokebars waar vrolijke lenteliedjes worden gedraaid.

De mensen hier houden zich voornamelijk bezig met handel. Daarom heeft de Cambodjaanse overheid een gebied van ruim 8 hectare vrijgemaakt voor een markt en een straat met eetkraampjes 's avonds. In het weekend nemen veel Cambodjanen een tuk-tuk om van de Vietnamese keuken te genieten.

De Cambodjaanse snackbar van mevrouw Tran Thi Hong (32 jaar) staat bekend als de beroemdste in deze buurt. Gerechten zoals gemengde rijstpapiersalade, gegrild brood met chili en zout, gefrituurde inktvis met vissaus... zorgden er vroeger voor dat Cambodjaanse jongeren in de rij stonden om ze te kopen.

Mevrouw Ly Thi Thao met Vietnamees-Amerikaanse leerlingen van de Anh Sang School.

Mevrouw Hong vertelde: "Mijn ouders zijn Vietnamees en ik ben geboren in Cambodja. Omdat ik van jongs af aan met Vietnamezen heb samengeleefd, spreek ik vloeiend Vietnamees. Als je me nu vraagt waar ik vandaan kom, kan ik alleen maar antwoorden: ergens in District 10, Ho Chi Minh-stad." Ondanks dat ze al jaren in Cambodja woont, koestert mevrouw Hong nog steeds Vietnamese gebruiken en tradities, van het dagelijks leven tot de dagelijkse maaltijden. Zo moet rijst bijvoorbeeld met vissaus worden geserveerd en moeten er bij voorouderherdenkingen kleefrijst in stekelige bladeren worden gegeten.

Volgens mevrouw Hong bestaan er twee verschillende werelden in de buurt van de Saigonbrug. Mensen van Vietnamese afkomst met een gemiddeld inkomen huren er winkelruimtes om zaken te doen. Dit zijn mensen die hier vóór 2000 woonden; toen hun economische situatie stabiliseerde, verhuisden ze naar het centrum van Phnom Penh.

De rest bestaat uit arme gezinnen die vroeger aan de rivier woonden, later landinwaarts verhuisden om een nieuw leven te beginnen, maar analfabeet waren of geen kapitaal hadden, waardoor ze zich diep in het binnenland moesten vestigen.

Mijn leven is veranderd.

Vanaf de hoofdweg vertakken zich meer dan een dozijn kleine steegjes in alle richtingen, die leiden naar huizen van multiplex en oude golfplaten. We stopten bij het huis van mevrouw Ly Thi Kieu (39 jaar).

Voorheen woonde haar hele familie aan de Mekong en leefde van de visserij. Door de afnemende visbestanden verhuisden ze naar het binnenland, waar ze land huurden voor 180.000 riel per jaar (ongeveer 1 miljoen VND) en de kost verdienden met de verkoop van schroot.

"Schroot verzamelen is lastig, maar het is te doen. Ik hoor constant mensen komen en gaan in deze buurt. In het begin, als ze weinig kapitaal hebben, huren ze een stuk grond om tijdelijke huizen te bouwen, verkopen ze een paar jaar goederen, verhuizen dan naar de voorkant van de 'Saigonbrug', en als ze het beter hebben, verhuizen ze naar de stad om er te wonen," zei mevrouw Kieu hoopvol.

Veel Vietnamese immigranten van de eerste en tweede generatie (30 jaar en ouder) zijn hier nog steeds analfabeet. De kinderen van de derde generatie krijgen echter wel volledig onderwijs. Alleen al in dit kleine gebied zijn er acht scholen voor Vietnamese kinderen.

Er wonen veel mensen van Vietnamese afkomst in de buurt van de Chba Om Pau-brug, daarom wordt deze vaak de "Saigon-brug" genoemd.

Een van de meest opvallende is de School van Licht, opgericht door twee Vietnamese leerkrachten. Mevrouw Ly Thi Thao vertelde dat het doel van de school is om kinderen van 4 tot 12 jaar te leren lezen en schrijven. De meeste kinderen komen uit arme gezinnen en elk kind brengt 1.000 riel (ongeveer 5.500 VND) mee om het schoolgeld te betalen, dat ze dagelijks betalen wanneer ze naar school gaan.

Dit geld is net genoeg om de twee leerkrachten te helpen de elektriciteits- en waterrekening te betalen; hun lesgeven is vrijwel gratis. "We moeten deze kinderen koste wat kost naar school sturen om hun leven te veranderen. De vorige generatie had een moeilijk leven door een gebrek aan geletterdheid," vertelde mevrouw Thao.

Mevrouw Tran Thi Hong heeft zelf twee kinderen, die allebei naar een Vietnamese school gaan die meer dan 2 km van haar huis ligt. Daar zijn de leraren en leerlingen Vietnamees en wordt lesgegeven met behulp van Cambodjaanse leerboeken. De kinderen spreken beide talen vloeiend.

In de buurt rond de Saigonbrug wonen heel wat succesvolle kinderen van Vietnamese afkomst. Cambodjanen fluisteren onderling dat er in deze buurt verschillende zeer bekwame Vietnamese artsen zijn. Bij een moeilijke bevalling haasten ze zich naar de kraamkliniek van dokter Thanh, die direct rechts van de brug ligt; bij buikpijn of verkoudheid zoeken ze dokter Minh op in de markthal...

De lokale autoriteiten hebben het proces gefaciliteerd.

De heer Sim Chy, voorzitter van de Khmer-Vietnamese Vereniging in Cambodja, zei dat in het gebied rond de Chba Om Pau-brug duizenden mensen van Vietnamese afkomst wonen, wier leven voorheen moeilijk was omdat ze geen staatsburgerschap en identiteitsdocumenten hadden.

In de loop der jaren heeft de Cambodjaanse overheid mensen van Vietnamese afkomst die aan de rivier wonen aangemoedigd om te verhuizen en zich op het vasteland te vestigen. De vereniging heeft, in samenwerking met de Cambodjaanse autoriteiten, geholpen met naturalisatie en het verstrekken van verblijfsvergunningen en permanente verblijfskaarten aan buitenlanders die zijn geëmigreerd. De heer Sim Chy vertelde: "Elk jaar reiken we beurzen uit aan getalenteerde kinderen van Vietnamese afkomst. Tijdens belangrijke feestdagen in Vietnam en Cambodja organiseren we vaak evenementen waarbij cadeaus worden uitgedeeld. De levenskwaliteit is nu aanzienlijk verbeterd."

Bewoners van de wijk "Saigon Bridge" vertellen dat er af en toe vrachtwagens met rijst en specerijen midden in hun arme buurt aan de rivieroever parkeerden. Mensen stroomden erheen om hun deel in ontvangst te nemen. Ze begrepen impliciet dat de persoon die de geschenken bracht iemand van Vietnamese afkomst was die er ooit had gewoond.

Bron